پوسن، نیکلا (۱۵۹۴ـ۱۶۶۵) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۲۴ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۳۶

2025-02-24T18:36:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۳۶
خط ۴:		خط ۴:
	پوسَن، نیکُلا (۱۵۹۴ـ۱۶۶۵م)(Poussin, Nicolas)		پوسَن، نیکُلا (۱۵۹۴ـ۱۶۶۵م)(Poussin, Nicolas)

	نقاش فرانسوی. بیشتر در [[رم، شهر\|رم]] کار کرد، و نمایندۀ سرآمد [[کلاسی سیسم\|کلاسی‌سیسم]] [[باروک\|بارُوکِ]]<ref>baroque classicism</ref> قرن ۱۷م بود. چندین نقاشی دینی<ref>religious painting </ref> بزرگ آفرید، لیکن آوازه‌اش بیشتر حاصل نقاشی از صحنه‌های اساطیری<ref>mythological </ref> و ادبی به‌شیوۀ کلاسیک<ref>classical </ref> خشک است، ازجمله تابلوی ''در آرکادیا هم هستم''<ref>''Et in Arcadia Ego'' </ref> (۱۶۳۸ـ۱۶۳۹م؛ [[لوور]]<ref>Louvre </ref>، [[پاریس، شهر\|پاریس]]). سبک کارش در تحولات هنری [[فرانسه]] تأثیر عمیقی برجا گذاشت. پوسن بیشترِ دوران فعالیت هنری‌اش را در رم سپری کرد، ولی مدت کوتاهی نقاش دربار [[~~لویی سیزدهم\|~~لوئی سیزدهم]] در فرانسه بود (۱۶۴۰ـ۱۶۴۳م). به‌‌رغم آن که در فرانسه حضور نداشت، شهرت بسیاری در آن دیار به‌دست آورد، و شیوۀ کارش سبک رسمی آکادمی فرانسه<ref>French Academy </ref> در دورۀ ریاست [[لوبرون، شارل (۱۶۱۹ـ۱۶۹۰)\|شارل لوبرون]]<ref>Charles Lebrun </ref> شد. کلاسی‌سیسم مقید این سبک، که تا حدی تمایل زمانه به فلسفۀ رواقی<ref>Stoic Corneille</ref> را باز می‌تابد، با تئاتر کلاسیک کورنی<ref>Corneille</ref> و [[راسین، ژان باپتیست (۱۶۳۹ـ۱۶۹۹)\|راسین]]<ref>Racine</ref> هم‌سو است. برخی از آثار عمدۀ پوسن عبارت‌اند از ''الهام شاعر''<ref>''The Inspiration of the poet'' </ref> (۱۶۳۶م؛ لوور)؛ ''عید باکوس''<ref>''Bacchanalian Festival'' </ref> ([[نگارخانه ملی لندن\|نگارخانۀ ملی لندن]]<ref>National Gallery, London </ref>)، که آن‌را پیش از ۱۶۴۱م برای [[ریشلیو، آرمان ژان دو پلسی دو (۱۵۸۵ـ۱۶۴۲)\|ریشلیو]]<ref>Richelieu </ref> کشید، ''گوسالۀ طلایی''<ref>''The Golden Calf'' </ref> (پیش از ۱۶۳۴م؛ نگارخانۀ ملی، لندن) و ''خاکسپاری''<ref>''The Entombment'' </ref> (نگارخانۀ ملی ایرلند<ref>National Gallery of Ireland </ref>). خودنگاری فوق‌العاده‌ای از وی در ۵۶سالگی، در موزۀ لوور نگهداری می‌شود. پوسن در ۳۰سالگی به رم رفت. نخست از [[مانریسم]]<ref>Mannerism </ref> و بارُوک<ref>baroque </ref> رایج بسیار تأثیر گرفت، به‌ویژه [[دومنیکینو]]<ref>Domenichino</ref> را می‌ستود، و با او کار کرد؛ ولی به‌طور کلی منابع الهام او به سه دسته تقلیل‌پذیرند؛ دوران باستان، از طریق پیکره‌های یونانی و رومی؛ [[رافائل سانتسیو\|رافائل]]، در نقاشی‌های دینی و روایی؛ و [[تیسین]]<ref> Titian</ref>، در مضامین عیش‌ونوش و مانند آن. از رافائل طرز انتقال معنا به‌کمک حالت‌های بدن را فراگرفت؛ از تیسین، که از ۱۶۳۶ تا ۱۶۴۰م به بررسی دقیق آثارش پرداخت، ارزش رنگ‌های گرم و پرمایه را آموخت.		نقاش فرانسوی. بیشتر در [[رم، شهر\|رم]] کار کرد، و نمایندۀ سرآمد [[کلاسی سیسم\|کلاسی‌سیسم]] [[باروک\|بارُوکِ]]<ref>baroque classicism</ref> قرن ۱۷م بود. چندین نقاشی دینی<ref>religious painting </ref> بزرگ آفرید، لیکن آوازه‌اش بیشتر حاصل نقاشی از صحنه‌های اساطیری<ref>mythological </ref> و ادبی به‌شیوۀ کلاسیک<ref>classical </ref> خشک است، ازجمله تابلوی ''در آرکادیا هم هستم''<ref>''Et in Arcadia Ego'' </ref> (۱۶۳۸ـ۱۶۳۹م؛ [[لوور]]<ref>Louvre </ref>، [[پاریس، شهر\|پاریس]]). سبک کارش در تحولات هنری [[فرانسه]] تأثیر عمیقی برجا گذاشت. پوسن بیشترِ دوران فعالیت هنری‌اش را در رم سپری کرد، ولی مدت کوتاهی نقاش دربار [[لوئی سیزدهم]] در فرانسه بود (۱۶۴۰ـ۱۶۴۳م). به‌‌رغم آن که در فرانسه حضور نداشت، شهرت بسیاری در آن دیار به‌دست آورد، و شیوۀ کارش سبک رسمی آکادمی فرانسه<ref>French Academy </ref> در دورۀ ریاست [[لوبرون، شارل (۱۶۱۹ـ۱۶۹۰)\|شارل لوبرون]]<ref>Charles Lebrun </ref> شد. کلاسی‌سیسم مقید این سبک، که تا حدی تمایل زمانه به فلسفۀ رواقی<ref>Stoic Corneille</ref> را باز می‌تابد، با تئاتر کلاسیک کورنی<ref>Corneille</ref> و [[راسین، ژان باپتیست (۱۶۳۹ـ۱۶۹۹)\|راسین]]<ref>Racine</ref> هم‌سو است. برخی از آثار عمدۀ پوسن عبارت‌اند از ''الهام شاعر''<ref>''The Inspiration of the poet'' </ref> (۱۶۳۶م؛ لوور)؛ ''عید باکوس''<ref>''Bacchanalian Festival'' </ref> ([[نگارخانه ملی لندن\|نگارخانۀ ملی لندن]]<ref>National Gallery, London </ref>)، که آن‌را پیش از ۱۶۴۱م برای [[ریشلیو، آرمان ژان دو پلسی دو (۱۵۸۵ـ۱۶۴۲)\|ریشلیو]]<ref>Richelieu </ref> کشید، ''گوسالۀ طلایی''<ref>''The Golden Calf'' </ref> (پیش از ۱۶۳۴م؛ نگارخانۀ ملی، لندن) و ''خاکسپاری''<ref>''The Entombment'' </ref> (نگارخانۀ ملی ایرلند<ref>National Gallery of Ireland </ref>). خودنگاری فوق‌العاده‌ای از وی در ۵۶سالگی، در موزۀ لوور نگهداری می‌شود. پوسن در ۳۰سالگی به رم رفت. نخست از [[مانریسم]]<ref>Mannerism </ref> و بارُوک<ref>baroque </ref> رایج بسیار تأثیر گرفت، به‌ویژه [[دومنیکینو]]<ref>Domenichino</ref> را می‌ستود، و با او کار کرد؛ ولی به‌طور کلی منابع الهام او به سه دسته تقلیل‌پذیرند؛ دوران باستان، از طریق پیکره‌های یونانی و رومی؛ [[رافائل سانتسیو\|رافائل]]، در نقاشی‌های دینی و روایی؛ و [[تیسین]]<ref> Titian</ref>، در مضامین عیش‌ونوش و مانند آن. از رافائل طرز انتقال معنا به‌کمک حالت‌های بدن را فراگرفت؛ از تیسین، که از ۱۶۳۶ تا ۱۶۴۰م به بررسی دقیق آثارش پرداخت، ارزش رنگ‌های گرم و پرمایه را آموخت.

