پارمیجانینو، فرانچسکو (۱۵۰۳ـ۱۵۴۰) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۴۸

2025-01-23T09:48:38Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۴۸
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}		}}
			[[پرونده:13027000-2.jpg\|بندانگشتی\|رؤیای ژروم قدیس اثر فرانچسکو پارمیجانینو ]]

	نقاش و باسمه‌کار<ref>etcher</ref> ایتالیایی. از برجسته‌ترین [[مانریسم\|مانریست]]<ref>Mannerists </ref>ها (شیوه‌گران) بود. مضامین دینی، تک‌چهره‌های شهوانی، و پیکرهای اشرافیِ باریک و کشیدۀ زیبایی پدید آورد، که تابلوی ''مریم عذرای گردن بلند''<ref>''Madonna of the Long Neck'' </ref> (ح ۱۵۳۵م؛ موزۀ [[اوفیتسی]]<ref>Uffizi </ref>، [[فلورانس]]<ref> Florence</ref>) از آن جمله است. از نخستین هنرمندان ایتالیایی بود که چاپنقش‌های تیزابی بدیعی ساخت. پارمیجانینو از خانواده‌ای هنرمند بود، نقاشی را از نزدیکانش آموخت و از شاخص‌ترین پیروانِ مانریست (شیوه‌گر) [[کوردجو]]<ref> Correggio </ref> شد، اگرچه از [[رافائل سانتسیو\|رافائل]]<ref>Raphael </ref> و [[میکلانژ]] نیز تأثیر پذیرفت؛ در آثارش با ظرافت خاصی در بلندی و باریکی پیکره‌ها اغراق می‌کرد. نخستین کارهایش را در [[پارما، شهر\|پارما]]<ref>Parma </ref> پدید آورد و در ۱۵۲۲م تزیینات بازوی عرضی جنوبیِ کلیسای جامع شهر را اجرا کرد. در ۱۵۲۳م به [[رم، شهر\|رم]] رفت، و به‌استخدام [[کلمنس هفتم (۱۳۴۲ـ۱۳۹۴م)\|پاپ کلمنس هفتم]]<ref>Clement VII </ref> درآمد؛ نقل است که پارمیجانینو درحال نقاشیِ تابلوی ''رؤیای ژروم قدیس''<ref>''Vision of St Jerome''</ref> (نگارخانۀ ملی لندن<ref> National Gallery, London </ref>) بود که نیروهای امپراتوری در جریان تاراج شهر در ۱۵۲۷م، به کارگاهش ریختند. به [[بولونیا، شهر\|بولونیا]] گریخت و در ۱۵۳۱م به پارما بازگشت. پس از آن می‌بایست دیوارنگاره‌<ref>fresco</ref>های کلیسای سانتا ماریا دلا استاکّاتا<ref>church of Santa Maria della Staccata </ref> را می‌ساخت، ولی آن‌قدر کار را به‌تعویق انداخت که به جرم عدول از قرارداد روانۀ زندان شد. پس از آزادی به کاسال مادجوره<ref>Casal Maggiore </ref> گریخت، و اندکی بعد درگذشت. چاپنقش‌های تیزابیِ آثارش در ترویج مانریستی (شیوه‌گری) اروپا سهمی بسزا داشتند. طراحی‌های بسیاری نیز اجرا کرد که شماری از آن‌ها را مجموعه‌داران انگلیسی در قرن‌های ۱۷ و ۱۸م گردآوری کردند. همچنین چاپنقش‌های تیزابی و طرح‌های تزیینی بدیعی پدید آورد که از آن‌ها باسمه‌های چوبی<ref>woodcuts </ref> سایه‌روشن<ref>chiaroscuro</ref> ساخته ‌شده‌اند.		