هیلونگ جیانگ - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahraabi در ‏۱۷ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۵:۱۲

2026-02-17T05:12:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۵:۱۲
خط ۱:		خط ۱:
	~~[[پرونده:41190800-1.jpg\|بندانگشتی\|کلیسای جامع هاربین، هیلونگ جیانگ]]~~		{{جعبه اطلاعات استان های آسیا

	~~هیلونْگ‌جیانگ (Heilongjiang)<br/>~~ {{جعبه اطلاعات استان های آسیا
	\|نام فارسی =هیلونگ جیانگ		\|نام فارسی =هیلونگ جیانگ
	\|نام لاتین =Heilongjiang		\|نام لاتین =Heilongjiang
خط ۱۳:		خط ۱۱:
	\|تولیدات و صنایع مهم=		\|تولیدات و صنایع مهم=
	}}		}}
			[[پرونده:41190800-1.jpg\|بندانگشتی\|کلیسای جامع هاربین، هیلونگ جیانگ]]

			هیلونْگ‌جیانگ (Heilongjiang)<br/>

	(یا: هیلونگ‌‌کیانگ) استانی در شمال شرقی [[چین]]، با 454,800 ‌کیلومتر مربع مساحت و 31,850,088 نفر جمعیت (۲۰۲۰). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 1,690 متری از سطح دریا قرار دارد. [[هاربین]]<ref>Harbin</ref> مرکز آن است؛ سایر شهرهای مهم آن عبارت‌اند از [[چی چی هار\|چی‌چی‌هار]]<ref>Qiqihar </ref>، هگانگ<ref>Hegang </ref>، و جیاموسی<ref>Jiamusi </ref>. بزرگ‌ترین حوزۀ نفت‌خیز چین در این استان قرار دارد. مرزهای هیلونگ‌جیانگ از قرن ۱۷ تا ۱۹ مورد اختلاف [[روسیه]] و چین بود؛ سرانجام چین بخش‌های وسیعی از شمال و شرق استان را به روسیه واگذار کرد. روس‌ها از ۱۹۰۰ تا ۱۹۱۷ سرتاسر استان مزبور اشغال کردند. در ۱۹۳۱، ژاپنی‌ها پس از حمله به [[منچوری]]<ref>Manchuria </ref> این منطقه را تصرف کردند و هیلونگ‌جیانگ به بخشی از دولت دست‌نشاندۀ ژاپنی [[منچوکو]]<ref>Manchukuo </ref>، (۱۹۳۲ـ۱۹۴۵)، تبدیل شد. کوه‌های هینگان کوچک<ref>Lesser Hingan Mountains </ref> در شمال و مرکز استان امتداد دارند. در جنوب استان، چانگ‌بای شان (کوه‌های چانگ‌بای)<ref>Changbai Shan</ref> از جنوب غربی تا شمال شرقی گسترش یافته‌اند. در شرق، امتداد شمالی جلگۀ دونگبی<ref>Dongbei Plain</ref> (یا منچوری) دیده می‌شود؛ و در غرب منطقه‌ای باتلاقی در زاویۀ بین محل تلاقی رودهای [[آمور، رود\|آمور]]<ref>Amur </ref> و [[اوسوری]]<ref>Ussuri</ref>، با میانگین ارتفاع کمتر از ۵۰ متر، قرار گرفته‌ است.		(یا: هیلونگ‌‌کیانگ) استانی در شمال شرقی [[چین]]، با 454,800 ‌کیلومتر مربع مساحت و 31,850,088 نفر جمعیت (۲۰۲۰). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 1,690 متری از سطح دریا قرار دارد. [[هاربین]]<ref>Harbin</ref> مرکز آن است؛ سایر شهرهای مهم آن عبارت‌اند از [[چی چی هار\|چی‌چی‌هار]]<ref>Qiqihar </ref>، هگانگ<ref>Hegang </ref>، و جیاموسی<ref>Jiamusi </ref>. بزرگ‌ترین حوزۀ نفت‌خیز چین در این استان قرار دارد. مرزهای هیلونگ‌جیانگ از قرن ۱۷ تا ۱۹ مورد اختلاف [[روسیه]] و چین بود؛ سرانجام چین بخش‌های وسیعی از شمال و شرق استان را به روسیه واگذار کرد. روس‌ها از ۱۹۰۰ تا ۱۹۱۷ سرتاسر استان مزبور اشغال کردند. در ۱۹۳۱، ژاپنی‌ها پس از حمله به [[منچوری]]<ref>Manchuria </ref> این منطقه را تصرف کردند و هیلونگ‌جیانگ به بخشی از دولت دست‌نشاندۀ ژاپنی [[منچوکو]]<ref>Manchukuo </ref>، (۱۹۳۲ـ۱۹۴۵)، تبدیل شد. کوه‌های هینگان کوچک<ref>Lesser Hingan Mountains </ref> در شمال و مرکز استان امتداد دارند. در جنوب استان، چانگ‌بای شان (کوه‌های چانگ‌بای)<ref>Changbai Shan</ref> از جنوب غربی تا شمال شرقی گسترش یافته‌اند. در شرق، امتداد شمالی جلگۀ دونگبی<ref>Dongbei Plain</ref> (یا منچوری) دیده می‌شود؛ و در غرب منطقه‌ای باتلاقی در زاویۀ بین محل تلاقی رودهای [[آمور، رود\|آمور]]<ref>Amur </ref> و [[اوسوری]]<ref>Ussuri</ref>، با میانگین ارتفاع کمتر از ۵۰ متر، قرار گرفته‌ است.

