وین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۲۲ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۳۶

2025-04-22T04:36:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۳۶
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	\| شهر ها و آبادی های مهم =		\| شهر ها و آبادی های مهم =
	}} ویِن (Vienna)<br /> [[File:40161100-1.jpg\|thumb\|نمایی از کاخ سلطنتی شونبرون، وین]][[File:40161100.jpg\|thumb\|نمایی از کاخ سلطنتی شونبرون، وین]]پایتخت [[اتریش]]، بر ساحل رود [[دانوب]]<ref>River Danube		}} ویِن (Vienna)<br /> [[File:40161100-1.jpg\|thumb\|نمایی از کاخ سلطنتی شونبرون، وین]][[File:40161100.jpg\|thumb\|نمایی از کاخ سلطنتی شونبرون، وین]]پایتخت [[اتریش]]، بر ساحل رود [[دانوب]]<ref>River Danube
	</ref>، کنار جنگل‌های وین<ref> Vienna Woods </ref>، با ۲,۰۴۱,۲۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۳). اگرچه در ناحیۀ [[اتریش سفلا]]<ref>Lower Austria</ref> قرار دارد، ایالتی مستقل است. صنایع آن عبارت‌اند از علوم مهندسی، الکترونیک، تولید لوازم برقی، پوشاک، ابزار دقیق، و آلات موسیقی. مرکز مهم فرهنگی و گردشگری است. وین با خطوط راه‌آهن تقریباً به تمام شهرهای مهم اروپا مرتبط است. آژانس بین‌المللی انرژی اتمی<ref>(International Atomic Energy Agen‌cy (IAED</ref>، سازمان توسعۀ صنعتی سازمان ملل ([[یونیدو]])<ref> (United Nations Industrial Development Organization (UNIDO</ref>، و سازمان کشورهای صادرکنندۀ نفت ([[اوپک]])<ref>Organization of Petroleum Exporting Countries</ref> در این شهر قرار دارند. بناهای مهم آن عبارت‌اند از کلیسای جامع سنت استفن<ref> St Stephen's Cathedral </ref> (قرون ۱۲ـ۱۶م)، هوفبورگ<ref>Hofborg </ref>، کاخ سلطنتی هاپسبورگ<ref>Habsburg </ref> از قرن ۱۳م که در آتش‌سوزی ۱۹۹۲ به‌شدت آسیب دید؛ کاخ‌های سلطنتی شونبرون<ref>Schonbrunn</ref> از قرن ۱۸؛ و سالن‌های تئاتر و اُپرا، که شهرت جهانی دارند. وین همچنین مقر سر اسقف کاتولیک و مقر اسقف پروتستان است. وین از ۲۳ محله تشکیل شده و در دو کرانۀ رود دانوب واقع شده است. دامنه‌های شرقی کوه‌های آلپ<ref> Alps </ref> در غرب و جلگه‌های حوزۀ دانوب در شرق آن‌جا دارند. این شهر پارک‌های فراوانی نیز دارد که در اغلب آن‌ها بناهای تاریخی دیده می‌شود. در غرب و جنوب غربی آن تپه‌های پوشیده از درخت وینروالد<ref>Wienerwald </ref> واقع شده است. وین، با نام ویندوبونا<ref>Vindobona </ref>، ماندگاه سلت‌<ref>Celtic</ref>ها بود و در قرن ۱پ‌م رومی‌ها آن را اشغال و پایگاه‌ها در آن تأسیس کردند که [[مارکوس اورلیوس]]<ref> Marcus Aurelius </ref>، امپراتور روم، در آن اقامت داشت و همان‌جا درگذشت. رومی‌ها در قرن ۵م شهر را تخلیه کردند و از آن بارها میان مهاجمان دست‌به‌دست شد. مجارها که در آغاز قرن ۱۰م آن را تصرف کردند، به‌دست خاندان [[بابنبرگ]]<ref>Babenberg</ref> رانده شدند. وین در ۱۲۷۸م پایتخت هاپسبورگ‌ها و سپس مقر امپراتوران آلمان شد. در اواخر قرن ۱۴م دانشگاه و چندین کلیسا و صومعۀ باشکوه داشت. ترک‌های عثمانی در ۱۵۲۹ و ۱۶۸۳ آن را محاصره کردند، اما موفق به فتح آن نشدند. در زمان [[ماری ترز]]<ref> Maria Theresa </ref> (۱۷۱۷ـ۱۷۸۰) مرکز امپراتوری بزرگی بود که تا قرن ۱۹ دوام آورد. پس از فروپاشی امپراتوری اتریش در [[جنگ جهانی اول]]، وین موقعیت خود را، در جنوب شرقی اروپا، به‌منزلۀ مرکز بزرگ تجاری حفظ کرد. اوضاع نابسامان کشور پس از جنگ جهانی اول موجب شورش‌ها و زد‌وخوردهای فراوان بین حزب‌های رقیب شد. وین از ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۵ در اشغال آلمان‌ها بود. پس از [[جنگ جهانی دوم]] و دَه سال اشغالگری [[متفقین]]<ref>Allied </ref>، به‌منزلۀ پایتخت جمهوری بی‌طرف اتریش احیا شد. پس از ۱۹۷۹، وین به یکی از ادارات مرکزی [[سازمان ملل متحد]]<ref>United Nations</ref> تبدیل شد. وین در قرون ۱۸ و ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ پایتخت موسیقی جهان بود. [[هایدن، یوزف (۱۷۳۲ـ۱۸۰۹)\|هایدن]]<ref>Haydn</ref>، [[موتسارت، ولفگانگ ~~آمادیوس (۱۷۵۶ـ۱۷۹۱)~~\|موتسارت]]، [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]]، [[شوبرت، فرانتس\|شوبرت]]<ref> Schubert </ref>، و [[مالر، گوستاو (۱۸۶۰ـ۱۹۱۱)\|مالر]]<ref>Mahler</ref> در این شهر زندگی کرده‌اند.		</ref>، کنار جنگل‌های وین<ref> Vienna Woods </ref>، با ۲,۰۴۱,۲۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۳). اگرچه در ناحیۀ [[اتریش سفلا]]<ref>Lower Austria</ref> قرار دارد، ایالتی مستقل است. صنایع آن عبارت‌اند از علوم مهندسی، الکترونیک، تولید لوازم برقی، پوشاک، ابزار دقیق، و آلات موسیقی. مرکز مهم فرهنگی و گردشگری است. وین با خطوط راه‌آهن تقریباً به تمام شهرهای مهم اروپا مرتبط است. آژانس بین‌المللی انرژی اتمی<ref>(International Atomic Energy Agen‌cy (IAED</ref>، سازمان توسعۀ صنعتی سازمان ملل ([[یونیدو]])<ref> (United Nations Industrial Development Organization (UNIDO</ref>، و سازمان کشورهای صادرکنندۀ نفت ([[اوپک]])<ref>Organization of Petroleum Exporting Countries</ref> در این شهر قرار دارند. بناهای مهم آن عبارت‌اند از کلیسای جامع سنت استفن<ref> St Stephen's Cathedral </ref> (قرون ۱۲ـ۱۶م)، هوفبورگ<ref>Hofborg </ref>، کاخ سلطنتی هاپسبورگ<ref>Habsburg </ref> از قرن ۱۳م که در آتش‌سوزی ۱۹۹۲ به‌شدت آسیب دید؛ کاخ‌های سلطنتی شونبرون<ref>Schonbrunn</ref> از قرن ۱۸؛ و سالن‌های تئاتر و اُپرا، که شهرت جهانی دارند. وین همچنین مقر سر اسقف کاتولیک و مقر اسقف پروتستان است. وین از ۲۳ محله تشکیل شده و در دو کرانۀ رود دانوب واقع شده است. دامنه‌های شرقی کوه‌های آلپ<ref> Alps </ref> در غرب و جلگه‌های حوزۀ دانوب در شرق آن‌جا دارند. این شهر پارک‌های فراوانی نیز دارد که در اغلب آن‌ها بناهای تاریخی دیده می‌شود. در غرب و جنوب غربی آن تپه‌های پوشیده از درخت وینروالد<ref>Wienerwald </ref> واقع شده است. وین، با نام ویندوبونا<ref>Vindobona </ref>، ماندگاه سلت‌<ref>Celtic</ref>ها بود و در قرن ۱پ‌م رومی‌ها آن را اشغال و پایگاه‌ها در آن تأسیس کردند که [[مارکوس اورلیوس]]<ref> Marcus Aurelius </ref>، امپراتور روم، در آن اقامت داشت و همان‌جا درگذشت. رومی‌ها در قرن ۵م شهر را تخلیه کردند و از آن بارها میان مهاجمان دست‌به‌دست شد. مجارها که در آغاز قرن ۱۰م آن را تصرف کردند، به‌دست خاندان [[بابنبرگ]]<ref>Babenberg</ref> رانده شدند. وین در ۱۲۷۸م پایتخت هاپسبورگ‌ها و سپس مقر امپراتوران آلمان شد. در اواخر قرن ۱۴م دانشگاه و چندین کلیسا و صومعۀ باشکوه داشت. ترک‌های عثمانی در ۱۵۲۹ و ۱۶۸۳ آن را محاصره کردند، اما موفق به فتح آن نشدند. در زمان [[ماری ترز]]<ref> Maria Theresa </ref> (۱۷۱۷ـ۱۷۸۰) مرکز امپراتوری بزرگی بود که تا قرن ۱۹ دوام آورد. پس از فروپاشی امپراتوری اتریش در [[جنگ جهانی اول]]، وین موقعیت خود را، در جنوب شرقی اروپا، به‌منزلۀ مرکز بزرگ تجاری حفظ کرد. اوضاع نابسامان کشور پس از جنگ جهانی اول موجب شورش‌ها و زد‌وخوردهای فراوان بین حزب‌های رقیب شد. وین از ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۵ در اشغال آلمان‌ها بود. پس از [[جنگ جهانی دوم]] و دَه سال اشغالگری [[متفقین]]<ref>Allied </ref>، به‌منزلۀ پایتخت جمهوری بی‌طرف اتریش احیا شد. پس از ۱۹۷۹، وین به یکی از ادارات مرکزی [[سازمان ملل متحد]]<ref>United Nations</ref> تبدیل شد. وین در قرون ۱۸ و ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ پایتخت موسیقی جهان بود. [[هایدن، یوزف (۱۷۳۲ـ۱۸۰۹)\|هایدن]]<ref>Haydn</ref>، [[موتسارت، ولفگانگ آمادئوس\|موتسارت]]، [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]]، [[شوبرت، فرانتس\|شوبرت]]<ref> Schubert </ref>، و [[مالر، گوستاو (۱۸۶۰ـ۱۹۱۱)\|مالر]]<ref>Mahler</ref> در این شهر زندگی کرده‌اند.

