https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%DA%86%D8%A7%DB%8C%DA%A9%D9%88%D9%81%D8%B3%DA%A9%DB%8C%D8%8C_%D9%BE%DB%8C%D9%88%D8%AA%D8%B1_%D8%A7%DB%8C%D9%84%DB%8C%DA%86_%28%DB%B1%DB%B8%DB%B4%DB%B0%D9%80%DB%B1%DB%B8%DB%B9%DB%B3%29چایکوفسکی، پیوتر ایلیچ (۱۸۴۰ـ۱۸۹۳) - تاریخچهٔ نسخهها2026-04-28T07:18:09Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%86%D8%A7%DB%8C%DA%A9%D9%88%D9%81%D8%B3%DA%A9%DB%8C%D8%8C_%D9%BE%DB%8C%D9%88%D8%AA%D8%B1_%D8%A7%DB%8C%D9%84%DB%8C%DA%86_(%DB%B1%DB%B8%DB%B4%DB%B0%D9%80%DB%B1%DB%B8%DB%B9%DB%B3)&diff=2010184266&oldid=prevNazanin در ۵ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۴۸2024-08-05T13:48:54Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۵ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۴۸</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">{{جعبه زندگینامه|عنوان=پیوتر ایلیچ چایکوفسکی|نام=Pyotr Il\'yich Tchaikovsky|نام دیگر=|نام اصلی=|نام مستعار=|لقب=|زادروز=۱۸۴۰م|تاریخ مرگ=۱۸۹۳م|دوره زندگی=|ملیت=روس|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=۱۸۵۹ مدرسۀ حقوق قضایی</ins></div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">در ۱۸۹۳ از دانشگاه کیمبریج دکترای افتخاری|شغل و تخصص اصلی=آهنگساز|شغل و تخصص های دیگر=|سبک=|مکتب=|سمت=کارمند وزارت دادگستری|جوایز و افتخارات=|آثار=صحنهای: دوشیزۀ اورلئان (۱۸۸۱)، بیبیِ پیک (۱۸۹۰). ارکستری: هفت سمفونی؛ سمفونی مانفرد، از روی بایرون (۱۸۸۵)؛ کاپریچّوی ایتالیایی، اوورتور سال ۱۸۱۲ (۱۸۸۰)|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=موسیقی|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}</ins></div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چایکوفسکی، پیوتر ایلیچ (۱۸۴۰ـ۱۸۹۳)(Tchaikovsky, Pyotr Il\'yich)<br><p></ins></div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:Tchaikovsky1.jpg|بندانگشتی|پیتر ایلیچ چاریکوفسکی]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:Tchaikovsky1.jpg|بندانگشتی|پیتر ایلیچ چاریکوفسکی]]</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">{{جعبه زندگینامه|عنوان=پیوتر ایلیچ چایکوفسکی|نام=Pyotr Il\'yich Tchaikovsky|نام دیگر=|نام اصلی=|نام مستعار=|لقب=|زادروز=۱۸۴۰م|تاریخ مرگ=۱۸۹۳م|دوره زندگی=|ملیت=روس|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=۱۸۵۹ مدرسۀ حقوق قضایی</del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">در ۱۸۹۳ از دانشگاه کیمبریج دکترای افتخاری|شغل و تخصص اصلی=آهنگساز|شغل و تخصص های دیگر=|سبک=|مکتب=|سمت=کارمند وزارت دادگستری|جوایز و افتخارات=|آثار=صحنهای: دوشیزۀ اورلئان (۱۸۸۱)، بیبیِ پیک (۱۸۹۰). ارکستری: هفت سمفونی؛ سمفونی مانفرد، از روی بایرون (۱۸۸۵)؛ کاپریچّوی ایتالیایی، اوورتور سال ۱۸۱۲ (۱۸۸۰)|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=موسیقی|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}چایکوفسکی، پیوتر ایلیچ (۱۸۴۰ـ۱۸۹۳)(Tchaikovsky, Pyotr Il\'yich)<br><p></del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>آهنگساز روس<ref>Russian</ref>. پیوندی موفقیتآمیز بین تأثیرات اروپای غربی و شوق و احساسات ملی روسی ایجاد کرد؛ و نخستین آهنگساز روس بود که نزد مخاطبان غربی شهرتی بهدست آورد. حس قدرتمند ملودی، بیانگریِ شخصی و درونی، و ارکستراسیون<ref>orchestration</ref> درخشان او در تمامی آثار رُمانتیک فراوانش بهچشم میخورند، که عبارتاند از شش سمفونی، سه کنسرتوی پیانو، یک کنسرتوی ویولن، چند اپرا (ازجمله [[یوگنی آنگین]]<ref>Eugene Onegin </ref>، ۱۸۷۹)، چند باله (ازجمله ''فندقشکن''<ref>''The Nutcracker'' </ref>، ۱۸۹۱ـ۱۸۹۲) فانتزیهای ارکستری (ازجمله ''رومئو و ژولیت''<ref>''Romeo and Juliet'' </ref>، ۱۸۷۰)، و موسیقی مجلسی و آوازی. پدر چایکوفسکی، مهندس معدن بود، و امکان تعلیم موسیقی را از ۴سالگی برایش