Shahraabi در ‏۱۷ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۵:۱۲

2026-02-17T05:12:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۵:۱۲
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:41190800-1.jpg\|بندانگشتی\|کلیسای جامع ~~هاربین~~]]		[[پرونده:41190800-1.jpg\|بندانگشتی\|کلیسای جامع هاربین، هیلونگ جیانگ]]

	هیلونْگ‌جیانگ (Heilongjiang)<br/> {{جعبه اطلاعات استان های آسیا		هیلونْگ‌جیانگ (Heilongjiang)<br/> {{جعبه اطلاعات استان های آسیا

Shahraabi در ‏۱۷ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۵:۱۱

2026-02-17T05:11:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۵:۱۱
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:41190800-1.jpg\|بندانگشتی\|کلیسای جامع هاربین]]

	هیلونْگ‌جیانگ (Heilongjiang)<br/> {{جعبه اطلاعات استان های آسیا		هیلونْگ‌جیانگ (Heilongjiang)<br/> {{جعبه اطلاعات استان های آسیا

Shahraabi در ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۱۱

2026-02-13T16:11:41Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۱۱
خط ۱:		خط ۱:

	هیلونْگ‌جیانگ (Heilongjiang)<br/> ~~[[File:41190800.jpg\|thumb\|نمايي از ميدان اصلي شهر هگانگ، استان هيلونگ‌جيانگ]]~~		هیلونْگ‌جیانگ (Heilongjiang)<br/> {{جعبه اطلاعات استان های آسیا

	{{جعبه اطلاعات استان های آسیا
	\|نام فارسی =هیلونگ جیانگ		\|نام فارسی =هیلونگ جیانگ
	\|نام لاتین =Heilongjiang		\|نام لاتین =Heilongjiang

Shahraabi در ‏۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۵۷

2026-02-11T18:57:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۵۷
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	\|مرکز=هاربین		\|مرکز=هاربین
	\|شهرهای مهم=چی چی هار، هگانگ و جیاموسی		\|شهرهای مهم=چی چی هار، هگانگ و جیاموسی
	\|جمعیت=۳۶,~~۸۹۰~~,~~۰۰۰~~ نفر (~~۲۰۰۰~~)		\|جمعیت= 31,850,088 نفر (۲۰۲۰)
	\|مساحت(کیلومتر مربع)=~~۴۶۳۶۰۰~~		\|مساحت(کیلومتر مربع)=454,800
	\|تولیدات و صنایع مهم=		\|تولیدات و صنایع مهم=
	}}		}}

Shahraabi در ‏۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۵۵

2026-02-11T18:55:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۵۵
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	}}		}}