Nazanin در ‏۱۵ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۵۰

2025-04-15T07:50:52Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۵۰
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	\| شهر ها و آبادی های مهم =		\| شهر ها و آبادی های مهم =
	}} ویِن (Vienna)<br /> [[File:40161100-1.jpg\|thumb\|نمایی از کاخ سلطنتی شونبرون، وین]][[File:40161100.jpg\|thumb\|نمایی از کاخ سلطنتی شونبرون، وین]]پایتخت [[اتریش]]، بر ساحل رود [[دانوب]]<ref>River Danube		}} ویِن (Vienna)<br /> [[File:40161100-1.jpg\|thumb\|نمایی از کاخ سلطنتی شونبرون، وین]][[File:40161100.jpg\|thumb\|نمایی از کاخ سلطنتی شونبرون، وین]]پایتخت [[اتریش]]، بر ساحل رود [[دانوب]]<ref>River Danube
	</ref>، کنار جنگل‌های وین<ref> Vienna Woods </ref>، با ۲,۰۴۱,۲۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۳). اگرچه در ناحیۀ [[اتریش سفلا]]<ref>Lower Austria</ref> قرار دارد، ایالتی مستقل است. صنایع آن عبارت‌اند از علوم مهندسی، الکترونیک، تولید لوازم برقی، پوشاک، ابزار دقیق، و آلات موسیقی. مرکز مهم فرهنگی و گردشگری است. وین با خطوط راه‌آهن تقریباً به تمام شهرهای مهم اروپا مرتبط است. آژانس بین‌المللی انرژی اتمی<ref>(International Atomic Energy Agen‌cy (IAED</ref>، سازمان توسعۀ صنعتی سازمان ملل ([[یونیدو]])<ref> (United Nations Industrial Development Organization (UNIDO</ref>، و سازمان کشورهای صادرکنندۀ نفت ([[اوپک]])<ref>Organization of Petroleum Exporting Countries</ref> در این شهر قرار دارند. بناهای مهم آن عبارت‌اند از کلیسای جامع سنت استفن<ref> St Stephen's Cathedral </ref> (قرون ۱۲ـ۱۶م)، هوفبورگ<ref>Hofborg </ref>، کاخ سلطنتی هاپسبورگ<ref>Habsburg </ref> از قرن ۱۳م که در آتش‌سوزی ۱۹۹۲ به‌شدت آسیب دید؛ کاخ‌های سلطنتی شونبرون<ref>Schonbrunn</ref> از قرن ۱۸؛ و سالن‌های تئاتر و اُپرا، که شهرت جهانی دارند. وین همچنین مقر سر اسقف کاتولیک و مقر اسقف پروتستان است. وین از ۲۳ محله تشکیل شده و در دو کرانۀ رود دانوب واقع شده است. دامنه‌های شرقی کوه‌های آلپ<ref> Alps </ref> در غرب و جلگه‌های حوزۀ دانوب در شرق آن‌جا دارند. این شهر پارک‌های فراوانی نیز دارد که در اغلب آن‌ها بناهای تاریخی دیده می‌شود. در غرب و جنوب غربی آن تپه‌های پوشیده از درخت وینروالد<ref>Wienerwald </ref> واقع شده است. وین، با نام ویندوبونا<ref>Vindobona </ref>، ماندگاه سلت‌<ref>Celtic</ref>ها بود و در قرن ۱پ‌م رومی‌ها آن را اشغال و پایگاه‌ها در آن تأسیس کردند که [[مارکوس اورلیوس]]<ref> Marcus Aurelius </ref>، امپراتور روم، در آن اقامت داشت و همان‌جا درگذشت. رومی‌ها در قرن ۵م شهر را تخلیه کردند و از آن بارها میان مهاجمان دست‌به‌دست شد. مجارها که در آغاز قرن ۱۰م آن را تصرف کردند، به‌دست خاندان [[بابنبرگ]]<ref>Babenberg</ref> رانده شدند. وین در ۱۲۷۸م پایتخت هاپسبورگ‌ها و سپس مقر امپراتوران آلمان شد. در اواخر قرن ۱۴م دانشگاه و چندین کلیسا و صومعۀ باشکوه داشت. ترک‌های عثمانی در ۱۵۲۹ و ۱۶۸۳ آن را محاصره کردند، اما موفق به فتح آن نشدند. در زمان [[ماری ترز]]<ref> Maria Theresa </ref> (۱۷۱۷ـ۱۷۸۰) مرکز امپراتوری بزرگی بود که تا قرن ۱۹ دوام آورد. پس از فروپاشی امپراتوری اتریش در [[جنگ جهانی اول]]، وین موقعیت خود را، در جنوب شرقی اروپا، به‌منزلۀ مرکز بزرگ تجاری حفظ کرد. اوضاع نابسامان کشور پس از جنگ جهانی اول موجب شورش‌ها و زد‌وخوردهای فراوان بین حزب‌های رقیب شد. وین از ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۵ در اشغال آلمان‌ها بود. پس از [[جنگ جهانی دوم]] و دَه سال اشغالگری [[متفقین]]<ref>Allied </ref>، به‌منزلۀ پایتخت جمهوری بی‌طرف اتریش احیا شد. پس از ۱۹۷۹، وین به یکی از ادارات مرکزی [[سازمان ملل متحد]]<ref>United Nations</ref> تبدیل شد. وین در قرون ۱۸ و ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ پایتخت موسیقی جهان بود. [[هایدن، یوزف (۱۷۳۲ـ۱۸۰۹)\|هایدن]]<ref>Haydn</ref>، [[موتسارت، ولفگانگ آمادیوس (۱۷۵۶ـ۱۷۹۱)\|موتسارت]]، [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]]، [[~~شوبرت ،~~ فرانتس ~~(۱۷۹۷ـ ۱۸۲۸)~~\|شوبرت]]<ref> Schubert </ref>، و [[مالر، گوستاو (۱۸۶۰ـ۱۹۱۱)\|مالر]]<ref>Mahler</ref> در این شهر زندگی کرده‌اند.		</ref>، کنار جنگل‌های وین<ref> Vienna Woods </ref>، با ۲,۰۴۱,۲۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۳). اگرچه در ناحیۀ [[اتریش سفلا]]<ref>Lower Austria</ref> قرار دارد، ایالتی مستقل است. صنایع آن عبارت‌اند از علوم مهندسی، الکترونیک، تولید لوازم برقی، پوشاک، ابزار دقیق، و آلات موسیقی. مرکز مهم فرهنگی و گردشگری است. وین با خطوط راه‌آهن تقریباً به تمام شهرهای مهم اروپا مرتبط است. آژانس بین‌المللی انرژی اتمی<ref>(International Atomic Energy Agen‌cy (IAED</ref>، سازمان توسعۀ صنعتی سازمان ملل ([[یونیدو]])<ref> (United Nations Industrial Development Organization (UNIDO</ref>، و سازمان کشورهای صادرکنندۀ نفت ([[اوپک]])<ref>Organization of Petroleum Exporting Countries</ref> در این شهر قرار دارند. بناهای مهم آن عبارت‌اند از کلیسای جامع سنت استفن<ref> St Stephen's Cathedral </ref> (قرون ۱۲ـ۱۶م)، هوفبورگ<ref>Hofborg </ref>، کاخ سلطنتی هاپسبورگ<ref>Habsburg </ref> از قرن ۱۳م که در آتش‌سوزی ۱۹۹۲ به‌شدت آسیب دید؛ کاخ‌های سلطنتی شونبرون<ref>Schonbrunn</ref> از قرن ۱۸؛ و سالن‌های تئاتر و اُپرا، که شهرت جهانی دارند. وین همچنین مقر سر اسقف کاتولیک و مقر اسقف پروتستان است. وین از ۲۳ محله تشکیل شده و در دو کرانۀ رود دانوب واقع شده است. دامنه‌های شرقی کوه‌های آلپ<ref> Alps </ref> در غرب و جلگه‌های حوزۀ دانوب در شرق آن‌جا دارند. این شهر پارک‌های فراوانی نیز دارد که در اغلب آن‌ها بناهای تاریخی دیده می‌شود. در غرب و جنوب غربی آن تپه‌های پوشیده از درخت وینروالد<ref>Wienerwald </ref> واقع شده است. وین، با نام ویندوبونا<ref>Vindobona </ref>، ماندگاه سلت‌<ref>Celtic</ref>ها بود و در قرن ۱پ‌م رومی‌ها آن را اشغال و پایگاه‌ها در آن تأسیس کردند که [[مارکوس اورلیوس]]<ref> Marcus Aurelius </ref>، امپراتور روم، در آن اقامت داشت و همان‌جا درگذشت. رومی‌ها در قرن ۵م شهر را تخلیه کردند و از آن بارها میان مهاجمان دست‌به‌دست شد. مجارها که در آغاز قرن ۱۰م آن را تصرف کردند، به‌دست خاندان [[بابنبرگ]]<ref>Babenberg</ref> رانده شدند. وین در ۱۲۷۸م پایتخت هاپسبورگ‌ها و سپس مقر امپراتوران آلمان شد. در اواخر قرن ۱۴م دانشگاه و چندین کلیسا و صومعۀ باشکوه داشت. ترک‌های عثمانی در ۱۵۲۹ و ۱۶۸۳ آن را محاصره کردند، اما موفق به فتح آن نشدند. در زمان [[ماری ترز]]<ref> Maria Theresa </ref> (۱۷۱۷ـ۱۷۸۰) مرکز امپراتوری بزرگی بود که تا قرن ۱۹ دوام آورد. پس از فروپاشی امپراتوری اتریش در [[جنگ جهانی اول]]، وین موقعیت خود را، در جنوب شرقی اروپا، به‌منزلۀ مرکز بزرگ تجاری حفظ کرد. اوضاع نابسامان کشور پس از جنگ جهانی اول موجب شورش‌ها و زد‌وخوردهای فراوان بین حزب‌های رقیب شد. وین از ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۵ در اشغال آلمان‌ها بود. پس از [[جنگ جهانی دوم]] و دَه سال اشغالگری [[متفقین]]<ref>Allied </ref>، به‌منزلۀ پایتخت جمهوری بی‌طرف اتریش احیا شد. پس از ۱۹۷۹، وین به یکی از ادارات مرکزی [[سازمان ملل متحد]]<ref>United Nations</ref> تبدیل شد. وین در قرون ۱۸ و ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ پایتخت موسیقی جهان بود. [[هایدن، یوزف (۱۷۳۲ـ۱۸۰۹)\|هایدن]]<ref>Haydn</ref>، [[موتسارت، ولفگانگ آمادیوس (۱۷۵۶ـ۱۷۹۱)\|موتسارت]]، [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]]، [[شوبرت، فرانتس\|شوبرت]]<ref> Schubert </ref>، و [[مالر، گوستاو (۱۸۶۰ـ۱۹۱۱)\|مالر]]<ref>Mahler</ref> در این شهر زندگی کرده‌اند.