	----		----

Nazanin در ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۱۰

2025-01-26T09:10:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۱۰
خط ۶:		خط ۶:
	نقاش فرانسوی. بیشتر در [[رم، شهر\|رم]] کار کرد، و نمایندۀ سرآمد [[کلاسی سیسم\|کلاسی‌سیسم]] [[باروک\|بارُوکِ]]<ref>baroque classicism</ref> قرن ۱۷م بود. چندین نقاشی دینی<ref>religious painting </ref> بزرگ آفرید، لیکن آوازه‌اش بیشتر حاصل نقاشی از صحنه‌های اساطیری<ref>mythological </ref> و ادبی به‌شیوۀ کلاسیک<ref>classical </ref> خشک است، ازجمله تابلوی ''در آرکادیا هم هستم''<ref>''Et in Arcadia Ego'' </ref> (۱۶۳۸ـ۱۶۳۹م؛ [[لوور]]<ref>Louvre </ref>، [[پاریس، شهر\|پاریس]]). سبک کارش در تحولات هنری [[فرانسه]] تأثیر عمیقی برجا گذاشت. پوسن بیشترِ دوران فعالیت هنری‌اش را در رم سپری کرد، ولی مدت کوتاهی نقاش دربار [[لویی سیزدهم\|لوئی سیزدهم]] در فرانسه بود (۱۶۴۰ـ۱۶۴۳م). به‌‌رغم آن که در فرانسه حضور نداشت، شهرت بسیاری در آن دیار به‌دست آورد، و شیوۀ کارش سبک رسمی آکادمی فرانسه<ref>French Academy </ref> در دورۀ ریاست [[لوبرون، شارل (۱۶۱۹ـ۱۶۹۰)\|شارل لوبرون]]<ref>Charles Lebrun </ref> شد. کلاسی‌سیسم مقید این سبک، که تا حدی تمایل زمانه به فلسفۀ رواقی<ref>Stoic Corneille</ref> را باز می‌تابد، با تئاتر کلاسیک کورنی<ref>Corneille</ref> و [[راسین، ژان باپتیست (۱۶۳۹ـ۱۶۹۹)\|راسین]]<ref>Racine</ref> هم‌سو است. برخی از آثار عمدۀ پوسن عبارت‌اند از ''الهام شاعر''<ref>''The Inspiration of the poet'' </ref> (۱۶۳۶م؛ لوور)؛ ''عید باکوس''<ref>''Bacchanalian Festival'' </ref> ([[نگارخانه ملی لندن\|نگارخانۀ ملی لندن]]<ref>National Gallery, London </ref>)، که آن‌را پیش از ۱۶۴۱م برای [[ریشلیو، آرمان ژان دو پلسی دو (۱۵۸۵ـ۱۶۴۲)\|ریشلیو]]<ref>Richelieu </ref> کشید، ''گوسالۀ طلایی''<ref>''The Golden Calf'' </ref> (پیش از ۱۶۳۴م؛ نگارخانۀ ملی، لندن) و ''خاکسپاری''<ref>''The Entombment'' </ref> (نگارخانۀ ملی ایرلند<ref>National Gallery of Ireland </ref>). خودنگاری فوق‌العاده‌ای از وی در ۵۶سالگی، در موزۀ لوور نگهداری می‌شود. پوسن در ۳۰سالگی به رم رفت. نخست از [[مانریسم]]<ref>Mannerism </ref> و بارُوک<ref>baroque </ref> رایج بسیار تأثیر گرفت، به‌ویژه [[دومنیکینو]]<ref>Domenichino</ref> را می‌ستود، و با او کار کرد؛ ولی به‌طور کلی منابع الهام او به سه دسته تقلیل‌پذیرند؛ دوران باستان، از طریق پیکره‌های یونانی و رومی؛ [[رافائل سانتسیو\|رافائل]]، در نقاشی‌های دینی و روایی؛ و [[تیسین]]<ref> Titian</ref>، در مضامین عیش‌ونوش و مانند آن. از رافائل طرز انتقال معنا به‌کمک حالت‌های بدن را فراگرفت؛ از تیسین، که از ۱۶۳۶ تا ۱۶۴۰م به بررسی دقیق آثارش پرداخت، ارزش رنگ‌های گرم و پرمایه را آموخت.		نقاش فرانسوی. بیشتر در [[رم، شهر\|رم]] کار کرد، و نمایندۀ سرآمد [[کلاسی سیسم\|کلاسی‌سیسم]] [[باروک\|بارُوکِ]]<ref>baroque classicism</ref> قرن ۱۷م بود. چندین نقاشی دینی<ref>religious painting </ref> بزرگ آفرید، لیکن آوازه‌اش بیشتر حاصل نقاشی از صحنه‌های اساطیری<ref>mythological </ref> و ادبی به‌شیوۀ کلاسیک<ref>classical </ref> خشک است، ازجمله تابلوی ''در آرکادیا هم هستم''<ref>''Et in Arcadia Ego'' </ref> (۱۶۳۸ـ۱۶۳۹م؛ [[لوور]]<ref>Louvre </ref>، [[پاریس، شهر\|پاریس]]). سبک کارش در تحولات هنری [[فرانسه]] تأثیر عمیقی برجا گذاشت. پوسن بیشترِ دوران فعالیت هنری‌اش را در رم سپری کرد، ولی مدت کوتاهی نقاش دربار [[لویی سیزدهم\|لوئی سیزدهم]] در فرانسه بود (۱۶۴۰ـ۱۶۴۳م). به‌‌رغم آن که در فرانسه حضور نداشت، شهرت بسیاری در آن دیار به‌دست آورد، و شیوۀ کارش سبک رسمی آکادمی فرانسه<ref>French Academy </ref> در دورۀ ریاست [[لوبرون، شارل (۱۶۱۹ـ۱۶۹۰)\|شارل لوبرون]]<ref>Charles Lebrun </ref> شد. کلاسی‌سیسم مقید این سبک، که تا حدی تمایل زمانه به فلسفۀ رواقی<ref>Stoic Corneille</ref> را باز می‌تابد، با تئاتر کلاسیک کورنی<ref>Corneille</ref> و [[راسین، ژان باپتیست (۱۶۳۹ـ۱۶۹۹)\|راسین]]<ref>Racine</ref> هم‌سو است. برخی از آثار عمدۀ پوسن عبارت‌اند از ''الهام شاعر''<ref>''The Inspiration of the poet'' </ref> (۱۶۳۶م؛ لوور)؛ ''عید باکوس''<ref>''Bacchanalian Festival'' </ref> ([[نگارخانه ملی لندن\|نگارخانۀ ملی لندن]]<ref>National Gallery, London </ref>)، که آن‌را پیش از ۱۶۴۱م برای [[ریشلیو، آرمان ژان دو پلسی دو (۱۵۸۵ـ۱۶۴۲)\|ریشلیو]]<ref>Richelieu </ref> کشید، ''گوسالۀ طلایی''<ref>''The Golden Calf'' </ref> (پیش از ۱۶۳۴م؛ نگارخانۀ ملی، لندن) و ''خاکسپاری''<ref>''The Entombment'' </ref> (نگارخانۀ ملی ایرلند<ref>National Gallery of Ireland </ref>). خودنگاری فوق‌العاده‌ای از وی در ۵۶سالگی، در موزۀ لوور نگهداری می‌شود. پوسن در ۳۰سالگی به رم رفت. نخست از [[مانریسم]]<ref>Mannerism </ref> و بارُوک<ref>baroque </ref> رایج بسیار تأثیر گرفت، به‌ویژه [[دومنیکینو]]<ref>Domenichino</ref> را می‌ستود، و با او کار کرد؛ ولی به‌طور کلی منابع الهام او به سه دسته تقلیل‌پذیرند؛ دوران باستان، از طریق پیکره‌های یونانی و رومی؛ [[رافائل سانتسیو\|رافائل]]، در نقاشی‌های دینی و روایی؛ و [[تیسین]]<ref> Titian</ref>، در مضامین عیش‌ونوش و مانند آن. از رافائل طرز انتقال معنا به‌کمک حالت‌های بدن را فراگرفت؛ از تیسین، که از ۱۶۳۶ تا ۱۶۴۰م به بررسی دقیق آثارش پرداخت، ارزش رنگ‌های گرم و پرمایه را آموخت.