فراهم کرد، و او در ۶سالگی بهخوبی نوازندگی میکرد. در ۱۸۵۹ از مدرسۀ حقوق قضایی<ref>School of Jurisprudence</ref> فارغالتحصیل شد و به کارمندی وزارت دادگستری درآمد. در ۱۸۶۲ پس از مدتی تحصیل نزد نیکُلای زارِمبا<ref>Nikolai Zaremba </ref>، وارد کنسرواتوار تازهتأسیس شد، و از [[روبینشتاین، آنتون (۱۸۲۹ـ۱۸۹۴)|آنتون روبینشتاین]]<ref>Anton Rubinstein</ref> درسهایی در زمینۀ ارکستراسیون گرفت. نیکُلای روبینشتاین<ref>Nikolai Rubinstein</ref>، که کنسرواتوار مشابهی در [[مسکو، شهر|مسکو]] گشوده بود، در ۱۸۶۵ او را در سِمت استاد هارمونی استخدام کرد، و چایکوفسکی در آنجا بهکار جدی و حرفهای آهنگسازی پرداخت. در ۱۸۶۸ با [[بالاکیرف، میلی (۱۸۳۷ـ۱۹۱۰)|بالاکیرِف]]<ref>Balakirev </ref> و گروه آهنگسازان ملیگرایش در [[سن پترزبورگ|سنپترزبورگ]] آشنا شد، و در آثار بعدی خود از آنها تأثیر پذیرفت. همان سال سمفونی اول وی، ''رویاهای زمستانی''<ref>''Winter Daydreams''</ref>، با موفقیت در مسکو اجرا شد؛ این اثر از برخی جنبهها همچنان تازهترین و خودانگیختهترین ساخته در نوع خود است. اولین اپرای او، ''وُیهوُدا''<ref>''The Voyevoda'' </ref>، نخستینبار در ۱۸۶۹ و ''رومئو و ژولیت'' در ۱۸۷۰ در تئاتر بُلشوی<ref>''Bolshoi Theatre'' </ref> بهاجرا درآمدند. سمفونی دوم، اثری آشکارا ملیگرایانه، در ۱۸۷۳ اجرا شد و کنسرتوی پیانوی سیبمل مینور، که نیکلای روبینشتاین ابتدا آن را مردود دانست، در ۱۸۷۵ به رهبری هانس فون بولو<ref>Hans von Bülow </ref> در [[بوستون|بوستون]] به اجرا درآمد و نخستین اجرای آن در مسکو کمی بعد در همان سال بهرهبری اَلکساندر تانِهیِف<ref>Alexander Taneiev</ref> برگزار شد. نخستین اپرای مهم چایکوفسکی، ''واکولای آهنگر''<ref>''Vakula the Smith'' </ref>، نخستینبار در ۱۸۷۶ بهروی صحنه رفت و سال بعد اولین بالۀ بزرگ او، ''دریاچۀ قو''<ref>''Swan Lake'' </ref>، در بلشوی بهاجرا درآمد. نام قهرمان این باله (زیگفرید<ref>Siegfried </ref>) احتمالاً از ''حلقه''<ref>''Ring''</ref> اثر [[واگنر، ریشارد (۱۸۱۳ـ۱۸۸۳)|واگنر]]<ref>Wagner </ref> گرفته شد. در ۱۸۷۷ با آنتونینا میلیوکُووا<ref>Antonina Milyukova </ref> ازدواج کرد؛ اما بهسبب گرایشهای پنهانی خود به همجنسبازی کمتر از یک ماه پس از عروسی و در آستانۀ روانپریشی، او را ترک گفت. از شغل خود در کنسرواتوار مسکو کنارهگیری کرد، و تمام وقت خود را به آهنگسازی اختصاص داد. نخستین سمفونی از سمفونیهای پرطرفدار جهانی او، سمفونی چهارم در فا مینور، در ۱۸۷۸ برای نخستینبار اجرا شد؛ موتیف مکرر «سرنوشت» در این اثر، طلایهدار آثار سهگانهای است که در آنها کشش میان تحکیم نیروی حیات و خودویرانگری، نقش اصلی را دارد. ''یوگنی آنگین'' (۱۸۷۹) بازتاب برخی شرایط تازهپیشآمده در زندگی شخصی چایکوفسکی بود. در ۱۸۸۱ درخشانترین و برونگرایانهترین اثر ارکستری چایکوفسکی، کنسرتوی ویولن در رِ، در وین اجرا شد و هفت سال بعد او پرقدرتترین و یکپارچهترین سمفونی خود، سمفونی پنجم در می مینور، را ساخت. در ۱۸۸۹، بهترین بالۀ خود، ''زیبای خفته''<ref>''The Sleeping Beauty'' </ref>، را تکمیل کرد. در ۱۸۹۳ از دانشگاه کیمبریج<ref>Cambridge University</ref> دکترای افتخاری دریافت کرد. پس از بازگشت به روسیه، سمفونی ششم (پاتِتیک<ref>Pathetique</ref>) را بهپایان برد، که نخستینبار در اکتبر همان سال در سنپترزبورگ بهاجرا درآمد. نُه روز بعد چایکوفسکی درگذشت. ازجمله آثار اوست: صحنهای: ''دوشیزۀ اورلئان''<ref>''Maid of Orleans'' </ref> (۱۸۸۱)، ''بیبیِ پیک''<ref>''The Queen of Spades'' </ref> (۱۸۹۰). ارکستری: هفت سمفونی؛ سمفونی ''مانفرد''<ref>''Manfred'' </ref>، از روی بایرون<ref>Byron </ref> (۱۸۸۵)؛ ''کاپریچّوی ایتالیایی''<ref>''Capriccio Italien'' </ref>، اوورتور ''سال ۱۸۱۲''<ref>''The Year 1812''</ref> (۱۸۸۰)؛ سه کنسرتوی پیانو، ازجمله شمارۀ ۱ در سیبمل مینور (۱۸۷۵)، کنسرتوی ویولن (۱۸۷۸)، ''واریاسیونهایی برمبنای یک تِم روکوکو''<ref>''Variations on a Rococo Theme'' </ref> برای ویولنسل و ارکستر<ref>orchestra </ref> (۱۸۷۶). موسیقی مجلسی: سِکستِت<ref>sextet </ref> زهی ''یادگاری از فلورانس''<ref>''Souvenir de Florence''</ref> (۱۸۸۷)؛ هفده اپوس ساختههای پیانو شامل ''چهارفصل''<ref>''The Seasons''</ref>.