Shahraabi در ‏۱۶ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۴

2023-08-16T13:44:18Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۴
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	\| شهر ها و آبادی های مهم =		\| شهر ها و آبادی های مهم =
	}} ویِن (Vienna)<br /> [[File:40161100-1.jpg\|thumb\|نمایی از کاخ سلطنتی شونبرون، وین]][[File:40161100.jpg\|thumb\|نمایی از کاخ سلطنتی شونبرون، وین]]پایتخت [[اتریش]]، بر ساحل رود [[دانوب]]<ref>River Danube		}} ویِن (Vienna)<br /> [[File:40161100-1.jpg\|thumb\|نمایی از کاخ سلطنتی شونبرون، وین]][[File:40161100.jpg\|thumb\|نمایی از کاخ سلطنتی شونبرون، وین]]پایتخت [[اتریش]]، بر ساحل رود [[دانوب]]<ref>River Danube
	</ref>، کنار جنگل‌های وین<ref> Vienna Woods </ref>، با ۲,۰۴۱,۲۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۳). اگرچه در ناحیۀ [[اتریش سفلا]]<ref>Lower Austria</ref> قرار دارد، ایالتی مستقل است. صنایع آن عبارت‌اند از علوم مهندسی، الکترونیک، تولید لوازم برقی، پوشاک، ابزار دقیق، و آلات موسیقی. مرکز مهم فرهنگی و گردشگری است. وین با خطوط راه‌آهن تقریباً به تمام شهرهای مهم اروپا مرتبط است. آژانس بین‌المللی انرژی اتمی<ref>(International Atomic Energy Agen‌cy (IAED</ref>، سازمان توسعۀ صنعتی سازمان ملل ([[یونیدو]])<ref> (United Nations Industrial Development Organization (UNIDO</ref>، و سازمان کشورهای صادرکنندۀ نفت ([[اوپک]])<ref>Organization of Petroleum Exporting Countries</ref> در این شهر قرار دارند. بناهای مهم آن عبارت‌اند از کلیسای جامع سنت استفن<ref> St Stephen's Cathedral </ref> (قرون ۱۲ـ۱۶م)، هوفبورگ<ref>Hofborg </ref>، کاخ سلطنتی هاپسبورگ<ref>Habsburg </ref> از قرن ۱۳م که در آتش‌سوزی ۱۹۹۲ به‌شدت آسیب دید؛ کاخ‌های سلطنتی شونبرون<ref>Schonbrunn</ref> از قرن ۱۸؛ و سالن‌های تئاتر و اُپرا، که شهرت جهانی دارند. وین همچنین مقر سر اسقف کاتولیک و مقر اسقف پروتستان است. وین از ۲۳ محله تشکیل شده و در دو کرانۀ رود دانوب واقع شده است. دامنه‌های شرقی کوه‌های آلپ<ref> Alps </ref> در غرب و جلگه‌های حوزۀ دانوب در شرق آن‌جا دارند. این شهر پارک‌های فراوانی نیز دارد که در اغلب آن‌ها بناهای تاریخی دیده می‌شود. در غرب و جنوب غربی آن تپه‌های پوشیده از درخت وینروالد<ref>Wienerwald </ref> واقع شده است. وین، با نام ویندوبونا<ref>Vindobona </ref>، ماندگاه سلت‌<ref>Celtic</ref>ها بود و در قرن ۱پ‌م رومی‌ها آن را اشغال و پایگاه‌ها در آن تأسیس کردند که [[مارکوس اورلیوس]]<ref> Marcus Aurelius </ref>، امپراتور روم، در آن اقامت داشت و همان‌جا درگذشت. رومی‌ها در قرن ۵م شهر را تخلیه کردند و از آن بارها میان مهاجمان دست‌به‌دست شد. مجارها که در آغاز قرن ۱۰م آن را تصرف کردند، به‌دست خاندان [[بابنبرگ]]<ref>Babenberg</ref> رانده شدند. وین در ۱۲۷۸م پایتخت هاپسبورگ‌ها و سپس مقر امپراتوران آلمان شد. در اواخر قرن ۱۴م دانشگاه و چندین کلیسا و صومعۀ باشکوه داشت. ترک‌های عثمانی در ۱۵۲۹ و ۱۶۸۳ آن را محاصره کردند، اما موفق به فتح آن نشدند. در زمان [[ماری ترز]]<ref> Maria Theresa </ref> (۱۷۱۷ـ۱۷۸۰) مرکز امپراتوری بزرگی بود که تا قرن ۱۹ دوام آورد. پس از فروپاشی امپراتوری اتریش در [[جنگ جهانی اول]]، وین موقعیت خود را، در جنوب شرقی اروپا، به‌منزلۀ مرکز بزرگ تجاری حفظ کرد. اوضاع نابسامان کشور پس از جنگ جهانی اول موجب شورش‌ها و زد‌وخوردهای فراوان بین حزب‌های رقیب شد. وین از ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۵ در اشغال آلمان‌ها بود. پس از [[جنگ جهانی دوم]] و دَه سال اشغالگری [[متفقین]]<ref>Allied </ref>، به‌منزلۀ پایتخت جمهوری بی‌طرف اتریش احیا شد. پس از ۱۹۷۹، وین به یکی از ادارات مرکزی [[سازمان ملل متحد]]<ref>United Nations</ref> تبدیل شد. وین در قرون ۱۸ و ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ پایتخت موسیقی جهان بود. [[هایدن، ~~یان وان در~~ (~~۱۶۳۷ـ۱۷۱۲~~)\|هایدن]]<ref>Haydn</ref>، [[موتسارت، ولفگانگ آمادیوس (۱۷۵۶ـ۱۷۹۱)\|موتسارت]]، [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]]، [[شوبرت ، فرانتس (۱۷۹۷ـ ۱۸۲۸)\|شوبرت]]<ref> Schubert </ref>، و [[مالر، گوستاو (۱۸۶۰ـ۱۹۱۱)\|مالر]]<ref>Mahler</ref> در این شهر زندگی کرده‌اند.		