	~~ ~~		----

	<br/> <!--13196500-->		<br/> <!--13196500-->

	[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:پیش از قرن 20 - اشخاص]]		[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:پیش از قرن 20 - اشخاص]]

Nazanin در ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۰۸

2025-01-26T09:08:57Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۰۸
خط ۱:		خط ۱:

	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=نیکُلا پوسَن\|نام=Nicolas Poussin\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۵۹۴م\|تاریخ مرگ=۱۶۶۵م\|دوره زندگی=\|ملیت=فرانسوی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=نقاش\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=مانریسم و باروک\|مکتب=\|سمت=مدت کوتاهی نقاش دربار لوئی سیزدهم در فرانسه\|جوایز و افتخارات=\|آثار=تابلوی در آرکادیا هم هستم (۱۶۳۸ـ۱۶۳۹م)، الهام شاعر (۱۶۳۶م)، عید باکوس، گوساله طلایی (پیش از ۱۶۳۴م)، خاکسپاری\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=نگارگری و مجسمه سازی جهان\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}~~پوسَن، نیکُلا (۱۵۹۴ـ۱۶۶۵م)(Poussin, Nicolas)~~		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=نیکُلا پوسَن\|نام=Nicolas Poussin\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۵۹۴م\|تاریخ مرگ=۱۶۶۵م\|دوره زندگی=\|ملیت=فرانسوی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=نقاش\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=مانریسم و باروک\|مکتب=\|سمت=مدت کوتاهی نقاش دربار لوئی سیزدهم در فرانسه\|جوایز و افتخارات=\|آثار=تابلوی در آرکادیا هم هستم (۱۶۳۸ـ۱۶۳۹م)، الهام شاعر (۱۶۳۶م)، عید باکوس، گوساله طلایی (پیش از ۱۶۳۴م)، خاکسپاری\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=نگارگری و مجسمه سازی جهان\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}
			[[پرونده:13196500-3.jpg\|بندانگشتی\|الهام شاعر اثر نیکلا پوسن]]
	[[~~File~~:13196500.jpg\|~~thumb~~\|~~تابستان،~~ اثر ~~نيکلا~~ پوسن]]		پوسَن، نیکُلا (۱۵۹۴ـ۱۶۶۵م)(Poussin, Nicolas)