</p><!--17015800--></div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>آهنگساز روس<ref>Russian</ref>. پیوندی موفقیتآمیز بین تأثیرات اروپای غربی و شوق و احساسات ملی روسی ایجاد کرد؛ و نخستین آهنگساز روس بود که نزد مخاطبان غربی شهرتی بهدست آورد. حس قدرتمند ملودی، بیانگریِ شخصی و درونی، و ارکستراسیون<ref>orchestration</ref> درخشان او در تمامی آثار رُمانتیک فراوانش بهچشم میخورند، که عبارتاند از شش سمفونی، سه کنسرتوی پیانو، یک کنسرتوی ویولن، چند اپرا (ازجمله [[یوگنی آنگین]]<ref>Eugene Onegin </ref>، ۱۸۷۹)، چند باله (ازجمله ''فندقشکن''<ref>''The Nutcracker'' </ref>، ۱۸۹۱ـ۱۸۹۲) فانتزیهای ارکستری (ازجمله ''رومئو و ژولیت''<ref>''Romeo and Juliet'' </ref>، ۱۸۷۰)، و موسیقی مجلسی و آوازی. پدر چایکوفسکی، مهندس معدن بود، و امکان تعلیم موسیقی را از ۴سالگی برایش فراهم کرد، و او در ۶سالگی بهخوبی نوازندگی میکرد. در ۱۸۵۹ از مدرسۀ حقوق قضایی<ref>School of Jurisprudence</ref> فارغالتحصیل شد و به کارمندی وزارت دادگستری درآمد. در ۱۸۶۲ پس از مدتی تحصیل نزد نیکُلای زارِمبا<ref>Nikolai Zaremba </ref>، وارد کنسرواتوار تازهتأسیس شد، و از [[روبینشتاین، آنتون (۱۸۲۹ـ۱۸۹۴)|آنتون روبینشتاین]]<ref>Anton Rubinstein</ref> درسهایی در زمینۀ ارکستراسیون گرفت. نیکُلای روبینشتاین<ref>Nikolai Rubinstein</ref>، که کنسرواتوار مشابهی در [[مسکو، شهر|مسکو]] گشوده بود، در ۱۸۶۵ او را در سِمت استاد هارمونی استخدام کرد، و چایکوفسکی در آنجا بهکار جدی و حرفهای آهنگسازی پرداخت. در ۱۸۶۸ با [[بالاکیرف، میلی (۱۸۳۷ـ۱۹۱۰)|بالاکیرِف]]<ref>Balakirev </ref> و گروه آهنگسازان ملیگرایش در [[سن پترزبورگ|سنپترزبورگ]] آشنا شد، و در آثار بعدی خود از آنها تأثیر پذیرفت. همان سال سمفونی اول وی، ''رویاهای زمستانی''<ref>''Winter Daydreams''</ref>، با موفقیت در مسکو اجرا شد؛ این اثر از برخی جنبهها همچنان تازهترین و خودانگیختهترین ساخته در نوع خود است. اولین اپرای او، ''وُیهوُدا''<ref>''The Voyevoda'' </ref>، نخستینبار در ۱۸۶۹ و ''رومئو و ژولیت'' در ۱۸۷۰ در تئاتر بُلشوی<ref>''Bolshoi Theatre'' </ref> بهاجرا درآمدند. سمفونی دوم، اثری آشکارا ملیگرایانه، در ۱۸۷۳ اجرا شد و کنسرتوی پیانوی سیبمل مینور، که نیکلای روبینشتاین ابتدا آن را مردود دانست، در ۱۸۷۵ به رهبری هانس فون بولو<ref>Hans von Bülow </ref> در [[بوستون|بوستون]] به اجرا درآمد و نخستین اجرای آن در مسکو کمی بعد در همان سال بهرهبری اَلکساندر تانِهیِف<ref>Alexander Taneiev</ref> برگزار شد. نخستین اپرای مهم چایکوفسکی، ''واکولای آهنگر''<ref>''Vakula the Smith'' </ref>، نخستینبار در ۱۸۷۶ بهروی صحنه رفت و سال بعد اولین بالۀ بزرگ او، ''دریاچۀ قو''<ref>''Swan Lake'' </ref>، در بلشوی بهاجرا درآمد. نام قهرمان این باله (زیگفرید<ref>Siegfried </ref>) احتمالاً از ''حلقه''<ref>''Ring''</ref> اثر [[واگنر، ریشارد (۱۸۱۳ـ۱۸۸۳)|واگنر]]<ref>Wagner </ref> گرفته شد. در ۱۸۷۷ با آنتونینا میلیوکُووا<ref>Antonina Milyukova </ref> ازدواج کرد؛ اما بهسبب گرایشهای پنهانی خود به همجنسبازی کمتر از یک ماه پس از عروسی و در آستانۀ روانپریشی، او را ترک گفت. از شغل خود در کنسرواتوار مسکو کنارهگیری کرد، و تمام وقت خود را به آهنگسازی اختصاص داد. نخستین سمفونی از سمفونیهای پرطرفدار جهانی او، سمفونی چهارم در فا مینور، در ۱۸۷۸ برای نخستینبار اجرا شد؛ موتیف مکرر «سرنوشت» در این اثر، طلایهدار آثار سهگانهای است که در آنها کشش میان تحکیم نیروی حیات و خودویرانگری، نقش اصلی را دارد. ''یوگنی آنگین'' (۱۸۷۹) بازتاب برخی شرایط تازهپیشآمده در زندگی شخصی چایکوفسکی بود. در ۱۸۸۱ درخشانترین و برونگرایانهترین اثر ارکستری چایکوفسکی، کنسرتوی ویولن در رِ، در وین اجرا شد و هفت سال بعد او پرقدرتترین