</ref>، کنار جنگل‌های وین<ref> Vienna Woods </ref>، با ۲,۰۴۱,۲۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۳). اگرچه در ناحیۀ [[اتریش سفلا]]<ref>Lower Austria</ref> قرار دارد، ایالتی مستقل است. صنایع آن عبارت‌اند از علوم مهندسی، الکترونیک، تولید لوازم برقی، پوشاک، ابزار دقیق، و آلات موسیقی. مرکز مهم فرهنگی و گردشگری است. وین با خطوط راه‌آهن تقریباً به تمام شهرهای مهم اروپا مرتبط است. آژانس بین‌المللی انرژی اتمی<ref>(International Atomic Energy Agen‌cy (IAED</ref>، سازمان توسعۀ صنعتی سازمان ملل ([[یونیدو]])<ref> (United Nations Industrial Development Organization (UNIDO</ref>، و سازمان کشورهای صادرکنندۀ نفت ([[اوپک]])<ref>Organization of Petroleum Exporting Countries</ref> در این شهر قرار دارند. بناهای مهم آن عبارت‌اند از کلیسای جامع سنت استفن<ref> St Stephen's Cathedral </ref> (قرون ۱۲ـ۱۶م)، هوفبورگ<ref>Hofborg </ref>، کاخ سلطنتی هاپسبورگ<ref>Habsburg </ref> از قرن ۱۳م که در آتش‌سوزی ۱۹۹۲ به‌شدت آسیب دید؛ کاخ‌های سلطنتی شونبرون<ref>Schonbrunn</ref> از قرن ۱۸؛ و سالن‌های تئاتر و اُپرا، که شهرت جهانی دارند. وین همچنین مقر سر اسقف کاتولیک و مقر اسقف پروتستان است. وین از ۲۳ محله تشکیل شده و در دو کرانۀ رود دانوب واقع شده است. دامنه‌های شرقی کوه‌های آلپ<ref> Alps </ref> در غرب و جلگه‌های حوزۀ دانوب در شرق آن‌جا دارند. این شهر پارک‌های فراوانی نیز دارد که در اغلب آن‌ها بناهای تاریخی دیده می‌شود. در غرب و جنوب غربی آن تپه‌های پوشیده از درخت وینروالد<ref>Wienerwald </ref> واقع شده است. وین، با نام ویندوبونا<ref>Vindobona </ref>، ماندگاه سلت‌<ref>Celtic</ref>ها بود و در قرن ۱پ‌م رومی‌ها آن را اشغال و پایگاه‌ها در آن تأسیس کردند که [[مارکوس اورلیوس]]<ref> Marcus Aurelius </ref>، امپراتور روم، در آن اقامت داشت و همان‌جا درگذشت. رومی‌ها در قرن ۵م شهر را تخلیه کردند و از آن بارها میان مهاجمان دست‌به‌دست شد. مجارها که در آغاز قرن ۱۰م آن را تصرف کردند، به‌دست خاندان [[بابنبرگ]]<ref>Babenberg</ref> رانده شدند. وین در ۱۲۷۸م پایتخت هاپسبورگ‌ها و سپس مقر امپراتوران آلمان شد. در اواخر قرن ۱۴م دانشگاه و چندین کلیسا و صومعۀ باشکوه داشت. ترک‌های عثمانی در ۱۵۲۹ و ۱۶۸۳ آن را محاصره کردند، اما موفق به فتح آن نشدند. در زمان [[ماری ترز]]<ref> Maria Theresa </ref> (۱۷۱۷ـ۱۷۸۰) مرکز امپراتوری بزرگی بود که تا قرن ۱۹ دوام آورد. پس از فروپاشی امپراتوری اتریش در [[جنگ جهانی اول]]، وین موقعیت خود را، در جنوب شرقی اروپا، به‌منزلۀ مرکز بزرگ تجاری حفظ کرد. اوضاع نابسامان کشور پس از جنگ جهانی اول موجب شورش‌ها و زد‌وخوردهای فراوان بین حزب‌های رقیب شد. وین از ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۵ در اشغال آلمان‌ها بود. پس از [[جنگ جهانی دوم]] و دَه سال اشغالگری [[متفقین]]<ref>Allied </ref>، به‌منزلۀ پایتخت جمهوری بی‌طرف اتریش احیا شد. پس از ۱۹۷۹، وین به یکی از ادارات مرکزی [[سازمان ملل متحد]]<ref>United Nations</ref> تبدیل شد. وین در قرون ۱۸ و ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ پایتخت موسیقی جهان بود. [[هایدن، یوزف (۱۷۳۲ـ۱۸۰۹)\|هایدن]]<ref>Haydn</ref>، [[موتسارت، ولفگانگ آمادیوس (۱۷۵۶ـ۱۷۹۱)\|موتسارت]]، [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]]، [[شوبرت ، فرانتس (۱۷۹۷ـ ۱۸۲۸)\|شوبرت]]<ref> Schubert </ref>، و [[مالر، گوستاو (۱۸۶۰ـ۱۹۱۱)\|مالر]]<ref>Mahler</ref> در این شهر زندگی کرده‌اند.