	نقاش فرانسوی. بیشتر در [[رم، شهر\|رم]] کار کرد، و نمایندۀ سرآمد [[کلاسی سیسم\|کلاسی‌سیسم]] [[باروک\|بارُوکِ]]<ref>baroque classicism</ref> قرن ۱۷م بود. چندین نقاشی دینی<ref>religious painting </ref> بزرگ آفرید، لیکن آوازه‌اش بیشتر حاصل نقاشی از صحنه‌های اساطیری<ref>mythological </ref> و ادبی به‌شیوۀ کلاسیک<ref>classical </ref> خشک است، ازجمله تابلوی ''در آرکادیا هم هستم''<ref>''Et in Arcadia Ego'' </ref> (۱۶۳۸ـ۱۶۳۹م؛ [[لوور]]<ref>Louvre </ref>، [[پاریس، شهر\|پاریس]]). سبک کارش در تحولات هنری [[فرانسه]] تأثیر عمیقی برجا گذاشت. پوسن بیشترِ دوران فعالیت هنری‌اش را در رم سپری کرد، ولی مدت کوتاهی نقاش دربار [[لویی سیزدهم\|لوئی سیزدهم]] در فرانسه بود (۱۶۴۰ـ۱۶۴۳م). به‌‌رغم آن که در فرانسه حضور نداشت، شهرت بسیاری در آن دیار به‌دست آورد، و شیوۀ کارش سبک رسمی آکادمی فرانسه<ref>French Academy </ref> در دورۀ ریاست [[لوبرون، شارل (۱۶۱۹ـ۱۶۹۰)\|شارل لوبرون]]<ref>Charles Lebrun </ref> شد. کلاسی‌سیسم مقید این سبک، که تا حدی تمایل زمانه به فلسفۀ رواقی<ref>Stoic Corneille</ref> را باز می‌تابد، با تئاتر کلاسیک کورنی<ref>Corneille</ref> و [[راسین، ژان باپتیست (۱۶۳۹ـ۱۶۹۹)\|راسین]]<ref>Racine</ref> هم‌سو است. برخی از آثار عمدۀ پوسن عبارت‌اند از ''الهام شاعر''<ref>''The Inspiration of the poet'' </ref> (۱۶۳۶م؛ لوور)؛ ''عید باکوس''<ref>''Bacchanalian Festival'' </ref> ([[نگارخانه ملی لندن\|نگارخانۀ ملی لندن]]<ref>National Gallery, London </ref>)، که آن‌را پیش از ۱۶۴۱م برای [[ریشلیو، آرمان ژان دو پلسی دو (۱۵۸۵ـ۱۶۴۲)\|ریشلیو]]<ref>Richelieu </ref> کشید، ''گوسالۀ طلایی''<ref>''The Golden Calf'' </ref> (پیش از ۱۶۳۴م؛ نگارخانۀ ملی، لندن) و ''خاکسپاری''<ref>''The Entombment'' </ref> (نگارخانۀ ملی ایرلند<ref>National Gallery of Ireland </ref>). خودنگاری فوق‌العاده‌ای از وی در ۵۶سالگی، در موزۀ لوور نگهداری می‌شود. پوسن در ۳۰سالگی به رم رفت. نخست از [[مانریسم]]<ref>Mannerism </ref> و بارُوک<ref>baroque </ref> رایج بسیار تأثیر گرفت، به‌ویژه [[دومنیکینو]]<ref>Domenichino</ref> را می‌ستود، و با او کار کرد؛ ولی به‌طور کلی منابع الهام او به سه دسته تقلیل‌پذیرند؛ دوران باستان، از طریق پیکره‌های یونانی و رومی؛ [[رافائل سانتسیو\|رافائل]]، در نقاشی‌های دینی و روایی؛ و [[تیسین]]<ref> Titian</ref>، در مضامین عیش‌ونوش و مانند آن. از رافائل طرز انتقال معنا به‌کمک حالت‌های بدن را فراگرفت؛ از تیسین، که از ۱۶۳۶ تا ۱۶۴۰م به بررسی دقیق آثارش پرداخت، ارزش رنگ‌های گرم و پرمایه را آموخت.		نقاش فرانسوی. بیشتر در [[رم، شهر\|رم]] کار کرد، و نمایندۀ سرآمد [[کلاسی سیسم\|کلاسی‌سیسم]] [[باروک\|بارُوکِ]]<ref>baroque classicism</ref> قرن ۱۷م بود. چندین نقاشی دینی<ref>religious painting </ref> بزرگ آفرید، لیکن آوازه‌اش بیشتر حاصل نقاشی از صحنه‌های اساطیری<ref>mythological </ref> و ادبی به‌شیوۀ کلاسیک<ref>classical </ref> خشک است، ازجمله تابلوی ''در آرکادیا هم هستم''<ref>''Et in Arcadia Ego'' </ref> (۱۶۳۸ـ۱۶۳۹م؛ [[لوور]]<ref>Louvre </ref>، [[پاریس، شهر\|پاریس]]). سبک کارش در تحولات هنری [[فرانسه]] تأثیر عمیقی برجا گذاشت. پوسن بیشترِ دوران فعالیت هنری‌اش را در رم سپری کرد، ولی مدت کوتاهی نقاش دربار [[لویی سیزدهم\|لوئی سیزدهم]] در فرانسه بود (۱۶۴۰ـ۱۶۴۳م). به‌‌رغم آن که در فرانسه حضور نداشت، شهرت بسیاری در آن دیار به‌دست آورد، و شیوۀ کارش سبک رسمی آکادمی فرانسه<ref>French Academy </ref> در دورۀ ریاست [[لوبرون، شارل (۱۶۱۹ـ۱۶۹۰)\|شارل لوبرون]]<ref>Charles Lebrun </ref> شد. کلاسی‌سیسم مقید این سبک، که تا حدی تمایل زمانه به فلسفۀ رواقی<ref>Stoic Corneille</ref> را باز می‌تابد، با تئاتر کلاسیک کورنی<ref>Corneille</ref> و [[راسین، ژان باپتیست (۱۶۳۹ـ۱۶۹۹)\|راسین]]<ref>Racine</ref> هم‌سو است. برخی از آثار عمدۀ پوسن عبارت‌اند از ''الهام شاعر''<ref>''The Inspiration of the poet'' </ref> (۱۶۳۶م؛ لوور)؛ ''عید باکوس''<ref>''Bacchanalian Festival'' </ref> ([[نگارخانه ملی لندن\|نگارخانۀ ملی لندن]]<ref>National Gallery, London </ref>)، که آن‌را پیش از ۱۶۴۱م برای [[ریشلیو، آرمان ژان دو پلسی دو (۱۵۸۵ـ۱۶۴۲)\|ریشلیو]]<ref>Richelieu </ref> کشید، ''گوسالۀ طلایی''<ref>''The Golden Calf'' </ref> (پیش از ۱۶۳۴م؛ نگارخانۀ ملی، لندن) و ''خاکسپاری''<ref>''The Entombment'' </ref> (نگارخانۀ ملی ایرلند<ref>National Gallery of Ireland </ref>). خودنگاری فوق‌العاده‌ای از وی در ۵۶سالگی، در موزۀ لوور نگهداری می‌شود. پوسن در ۳۰سالگی به رم رفت. نخست از [[مانریسم]]<ref>Mannerism </ref> و بارُوک<ref>baroque </ref> رایج بسیار تأثیر گرفت، به‌ویژه [[دومنیکینو]]<ref>Domenichino</ref> را می‌ستود، و با او کار کرد؛ ولی به‌طور کلی منابع الهام او به سه دسته تقلیل‌پذیرند؛ دوران باستان، از طریق پیکره‌های یونانی و رومی؛ [[رافائل سانتسیو\|رافائل]]، در نقاشی‌های دینی و روایی؛ و [[تیسین]]<ref> Titian</ref>، در مضامین عیش‌ونوش و مانند آن. از رافائل طرز انتقال معنا به‌کمک حالت‌های بدن را فراگرفت؛ از تیسین، که از ۱۶۳۶ تا ۱۶۴۰م به بررسی دقیق آثارش پرداخت، ارزش رنگ‌های گرم و پرمایه را آموخت.

Nazanin در ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۰۴

2025-01-26T09:04:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۰۴
خط ۱:		خط ۱:

	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=~~جعبه زندگینامه~~\|نام=\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=\|تاریخ مرگ=\|دوره زندگی=\|ملیت=\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}پوسَن، نیکُلا (۱۵۹۴ـ۱۶۶۵م)(Poussin, Nicolas)		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=نیکُلا پوسَن\|نام=Nicolas Poussin\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۵۹۴م\|تاریخ مرگ=۱۶۶۵م\|دوره زندگی=\|ملیت=فرانسوی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=نقاش\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=مانریسم و باروک\|مکتب=\|سمت=مدت کوتاهی نقاش دربار لوئی سیزدهم در فرانسه\|جوایز و افتخارات=\|آثار=تابلوی در آرکادیا هم هستم (۱۶۳۸ـ۱۶۳۹م)، الهام شاعر (۱۶۳۶م)، عید باکوس، گوساله طلایی (پیش از ۱۶۳۴م)، خاکسپاری\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=نگارگری و مجسمه سازی جهان\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}پوسَن، نیکُلا (۱۵۹۴ـ۱۶۶۵م)(Poussin, Nicolas)

	[[File:13196500.jpg\|thumb\|تابستان، اثر نيکلا پوسن]]		[[File:13196500.jpg\|thumb\|تابستان، اثر نيکلا پوسن]]