نقاش و باسمه‌کار<ref>etcher</ref> ایتالیایی. از برجسته‌ترین [[مانریسم\|مانریست]]<ref>Mannerists </ref>ها (شیوه‌گران) بود. مضامین دینی، تک‌چهره‌های شهوانی، و پیکرهای اشرافیِ باریک و کشیدۀ زیبایی پدید آورد، که تابلوی ''مریم عذرای گردن بلند''<ref>''Madonna of the Long Neck'' </ref> (ح ۱۵۳۵م؛ موزۀ [[اوفیتسی]]<ref>Uffizi </ref>، [[فلورانس]]<ref> Florence</ref>) از آن جمله است. از نخستین هنرمندان ایتالیایی بود که چاپنقش‌های تیزابی بدیعی ساخت. پارمیجانینو از خانواده‌ای هنرمند بود، نقاشی را از نزدیکانش آموخت و از شاخص‌ترین پیروانِ مانریست (شیوه‌گر) [[کوردجو]]<ref> Correggio </ref> شد، اگرچه از [[رافائل سانتسیو\|رافائل]]<ref>Raphael </ref> و [[میکلانژ]] نیز تأثیر پذیرفت؛ در آثارش با ظرافت خاصی در بلندی و باریکی پیکره‌ها اغراق می‌کرد. نخستین کارهایش را در [[پارما، شهر\|پارما]]<ref>Parma </ref> پدید آورد و در ۱۵۲۲م تزیینات بازوی عرضی جنوبیِ کلیسای جامع شهر را اجرا کرد. در ۱۵۲۳م به [[رم، شهر\|رم]] رفت، و به‌استخدام [[کلمنس هفتم (۱۳۴۲ـ۱۳۹۴م)\|پاپ کلمنس هفتم]]<ref>Clement VII </ref> درآمد؛ نقل است که پارمیجانینو درحال نقاشیِ تابلوی ''رؤیای ژروم قدیس''<ref>''Vision of St Jerome''</ref> (نگارخانۀ ملی لندن<ref> National Gallery, London </ref>) بود که نیروهای امپراتوری در جریان تاراج شهر در ۱۵۲۷م، به کارگاهش ریختند. به [[بولونیا، شهر\|بولونیا]] گریخت و در ۱۵۳۱م به پارما بازگشت. پس از آن می‌بایست دیوارنگاره‌<ref>fresco</ref>های کلیسای سانتا ماریا دلا استاکّاتا<ref>church of Santa Maria della Staccata </ref> را می‌ساخت، ولی آن‌قدر کار را به‌تعویق انداخت که به جرم عدول از قرارداد روانۀ زندان شد. پس از آزادی به کاسال مادجوره<ref>Casal Maggiore </ref> گریخت، و اندکی بعد درگذشت. چاپنقش‌های تیزابیِ آثارش در ترویج مانریستی (شیوه‌گری) اروپا سهمی بسزا داشتند. طراحی‌های بسیاری نیز اجرا کرد که شماری از آن‌ها را مجموعه‌داران انگلیسی در قرن‌های ۱۷ و ۱۸م گردآوری کردند. همچنین چاپنقش‌های تیزابی و طرح‌های تزیینی بدیعی پدید آورد که از آن‌ها باسمه‌های چوبی<ref>woodcuts </ref> سایه‌روشن<ref>chiaroscuro</ref> ساخته ‌شده‌اند.
	~~[[پرونده:13027000-2.jpg\|بندانگشتی\|رؤیای ژروم قدیس اثر فرانچسکو پارمیجانینو ]]~~
	~~ ~~