Shahraabi در ‏۱۶ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۲

2023-08-16T13:42:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۲
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	\| برخی بناهای مهم =کلیسای جامع سنت استفن، هوفبورگ، کاخ سلطنتی هاپسبورگ؛ کاخ‌های سلطنتی		\| برخی بناهای مهم =کلیسای جامع سنت استفن، هوفبورگ، کاخ سلطنتی هاپسبورگ؛ کاخ‌های سلطنتی
	\| شهر ها و آبادی های مهم =		\| شهر ها و آبادی های مهم =
	}} ویِن (Vienna)<br /> [[File:40161100-1.jpg\|thumb\|نمایی از کاخ سلطنتی شونبرون، وین]][[File:40161100.jpg\|thumb\|نمایی از کاخ سلطنتی شونبرون، وین]]پایتخت ~~اتریش،~~ بر ساحل رود دانوب<ref>River Danube		}} ویِن (Vienna)<br /> [[File:40161100-1.jpg\|thumb\|نمایی از کاخ سلطنتی شونبرون، وین]][[File:40161100.jpg\|thumb\|نمایی از کاخ سلطنتی شونبرون، وین]]پایتخت [[اتریش]]، بر ساحل رود [[دانوب]]<ref>River Danube
	</ref>، کنار جنگل‌های وین<ref> Vienna Woods </ref>، با ۲,۰۴۱,۲۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۳). اگرچه در ناحیۀ اتریش سفلا<ref>Lower Austria</ref> قرار دارد، ایالتی مستقل است. صنایع آن عبارت‌اند از علوم مهندسی، الکترونیک، تولید لوازم برقی، پوشاک، ابزار دقیق، و آلات موسیقی. مرکز مهم فرهنگی و گردشگری است. وین با خطوط راه‌آهن تقریباً به تمام شهرهای مهم اروپا مرتبط است. آژانس بین‌المللی انرژی اتمی<ref>(International Atomic Energy Agen‌cy (IAED</ref>، سازمان توسعۀ صنعتی سازمان ملل (یونیدو)<ref> (United Nations Industrial Development Organization (UNIDO</ref>، و سازمان کشورهای صادرکنندۀ نفت (اوپک)<ref>Organization of Petroleum Exporting Countries</ref> در این شهر قرار دارند. بناهای مهم آن عبارت‌اند از کلیسای جامع سنت استفن<ref> St Stephen's Cathedral </ref> (قرون ۱۲ـ۱۶م)، هوفبورگ<ref>Hofborg </ref>، کاخ سلطنتی هاپسبورگ<ref>Habsburg </ref> از قرن ۱۳م که در آتش‌سوزی ۱۹۹۲ به‌شدت آسیب دید؛ کاخ‌های سلطنتی شونبرون<ref>Schonbrunn</ref> از قرن ۱۸؛ و سالن‌های تئاتر و اُپرا، که شهرت جهانی دارند. وین همچنین مقر سر اسقف کاتولیک و مقر اسقف پروتستان است. وین از ۲۳ محله تشکیل شده و در دو کرانۀ رود دانوب واقع شده است. دامنه‌های شرقی کوه‌های آلپ<ref> Alps </ref> در غرب و جلگه‌های حوزۀ دانوب در شرق آن‌جا دارند. این شهر پارک‌های فراوانی نیز دارد که در اغلب آن‌ها بناهای تاریخی دیده می‌شود. در غرب و جنوب غربی آن تپه‌های پوشیده از درخت وینروالد<ref>Wienerwald </ref> واقع شده است. وین، با نام ویندوبونا<ref>Vindobona </ref>، ماندگاه سلت‌<ref>Celtic</ref>ها بود و در قرن ۱پ‌م رومی‌ها آن را اشغال و پایگاه‌ها در آن تأسیس کردند که مارکوس اورلیوس<ref> Marcus Aurelius </ref>، امپراتور روم، در آن اقامت داشت و همان‌جا درگذشت. رومی‌ها در قرن ۵م شهر را تخلیه کردند و از آن بارها میان مهاجمان دست‌به‌دست شد. مجارها که در آغاز قرن ۱۰م آن را تصرف کردند، به‌دست خاندان بابنبرگ<ref>Babenberg</ref> رانده شدند. وین در ۱۲۷۸م پایتخت هاپسبورگ‌ها و سپس مقر امپراتوران آلمان شد. در اواخر قرن ۱۴م دانشگاه و چندین کلیسا و صومعۀ باشکوه داشت. ترک‌های عثمانی در ۱۵۲۹ و ۱۶۸۳ آن را محاصره کردند، اما موفق به فتح آن نشدند. در زمان ماری ترز<ref> Maria Theresa </ref> (۱۷۱۷ـ۱۷۸۰) مرکز امپراتوری بزرگی بود که تا قرن ۱۹ دوام آورد. پس از فروپاشی امپراتوری اتریش در جنگ جهانی ~~اول،~~ وین موقعیت خود را، در جنوب شرقی اروپا، به‌منزلۀ مرکز بزرگ تجاری حفظ کرد. اوضاع نابسامان کشور پس از جنگ جهانی اول موجب شورش‌ها و زد‌وخوردهای فراوان بین حزب‌های رقیب شد. وین از ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۵ در اشغال آلمان‌ها بود. پس از جنگ جهانی دوم و دَه سال اشغالگری متفقین<ref>Allied </ref>، به‌منزلۀ پایتخت جمهوری بی‌طرف اتریش احیا شد. پس از ۱۹۷۹، وین به یکی از ادارات مرکزی سازمان ملل متحد<ref>United Nations</ref> تبدیل شد. وین در قرون ۱۸ و ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ پایتخت موسیقی جهان بود. هایدن<ref>Haydn</ref>، موتسارت، بتهوون، شوبرت<ref> Schubert </ref>، و مالر<ref>Mahler</ref> در این شهر زندگی کرده‌اند.		