	نقاش فرانسوی. بیشتر در [[رم، شهر\|رم]] کار کرد، و نمایندۀ سرآمد کلاسی‌سیسم بارُوکِ<ref>baroque classicism</ref> قرن ۱۷م بود. چندین نقاشی دینی<ref>religious painting </ref> بزرگ آفرید، لیکن آوازه‌اش بیشتر حاصل نقاشی از صحنه‌های اساطیری<ref>mythological </ref> و ادبی به‌شیوۀ کلاسیک<ref>classical </ref> خشک است، ازجمله تابلوی ''در آرکادیا هم هستم''<ref>''Et in Arcadia Ego'' </ref> (۱۶۳۸ـ۱۶۳۹م؛ لوور<ref>Louvre </ref>، پاریس). سبک کارش در تحولات هنری فرانسه تأثیر عمیقی برجا گذاشت. پوسن بیشترِ دوران فعالیت هنری‌اش را در رم سپری کرد، ولی مدت کوتاهی نقاش دربار لوئی سیزدهم در فرانسه بود (۱۶۴۰ـ۱۶۴۳م). به‌‌رغم آن که در فرانسه حضور نداشت، شهرت بسیاری در آن دیار به‌دست آورد، و شیوۀ کارش سبک رسمی آکادمی فرانسه<ref>French Academy </ref> در دورۀ ریاست شارل لوبرون<ref>Charles Lebrun </ref> شد. کلاسی‌سیسم مقید این سبک، که تا حدی تمایل زمانه به فلسفۀ رواقی<ref>Stoic Corneille</ref> را باز می‌تابد، با تئاتر کلاسیک کورنی<ref>Corneille</ref> و راسین<ref>Racine</ref> هم‌سو است. برخی از آثار عمدۀ پوسن عبارت‌اند از ''الهام شاعر''<ref>''The Inspiration of the poet'' </ref> (۱۶۳۶م؛ لوور)؛ ''عید باکوس''<ref>''Bacchanalian Festival'' </ref> (نگارخانۀ ملی لندن<ref>National Gallery, London </ref>)، که آن‌را پیش از ۱۶۴۱م برای ریشلیو<ref>Richelieu </ref> کشید، ''گوسالۀ طلایی''<ref>''The Golden Calf'' </ref> (پیش از ۱۶۳۴م؛ نگارخانۀ ملی، لندن) و ''خاکسپاری''<ref>''The Entombment'' </ref> (نگارخانۀ ملی ایرلند<ref>National Gallery of Ireland </ref>). خودنگاری فوق‌العاده‌ای از وی در ۵۶سالگی، در موزۀ لوور نگهداری می‌شود. پوسن در ۳۰سالگی به رم رفت. نخست از مانریسم<ref>Mannerism </ref> و بارُوک<ref>baroque </ref> رایج بسیار تأثیر گرفت، به‌ویژه دومنیکینو<ref>Domenichino</ref> را می‌ستود، و با او کار کرد؛ ولی به‌طور کلی منابع الهام او به سه دسته تقلیل‌پذیرند؛ دوران باستان، از طریق پیکره‌های یونانی و رومی؛ ~~رافائل،~~ در نقاشی‌های دینی و روایی؛ و تیسین<ref> Titian</ref>، در مضامین عیش‌ونوش و مانند آن. از رافائل طرز انتقال معنا به‌کمک حالت‌های بدن را فراگرفت؛ از تیسین، که از ۱۶۳۶ تا ۱۶۴۰م به بررسی دقیق آثارش پرداخت، ارزش رنگ‌های گرم و پرمایه را آموخت.		نقاش فرانسوی. بیشتر در [[رم، شهر\|رم]] کار کرد، و نمایندۀ سرآمد [[کلاسی سیسم\|کلاسی‌سیسم]] [[باروک\|بارُوکِ]]<ref>baroque classicism</ref> قرن ۱۷م بود. چندین نقاشی دینی<ref>religious painting </ref> بزرگ آفرید، لیکن آوازه‌اش بیشتر حاصل نقاشی از صحنه‌های اساطیری<ref>mythological </ref> و ادبی به‌شیوۀ کلاسیک<ref>classical </ref> خشک است، ازجمله تابلوی ''در آرکادیا هم هستم''<ref>''Et in Arcadia Ego'' </ref> (۱۶۳۸ـ۱۶۳۹م؛ [[لوور]]<ref>Louvre </ref>، [[پاریس، شهر\|پاریس]]). سبک کارش در تحولات هنری [[فرانسه]] تأثیر عمیقی برجا گذاشت. پوسن بیشترِ دوران فعالیت هنری‌اش را در رم سپری کرد، ولی مدت کوتاهی نقاش دربار [[لویی سیزدهم\|لوئی سیزدهم]] در فرانسه بود (۱۶۴۰ـ۱۶۴۳م). به‌‌رغم آن که در فرانسه حضور نداشت، شهرت بسیاری در آن دیار به‌دست آورد، و شیوۀ کارش سبک رسمی آکادمی فرانسه<ref>French Academy </ref> در دورۀ ریاست [[لوبرون، شارل (۱۶۱۹ـ۱۶۹۰)\|شارل لوبرون]]<ref>Charles Lebrun </ref> شد. کلاسی‌سیسم مقید این سبک، که تا حدی تمایل زمانه به فلسفۀ رواقی<ref>Stoic Corneille</ref> را باز می‌تابد، با تئاتر کلاسیک کورنی<ref>Corneille</ref> و [[راسین، ژان باپتیست (۱۶۳۹ـ۱۶۹۹)\|راسین]]<ref>Racine</ref> هم‌سو است. برخی از آثار عمدۀ پوسن عبارت‌اند از ''الهام شاعر''<ref>''The Inspiration of the poet'' </ref> (۱۶۳۶م؛ لوور)؛ ''عید باکوس''<ref>''Bacchanalian Festival'' </ref> ([[نگارخانه ملی لندن\|نگارخانۀ ملی لندن]]<ref>National Gallery, London </ref>)، که آن‌را پیش از ۱۶۴۱م برای [[ریشلیو، آرمان ژان دو پلسی دو (۱۵۸۵ـ۱۶۴۲)\|ریشلیو]]<ref>Richelieu </ref> کشید، ''گوسالۀ طلایی''<ref>''The Golden Calf'' </ref> (پیش از ۱۶۳۴م؛ نگارخانۀ ملی، لندن) و ''خاکسپاری''<ref>''The Entombment'' </ref> (نگارخانۀ ملی ایرلند<ref>National Gallery of Ireland </ref>). خودنگاری فوق‌العاده‌ای از وی در ۵۶سالگی، در موزۀ لوور نگهداری می‌شود. پوسن در ۳۰سالگی به رم رفت. نخست از [[مانریسم]]<ref>Mannerism </ref> و بارُوک<ref>baroque </ref> رایج بسیار تأثیر گرفت، به‌ویژه [[دومنیکینو]]<ref>Domenichino</ref> را می‌ستود، و با او کار کرد؛ ولی به‌طور کلی منابع الهام او به سه دسته تقلیل‌پذیرند؛ دوران باستان، از طریق پیکره‌های یونانی و رومی؛ [[رافائل سانتسیو\|رافائل]]، در نقاشی‌های دینی و روایی؛ و [[تیسین]]<ref> Titian</ref>، در مضامین عیش‌ونوش و مانند آن. از رافائل طرز انتقال معنا به‌کمک حالت‌های بدن را فراگرفت؛ از تیسین، که از ۱۶۳۶ تا ۱۶۴۰م به بررسی دقیق آثارش پرداخت، ارزش رنگ‌های گرم و پرمایه را آموخت.