	~~ ~~

			----
	<br/> <!--13027000-->		<br/> <!--13027000-->

	[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:پیش از قرن 20 - اشخاص]]		[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:پیش از قرن 20 - اشخاص]]

Nazanin در ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۴۸

2025-01-23T09:48:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۴۸
خط ۳۰:		خط ۳۰:

	نقاش و باسمه‌کار<ref>etcher</ref> ایتالیایی. از برجسته‌ترین [[مانریسم\|مانریست]]<ref>Mannerists </ref>ها (شیوه‌گران) بود. مضامین دینی، تک‌چهره‌های شهوانی، و پیکرهای اشرافیِ باریک و کشیدۀ زیبایی پدید آورد، که تابلوی ''مریم عذرای گردن بلند''<ref>''Madonna of the Long Neck'' </ref> (ح ۱۵۳۵م؛ موزۀ [[اوفیتسی]]<ref>Uffizi </ref>، [[فلورانس]]<ref> Florence</ref>) از آن جمله است. از نخستین هنرمندان ایتالیایی بود که چاپنقش‌های تیزابی بدیعی ساخت. پارمیجانینو از خانواده‌ای هنرمند بود، نقاشی را از نزدیکانش آموخت و از شاخص‌ترین پیروانِ مانریست (شیوه‌گر) [[کوردجو]]<ref> Correggio </ref> شد، اگرچه از [[رافائل سانتسیو\|رافائل]]<ref>Raphael </ref> و [[میکلانژ]] نیز تأثیر پذیرفت؛ در آثارش با ظرافت خاصی در بلندی و باریکی پیکره‌ها اغراق می‌کرد. نخستین کارهایش را در [[پارما، شهر\|پارما]]<ref>Parma </ref> پدید آورد و در ۱۵۲۲م تزیینات بازوی عرضی جنوبیِ کلیسای جامع شهر را اجرا کرد. در ۱۵۲۳م به [[رم، شهر\|رم]] رفت، و به‌استخدام [[کلمنس هفتم (۱۳۴۲ـ۱۳۹۴م)\|پاپ کلمنس هفتم]]<ref>Clement VII </ref> درآمد؛ نقل است که پارمیجانینو درحال نقاشیِ تابلوی ''رؤیای ژروم قدیس''<ref>''Vision of St Jerome''</ref> (نگارخانۀ ملی لندن<ref> National Gallery, London </ref>) بود که نیروهای امپراتوری در جریان تاراج شهر در ۱۵۲۷م، به کارگاهش ریختند. به [[بولونیا، شهر\|بولونیا]] گریخت و در ۱۵۳۱م به پارما بازگشت. پس از آن می‌بایست دیوارنگاره‌<ref>fresco</ref>های کلیسای سانتا ماریا دلا استاکّاتا<ref>church of Santa Maria della Staccata </ref> را می‌ساخت، ولی آن‌قدر کار را به‌تعویق انداخت که به جرم عدول از قرارداد روانۀ زندان شد. پس از آزادی به کاسال مادجوره<ref>Casal Maggiore </ref> گریخت، و اندکی بعد درگذشت. چاپنقش‌های تیزابیِ آثارش در ترویج مانریستی (شیوه‌گری) اروپا سهمی بسزا داشتند. طراحی‌های بسیاری نیز اجرا کرد که شماری از آن‌ها را مجموعه‌داران انگلیسی در قرن‌های ۱۷ و ۱۸م گردآوری کردند. همچنین چاپنقش‌های تیزابی و طرح‌های تزیینی بدیعی پدید آورد که از آن‌ها باسمه‌های چوبی<ref>woodcuts </ref> سایه‌روشن<ref>chiaroscuro</ref> ساخته ‌شده‌اند.		نقاش و باسمه‌کار<ref>etcher</ref> ایتالیایی. از برجسته‌ترین [[مانریسم\|مانریست]]<ref>Mannerists </ref>ها (شیوه‌گران) بود. مضامین دینی، تک‌چهره‌های شهوانی، و پیکرهای اشرافیِ باریک و کشیدۀ زیبایی پدید آورد، که تابلوی ''مریم عذرای گردن بلند''<ref>''Madonna of the Long Neck'' </ref> (ح ۱۵۳۵م؛ موزۀ [[اوفیتسی]]<ref>Uffizi </ref>، [[فلورانس]]<ref> Florence</ref>) از آن جمله است. از نخستین هنرمندان ایتالیایی بود که چاپنقش‌های تیزابی بدیعی ساخت. پارمیجانینو از خانواده‌ای هنرمند بود، نقاشی را از نزدیکانش آموخت و از شاخص‌ترین پیروانِ مانریست (شیوه‌گر) [[کوردجو]]<ref> Correggio </ref> شد، اگرچه از [[رافائل سانتسیو\|رافائل]]<ref>Raphael </ref> و [[میکلانژ]] نیز تأثیر پذیرفت؛ در آثارش با ظرافت خاصی در بلندی و باریکی پیکره‌ها اغراق می‌کرد. نخستین کارهایش را در [[پارما، شهر\|پارما]]<ref>Parma </ref> پدید آورد و در ۱۵۲۲م تزیینات بازوی عرضی جنوبیِ کلیسای جامع شهر را اجرا کرد. در ۱۵۲۳م به [[رم، شهر\|رم]] رفت، و به‌استخدام [[کلمنس هفتم (۱۳۴۲ـ۱۳۹۴م)\|پاپ کلمنس هفتم]]<ref>Clement VII </ref> درآمد؛ نقل است که پارمیجانینو درحال نقاشیِ تابلوی ''رؤیای ژروم قدیس''<ref>''Vision of St Jerome''</ref> (نگارخانۀ ملی لندن<ref> National Gallery, London </ref>) بود که نیروهای امپراتوری در جریان تاراج شهر در ۱۵۲۷م، به کارگاهش ریختند. به [[بولونیا، شهر\|بولونیا]] گریخت و در ۱۵۳۱م به پارما بازگشت. پس از آن می‌بایست دیوارنگاره‌<ref>fresco</ref>های کلیسای سانتا ماریا دلا استاکّاتا<ref>church of Santa Maria della Staccata </ref> را می‌ساخت، ولی آن‌قدر کار را به‌تعویق انداخت که به جرم عدول از قرارداد روانۀ زندان شد. پس از آزادی به کاسال مادجوره<ref>Casal Maggiore </ref> گریخت، و اندکی بعد درگذشت. چاپنقش‌های تیزابیِ آثارش در ترویج مانریستی (شیوه‌گری) اروپا سهمی بسزا داشتند. طراحی‌های بسیاری نیز اجرا کرد که شماری از آن‌ها را مجموعه‌داران انگلیسی در قرن‌های ۱۷ و ۱۸م گردآوری کردند. همچنین چاپنقش‌های تیزابی و طرح‌های تزیینی بدیعی پدید آورد که از آن‌ها باسمه‌های چوبی<ref>woodcuts </ref> سایه‌روشن<ref>chiaroscuro</ref> ساخته ‌شده‌اند.
			[[پرونده:13027000-2.jpg\|بندانگشتی\|رؤیای ژروم قدیس اثر فرانچسکو پارمیجانینو ]]