</ref>، کنار جنگل‌های وین<ref> Vienna Woods </ref>، با ۲,۰۴۱,۲۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۳). اگرچه در ناحیۀ [[اتریش سفلا]]<ref>Lower Austria</ref> قرار دارد، ایالتی مستقل است. صنایع آن عبارت‌اند از علوم مهندسی، الکترونیک، تولید لوازم برقی، پوشاک، ابزار دقیق، و آلات موسیقی. مرکز مهم فرهنگی و گردشگری است. وین با خطوط راه‌آهن تقریباً به تمام شهرهای مهم اروپا مرتبط است. آژانس بین‌المللی انرژی اتمی<ref>(International Atomic Energy Agen‌cy (IAED</ref>، سازمان توسعۀ صنعتی سازمان ملل ([[یونیدو]])<ref> (United Nations Industrial Development Organization (UNIDO</ref>، و سازمان کشورهای صادرکنندۀ نفت ([[اوپک]])<ref>Organization of Petroleum Exporting Countries</ref> در این شهر قرار دارند. بناهای مهم آن عبارت‌اند از کلیسای جامع سنت استفن<ref> St Stephen's Cathedral </ref> (قرون ۱۲ـ۱۶م)، هوفبورگ<ref>Hofborg </ref>، کاخ سلطنتی هاپسبورگ<ref>Habsburg </ref> از قرن ۱۳م که در آتش‌سوزی ۱۹۹۲ به‌شدت آسیب دید؛ کاخ‌های سلطنتی شونبرون<ref>Schonbrunn</ref> از قرن ۱۸؛ و سالن‌های تئاتر و اُپرا، که شهرت جهانی دارند. وین همچنین مقر سر اسقف کاتولیک و مقر اسقف پروتستان است. وین از ۲۳ محله تشکیل شده و در دو کرانۀ رود دانوب واقع شده است. دامنه‌های شرقی کوه‌های آلپ<ref> Alps </ref> در غرب و جلگه‌های حوزۀ دانوب در شرق آن‌جا دارند. این شهر پارک‌های فراوانی نیز دارد که در اغلب آن‌ها بناهای تاریخی دیده می‌شود. در غرب و جنوب غربی آن تپه‌های پوشیده از درخت وینروالد<ref>Wienerwald </ref> واقع شده است. وین، با نام ویندوبونا<ref>Vindobona </ref>، ماندگاه سلت‌<ref>Celtic</ref>ها بود و در قرن ۱پ‌م رومی‌ها آن را اشغال و پایگاه‌ها در آن تأسیس کردند که [[مارکوس اورلیوس]]<ref> Marcus Aurelius </ref>، امپراتور روم، در آن اقامت داشت و همان‌جا درگذشت. رومی‌ها در قرن ۵م شهر را تخلیه کردند و از آن بارها میان مهاجمان دست‌به‌دست شد. مجارها که در آغاز قرن ۱۰م آن را تصرف کردند، به‌دست خاندان [[بابنبرگ]]<ref>Babenberg</ref> رانده شدند. وین در ۱۲۷۸م پایتخت هاپسبورگ‌ها و سپس مقر امپراتوران آلمان شد. در اواخر قرن ۱۴م دانشگاه و چندین کلیسا و صومعۀ باشکوه داشت. ترک‌های عثمانی در ۱۵۲۹ و ۱۶۸۳ آن را محاصره کردند، اما موفق به فتح آن نشدند. در زمان [[ماری ترز]]<ref> Maria Theresa </ref> (۱۷۱۷ـ۱۷۸۰) مرکز امپراتوری بزرگی بود که تا قرن ۱۹ دوام آورد. پس از فروپاشی امپراتوری اتریش در [[جنگ جهانی اول]]، وین موقعیت خود را، در جنوب شرقی اروپا، به‌منزلۀ مرکز بزرگ تجاری حفظ کرد. اوضاع نابسامان کشور پس از جنگ جهانی اول موجب شورش‌ها و زد‌وخوردهای فراوان بین حزب‌های رقیب شد. وین از ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۵ در اشغال آلمان‌ها بود. پس از [[جنگ جهانی دوم]] و دَه سال اشغالگری [[متفقین]]<ref>Allied </ref>، به‌منزلۀ پایتخت جمهوری بی‌طرف اتریش احیا شد. پس از ۱۹۷۹، وین به یکی از ادارات مرکزی [[سازمان ملل متحد]]<ref>United Nations</ref> تبدیل شد. وین در قرون ۱۸ و ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ پایتخت موسیقی جهان بود. [[هایدن، یان وان در (۱۶۳۷ـ۱۷۱۲)\|هایدن]]<ref>Haydn</ref>، [[موتسارت، ولفگانگ آمادیوس (۱۷۵۶ـ۱۷۹۱)\|موتسارت]]، [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]]، [[شوبرت ، فرانتس (۱۷۹۷ـ ۱۸۲۸)\|شوبرت]]<ref> Schubert </ref>، و [[مالر، گوستاو (۱۸۶۰ـ۱۹۱۱)\|مالر]]<ref>Mahler</ref> در این شهر زندگی کرده‌اند.

Mohammadi2 در ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۲۹

2022-01-26T10:29:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۲۹
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	\| برخی بناهای مهم =کلیسای جامع سنت استفن، هوفبورگ، کاخ سلطنتی هاپسبورگ؛ کاخ‌های سلطنتی		\| برخی بناهای مهم =کلیسای جامع سنت استفن، هوفبورگ، کاخ سلطنتی هاپسبورگ؛ کاخ‌های سلطنتی
	\| شهر ها و آبادی های مهم =		\| شهر ها و آبادی های مهم =
	}} ویِن (Vienna)<br/> [[File:40161100-1.jpg\|thumb\|~~نمايي~~ از کاخ ~~سلطنتي~~ شونبرون، ~~وين~~]][[File:40161100.jpg\|thumb\|~~نمايي~~ از کاخ ~~سلطنتي~~ شونبرون، ~~وين~~]]پایتخت اتریش، بر ساحل رود دانوب<ref>River Danube		}} ویِن (Vienna)<br /> [[File:40161100-1.jpg\|thumb\|نمایی از کاخ سلطنتی شونبرون، وین]][[File:40161100.jpg\|thumb\|نمایی از کاخ سلطنتی شونبرون، وین]]پایتخت اتریش، بر ساحل رود دانوب<ref>River Danube