	(یا: هیلونگ‌‌کیانگ) استانی در شمال شرقی [[چین]]، با ~~۴۶۳~~,~~۶۰۰~~ ‌کیلومتر مربع مساحت و ۳۶,~~۸۹۰~~,~~۰۰۰~~ نفر جمعیت (~~۲۰۰۰~~). [[هاربین]]<ref>Harbin</ref> مرکز آن است؛ سایر شهرهای مهم آن عبارت‌اند از [[چی چی هار\|چی‌چی‌هار]]<ref>Qiqihar </ref>، هگانگ<ref>Hegang </ref>، و جیاموسی<ref>Jiamusi </ref>. بزرگ‌ترین حوزۀ نفت‌خیز چین در این استان قرار دارد. مرزهای هیلونگ‌جیانگ از قرن ۱۷ تا ۱۹ مورد اختلاف [[روسیه]] و چین بود؛ سرانجام چین بخش‌های وسیعی از شمال و شرق استان را به روسیه واگذار کرد. روس‌ها از ۱۹۰۰ تا ۱۹۱۷ سرتاسر استان مزبور اشغال کردند. در ۱۹۳۱، ژاپنی‌ها پس از حمله به [[منچوری]]<ref>Manchuria </ref> این منطقه را تصرف کردند و هیلونگ‌جیانگ به بخشی از دولت دست‌نشاندۀ ژاپنی [[منچوکو]]<ref>Manchukuo </ref>، (۱۹۳۲ـ۱۹۴۵)، تبدیل شد. کوه‌های هینگان کوچک<ref>Lesser Hingan Mountains </ref> در شمال و مرکز استان امتداد دارند. در جنوب استان، چانگ‌بای شان (کوه‌های چانگ‌بای)<ref>Changbai Shan</ref> از جنوب غربی تا شمال شرقی گسترش یافته‌اند. در شرق، امتداد شمالی جلگۀ دونگبی<ref>Dongbei Plain</ref> (یا منچوری) دیده می‌شود؛ و در غرب منطقه‌ای باتلاقی در زاویۀ بین محل تلاقی رودهای [[آمور، رود\|آمور]]<ref>Amur </ref> و [[اوسوری]]<ref>Ussuri</ref>، با میانگین ارتفاع کمتر از ۵۰ متر، قرار گرفته‌ است.		(یا: هیلونگ‌‌کیانگ) استانی در شمال شرقی [[چین]]، با 454,800 ‌کیلومتر مربع مساحت و 31,850,088 نفر جمعیت (۲۰۲۰). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 1,690 متری از سطح دریا قرار دارد. [[هاربین]]<ref>Harbin</ref> مرکز آن است؛ سایر شهرهای مهم آن عبارت‌اند از [[چی چی هار\|چی‌چی‌هار]]<ref>Qiqihar </ref>، هگانگ<ref>Hegang </ref>، و جیاموسی<ref>Jiamusi </ref>. بزرگ‌ترین حوزۀ نفت‌خیز چین در این استان قرار دارد. مرزهای هیلونگ‌جیانگ از قرن ۱۷ تا ۱۹ مورد اختلاف [[روسیه]] و چین بود؛ سرانجام چین بخش‌های وسیعی از شمال و شرق استان را به روسیه واگذار کرد. روس‌ها از ۱۹۰۰ تا ۱۹۱۷ سرتاسر استان مزبور اشغال کردند. در ۱۹۳۱، ژاپنی‌ها پس از حمله به [[منچوری]]<ref>Manchuria </ref> این منطقه را تصرف کردند و هیلونگ‌جیانگ به بخشی از دولت دست‌نشاندۀ ژاپنی [[منچوکو]]<ref>Manchukuo </ref>، (۱۹۳۲ـ۱۹۴۵)، تبدیل شد. کوه‌های هینگان کوچک<ref>Lesser Hingan Mountains </ref> در شمال و مرکز استان امتداد دارند. در جنوب استان، چانگ‌بای شان (کوه‌های چانگ‌بای)<ref>Changbai Shan</ref> از جنوب غربی تا شمال شرقی گسترش یافته‌اند. در شرق، امتداد شمالی جلگۀ دونگبی<ref>Dongbei Plain</ref> (یا منچوری) دیده می‌شود؛ و در غرب منطقه‌ای باتلاقی در زاویۀ بین محل تلاقی رودهای [[آمور، رود\|آمور]]<ref>Amur </ref> و [[اوسوری]]<ref>Ussuri</ref>، با میانگین ارتفاع کمتر از ۵۰ متر، قرار گرفته‌ است.