Nazanin در ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۴۴

2025-01-23T09:44:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۴۴
خط ۱:		خط ۱:

	پارْمیجانینو، فرانْچِسکو (~~۱۵۰۳ـ۱۵۴۰~~)(Parmigianino, Francesco)<br/> ~~[[File:13027000.jpg\|thumb\|مريم عذراي گردن‌بلند اثر فرانْچِسکو پارْميجانينو]]~~		پارْمیجانینو، فرانْچِسکو (۱۵۰۳ـ۱۵۴۰م)(Parmigianino, Francesco)<br/> {{جعبه زندگینامه

	{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =فرانچسکو پارمیجانینو		\|عنوان =فرانچسکو پارمیجانینو
	\|نام =Francesco Parmigianino		\|نام =Francesco Parmigianino
خط ۲۱:		خط ۱۹:
	\|سمت =		\|سمت =
	\|جوایز و افتخارات =		\|جوایز و افتخارات =
	\|آثار =تابلوی مریم عذرای گردن بلند (ح ~~۱۵۳۵؛ موزه اوفیتسی، فلورانس~~)		\|آثار =تابلوی مریم عذرای گردن بلند (ح ۱۵۳۵م)، رؤیای ژروم قدیس
	\|خویشاوندان سرشناس =		\|خویشاوندان سرشناس =
	\|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه سازی جهان		\|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه سازی جهان
خط ۳۱:		خط ۲۹:
	}}		}}