	</ref>، کنار جنگل‌های وین<ref> Vienna Woods </ref>، با ۲,۰۴۱,۲۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۳). اگرچه در ناحیۀ اتریش سفلا<ref>Lower Austria</ref> قرار دارد، ایالتی مستقل است. صنایع آن عبارت‌اند از علوم مهندسی، الکترونیک، تولید لوازم برقی، پوشاک، ابزار دقیق، و آلات موسیقی. مرکز مهم فرهنگی و گردشگری است. وین با خطوط راه‌آهن تقریباً به تمام شهرهای مهم اروپا مرتبط است. آژانس بین‌المللی انرژی اتمی<ref>(International Atomic Energy Agen‌cy (IAED</ref>، سازمان توسعۀ صنعتی سازمان ملل (یونیدو)<ref> (United Nations Industrial Development Organization (UNIDO</ref>، و سازمان کشورهای صادرکنندۀ نفت (اوپک)<ref>Organization of Petroleum Exporting Countries</ref> در این شهر قرار دارند. بناهای مهم آن عبارت‌اند از کلیسای جامع سنت استفن<ref> St Stephen's Cathedral </ref> (قرون ۱۲ـ۱۶م)، هوفبورگ<ref>Hofborg </ref>، کاخ سلطنتی هاپسبورگ<ref>Habsburg </ref> از قرن ۱۳م که در آتش‌سوزی ۱۹۹۲ به‌شدت آسیب دید؛ کاخ‌های سلطنتی شونبرون<ref>Schonbrunn</ref> از قرن ۱۸؛ و سالن‌های تئاتر و اُپرا، که شهرت جهانی دارند. وین همچنین مقر سر اسقف کاتولیک و مقر اسقف پروتستان است. وین از ۲۳ محله تشکیل شده و در دو کرانۀ رود دانوب واقع شده است. دامنه‌های شرقی کوه‌های آلپ<ref> Alps </ref> در غرب و جلگه‌های حوزۀ دانوب در شرق آن‌جا دارند. این شهر پارک‌های فراوانی نیز دارد که در اغلب آن‌ها بناهای تاریخی دیده می‌شود. در غرب و جنوب غربی آن تپه‌های پوشیده از درخت وینروالد<ref>Wienerwald </ref> واقع شده است. وین، با نام ویندوبونا<ref>Vindobona </ref>، ماندگاه سلت‌<ref>Celtic</ref>ها بود و در قرن ۱پ‌م رومی‌ها آن را اشغال و پایگاه‌ها در آن تأسیس کردند که مارکوس اورلیوس<ref> Marcus Aurelius </ref>، امپراتور روم، در آن اقامت داشت و همان‌جا درگذشت. رومی‌ها در قرن ۵م شهر را تخلیه کردند و از آن بارها میان مهاجمان دست‌به‌دست شد. مجارها که در آغاز قرن ۱۰م آن را تصرف کردند، به‌دست خاندان بابنبرگ<ref>Babenberg</ref> رانده شدند. وین در ۱۲۷۸م پایتخت هاپسبورگ‌ها و سپس مقر امپراتوران آلمان شد. در اواخر قرن ۱۴م دانشگاه و چندین کلیسا و صومعۀ باشکوه داشت. ترک‌های عثمانی در ۱۵۲۹ و ۱۶۸۳ آن را محاصره کردند، اما موفق به فتح آن نشدند. در زمان ماری ترز<ref> Maria Theresa </ref> (۱۷۱۷ـ۱۷۸۰) مرکز امپراتوری بزرگی بود که تا قرن ۱۹ دوام آورد. پس از فروپاشی امپراتوری اتریش در جنگ جهانی اول، وین موقعیت خود را، در جنوب شرقی اروپا، به‌منزلۀ مرکز بزرگ تجاری حفظ کرد. اوضاع نابسامان کشور پس از جنگ جهانی اول موجب شورش‌ها و زد‌وخوردهای فراوان بین حزب‌های رقیب شد. وین از ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۵ در اشغال آلمان‌ها بود. پس از جنگ جهانی دوم و دَه سال اشغالگری متفقین<ref>Allied </ref>، به‌منزلۀ پایتخت جمهوری بی‌طرف اتریش احیا شد. پس از ۱۹۷۹، وین به یکی از ادارات مرکزی سازمان ملل متحد<ref>United Nations</ref> تبدیل شد. وین در قرون ۱۸ و ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ پایتخت موسیقی جهان بود. هایدن<ref>Haydn</ref>، موتسارت، بتهوون، شوبرت<ref> Schubert </ref>، و مالر<ref>Mahler</ref> در این شهر زندگی کرده‌اند.		</ref>، کنار جنگل‌های وین<ref> Vienna Woods </ref>، با ۲,۰۴۱,۲۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۳). اگرچه در ناحیۀ اتریش سفلا<ref>Lower Austria</ref> قرار دارد، ایالتی مستقل است. صنایع آن عبارت‌اند از علوم مهندسی، الکترونیک، تولید لوازم برقی، پوشاک، ابزار دقیق، و آلات موسیقی. مرکز مهم فرهنگی و گردشگری است. وین با خطوط راه‌آهن تقریباً به تمام شهرهای مهم اروپا مرتبط است. آژانس بین‌المللی انرژی اتمی<ref>(International Atomic Energy Agen‌cy (IAED</ref>، سازمان توسعۀ صنعتی سازمان ملل (یونیدو)<ref> (United Nations Industrial Development Organization (UNIDO</ref>، و سازمان کشورهای صادرکنندۀ نفت (اوپک)<ref>Organization of Petroleum Exporting Countries</ref> در این شهر قرار دارند. بناهای مهم آن عبارت‌اند از کلیسای جامع سنت استفن<ref> St Stephen's Cathedral </ref> (قرون ۱۲ـ۱۶م)، هوفبورگ<ref>Hofborg </ref>، کاخ سلطنتی هاپسبورگ<ref>Habsburg </ref> از قرن ۱۳م که در آتش‌سوزی ۱۹۹۲ به‌شدت آسیب دید؛ کاخ‌های سلطنتی شونبرون<ref>Schonbrunn</ref> از قرن ۱۸؛ و سالن‌های تئاتر و اُپرا، که شهرت جهانی دارند. وین همچنین مقر سر اسقف کاتولیک و مقر اسقف پروتستان است. وین از ۲۳ محله تشکیل شده و در دو کرانۀ رود دانوب واقع شده است. دامنه‌های شرقی کوه‌های آلپ<ref> Alps </ref> در غرب و جلگه‌های حوزۀ دانوب در شرق آن‌جا دارند. این شهر پارک‌های فراوانی نیز دارد که در اغلب آن‌ها بناهای تاریخی دیده می‌شود. در غرب و جنوب غربی آن تپه‌های پوشیده از درخت وینروالد<ref>Wienerwald </ref> واقع شده است. وین، با نام ویندوبونا<ref>Vindobona </ref>، ماندگاه سلت‌<ref>Celtic</ref>ها بود و در قرن ۱پ‌م رومی‌ها آن را اشغال و پایگاه‌ها در آن تأسیس کردند که مارکوس اورلیوس<ref> Marcus Aurelius </ref>، امپراتور روم، در آن اقامت داشت و همان‌جا درگذشت. رومی‌ها در قرن ۵م شهر را تخلیه کردند و از آن بارها میان مهاجمان دست‌به‌دست شد. مجارها که در آغاز قرن ۱۰م آن را تصرف کردند، به‌دست خاندان بابنبرگ<ref>Babenberg</ref> رانده شدند. وین در ۱۲۷۸م پایتخت هاپسبورگ‌ها و سپس مقر امپراتوران آلمان شد. در اواخر قرن ۱۴م دانشگاه و چندین کلیسا و صومعۀ باشکوه داشت. ترک‌های عثمانی در ۱۵۲۹ و ۱۶۸۳ آن را محاصره کردند، اما موفق به فتح آن نشدند. در زمان ماری ترز<ref> Maria Theresa </ref> (۱۷۱۷ـ۱۷۸۰) مرکز امپراتوری بزرگی بود که تا قرن ۱۹ دوام آورد. پس از فروپاشی امپراتوری اتریش در جنگ جهانی اول، وین موقعیت خود را، در جنوب شرقی اروپا، به‌منزلۀ مرکز بزرگ تجاری حفظ کرد. اوضاع نابسامان کشور پس از جنگ جهانی اول موجب شورش‌ها و زد‌وخوردهای فراوان بین حزب‌های رقیب شد. وین از ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۵ در اشغال آلمان‌ها بود. پس از جنگ جهانی دوم و دَه سال اشغالگری متفقین<ref>Allied </ref>، به‌منزلۀ پایتخت جمهوری بی‌طرف اتریش احیا شد. پس از ۱۹۷۹، وین به یکی از ادارات مرکزی سازمان ملل متحد<ref>United Nations</ref> تبدیل شد. وین در قرون ۱۸ و ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ پایتخت موسیقی جهان بود. هایدن<ref>Haydn</ref>، موتسارت، بتهوون، شوبرت<ref> Schubert </ref>، و مالر<ref>Mahler</ref> در این شهر زندگی کرده‌اند.