Shahraabi در ‏۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۵۱

2026-02-11T18:51:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۵۱
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	}}		}}

	(یا: هیلونگ‌‌کیانگ) استانی در شمال شرقی [[چین]]، با ۴۶۳,۶۰۰ ‌کیلومتر مربع مساحت و ۳۶,۸۹۰,۰۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۰). [[هاربین]]<ref>Harbin</ref> مرکز آن است؛ سایر شهرهای مهم آن عبارت‌اند از [[چی چی هار\|چی‌چی‌هار]]<ref>Qiqihar </ref>، هگانگ<ref>Hegang </ref>، و جیاموسی<ref>Jiamusi </ref>. بزرگ‌ترین حوزۀ نفت‌خیز چین در این استان قرار دارد. مرزهای هیلونگ‌جیانگ از قرن ۱۷ تا ۱۹ مورد اختلاف [[روسیه]] و چین بود؛ سرانجام چین بخش‌های وسیعی از شمال و شرق استان را به روسیه واگذار کرد. روس‌ها از ۱۹۰۰ تا ۱۹۱۷ سرتاسر استان مزبور اشغال کردند. در ۱۹۳۱، ژاپنی‌ها پس از حمله به [[منچوری]]<ref>Manchuria </ref> این منطقه را تصرف کردند و هیلونگ‌جیانگ به بخشی از دولت دست‌نشاندۀ ژاپنی ~~منچوکوئو~~<ref>Manchukuo </ref>، (۱۹۳۲ـ۱۹۴۵)، تبدیل شد. کوه‌های هینگان کوچک<ref>Lesser Hingan Mountains </ref> در شمال و مرکز استان امتداد دارند. در جنوب استان، چانگ‌بای شان (کوه‌های چانگ‌بای)<ref>Changbai Shan</ref> از جنوب غربی تا شمال شرقی گسترش یافته‌اند. در شرق، امتداد شمالی جلگۀ دونگبی<ref>Dongbei Plain</ref> (یا منچوری) دیده می‌شود؛ و در غرب منطقه‌ای باتلاقی در زاویۀ بین محل تلاقی رودهای [[آمور، رود\|آمور]]<ref>Amur </ref> و [[اوسوری]]<ref>Ussuri</ref>، با میانگین ارتفاع کمتر از ۵۰ متر، قرار گرفته‌ است.		(یا: هیلونگ‌‌کیانگ) استانی در شمال شرقی [[چین]]، با ۴۶۳,۶۰۰ ‌کیلومتر مربع مساحت و ۳۶,۸۹۰,۰۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۰). [[هاربین]]<ref>Harbin</ref> مرکز آن است؛ سایر شهرهای مهم آن عبارت‌اند از [[چی چی هار\|چی‌چی‌هار]]<ref>Qiqihar </ref>، هگانگ<ref>Hegang </ref>، و جیاموسی<ref>Jiamusi </ref>. بزرگ‌ترین حوزۀ نفت‌خیز چین در این استان قرار دارد. مرزهای هیلونگ‌جیانگ از قرن ۱۷ تا ۱۹ مورد اختلاف [[روسیه]] و چین بود؛ سرانجام چین بخش‌های وسیعی از شمال و شرق استان را به روسیه واگذار کرد. روس‌ها از ۱۹۰۰ تا ۱۹۱۷ سرتاسر استان مزبور اشغال کردند. در ۱۹۳۱، ژاپنی‌ها پس از حمله به [[منچوری]]<ref>Manchuria </ref> این منطقه را تصرف کردند و هیلونگ‌جیانگ به بخشی از دولت دست‌نشاندۀ ژاپنی [[منچوکو]]<ref>Manchukuo </ref>، (۱۹۳۲ـ۱۹۴۵)، تبدیل شد. کوه‌های هینگان کوچک<ref>Lesser Hingan Mountains </ref> در شمال و مرکز استان امتداد دارند. در جنوب استان، چانگ‌بای شان (کوه‌های چانگ‌بای)<ref>Changbai Shan</ref> از جنوب غربی تا شمال شرقی گسترش یافته‌اند. در شرق، امتداد شمالی جلگۀ دونگبی<ref>Dongbei Plain</ref> (یا منچوری) دیده می‌شود؛ و در غرب منطقه‌ای باتلاقی در زاویۀ بین محل تلاقی رودهای [[آمور، رود\|آمور]]<ref>Amur </ref> و [[اوسوری]]<ref>Ussuri</ref>، با میانگین ارتفاع کمتر از ۵۰ متر، قرار گرفته‌ است.