	نقاش و باسمه‌کار<ref>etcher</ref> ایتالیایی. از برجسته‌ترین مانریست<ref>Mannerists </ref>ها (شیوه‌گران) بود. مضامین دینی، تک‌چهره‌های شهوانی، و پیکرهای اشرافیِ باریک و کشیدۀ زیبایی پدید آورد، که تابلوی ''مریم عذرای گردن بلند''<ref>''Madonna of the Long Neck'' </ref> (ح ~~۱۵۳۵؛~~ موزۀ اوفیتسی<ref>Uffizi </ref>، فلورانس<ref> Florence</ref>) از آن جمله است. از نخستین هنرمندان ایتالیایی بود که چاپنقش‌های تیزابی بدیعی ساخت. پارمیجانینو از خانواده‌ای هنرمند بود، نقاشی را از نزدیکانش آموخت و از شاخص‌ترین پیروانِ مانریست (شیوه‌گر) کوردجو<ref> Correggio </ref> شد، اگرچه از رافائل<ref>Raphael </ref> و میکلانژ نیز تأثیر پذیرفت؛ در آثارش با ظرافت خاصی در بلندی و باریکی پیکره‌ها اغراق می‌کرد. نخستین کارهایش را در پارما<ref>Parma </ref> پدید آورد و در ~~۱۵۲۲~~ تزیینات بازوی عرضی جنوبیِ کلیسای جامع شهر را اجرا کرد. در ~~۱۵۲۳~~ به رم رفت، و به‌استخدام پاپ کلمنس هفتم<ref>Clement VII </ref> درآمد؛ نقل است که پارمیجانینو درحال نقاشیِ تابلوی ''رؤیای ژروم قدیس''<ref>''Vision of St Jerome''</ref> (نگارخانۀ ملی لندن<ref> National Gallery, London </ref>) بود که نیروهای امپراتوری در جریان تاراج شهر در ~~۱۵۲۷،~~ به کارگاهش ریختند. به بولونیا گریخت و در ~~۱۵۳۱~~ به پارما بازگشت. پس از آن می‌بایست دیوارنگاره‌<ref>fresco</ref>های کلیسای سانتا ماریا دلا استاکّاتا<ref>church of Santa Maria della Staccata </ref> را می‌ساخت، ولی آن‌قدر کار را به‌تعویق انداخت که به جرم عدول از قرارداد روانۀ زندان شد. پس از آزادی به کاسال مادجوره<ref>Casal Maggiore </ref> گریخت، و اندکی بعد درگذشت. چاپنقش‌های تیزابیِ آثارش در ترویج مانریستی (شیوه‌گری) اروپا سهمی بسزا داشتند. طراحی‌های بسیاری نیز اجرا کرد که شماری از آن‌ها را مجموعه‌داران انگلیسی در قرن‌های ۱۷ و ۱۸ گردآوری کردند. همچنین چاپنقش‌های تیزابی و طرح‌های تزیینی بدیعی پدید آورد که از آن‌ها باسمه‌های چوبی<ref>woodcuts </ref> سایه‌روشن<ref>chiaroscuro</ref> ساخته ‌شده‌اند.		نقاش و باسمه‌کار<ref>etcher</ref> ایتالیایی. از برجسته‌ترین [[مانریسم\|مانریست]]<ref>Mannerists </ref>ها (شیوه‌گران) بود. مضامین دینی، تک‌چهره‌های شهوانی، و پیکرهای اشرافیِ باریک و کشیدۀ زیبایی پدید آورد، که تابلوی ''مریم عذرای گردن بلند''<ref>''Madonna of the Long Neck'' </ref> (ح ۱۵۳۵م؛ موزۀ [[اوفیتسی]]<ref>Uffizi </ref>، [[فلورانس]]<ref> Florence</ref>) از آن جمله است. از نخستین هنرمندان ایتالیایی بود که چاپنقش‌های تیزابی بدیعی ساخت. پارمیجانینو از خانواده‌ای هنرمند بود، نقاشی را از نزدیکانش آموخت و از شاخص‌ترین پیروانِ مانریست (شیوه‌گر) [[کوردجو]]<ref> Correggio </ref> شد، اگرچه از [[رافائل سانتسیو\|رافائل]]<ref>Raphael </ref> و [[میکلانژ]] نیز تأثیر پذیرفت؛ در آثارش با ظرافت خاصی در بلندی و باریکی پیکره‌ها اغراق می‌کرد. نخستین کارهایش را در [[پارما، شهر\|پارما]]<ref>Parma </ref> پدید آورد و در ۱۵۲۲م تزیینات بازوی عرضی جنوبیِ کلیسای جامع شهر را اجرا کرد. در ۱۵۲۳م به [[رم، شهر\|رم]] رفت، و به‌استخدام [[کلمنس هفتم (۱۳۴۲ـ۱۳۹۴م)\|پاپ کلمنس هفتم]]<ref>Clement VII </ref> درآمد؛ نقل است که پارمیجانینو درحال نقاشیِ تابلوی ''رؤیای ژروم قدیس''<ref>''Vision of St Jerome''</ref> (نگارخانۀ ملی لندن<ref> National Gallery, London </ref>) بود که نیروهای امپراتوری در جریان تاراج شهر در ۱۵۲۷م، به کارگاهش ریختند. به [[بولونیا، شهر\|بولونیا]] گریخت و در ۱۵۳۱م به پارما بازگشت. پس از آن می‌بایست دیوارنگاره‌<ref>fresco</ref>های کلیسای سانتا ماریا دلا استاکّاتا<ref>church of Santa Maria della Staccata </ref> را می‌ساخت، ولی آن‌قدر کار را به‌تعویق انداخت که به جرم عدول از قرارداد روانۀ زندان شد. پس از آزادی به کاسال مادجوره<ref>Casal Maggiore </ref> گریخت، و اندکی بعد درگذشت. چاپنقش‌های تیزابیِ آثارش در ترویج مانریستی (شیوه‌گری) اروپا سهمی بسزا داشتند. طراحی‌های بسیاری نیز اجرا کرد که شماری از آن‌ها را مجموعه‌داران انگلیسی در قرن‌های ۱۷ و ۱۸م گردآوری کردند. همچنین چاپنقش‌های تیزابی و طرح‌های تزیینی بدیعی پدید آورد که از آن‌ها باسمه‌های چوبی<ref>woodcuts </ref> سایه‌روشن<ref>chiaroscuro</ref> ساخته ‌شده‌اند.