و یکپارچهترین سمفونی خود، سمفونی پنجم در می مینور، را ساخت. در ۱۸۸۹، بهترین بالۀ خود، ''زیبای خفته''<ref>''The Sleeping Beauty'' </ref>، را تکمیل کرد. در ۱۸۹۳ از دانشگاه کیمبریج<ref>Cambridge University</ref> دکترای افتخاری دریافت کرد. پس از بازگشت به روسیه، سمفونی ششم (پاتِتیک<ref>Pathetique</ref>) را بهپایان برد، که نخستینبار در اکتبر همان سال در سنپترزبورگ بهاجرا درآمد. نُه روز بعد چایکوفسکی درگذشت. ازجمله آثار اوست: صحنهای: ''دوشیزۀ اورلئان''<ref>''Maid of Orleans'' </ref> (۱۸۸۱)، ''بیبیِ پیک''<ref>''The Queen of Spades'' </ref> (۱۸۹۰). ارکستری: هفت سمفونی؛ سمفونی ''مانفرد''<ref>''Manfred'' </ref>، از روی بایرون<ref>Byron </ref> (۱۸۸۵)؛ ''کاپریچّوی ایتالیایی''<ref>''Capriccio Italien'' </ref>، اوورتور ''سال ۱۸۱۲''<ref>''The Year 1812''</ref> (۱۸۸۰)؛ سه کنسرتوی پیانو، ازجمله شمارۀ ۱ در سیبمل مینور (۱۸۷۵)، کنسرتوی ویولن (۱۸۷۸)، ''واریاسیونهایی برمبنای یک تِم روکوکو''<ref>''Variations on a Rococo Theme'' </ref> برای ویولنسل و ارکستر<ref>orchestra </ref> (۱۸۷۶). موسیقی مجلسی: سِکستِت<ref>sextet </ref> زهی ''یادگاری از فلورانس''<ref>''Souvenir de Florence''</ref> (۱۸۸۷)؛ هفده اپوس ساختههای پیانو شامل ''چهارفصل''<ref>''The Seasons''</ref>.</p><!--17015800--></div></td></tr>
</table>Nazaninhttps://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%86%D8%A7%DB%8C%DA%A9%D9%88%D9%81%D8%B3%DA%A9%DB%8C%D8%8C_%D9%BE%DB%8C%D9%88%D8%AA%D8%B1_%D8%A7%DB%8C%D9%84%DB%8C%DA%86_(%DB%B1%DB%B8%DB%B4%DB%B0%D9%80%DB%B1%DB%B8%DB%B9%DB%B3)&diff=2010184265&oldid=prevNazanin در ۵ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۴۸2024-08-05T13:48:29Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۵ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۴۸</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[پرونده:Tchaikovsky1.jpg|بندانگشتی|پیتر ایلیچ چاریکوفسکی]]</ins></div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">{{جعبه زندگینامه|عنوان=پیوتر ایلیچ چایکوفسکی|نام=Pyotr Il\'yich Tchaikovsky|نام دیگر=|نام اصلی=|نام مستعار=|لقب=|زادروز=۱۸۴۰م|تاریخ مرگ=۱۸۹۳م|دوره زندگی=|ملیت=روس|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=۱۸۵۹ مدرسۀ حقوق قضایی</ins></div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">در ۱۸۹۳ از دانشگاه کیمبریج دکترای افتخاری|شغل و تخصص اصلی=آهنگساز|شغل و تخصص های دیگر=|سبک=|مکتب=|سمت=کارمند وزارت دادگستری|جوایز و افتخارات=|آثار=صحنهای: دوشیزۀ اورلئان (۱۸۸۱)، بیبیِ پیک (۱۸۹۰). ارکستری: هفت سمفونی؛ سمفونی مانفرد، از روی بایرون (۱۸۸۵)؛ کاپریچّوی ایتالیایی، اوورتور سال ۱۸۱۲ (۱۸۸۰)|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=موسیقی|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}چایکوفسکی، پیوتر ایلیچ (۱۸۴۰ـ۱۸۹۳)(Tchaikovsky, Pyotr Il\'yich)<br><p></ins></div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چایْکوفْسکی، پیوتر ایلیچ (۱۸۴۰ـ۱۸۹۳)(Tchaikovsky, Pyotr Il\'yich)<br></del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>آهنگساز روس<ref>Russian</ref>. پیوندی موفقیتآمیز بین تأثیرات اروپای غربی و شوق و احساسات ملی روسی ایجاد کرد؛ و نخستین آهنگساز روس بود که نزد مخاطبان غربی شهرتی بهدست آورد. حس قدرتمند ملودی، بیانگریِ شخصی و درونی، و ارکستراسیون<ref>orchestration</ref> درخشان او در تمامی آثار رُمانتیک فراوانش بهچشم میخورند، که عبارتاند از شش سمفونی، سه کنسرتوی پیانو، یک کنسرتوی ویولن، چند اپرا (ازجمله <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>یوگنی آنگین<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins><ref>Eugene Onegin </ref>، ۱۸۷۹)، چند باله (ازجمله ''فندقشکن''<ref>''The Nutcracker'' </ref>، ۱۸۹۱ـ۱۸۹۲) فانتزیهای ارکستری (ازجمله ''رومئو