https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%DA%86%D9%84%D9%88%DA%A9%D8%A8%D8%A7%D8%A8%DB%8Cچلوکبابی - تاریخچهٔ نسخهها2026-04-04T13:05:38Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%86%D9%84%D9%88%DA%A9%D8%A8%D8%A7%D8%A8%DB%8C&diff=1217909&oldid=prevDaneshGostar: جایگزینی متن - '\\1' به '<!--1'2019-07-24T05:23:50Z<p>جایگزینی متن - '\\1' به '<!--1'</p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
چلوکبابی <br><br />
[[پرونده: 17043400.jpg | بندانگشتی|چلوکبابي]]<p>از مشاغل مهم و پُررونق، محل پختن و فروشِ چلو و کباب. چلوکباب مشهورترین غذای ایرانی است و خوردنِ آن، بهویژه در دکانهای چلوکبابی، همواره با نوعی تبختر و لقلقۀ لسان همراه بوده است. گوشتِ مصرفیِ چلوکبابیها از کشتارگاهها و قصّابیها تأمین میشود. به سیاقِ کبابخانههای سنتی قدیم، دکانِ برخی چلوکبابیها از محوطهای وسیع، که در آن تختهای چوبیِ مفروش یا میز و صندلی نهادهاند و سکویی که استاد کبابپَز بر منقلِ مشتعل انواعِ کباب را آماده میکند، تشکیل شده است. تا پیش از این، پخت و عرضۀ کباب فقط در موقعِ ناهار بود و چلوکباب غذایی برای شام به حساب نمیآمد و در دکّانهای چلوکبابی جز چلوکباب غذایی دیگر سِرو نمیشد. در چلوکبابیها عمدتاً دو نوع کباب برگ و کوبیده داده میشد. پیشتر، خوردنِ چلوکباب در چلوکبابیها قواعدی داشت که عملاً منسوخ شده است. چون مشتری وارد مغازه میشد، صندوقدار از جای خود برمیخاست و پس از خوشوبش با مشتری، شاگردی را صدا میکرد تا برای مشتری جایی تدارک ببیند. به محضِ نشستنِ مشتری بر جای خود، مجمعهای، که بر روی آن بشقاب و نان و نمک و فلفل و پیازِ خام و سماق و دوغ یا شربت بود، روی تخت نهاده میشد. شاگردی که چلوبیار خوانده میشد، چلو میآورد و شاگرد دیگر پشت سر او قاشقی کَره بر برنج مینهاد و سپس شاگرد موسوم به کباببِده با چندین سیخ کباب در دست بر سرِ تختِ مشتری حاضر میشد و سیخی کباب بر برنج مینهاد. از مشهورترین چلوکبابیهای تهران در روزگاران پیش، چلوکبابی شمشیری، واقع در سبزهمیدان، و در دوران معاصر چلوکبابی نایب بوده است.</p><br />
<br><!--17043400--><br />
[[رده:فرهنگ عامیانه (فولکلور) ایران]]<br />
[[رده:آثار، اشخاص و مشاغل سنتی]]<br />
[[رده:مردم شناسی]]<br />
[[رده:انسان شناسی و مردم شناسی]]</div>DaneshGostar