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

پارْمیجانینو، فرانْچِسکو (۱۵۰۳ـ۱۵۴۰)(Parmigianino, Francesco)<br/> [[File:13027000.jpg|thumb|مريم عذراي گردن‌بلند اثر فرانْچِسکو پارْميجانينو]]

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =فرانچسکو پارمیجانینو
|نام =Francesco Parmigianino
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=۱۵۰۳م
|تاریخ مرگ=۱۵۴۰م
|دوره زندگی=
|ملیت=ایتالیایی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =نقاش
|شغل و تخصص های دیگر= باسمه کار
|سبک =شیوه گرایی
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار =تابلوی مریم عذرای گردن بلند (ح ۱۵۳۵؛ موزه اوفیتسی، فلورانس)
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه سازی جهان
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}

نقاش و باسمه‌کار<ref>etcher</ref> ایتالیایی. از برجسته‌ترین مانریست<ref>Mannerists </ref>ها (شیوه‌گران) بود. مضامین دینی، تک‌چهره‌های شهوانی، و پیکرهای اشرافیِ باریک و کشیدۀ زیبایی پدید آورد، که تابلوی ''مریم عذرای گردن بلند''<ref>''Madonna of the Long Neck'' </ref> (ح ۱۵۳۵؛ موزۀ اوفیتسی<ref>Uffizi </ref>، فلورانس<ref> Florence</ref>) از آن جمله است. از نخستین هنرمندان ایتالیایی بود که چاپنقش‌های تیزابی بدیعی ساخت. پارمیجانینو از خانواده‌ای هنرمند بود، نقاشی را از نزدیکانش آموخت و از شاخص‌ترین پیروانِ مانریست (شیوه‌گر) کوردجو<ref> Correggio </ref> شد، اگرچه از رافائل<ref>Raphael </ref> و میکلانژ نیز تأثیر پذیرفت؛ در آثارش با ظرافت خاصی در بلندی و باریکی پیکره‌ها اغراق می‌کرد. نخستین کارهایش را در پارما<ref>Parma </ref> پدید آورد و در ۱۵۲۲ تزیینات بازوی عرضی جنوبیِ کلیسای جامع شهر را اجرا کرد. در ۱۵۲۳ به رم رفت، و به‌استخدام پاپ کلمنس هفتم<ref>Clement VII </ref> درآمد؛ نقل است که پارمیجانینو درحال نقاشیِ تابلوی ''رؤیای ژروم قدیس''<ref>''Vision of St Jerome''</ref> (نگارخانۀ ملی لندن<ref> National Gallery, London </ref>) بود که نیروهای امپراتوری در جریان تاراج شهر در ۱۵۲۷، به کارگاهش ریختند. به بولونیا گریخت و در ۱۵۳۱ به پارما بازگشت. پس از آن می‌بایست دیوارنگاره‌<ref>fresco</ref>های کلیسای سانتا ماریا دلا استاکّاتا<ref>church of Santa Maria della Staccata </ref> را می‌ساخت، ولی آن‌قدر کار را به‌تعویق انداخت که به جرم عدول از قرارداد روانۀ زندان شد. پس از آزادی به کاسال مادجوره<ref>Casal Maggiore </ref> گریخت، و اندکی بعد درگذشت. چاپنقش‌های تیزابیِ آثارش در ترویج مانریستی (شیوه‌گری) اروپا سهمی بسزا داشتند. طراحی‌های بسیاری نیز اجرا کرد که شماری از آن‌ها را مجموعه‌داران انگلیسی در قرن‌های ۱۷ و ۱۸ گردآوری کردند. همچنین چاپنقش‌های تیزابی و طرح‌های تزیینی بدیعی پدید آورد که از آن‌ها باسمه‌های چوبی<ref>woodcuts </ref> سایه‌روشن<ref>chiaroscuro</ref> ساخته ‌شده‌اند.

 

 

<br/> 

[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:پیش از قرن 20 - اشخاص]]