خط ۲۲:		خط ۲۱:
	----		----

	[[Category:جغرافیای اروپا]] [[Category:جغرافیای انسانی سایرکشورهای اروپایی]]		[[Category:جغرافیای اروپا]]
			[[Category:جغرافیای انسانی سایرکشورهای اروپایی]]
			<references />

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

{{الگو:جعبه اطلاعات شهر6
| کشور =اتریش
| نام فارسی =ویِن
|نام لاتین =Vienna
| استان =
| شهرستان =
| بخش =
| موقعیت =ساحل رود دانوب
| جمعیت =2,041,200 نفر
| مساحت =
| ارتفاع از سطح دریا =
| تولیدات و صنایع مهم =علوم مهندسی، الکترونیک، تولید لوازم برقی، پوشاک، ابزار دقیق و آلات موسیقی
| برخی بناهای مهم =کلیسای جامع سنت استفن، هوفبورگ، کاخ سلطنتی هاپسبورگ؛ کاخ‌های سلطنتی
| شهر ها و آبادی های مهم =
}} ویِن (Vienna)<br/> [[File:40161100-1.jpg|thumb|نمايي از کاخ سلطنتي شونبرون، وين]][[File:40161100.jpg|thumb|نمايي از کاخ سلطنتي شونبرون، وين]]پایتخت اتریش، بر ساحل رود دانوب<ref>River Danube

</ref>، کنار جنگل‌های وین<ref> Vienna Woods </ref>، با ۲,۰۴۱,۲۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۳). اگرچه در ناحیۀ اتریش سفلا<ref>Lower Austria</ref> قرار دارد، ایالتی مستقل است. صنایع آن عبارت‌اند از علوم مهندسی، الکترونیک، تولید لوازم برقی، پوشاک، ابزار دقیق، و آلات موسیقی. مرکز مهم فرهنگی و گردشگری است. وین با خطوط راه‌آهن تقریباً به تمام شهرهای مهم اروپا مرتبط است. آژانس بین‌المللی انرژی اتمی<ref>(International Atomic Energy Agen‌cy (IAED</ref>، سازمان توسعۀ صنعتی سازمان ملل (یونیدو)<ref> (United Nations Industrial Development Organization (UNIDO</ref>، و سازمان کشورهای صادرکنندۀ نفت (اوپک)<ref>Organization of Petroleum Exporting Countries</ref> در این شهر قرار دارند. بناهای مهم آن عبارت‌اند از کلیسای جامع سنت استفن<ref> St Stephen's Cathedral </ref> (قرون ۱۲ـ۱۶م)، هوفبورگ<ref>Hofborg </ref>، کاخ سلطنتی هاپسبورگ<ref>Habsburg </ref> از قرن ۱۳م که در آتش‌سوزی ۱۹۹۲ به‌شدت آسیب دید؛ کاخ‌های سلطنتی شونبرون<ref>Schonbrunn</ref> از قرن ۱۸؛ و سالن‌های تئاتر و اُپرا، که شهرت جهانی دارند. وین همچنین مقر سر اسقف کاتولیک و مقر اسقف پروتستان است. وین از ۲۳ محله تشکیل شده و در دو کرانۀ رود دانوب واقع شده است. دامنه‌های شرقی کوه‌های آلپ<ref> Alps </ref> در غرب و جلگه‌های حوزۀ دانوب در شرق آن‌جا دارند. این شهر پارک‌های فراوانی نیز دارد که در اغلب آن‌ها بناهای تاریخی دیده می‌شود. در غرب و جنوب غربی آن تپه‌های پوشیده از درخت وینروالد<ref>Wienerwald </ref> واقع شده است. وین، با نام ویندوبونا<ref>Vindobona </ref>، ماندگاه سلت‌<ref>Celtic</ref>ها بود و در قرن ۱پ‌م رومی‌ها آن را اشغال و پایگاه‌ها در آن تأسیس کردند که مارکوس اورلیوس<ref> Marcus Aurelius </ref>، امپراتور روم، در آن اقامت داشت و همان‌جا درگذشت. رومی‌ها در قرن ۵م شهر را تخلیه کردند و از آن بارها میان مهاجمان دست‌به‌دست شد. مجارها که در آغاز قرن ۱۰م آن را تصرف کردند، به‌دست خاندان بابنبرگ<ref>Babenberg</ref> رانده شدند. وین در ۱۲۷۸م پایتخت هاپسبورگ‌ها و سپس مقر امپراتوران آلمان شد. در اواخر قرن ۱۴م دانشگاه و چندین کلیسا و صومعۀ باشکوه داشت. ترک‌های عثمانی در ۱۵۲۹ و ۱۶۸۳ آن را محاصره کردند، اما موفق به فتح آن نشدند. در زمان ماری ترز<ref> Maria Theresa </ref> (۱۷۱۷ـ۱۷۸۰) مرکز امپراتوری بزرگی بود که تا قرن ۱۹ دوام آورد. پس از فروپاشی امپراتوری اتریش در جنگ جهانی اول، وین موقعیت خود را، در جنوب شرقی اروپا، به‌منزلۀ مرکز بزرگ تجاری حفظ کرد. اوضاع نابسامان کشور پس از جنگ جهانی اول موجب شورش‌ها و زد‌وخوردهای فراوان بین حزب‌های رقیب شد. وین از ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۵ در اشغال آلمان‌ها بود. پس از جنگ جهانی دوم و دَه سال اشغالگری متفقین<ref>Allied </ref>، به‌منزلۀ پایتخت جمهوری بی‌طرف اتریش احیا شد. پس از ۱۹۷۹، وین به یکی از ادارات مرکزی سازمان ملل متحد<ref>United Nations</ref> تبدیل شد. وین در قرون ۱۸ و ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ پایتخت موسیقی جهان بود. هایدن<ref>Haydn</ref>، موتسارت، بتهوون، شوبرت<ref> Schubert </ref>، و مالر<ref>Mahler</ref> در این شهر زندگی کرده‌اند.

 

----

[[Category:جغرافیای اروپا]] [[Category:جغرافیای انسانی سایرکشورهای اروپایی]]