Shahraabi در ‏۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۴۸

2026-02-11T18:48:57Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۴۸
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	}}		}}

	(یا: هیلونگ‌‌کیانگ) استانی در شمال شرقی ~~چین،~~ با ۴۶۳,۶۰۰ ‌کیلومتر مربع مساحت و ۳۶,۸۹۰,۰۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۰). هاربین<ref>Harbin</ref> مرکز آن است؛ سایر شهرهای مهم آن عبارت‌اند از چی‌چی‌هار<ref>Qiqihar </ref>، هگانگ<ref>Hegang </ref>، و جیاموسی<ref>Jiamusi </ref>. بزرگ‌ترین حوزۀ نفت‌خیز چین در این استان قرار دارد. مرزهای هیلونگ‌جیانگ از قرن ۱۷ تا ۱۹ مورد اختلاف روسیه و چین بود؛ سرانجام چین بخش‌های وسیعی از شمال و شرق استان را به روسیه واگذار کرد. روس‌ها از ۱۹۰۰ تا ۱۹۱۷ سرتاسر استان مزبور اشغال کردند. در ۱۹۳۱، ژاپنی‌ها پس از حمله به منچوری<ref>Manchuria </ref> این منطقه را تصرف کردند و هیلونگ‌جیانگ به بخشی از دولت دست‌نشاندۀ ژاپنی منچوکوئو<ref>Manchukuo </ref>، (۱۹۳۲ـ۱۹۴۵)، تبدیل شد. کوه‌های هینگان کوچک<ref>Lesser Hingan Mountains </ref> در شمال و مرکز استان امتداد دارند. در جنوب استان، چانگ‌بای شان (کوه‌های چانگ‌بای)<ref>Changbai Shan</ref> از جنوب غربی تا شمال شرقی گسترش یافته‌اند. در شرق، امتداد شمالی جلگۀ دونگبی<ref>Dongbei Plain</ref> (یا منچوری) دیده می‌شود؛ و در غرب منطقه‌ای باتلاقی در زاویۀ بین محل تلاقی رودهای آمور<ref>Amur </ref> و اوسوری<ref>Ussuri</ref>، با میانگین ارتفاع کمتر از ۵۰ متر، قرار گرفته‌ است.		(یا: هیلونگ‌‌کیانگ) استانی در شمال شرقی [[چین]]، با ۴۶۳,۶۰۰ ‌کیلومتر مربع مساحت و ۳۶,۸۹۰,۰۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۰). [[هاربین]]<ref>Harbin</ref> مرکز آن است؛ سایر شهرهای مهم آن عبارت‌اند از [[چی چی هار\|چی‌چی‌هار]]<ref>Qiqihar </ref>، هگانگ<ref>Hegang </ref>، و جیاموسی<ref>Jiamusi </ref>. بزرگ‌ترین حوزۀ نفت‌خیز چین در این استان قرار دارد. مرزهای هیلونگ‌جیانگ از قرن ۱۷ تا ۱۹ مورد اختلاف [[روسیه]] و چین بود؛ سرانجام چین بخش‌های وسیعی از شمال و شرق استان را به روسیه واگذار کرد. روس‌ها از ۱۹۰۰ تا ۱۹۱۷ سرتاسر استان مزبور اشغال کردند. در ۱۹۳۱، ژاپنی‌ها پس از حمله به [[منچوری]]<ref>Manchuria </ref> این منطقه را تصرف کردند و هیلونگ‌جیانگ به بخشی از دولت دست‌نشاندۀ ژاپنی منچوکوئو<ref>Manchukuo </ref>، (۱۹۳۲ـ۱۹۴۵)، تبدیل شد. کوه‌های هینگان کوچک<ref>Lesser Hingan Mountains </ref> در شمال و مرکز استان امتداد دارند. در جنوب استان، چانگ‌بای شان (کوه‌های چانگ‌بای)<ref>Changbai Shan</ref> از جنوب غربی تا شمال شرقی گسترش یافته‌اند. در شرق، امتداد شمالی جلگۀ دونگبی<ref>Dongbei Plain</ref> (یا منچوری) دیده می‌شود؛ و در غرب منطقه‌ای باتلاقی در زاویۀ بین محل تلاقی رودهای [[آمور، رود\|آمور]]<ref>Amur </ref> و [[اوسوری]]<ref>Ussuri</ref>، با میانگین ارتفاع کمتر از ۵۰ متر، قرار گرفته‌ است.