و ژولیت''<ref>''Romeo and Juliet'' </ref>، ۱۸۷۰)، و موسیقی مجلسی و آوازی. پدر چایکوفسکی، مهندس معدن بود، و امکان تعلیم موسیقی را از ۴سالگی برایش فراهم کرد، و او در ۶سالگی بهخوبی نوازندگی میکرد. در ۱۸۵۹ از مدرسۀ حقوق قضایی<ref>School of Jurisprudence</ref> فارغالتحصیل شد و به کارمندی وزارت دادگستری درآمد. در ۱۸۶۲ پس از مدتی تحصیل نزد نیکُلای زارِمبا<ref>Nikolai Zaremba </ref>، وارد کنسرواتوار تازهتأسیس شد، و از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[روبینشتاین، آنتون (۱۸۲۹ـ۱۸۹۴)|</ins>آنتون روبینشتاین<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins><ref>Anton Rubinstein</ref> درسهایی در زمینۀ ارکستراسیون گرفت. نیکُلای روبینشتاین<ref>Nikolai Rubinstein</ref>، که کنسرواتوار مشابهی در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[مسکو، شهر|</ins>مسکو<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>گشوده بود، در ۱۸۶۵ او را در سِمت استاد هارمونی استخدام کرد، و چایکوفسکی در آنجا بهکار جدی و حرفهای آهنگسازی پرداخت. در ۱۸۶۸ با <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[بالاکیرف، میلی (۱۸۳۷ـ۱۹۱۰)|</ins>بالاکیرِف<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins><ref>Balakirev </ref> و گروه آهنگسازان ملیگرایش در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[سن پترزبورگ|</ins>سنپترزبورگ<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>آشنا شد، و در آثار بعدی خود از آنها تأثیر پذیرفت. همان سال سمفونی اول وی، ''رویاهای زمستانی''<ref>''Winter Daydreams''</ref>، با موفقیت در مسکو اجرا شد؛ این اثر از برخی جنبهها همچنان تازهترین و خودانگیختهترین ساخته در نوع خود است. اولین اپرای او، ''وُیهوُدا''<ref>''The Voyevoda'' </ref>، نخستینبار در ۱۸۶۹ و ''رومئو و ژولیت'' در ۱۸۷۰ در تئاتر بُلشوی<ref>''Bolshoi Theatre'' </ref> بهاجرا درآمدند. سمفونی دوم، اثری آشکارا ملیگرایانه، در ۱۸۷۳ اجرا شد و کنسرتوی پیانوی سیبمل مینور، که نیکلای روبینشتاین ابتدا آن را مردود دانست، در ۱۸۷۵ به رهبری هانس فون بولو<ref>Hans von Bülow </ref> در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[بوستون|</ins>بوستون<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>به اجرا درآمد و نخستین اجرای آن در مسکو کمی بعد در همان سال بهرهبری اَلکساندر تانِهیِف<ref>Alexander Taneiev</ref> برگزار شد. نخستین اپرای مهم چایکوفسکی، ''واکولای آهنگر''<ref>''Vakula the Smith'' </ref>، نخستینبار در ۱۸۷۶ بهروی صحنه رفت و سال بعد اولین بالۀ بزرگ او، ''دریاچۀ قو''<ref>''Swan Lake'' </ref>، در بلشوی بهاجرا درآمد. نام قهرمان این باله (زیگفرید<ref>Siegfried </ref>) احتمالاً از ''حلقه''<ref>''Ring''</ref> اثر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[واگنر، ریشارد (۱۸۱۳ـ۱۸۸۳)|</ins>واگنر<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins><ref>Wagner </ref> گرفته شد. در ۱۸۷۷ با آنتونینا میلیوکُووا<ref>Antonina Milyukova </ref> ازدواج کرد؛ اما بهسبب گرایشهای پنهانی خود به همجنسبازی کمتر از یک ماه پس از عروسی و در آستانۀ روانپریشی، او را ترک گفت. از شغل خود در کنسرواتوار مسکو کنارهگیری کرد، و تمام وقت خود را به آهنگسازی اختصاص داد. نخستین سمفونی از سمفونیهای پرطرفدار جهانی او، سمفونی چهارم در فا مینور، در ۱۸۷۸ برای نخستینبار اجرا شد؛ موتیف مکرر «سرنوشت» در این اثر، طلایهدار آثار سهگانهای است که در آنها کشش میان تحکیم نیروی حیات و خودویرانگری، نقش اصلی را دارد. ''یوگنی آنگین'' (۱۸۷۹) بازتاب برخی شرایط تازهپیشآمده در زندگی شخصی چایکوفسکی بود. در ۱۸۸۱ درخشانترین و برونگرایانهترین اثر ارکستری چایکوفسکی، کنسرتوی ویولن در رِ، در وین اجرا شد و هفت سال بعد او پرقدرتترین و یکپارچهترین سمفونی خود، سمفونی پنجم در می مینور، را ساخت. در ۱۸۸۹، بهترین بالۀ خود، ''زیبای خفته''<ref>''The Sleeping Beauty'' </ref>، را