Nazanin در ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۶

2025-01-26T08:26:53Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۶
خط ۱:		خط ۱:

	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=جعبه زندگینامه\|نام=\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=\|تاریخ مرگ=\|دوره زندگی=\|ملیت=\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}پوسَن، نیکُلا (~~۱۵۹۴ـ۱۶۶۵~~)(Poussin, Nicolas)		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=جعبه زندگینامه\|نام=\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=\|تاریخ مرگ=\|دوره زندگی=\|ملیت=\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}پوسَن، نیکُلا (۱۵۹۴ـ۱۶۶۵م)(Poussin, Nicolas)

	[[File:13196500.jpg\|thumb\|تابستان، اثر نيکلا پوسن]]		[[File:13196500.jpg\|thumb\|تابستان، اثر نيکلا پوسن]]

	نقاش فرانسوی. بیشتر در رم کار کرد، و نمایندۀ سرآمد کلاسی‌سیسم بارُوکِ<ref>baroque classicism</ref> قرن ۱۷ بود. چندین نقاشی دینی<ref>religious painting </ref> بزرگ آفرید، لیکن آوازه‌اش بیشتر حاصل نقاشی از صحنه‌های اساطیری<ref>mythological </ref> و ادبی به‌شیوۀ کلاسیک<ref>classical </ref> خشک است، ازجمله تابلوی ''در آرکادیا هم هستم''<ref>''Et in Arcadia Ego'' </ref> (~~۱۶۳۸ـ۱۶۳۹؛~~ لوور<ref>Louvre </ref>، پاریس). سبک کارش در تحولات هنری فرانسه تأثیر عمیقی برجا گذاشت. پوسن بیشترِ دوران فعالیت هنری‌اش را در رم سپری کرد، ولی مدت کوتاهی نقاش دربار لوئی سیزدهم در فرانسه بود (~~۱۶۴۰ـ۱۶۴۳~~). به‌‌رغم آن که در فرانسه حضور نداشت، شهرت بسیاری در آن دیار به‌دست آورد، و شیوۀ کارش سبک رسمی آکادمی فرانسه<ref>French Academy </ref> در دورۀ ریاست شارل لوبرون<ref>Charles Lebrun </ref> شد. کلاسی‌سیسم مقید این سبک، که تا حدی تمایل زمانه به فلسفۀ رواقی<ref>Stoic Corneille</ref> را باز می‌تابد، با تئاتر کلاسیک کورنی<ref>Corneille</ref> و راسین<ref>Racine</ref> هم‌سو است. برخی از آثار عمدۀ پوسن عبارت‌اند از ''الهام شاعر''<ref>''The Inspiration of the poet'' </ref> (~~۱۶۳۶؛~~ لوور)؛ ''عید باکوس''<ref>''Bacchanalian Festival'' </ref> (نگارخانۀ ملی لندن<ref>National Gallery, London </ref>)، که آن‌را پیش از ~~۱۶۴۱~~ برای ریشلیو<ref>Richelieu </ref> کشید، ''گوسالۀ طلایی''<ref>''The Golden Calf'' </ref> (پیش از ~~۱۶۳۴؛~~ نگارخانۀ ملی، لندن) و ''خاکسپاری''<ref>''The Entombment'' </ref> (نگارخانۀ ملی ایرلند<ref>National Gallery of Ireland </ref>). خودنگاری فوق‌العاده‌ای از وی در ۵۶سالگی، در موزۀ لوور نگهداری می‌شود. پوسن در ۳۰سالگی به رم رفت. نخست از مانریسم<ref>Mannerism </ref> و بارُوک<ref>baroque </ref> رایج بسیار تأثیر گرفت، به‌ویژه دومنیکینو<ref>Domenichino</ref> را می‌ستود، و با او کار کرد؛ ولی به‌طور کلی منابع الهام او به سه دسته تقلیل‌پذیرند؛ دوران باستان، از طریق پیکره‌های یونانی و رومی؛ رافائل، در نقاشی‌های دینی و روایی؛ و تیسین<ref> Titian</ref>، در مضامین عیش‌ونوش و مانند آن. از رافائل طرز انتقال معنا به‌کمک حالت‌های بدن را فراگرفت؛ از تیسین، که از ۱۶۳۶ تا ~~۱۶۴۰~~ به بررسی دقیق آثارش پرداخت، ارزش رنگ‌های گرم و پرمایه را آموخت.		نقاش فرانسوی. بیشتر در [[رم، شهر\|رم]] کار کرد، و نمایندۀ سرآمد کلاسی‌سیسم بارُوکِ<ref>baroque classicism</ref> قرن ۱۷م بود. چندین نقاشی دینی<ref>religious painting </ref> بزرگ آفرید، لیکن آوازه‌اش بیشتر حاصل نقاشی از صحنه‌های اساطیری<ref>mythological </ref> و ادبی به‌شیوۀ کلاسیک<ref>classical </ref> خشک است، ازجمله تابلوی ''در آرکادیا هم هستم''<ref>''Et in Arcadia Ego'' </ref> (۱۶۳۸ـ۱۶۳۹م؛ لوور<ref>Louvre </ref>، پاریس). سبک کارش در تحولات هنری فرانسه تأثیر عمیقی برجا گذاشت. پوسن بیشترِ دوران فعالیت هنری‌اش را در رم سپری کرد، ولی مدت کوتاهی نقاش دربار لوئی سیزدهم در فرانسه بود (۱۶۴۰ـ۱۶۴۳م). به‌‌رغم آن که در فرانسه حضور نداشت، شهرت بسیاری در آن دیار به‌دست آورد، و شیوۀ کارش سبک رسمی آکادمی فرانسه<ref>French Academy </ref> در دورۀ ریاست شارل لوبرون<ref>Charles Lebrun </ref> شد. کلاسی‌سیسم مقید این سبک، که تا حدی تمایل زمانه به فلسفۀ رواقی<ref>Stoic Corneille</ref> را باز می‌تابد، با تئاتر کلاسیک کورنی<ref>Corneille</ref> و راسین<ref>Racine</ref> هم‌سو است. برخی از آثار عمدۀ پوسن عبارت‌اند از ''الهام شاعر''<ref>''The Inspiration of the poet'' </ref> (۱۶۳۶م؛ لوور)؛ ''عید باکوس''<ref>''Bacchanalian Festival'' </ref> (نگارخانۀ ملی لندن<ref>National Gallery, London </ref>)، که آن‌را پیش از ۱۶۴۱م برای ریشلیو<ref>Richelieu </ref> کشید، ''گوسالۀ طلایی''<ref>''The Golden Calf'' </ref> (پیش از ۱۶۳۴م؛ نگارخانۀ ملی، لندن) و ''خاکسپاری''<ref>''The Entombment'' </ref> (نگارخانۀ ملی ایرلند<ref>National Gallery of Ireland </ref>). خودنگاری فوق‌العاده‌ای از وی در ۵۶سالگی، در موزۀ لوور نگهداری می‌شود. پوسن در ۳۰سالگی به رم رفت. نخست از مانریسم<ref>Mannerism </ref> و بارُوک<ref>baroque </ref> رایج بسیار تأثیر گرفت، به‌ویژه دومنیکینو<ref>Domenichino</ref> را می‌ستود، و با او کار کرد؛ ولی به‌طور کلی منابع الهام او به سه دسته تقلیل‌پذیرند؛ دوران باستان، از طریق پیکره‌های یونانی و رومی؛ رافائل، در نقاشی‌های دینی و روایی؛ و تیسین<ref> Titian</ref>، در مضامین عیش‌ونوش و مانند آن. از رافائل طرز انتقال معنا به‌کمک حالت‌های بدن را فراگرفت؛ از تیسین، که از ۱۶۳۶ تا ۱۶۴۰م به بررسی دقیق آثارش پرداخت، ارزش رنگ‌های گرم و پرمایه را آموخت.