Shahraabi در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

هیلونْگ‌جیانگ (Heilongjiang)<br/> [[File:41190800.jpg|thumb|نمايي از ميدان اصلي شهر هگانگ، استان هيلونگ‌جيانگ]]

{{جعبه اطلاعات استان های آسیا
|نام فارسی =هیلونگ جیانگ
|نام لاتین =Heilongjiang
|نام های دیگر=هیلونگ کیانگ
|کشور=چین
|موقعیت=شمال شرقی چین
|مرکز=هاربین
|شهرهای مهم=چی چی هار، هگانگ و جیاموسی
|جمعیت=۳۶,۸۹۰,۰۰۰ نفر (۲۰۰۰)
|مساحت(کیلومتر مربع)=۴۶۳۶۰۰
|تولیدات و صنایع مهم=
}}

(یا: هیلونگ‌‌کیانگ) استانی در شمال شرقی چین، با ۴۶۳,۶۰۰ ‌کیلومتر مربع مساحت و ۳۶,۸۹۰,۰۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۰). هاربین<ref>Harbin</ref> مرکز آن است؛ سایر شهرهای مهم آن عبارت‌اند از چی‌چی‌هار<ref>Qiqihar </ref>، هگانگ<ref>Hegang </ref>، و جیاموسی<ref>Jiamusi </ref>. بزرگ‌ترین حوزۀ نفت‌خیز چین در این استان قرار دارد. مرزهای هیلونگ‌جیانگ از قرن ۱۷ تا ۱۹ مورد اختلاف روسیه و چین بود؛ سرانجام چین بخش‌های وسیعی از شمال و شرق استان را به روسیه واگذار کرد. روس‌ها از ۱۹۰۰ تا ۱۹۱۷ سرتاسر استان مزبور اشغال کردند. در ۱۹۳۱، ژاپنی‌ها پس از حمله به منچوری<ref>Manchuria </ref> این منطقه را تصرف کردند و هیلونگ‌جیانگ به بخشی از دولت دست‌نشاندۀ ژاپنی منچوکوئو<ref>Manchukuo </ref>، (۱۹۳۲ـ۱۹۴۵)، تبدیل شد. کوه‌های هینگان کوچک<ref>Lesser Hingan Mountains </ref> در شمال و مرکز استان امتداد دارند. در جنوب استان، چانگ‌بای شان (کوه‌های چانگ‌بای)<ref>Changbai Shan</ref> از جنوب غربی تا شمال شرقی گسترش یافته‌اند. در شرق، امتداد شمالی جلگۀ دونگبی<ref>Dongbei Plain</ref> (یا منچوری) دیده می‌شود؛ و در غرب منطقه‌ای باتلاقی در زاویۀ بین محل تلاقی رودهای آمور<ref>Amur </ref> و اوسوری<ref>Ussuri</ref>، با میانگین ارتفاع کمتر از ۵۰ متر، قرار گرفته‌ است.

 

----

[[Category:جغرافیای آسیا]] [[Category:جغرافیای انسانی چین]]