Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

وُدْویل (vaudeville)

در اصل نوعی ترانۀ سبک مشتق از ترانه‌های عاشقانه و ترانه‌های مربوط به مجالس میگساری و منسوب به اولیویه باسلَن<ref>Olivier Basselin

</ref>. «وو<ref>Vau, Vaux

</ref>» و «وو دو ویر<ref>Vau de Vire</ref>» نیز خوانده می‌شد. در امریکا به برنامه‌های صحنه‌ای سرگرم‌کننده، مشتمل بر ترانه و رقص و آکروبات و تردستی و قطعات طنز و نمایش‌های کوتاه، همچون برنامۀ تماشاخانه<ref> music hall</ref>ها در انگلستان اطلاق می‌شود. از ۱۸۸۱، زمانی که تونی پاستور<ref> Tony Pastor </ref> نخستین نمایش خود را در نیویورک برگزار کرد، تا ۱۹۳۲، که تئاتر پالاس<ref>Palace</ref>، بزرگ‌ترین مرکز اجرای این برنامه‌ها در امریکا، به سالن سینما تبدیل شد، برنامه‌های ودویل رواج بسیاری در این کشور داشت. بسیاری از مجریان شاخص این برنامه‌ها، افرادی چون جورج کوهَن<ref> George Cohan</ref>، و هَری هودینی<ref> Harry Houdini</ref>، و اِوا تَنِگی<ref> Eva Tanguay</ref>، ویلیام چستر فیلدز<ref> W. C. Fields</ref>، فِی تِمپلتون<ref> Fay Templeton </ref>، ویل راجرز<ref>Will Rogers</ref>، اِد وین<ref> Ed Wynn </ref>، اِدی کانتور<ref>Eddie Cantor</ref>، جیمی دیورنتی<ref> Jimmy Durante </ref>، آیرین فرانکلین<ref>Irene Franklin</ref>، فرِد آلن<ref> Fred Allen </ref>، جک بنی<ref>Jack Benny</ref> و ادگار برگن<ref> Edgar Bergen</ref>، کار خود را ابتدا در سیرک آغاز کردند و از مجریان انگلیسی و فرانسوی بسیار تأثیر گرفتند. عمومیت‌یافتن رادیو و سینما افول ودویل را درپی داشت، اما تلویزیون جان تازه‌ای بدان بخشید.

 

----

[[Category:موسیقی]] [[Category:اصطلاحات، تجهیزات و رویدادها]]

ودویل - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