تکمیل کرد. در ۱۸۹۳ از دانشگاه کیمبریج<ref>Cambridge University</ref> دکترای افتخاری دریافت کرد. پس از بازگشت به روسیه، سمفونی ششم (پاتِتیک<ref>Pathetique</ref>) را بهپایان برد، که نخستینبار در اکتبر همان سال در سنپترزبورگ بهاجرا درآمد. نُه روز بعد چایکوفسکی درگذشت. ازجمله آثار اوست: صحنهای: ''دوشیزۀ اورلئان''<ref>''Maid of Orleans'' </ref> (۱۸۸۱)، ''بیبیِ پیک''<ref>''The Queen of Spades'' </ref> (۱۸۹۰). ارکستری: هفت سمفونی؛ سمفونی ''مانفرد''<ref>''Manfred'' </ref>، از روی بایرون<ref>Byron </ref> (۱۸۸۵)؛ ''کاپریچّوی ایتالیایی''<ref>''Capriccio Italien'' </ref>، اوورتور ''سال ۱۸۱۲''<ref>''The Year 1812''</ref> (۱۸۸۰)؛ سه کنسرتوی پیانو، ازجمله شمارۀ ۱ در سیبمل مینور (۱۸۷۵)، کنسرتوی ویولن (۱۸۷۸)، ''واریاسیونهایی برمبنای یک تِم روکوکو''<ref>''Variations on a Rococo Theme'' </ref> برای ویولنسل و ارکستر<ref>orchestra </ref> (۱۸۷۶). موسیقی مجلسی: سِکستِت<ref>sextet </ref> زهی ''یادگاری از فلورانس''<ref>''Souvenir de Florence''</ref> (۱۸۸۷)؛ هفده اپوس ساختههای پیانو شامل ''چهارفصل''<ref>''The Seasons''</ref>.</p><!--17015800--></div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[پرونده: 17015800.jpg | بندانگشتی|چايْکوفْسکي، پيوتر ايليچ]]<p></del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>آهنگساز روس<ref>Russian</ref>. پیوندی موفقیتآمیز بین تأثیرات اروپای غربی و شوق و احساسات ملی روسی ایجاد کرد؛ و نخستین آهنگساز روس بود که نزد مخاطبان غربی شهرتی بهدست آورد. حس قدرتمند ملودی، بیانگریِ شخصی و درونی، و ارکستراسیون<ref>orchestration</ref> درخشان او در تمامی آثار رُمانتیک فراوانش بهچشم میخورند، که عبارتاند از شش سمفونی، سه کنسرتوی پیانو، یک کنسرتوی ویولن، چند اپرا (ازجمله یوگنی آنگین<ref>Eugene Onegin </ref>، ۱۸۷۹)، چند باله (ازجمله ''فندقشکن''<ref>''The Nutcracker'' </ref>، ۱۸۹۱ـ۱۸۹۲) فانتزیهای ارکستری (ازجمله ''رومئو و ژولیت''<ref>''Romeo and Juliet'' </ref>، ۱۸۷۰)، و موسیقی مجلسی و آوازی. پدر چایکوفسکی، مهندس معدن بود، و امکان تعلیم موسیقی را از ۴سالگی برایش فراهم کرد، و او در ۶سالگی بهخوبی نوازندگی میکرد. در ۱۸۵۹ از مدرسۀ حقوق قضایی<ref>School of Jurisprudence</ref> فارغالتحصیل شد و به کارمندی وزارت دادگستری درآمد. در ۱۸۶۲ پس از مدتی تحصیل نزد نیکُلای زارِمبا<ref>Nikolai Zaremba </ref>، وارد کنسرواتوار تازهتأسیس شد، و از آنتون روبینشتاین<ref>Anton Rubinstein</ref> درسهایی در زمینۀ ارکستراسیون گرفت. نیکُلای روبینشتاین<ref>Nikolai Rubinstein</ref>، که کنسرواتوار مشابهی در مسکو گشوده بود، در ۱۸۶۵ او را در سِمت استاد هارمونی استخدام کرد، و چایکوفسکی در آنجا بهکار جدی و حرفهای آهنگسازی پرداخت. در ۱۸۶۸ با بالاکیرِف<ref>Balakirev </ref> و گروه آهنگسازان ملیگرایش در سنپترزبورگ آشنا شد، و در آثار بعدی خود از آنها تأثیر پذیرفت. همان سال سمفونی اول وی، ''رویاهای زمستانی''<ref>''Winter Daydreams''</ref>، با موفقیت در مسکو اجرا شد؛ این اثر از برخی جنبهها همچنان تازهترین و خودانگیختهترین ساخته در نوع خود است. اولین اپرای او، ''وُیهوُدا''<ref>''The Voyevoda'' </ref>، نخستینبار در ۱۸۶۹ و ''رومئو و ژولیت'' در ۱۸۷۰ در تئاتر بُلشوی<ref>''Bolshoi Theatre'' </ref> بهاجرا درآمدند. سمفونی دوم، اثری آشکارا ملیگرایانه، در ۱۸۷۳ اجرا شد و کنسرتوی پیانوی سیبمل مینور، که نیکلای روبینشتاین ابتدا آن را مردود دانست، در ۱۸۷۵ به رهبری هانس فون بولو<ref>Hans von Bülow </ref> در بوستون به اجرا درآمد و نخستین اجرای آن در مسکو کمی بعد در همان سال بهرهبری اَلکساندر تانِهیِف<ref>Alexander Taneiev</ref> برگزار شد. نخستین اپرای مهم چایکوفسکی، ''واکولای آهنگر''<ref>''Vakula the Smith'' </ref>، نخستینبار در ۱۸۷۶ بهروی صحنه رفت و سال بعد اولین بالۀ بزرگ او، ''دریاچۀ قو''<ref>''Swan Lake'' </ref>، در بلشوی بهاجرا درآمد. نام قهرمان این باله (زیگفرید<ref>Siegfried </ref>) احتمالاً از ''حلقه''<ref>''Ring''</ref> اثر واگنر<ref>Wagner </ref> گرفته شد. در ۱۸۷۷ با آنتونینا میلیوکُووا<ref>Antonina Milyukova </ref> ازدواج کرد؛ اما بهسبب گرایشهای پنهانی خود به همجنسبازی کمتر از یک ماه پس از عروسی و در آستانۀ روانپریشی، او را ترک گفت. از شغل خود در کنسرواتوار مسکو کنارهگیری کرد، و تمام وقت خود را به آهنگسازی اختصاص داد. نخستین سمفونی از سمفونیهای پرطرفدار جهانی او، سمفونی چهارم در فا مینور، در ۱۸۷۸ برای نخستینبار اجرا شد؛ موتیف مکرر «سرنوشت» در این اثر، طلایهدار آثار سهگانهای است که در آنها کشش میان تحکیم نیروی حیات و خودویرانگری، نقش اصلی را دارد. ''یوگنی آنگین'' (۱۸۷۹) بازتاب برخی شرایط تازهپیشآمده در زندگی شخصی چایکوفسکی بود. در ۱۸۸۱ درخشانترین و برونگرایانهترین اثر ارکستری چایکوفسکی، کنسرتوی ویولن در رِ، در وین اجرا شد و هفت سال بعد او پرقدرتترین و یکپارچهترین سمفونی خود، سمفونی پنجم در می مینور، را ساخت. در ۱۸۸۹، بهترین بالۀ خود، ''زیبای خفته''<ref>''The Sleeping Beauty'' </ref>، را تکمیل کرد. در ۱۸۹۳ از دانشگاه کیمبریج<ref>Cambridge University</ref> دکترای افتخاری دریافت کرد. پس از بازگشت به روسیه، سمفونی ششم (پاتِتیک<ref>Pathetique</ref>) را بهپایان برد، که نخستینبار در اکتبر همان سال در سنپترزبورگ بهاجرا درآمد. نُه روز بعد چایکوفسکی درگذشت. ازجمله آثار اوست: صحنهای: ''دوشیزۀ اورلئان''<ref>''Maid of Orleans'' </ref> (۱۸۸۱)، ''بیبیِ پیک''<ref>''The Queen of Spades'' </ref> (۱۸۹۰). ارکستری: هفت سمفونی؛ سمفونی ''مانفرد''<ref>''Manfred'' </ref>، از روی بایرون<ref>Byron </ref> (۱۸۸۵)؛ ''کاپریچّوی ایتالیایی''<ref>''Capriccio Italien'' </ref>، اوورتور ''سال ۱۸۱۲''<ref>''The Year 1812''</ref> (۱۸۸۰)؛ سه کنسرتوی پیانو، ازجمله شمارۀ ۱ در سیبمل مینور (۱۸۷۵)، کنسرتوی ویولن (۱۸۷۸)، ''واریاسیونهایی برمبنای یک تِم روکوکو''<ref>''Variations on a Rococo Theme'' </ref> برای ویولنسل و ارکستر<ref>orchestra </ref> (۱۸۷۶). موسیقی مجلسی: سِکستِت<ref>sextet </ref> زهی ''یادگاری از فلورانس''<ref>''Souvenir de Florence''</ref> (۱۸۸۷)؛ هفده اپوس ساختههای پیانو شامل ''چهارفصل''<ref>''The Seasons''</ref>.</p><!--17015800--></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
</table>Nazaninhttps://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%86%D8%A7%DB%8C%DA%A9%D9%88%D9%81%D8%B3%DA%A9%DB%8C%D8%8C_%D9%BE%DB%8C%D9%88%D8%AA%D8%B1_%D8%A7%DB%8C%D9%84%DB%8C%DA%86_(%DB%B1%DB%B8%DB%B4%DB%B0%D9%80%DB%B1%DB%B8%DB%B9%DB%B3)&diff=2010065440&oldid=prevNazanin در ۱۶ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۲۰2019-12-16T11:20:38Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
چایْکوفْسکی، پیوتر ایلیچ (۱۸۴۰ـ۱۸۹۳)(Tchaikovsky, Pyotr Il\'yich)<br><br />
[[پرونده: 17015800.jpg | بندانگشتی|چايْکوفْسکي، پيوتر ايليچ]]<p><br />
<br />
آهنگساز روس<ref>Russian</ref>. پیوندی موفقیتآمیز بین تأثیرات اروپای غربی و شوق و احساسات ملی روسی ایجاد کرد؛ و نخستین آهنگساز روس بود که نزد مخاطبان غربی شهرتی بهدست آورد. حس قدرتمند ملودی، بیانگریِ شخصی و درونی، و ارکستراسیون<ref>orchestration</ref> درخشان او در تمامی آثار رُمانتیک فراوانش بهچشم میخورند، که عبارتاند از شش سمفونی، سه کنسرتوی پیانو، یک کنسرتوی ویولن، چند اپرا (ازجمله یوگنی آنگین<ref>Eugene Onegin </ref>، ۱۸۷۹)، چند باله (ازجمله ''فندقشکن''<ref>''The Nutcracker'' </ref>، ۱۸۹۱ـ۱۸۹۲) فانتزیهای ارکستری (ازجمله ''رومئو و ژولیت''<ref>''Romeo and Juliet'' </ref>، ۱۸۷۰)، و موسیقی مجلسی و آوازی. پدر چایکوفسکی، مهندس معدن بود، و امکان تعلیم موسیقی را از ۴سالگی برایش فراهم کرد، و او در ۶سالگی بهخوبی نوازندگی میکرد. در ۱۸۵۹ از مدرسۀ حقوق قضایی<ref>School of Jurisprudence</ref> فارغالتحصیل شد و به کارمندی وزارت دادگستری درآمد. در ۱۸۶۲ پس از مدتی تحصیل نزد