Nazanin در ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۲۱

2025-01-26T07:21:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۲۱
خط ۱:		خط ۱:

	پوسَن، نیکُلا (۱۵۹۴ـ۱۶۶۵)(Poussin, Nicolas)		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=جعبه زندگینامه\|نام=\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=\|تاریخ مرگ=\|دوره زندگی=\|ملیت=\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}پوسَن، نیکُلا (۱۵۹۴ـ۱۶۶۵)(Poussin, Nicolas)

	[[File:13196500.jpg\|thumb\|تابستان، اثر نيکلا پوسن]]		[[File:13196500.jpg\|thumb\|تابستان، اثر نيکلا پوسن]]

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

پوسَن، نیکُلا (۱۵۹۴ـ۱۶۶۵)(Poussin, Nicolas)

[[File:13196500.jpg|thumb|تابستان، اثر نيکلا پوسن]]

نقاش فرانسوی. بیشتر در رم کار کرد، و نمایندۀ سرآمد کلاسی‌سیسم بارُوکِ<ref>baroque classicism</ref> قرن ۱۷ بود. چندین نقاشی دینی<ref>religious painting </ref> بزرگ آفرید، لیکن آوازه‌اش بیشتر حاصل نقاشی از صحنه‌های اساطیری<ref>mythological </ref> و ادبی به‌شیوۀ کلاسیک<ref>classical </ref> خشک است، ازجمله تابلوی ''در آرکادیا هم هستم''<ref>''Et in Arcadia Ego'' </ref> (۱۶۳۸ـ۱۶۳۹؛ لوور<ref>Louvre </ref>، پاریس). سبک کارش در تحولات هنری فرانسه تأثیر عمیقی برجا گذاشت. پوسن بیشترِ دوران فعالیت هنری‌اش را در رم سپری کرد، ولی مدت کوتاهی نقاش دربار لوئی سیزدهم در فرانسه بود (۱۶۴۰ـ۱۶۴۳). به‌‌رغم آن که در فرانسه حضور نداشت، شهرت بسیاری در آن دیار به‌دست آورد، و شیوۀ کارش سبک رسمی آکادمی فرانسه<ref>French Academy </ref> در دورۀ ریاست شارل لوبرون<ref>Charles Lebrun </ref> شد. کلاسی‌سیسم مقید این سبک، که تا حدی تمایل زمانه به فلسفۀ رواقی<ref>Stoic Corneille</ref> را باز می‌تابد، با تئاتر کلاسیک کورنی<ref>Corneille</ref> و راسین<ref>Racine</ref> هم‌سو است. برخی از آثار عمدۀ پوسن عبارت‌اند از ''الهام شاعر''<ref>''The Inspiration of the poet'' </ref> (۱۶۳۶؛ لوور)؛ ''عید باکوس''<ref>''Bacchanalian Festival'' </ref> (نگارخانۀ ملی لندن<ref>National Gallery, London </ref>)، که آن‌را پیش از ۱۶۴۱ برای ریشلیو<ref>Richelieu </ref> کشید، ''گوسالۀ طلایی''<ref>''The Golden Calf'' </ref> (پیش از ۱۶۳۴؛ نگارخانۀ ملی، لندن) و ''خاکسپاری''<ref>''The Entombment'' </ref> (نگارخانۀ ملی ایرلند<ref>National Gallery of Ireland </ref>). خودنگاری فوق‌العاده‌ای از وی در ۵۶سالگی، در موزۀ لوور نگهداری می‌شود. پوسن در ۳۰سالگی به رم رفت. نخست از مانریسم<ref>Mannerism </ref> و بارُوک<ref>baroque </ref> رایج بسیار تأثیر گرفت، به‌ویژه دومنیکینو<ref>Domenichino</ref> را می‌ستود، و با او کار کرد؛ ولی به‌طور کلی منابع الهام او به سه دسته تقلیل‌پذیرند؛ دوران باستان، از طریق پیکره‌های یونانی و رومی؛ رافائل، در نقاشی‌های دینی و روایی؛ و تیسین<ref> Titian</ref>، در مضامین عیش‌ونوش و مانند آن. از رافائل طرز انتقال معنا به‌کمک حالت‌های بدن را فراگرفت؛ از تیسین، که از ۱۶۳۶ تا ۱۶۴۰ به بررسی دقیق آثارش پرداخت، ارزش رنگ‌های گرم و پرمایه را آموخت.

 

<br/> 

[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:پیش از قرن 20 - اشخاص]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۰۸
خط ۱:		خط ۱:

	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=نیکُلا پوسَن\|نام=Nicolas Poussin\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۵۹۴م\|تاریخ مرگ=۱۶۶۵م\|دوره زندگی=\|ملیت=فرانسوی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=نقاش\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=مانریسم و باروک\|مکتب=\|سمت=مدت کوتاهی نقاش دربار لوئی سیزدهم در فرانسه\|جوایز و افتخارات=\|آثار=تابلوی در آرکادیا هم هستم (۱۶۳۸ـ۱۶۳۹م)، الهام شاعر (۱۶۳۶م)، عید باکوس، گوساله طلایی (پیش از ۱۶۳۴م)، خاکسپاری\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=نگارگری و مجسمه سازی جهان\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}~~پوسَن، نیکُلا (۱۵۹۴ـ۱۶۶۵م)(Poussin, Nicolas)~~		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=نیکُلا پوسَن\|نام=Nicolas Poussin\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۵۹۴م\|تاریخ مرگ=۱۶۶۵م\|دوره زندگی=\|ملیت=فرانسوی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=نقاش\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=مانریسم و باروک\|مکتب=\|سمت=مدت کوتاهی نقاش دربار لوئی سیزدهم در فرانسه\|جوایز و افتخارات=\|آثار=تابلوی در آرکادیا هم هستم (۱۶۳۸ـ۱۶۳۹م)، الهام شاعر (۱۶۳۶م)، عید باکوس، گوساله طلایی (پیش از ۱۶۳۴م)، خاکسپاری\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=نگارگری و مجسمه سازی جهان\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}
			[[پرونده:13196500-3.jpg\|بندانگشتی\|الهام شاعر اثر نیکلا پوسن]]
	[[~~File~~:13196500.jpg\|~~thumb~~\|~~تابستان،~~ اثر ~~نيکلا~~ پوسن]]		پوسَن، نیکُلا (۱۵۹۴ـ۱۶۶۵م)(Poussin, Nicolas)