نیکُلای زارِمبا<ref>Nikolai Zaremba </ref>، وارد کنسرواتوار تازهتأسیس شد، و از آنتون روبینشتاین<ref>Anton Rubinstein</ref> درسهایی در زمینۀ ارکستراسیون گرفت. نیکُلای روبینشتاین<ref>Nikolai Rubinstein</ref>، که کنسرواتوار مشابهی در مسکو گشوده بود، در ۱۸۶۵ او را در سِمت استاد هارمونی استخدام کرد، و چایکوفسکی در آنجا بهکار جدی و حرفهای آهنگسازی پرداخت. در ۱۸۶۸ با بالاکیرِف<ref>Balakirev </ref> و گروه آهنگسازان ملیگرایش در سنپترزبورگ آشنا شد، و در آثار بعدی خود از آنها تأثیر پذیرفت. همان سال سمفونی اول وی، ''رویاهای زمستانی''<ref>''Winter Daydreams''</ref>، با موفقیت در مسکو اجرا شد؛ این اثر از برخی جنبهها همچنان تازهترین و خودانگیختهترین ساخته در نوع خود است. اولین اپرای او، ''وُیهوُدا''<ref>''The Voyevoda'' </ref>، نخستینبار در ۱۸۶۹ و ''رومئو و ژولیت'' در ۱۸۷۰ در تئاتر بُلشوی<ref>''Bolshoi Theatre'' </ref> بهاجرا درآمدند. سمفونی دوم، اثری آشکارا ملیگرایانه، در ۱۸۷۳ اجرا شد و کنسرتوی پیانوی سیبمل مینور، که نیکلای روبینشتاین ابتدا آن را مردود دانست، در ۱۸۷۵ به رهبری هانس فون بولو<ref>Hans von Bülow </ref> در بوستون به اجرا درآمد و نخستین اجرای آن در مسکو کمی بعد در همان سال بهرهبری اَلکساندر تانِهیِف<ref>Alexander Taneiev</ref> برگزار شد. نخستین اپرای مهم چایکوفسکی، ''واکولای آهنگر''<ref>''Vakula the Smith'' </ref>، نخستینبار در ۱۸۷۶ بهروی صحنه رفت و سال بعد اولین بالۀ بزرگ او، ''دریاچۀ قو''<ref>''Swan Lake'' </ref>، در بلشوی بهاجرا درآمد. نام قهرمان این باله (زیگفرید<ref>Siegfried </ref>) احتمالاً از ''حلقه''<ref>''Ring''</ref> اثر واگنر<ref>Wagner </ref> گرفته شد. در ۱۸۷۷ با آنتونینا میلیوکُووا<ref>Antonina Milyukova </ref> ازدواج کرد؛ اما بهسبب گرایشهای پنهانی خود به همجنسبازی کمتر از یک ماه پس از عروسی و در آستانۀ روانپریشی، او را ترک گفت. از شغل خود در کنسرواتوار مسکو کنارهگیری کرد، و تمام وقت خود را به آهنگسازی اختصاص داد. نخستین سمفونی از سمفونیهای پرطرفدار جهانی او، سمفونی چهارم در فا مینور، در ۱۸۷۸ برای نخستینبار اجرا شد؛ موتیف مکرر «سرنوشت» در این اثر، طلایهدار آثار سهگانهای است که در آنها کشش میان تحکیم نیروی حیات و خودویرانگری، نقش اصلی را دارد. ''یوگنی آنگین'' (۱۸۷۹) بازتاب برخی شرایط تازهپیشآمده در زندگی شخصی چایکوفسکی بود. در ۱۸۸۱ درخشانترین و برونگرایانهترین اثر ارکستری چایکوفسکی، کنسرتوی ویولن در رِ، در وین اجرا شد و هفت سال بعد او پرقدرتترین و یکپارچهترین سمفونی خود، سمفونی پنجم در می مینور، را ساخت. در ۱۸۸۹، بهترین بالۀ خود، ''زیبای خفته''<ref>''The Sleeping Beauty'' </ref>، را تکمیل کرد. در ۱۸۹۳ از دانشگاه کیمبریج<ref>Cambridge University</ref> دکترای افتخاری دریافت کرد. پس از بازگشت به روسیه، سمفونی ششم (پاتِتیک<ref>Pathetique</ref>) را بهپایان برد، که نخستینبار در اکتبر همان سال در سنپترزبورگ بهاجرا درآمد. نُه روز بعد چایکوفسکی درگذشت. ازجمله آثار اوست: صحنهای: ''دوشیزۀ اورلئان''<ref>''Maid of Orleans'' </ref> (۱۸۸۱)، ''بیبیِ پیک''<ref>''The Queen of Spades'' </ref> (۱۸۹۰). ارکستری: هفت سمفونی؛ سمفونی ''مانفرد''<ref>''Manfred'' </ref>، از روی بایرون<ref>Byron </ref> (۱۸۸۵)؛ ''کاپریچّوی ایتالیایی''<ref>''Capriccio Italien'' </ref>، اوورتور ''سال ۱۸۱۲''<ref>''The Year 1812''</ref> (۱۸۸۰)؛ سه کنسرتوی پیانو، ازجمله شمارۀ ۱ در سیبمل مینور (۱۸۷۵)، کنسرتوی ویولن (۱۸۷۸)، ''واریاسیونهایی برمبنای یک تِم روکوکو''<ref>''Variations on a Rococo Theme'' </ref> برای ویولنسل و ارکستر<ref>orchestra </ref> (۱۸۷۶). موسیقی مجلسی: سِکستِت<ref>sextet </ref> زهی ''یادگاری از فلورانس''<ref>''Souvenir de Florence''</ref> (۱۸۸۷)؛ هفده اپوس ساختههای پیانو شامل ''چهارفصل''<ref>''The Seasons''</ref>.</p><!--17015800--><br />
<br />
<br />
----<br />
[[رده:موسیقی]]<br />
[[رده:کلاسیک جهان]]<br />
<references /></div>Nazanin