	نقاش فرانسوی. بیشتر در [[رم، شهر\|رم]] کار کرد، و نمایندۀ سرآمد [[کلاسی سیسم\|کلاسی‌سیسم]] [[باروک\|بارُوکِ]]<ref>baroque classicism</ref> قرن ۱۷م بود. چندین نقاشی دینی<ref>religious painting </ref> بزرگ آفرید، لیکن آوازه‌اش بیشتر حاصل نقاشی از صحنه‌های اساطیری<ref>mythological </ref> و ادبی به‌شیوۀ کلاسیک<ref>classical </ref> خشک است، ازجمله تابلوی ''در آرکادیا هم هستم''<ref>''Et in Arcadia Ego'' </ref> (۱۶۳۸ـ۱۶۳۹م؛ [[لوور]]<ref>Louvre </ref>، [[پاریس، شهر\|پاریس]]). سبک کارش در تحولات هنری [[فرانسه]] تأثیر عمیقی برجا گذاشت. پوسن بیشترِ دوران فعالیت هنری‌اش را در رم سپری کرد، ولی مدت کوتاهی نقاش دربار [[لویی سیزدهم\|لوئی سیزدهم]] در فرانسه بود (۱۶۴۰ـ۱۶۴۳م). به‌‌رغم آن که در فرانسه حضور نداشت، شهرت بسیاری در آن دیار به‌دست آورد، و شیوۀ کارش سبک رسمی آکادمی فرانسه<ref>French Academy </ref> در دورۀ ریاست [[لوبرون، شارل (۱۶۱۹ـ۱۶۹۰)\|شارل لوبرون]]<ref>Charles Lebrun </ref> شد. کلاسی‌سیسم مقید این سبک، که تا حدی تمایل زمانه به فلسفۀ رواقی<ref>Stoic Corneille</ref> را باز می‌تابد، با تئاتر کلاسیک کورنی<ref>Corneille</ref> و [[راسین، ژان باپتیست (۱۶۳۹ـ۱۶۹۹)\|راسین]]<ref>Racine</ref> هم‌سو است. برخی از آثار عمدۀ پوسن عبارت‌اند از ''الهام شاعر''<ref>''The Inspiration of the poet'' </ref> (۱۶۳۶م؛ لوور)؛ ''عید باکوس''<ref>''Bacchanalian Festival'' </ref> ([[نگارخانه ملی لندن\|نگارخانۀ ملی لندن]]<ref>National Gallery, London </ref>)، که آن‌را پیش از ۱۶۴۱م برای [[ریشلیو، آرمان ژان دو پلسی دو (۱۵۸۵ـ۱۶۴۲)\|ریشلیو]]<ref>Richelieu </ref> کشید، ''گوسالۀ طلایی''<ref>''The Golden Calf'' </ref> (پیش از ۱۶۳۴م؛ نگارخانۀ ملی، لندن) و ''خاکسپاری''<ref>''The Entombment'' </ref> (نگارخانۀ ملی ایرلند<ref>National Gallery of Ireland </ref>). خودنگاری فوق‌العاده‌ای از وی در ۵۶سالگی، در موزۀ لوور نگهداری می‌شود. پوسن در ۳۰سالگی به رم رفت. نخست از [[مانریسم]]<ref>Mannerism </ref> و بارُوک<ref>baroque </ref> رایج بسیار تأثیر گرفت، به‌ویژه [[دومنیکینو]]<ref>Domenichino</ref> را می‌ستود، و با او کار کرد؛ ولی به‌طور کلی منابع الهام او به سه دسته تقلیل‌پذیرند؛ دوران باستان، از طریق پیکره‌های یونانی و رومی؛ [[رافائل سانتسیو\|رافائل]]، در نقاشی‌های دینی و روایی؛ و [[تیسین]]<ref> Titian</ref>، در مضامین عیش‌ونوش و مانند آن. از رافائل طرز انتقال معنا به‌کمک حالت‌های بدن را فراگرفت؛ از تیسین، که از ۱۶۳۶ تا ۱۶۴۰م به بررسی دقیق آثارش پرداخت، ارزش رنگ‌های گرم و پرمایه را آموخت.		نقاش فرانسوی. بیشتر در [[رم، شهر\|رم]] کار کرد، و نمایندۀ سرآمد [[کلاسی سیسم\|کلاسی‌سیسم]] [[باروک\|بارُوکِ]]<ref>baroque classicism</ref> قرن ۱۷م بود. چندین نقاشی دینی<ref>religious painting </ref> بزرگ آفرید، لیکن آوازه‌اش بیشتر حاصل نقاشی از صحنه‌های اساطیری<ref>mythological </ref> و ادبی به‌شیوۀ کلاسیک<ref>classical </ref> خشک است، ازجمله تابلوی ''در آرکادیا هم هستم''<ref>''Et in Arcadia Ego'' </ref> (۱۶۳۸ـ۱۶۳۹م؛ [[لوور]]<ref>Louvre </ref>، [[پاریس، شهر\|پاریس]]). سبک کارش در تحولات هنری [[فرانسه]] تأثیر عمیقی برجا گذاشت. پوسن بیشترِ دوران فعالیت هنری‌اش را در رم سپری کرد، ولی مدت کوتاهی نقاش دربار [[لویی سیزدهم\|لوئی سیزدهم]] در فرانسه بود (۱۶۴۰ـ۱۶۴۳م). به‌‌رغم آن که در فرانسه حضور نداشت، شهرت بسیاری در آن دیار به‌دست آورد، و شیوۀ کارش سبک رسمی آکادمی فرانسه<ref>French Academy </ref> در دورۀ ریاست [[لوبرون، شارل (۱۶۱۹ـ۱۶۹۰)\|شارل لوبرون]]<ref>Charles Lebrun </ref> شد. کلاسی‌سیسم مقید این سبک، که تا حدی تمایل زمانه به فلسفۀ رواقی<ref>Stoic Corneille</ref> را باز می‌تابد، با تئاتر کلاسیک کورنی<ref>Corneille</ref> و [[راسین، ژان باپتیست (۱۶۳۹ـ۱۶۹۹)\|راسین]]<ref>Racine</ref> هم‌سو است. برخی از آثار عمدۀ پوسن عبارت‌اند از ''الهام شاعر''<ref>''The Inspiration of the poet'' </ref> (۱۶۳۶م؛ لوور)؛ ''عید باکوس''<ref>''Bacchanalian Festival'' </ref> ([[نگارخانه ملی لندن\|نگارخانۀ ملی لندن]]<ref>National Gallery, London </ref>)، که آن‌را پیش از ۱۶۴۱م برای [[ریشلیو، آرمان ژان دو پلسی دو (۱۵۸۵ـ۱۶۴۲)\|ریشلیو]]<ref>Richelieu </ref> کشید، ''گوسالۀ طلایی''<ref>''The Golden Calf'' </ref> (پیش از ۱۶۳۴م؛ نگارخانۀ ملی، لندن) و ''خاکسپاری''<ref>''The Entombment'' </ref> (نگارخانۀ ملی ایرلند<ref>National Gallery of Ireland </ref>). خودنگاری فوق‌العاده‌ای از وی در ۵۶سالگی، در موزۀ لوور نگهداری می‌شود. پوسن در ۳۰سالگی به رم رفت. نخست از [[مانریسم]]<ref>Mannerism </ref> و بارُوک<ref>baroque </ref> رایج بسیار تأثیر گرفت، به‌ویژه [[دومنیکینو]]<ref>Domenichino</ref> را می‌ستود، و با او کار کرد؛ ولی به‌طور کلی منابع الهام او به سه دسته تقلیل‌پذیرند؛ دوران باستان، از طریق پیکره‌های یونانی و رومی؛ [[رافائل سانتسیو\|رافائل]]، در نقاشی‌های دینی و روایی؛ و [[تیسین]]<ref> Titian</ref>، در مضامین عیش‌ونوش و مانند آن. از رافائل طرز انتقال معنا به‌کمک حالت‌های بدن را فراگرفت؛ از تیسین، که از ۱۶۳۶ تا ۱۶۴۰م به بررسی دقیق آثارش پرداخت، ارزش رنگ‌های گرم و پرمایه را آموخت.