چینگ دائو - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahraabi در ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۵۴

2026-01-08T15:54:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۵۴
خط ۱:		خط ۱:
			{{الگو:جعبه اطلاعات شهر6
			\| کشور =چین

			\| نام فارسی = چینگ‌دائو


			\|نام لاتین = Qingdao


			\| نام‌ قدیمی =
			\| نام دیگر =تسینگ‌تائو

			\| استان = شاندونگ
			\| شهرستان =
			\| بخش =
			\| موقعیت = شرق چین، کنار دریای زرد

			\| جمعیت = 10,071,722 نفر (۲۰۲۰)

			\| مساحت = 11,228 کیلومتر مربع


			\| نوع اقلیم =
			\| ارتفاع از سطح دریا =
			\| تولیدات و صنایع مهم = صنایع متنوع سنگین و سبک

			\| برخی بناهای مهم =
			\| شهر ها و آبادی های مهم =
			}}
	چینگ‌دائو (Qingdao)<br/>		چینگ‌دائو (Qingdao)<br/>

Shahraabi در ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۵۱

2026-01-08T15:51:18Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۵۱
خط ۲:		خط ۲:
	چینگ‌دائو (Qingdao)<br/>		چینگ‌دائو (Qingdao)<br/>

	(یا: تسینگ‌تائو<ref>Tsingtao</ref>) بندر و اقامتگاه تابستانی در استان [[شاندونگ]]<ref>Shandong</ref>، در شرق [[چین]]، کنار [[دریای زرد]]<ref>Yellow Sea</ref>، با ۱,~~۵۰۰~~,~~۰۰۰~~ نفر جمعیت (~~۱۹۹۴~~). دارای پایگاه دریایی و صنایع متنوع سنگین و سبک است. در ابتدا روستای ماهی‌گیری و از ۱۸۹۸ تا ۱۹۱۴ مستعمرۀ [[آلمان]] بود. چینگ‌دائو در ساحل جنوب شرقی خلیج جیاجو<ref>Jiazhou Bay</ref> (خلیج کیائوچو<ref>Kiaochow Bay</ref>)، لنگرگاهی طبیعی در فاصلۀ مساوی بین [[پکن]]<ref>Beijing</ref> و [[شانگهای]]<ref>Shanghai</ref>، قرار دارد. با [[راه آهن\|راه‌آهن]] به [[جینان]]<ref>Jinan </ref>، مرکز استان، و بندر [[یانتای]]<ref>Yantai</ref>؛ و با بزرگراه جینان ـ چینگ‌دائو به شبکۀ ملی بزرگراه‌های چین متصل است. آلمان چینگ‌دائو را از ۱۸۹۸ به‌مدت ۹۹ سال اجاره کرد، سپس به تقویت استحکامات آن پرداخت و بندر و پایگاه دریایی در آن ساخت. در ۱۹۱۴، [[ژاپن]] به آلمان اعلان جنگ داد و در نوامبر ۱۹۱۴ چینگ‌دائو را با کمک نیروی مشترک [[بریتانیا]] و [[هند]] تصرف کرد. اشغالگری ژاپن تا ۱۹۲۲ ادامه یافت. در نیمۀ نخست قرن ۲۰ چینگ‌دائو از لحاظ فرهنگی و اقتصادی پیشرفته‌ترین شهر استان شاندونگ بود. چینگ‌‌دائو بار دیگر از ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۵ به اشغال ژاپن درآمد و از ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۹ پایگاه دریایی [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] بود. کمونیست‌ها تا ژوئیۀ ۱۹۴۹، مدت‌ها پس از تصرف شمال چین، بر چینگ‌دائو مسلط نشده بودند.<br/> <!--17078300-->		(یا: تسینگ‌تائو<ref>Tsingtao</ref>) بندر و اقامتگاه تابستانی در استان [[شاندونگ]]<ref>Shandong</ref>، در شرق [[چین]]، کنار [[دریای زرد]]<ref>Yellow Sea</ref>، با 10,071,722 نفر جمعیت (۲۰۲۰) و 11,228 کیلومتر مربع مساحت. دارای پایگاه دریایی و صنایع متنوع سنگین و سبک است. در ابتدا روستای ماهی‌گیری و از ۱۸۹۸ تا ۱۹۱۴ مستعمرۀ [[آلمان]] بود. چینگ‌دائو در ساحل جنوب شرقی خلیج جیاجو<ref>Jiazhou Bay</ref> (خلیج کیائوچو<ref>Kiaochow Bay</ref>)، لنگرگاهی طبیعی در فاصلۀ مساوی بین [[پکن]]<ref>Beijing</ref> و [[شانگهای]]<ref>Shanghai</ref>، قرار دارد. با [[راه آهن\|راه‌آهن]] به [[جینان]]<ref>Jinan </ref>، مرکز استان، و بندر [[یانتای]]<ref>Yantai</ref>؛ و با بزرگراه جینان ـ چینگ‌دائو به شبکۀ ملی بزرگراه‌های چین متصل است. آلمان چینگ‌دائو را از ۱۸۹۸ به‌مدت ۹۹ سال اجاره کرد، سپس به تقویت استحکامات آن پرداخت و بندر و پایگاه دریایی در آن ساخت. در ۱۹۱۴، [[ژاپن]] به آلمان اعلان جنگ داد و در نوامبر ۱۹۱۴ چینگ‌دائو را با کمک نیروی مشترک [[بریتانیا]] و [[هند]] تصرف کرد. اشغالگری ژاپن تا ۱۹۲۲ ادامه یافت. در نیمۀ نخست قرن ۲۰ چینگ‌دائو از لحاظ فرهنگی و اقتصادی پیشرفته‌ترین شهر استان شاندونگ بود. چینگ‌‌دائو بار دیگر از ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۵ به اشغال ژاپن درآمد و از ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۹ پایگاه دریایی [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] بود. کمونیست‌ها تا ژوئیۀ ۱۹۴۹، مدت‌ها پس از تصرف شمال چین، بر چینگ‌دائو مسلط نشده بودند.<br/> <!--17078300-->

Shahraabi در ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۴۶

2026-01-08T15:46:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۴۶
خط ۲:		خط ۲:
	چینگ‌دائو (Qingdao)<br/>		چینگ‌دائو (Qingdao)<br/>

	(یا: تسینگ‌تائو<ref>Tsingtao</ref>) بندر و اقامتگاه تابستانی در استان شاندونگ<ref>Shandong</ref>، در شرق ~~چین،~~ کنار دریای زرد<ref>Yellow Sea</ref>، با ۱,۵۰۰,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۴). دارای پایگاه دریایی و صنایع متنوع سنگین و سبک است. در ابتدا روستای ماهی‌گیری و از ۱۸۹۸ تا ۱۹۱۴ مستعمرۀ آلمان بود. چینگ‌دائو در ساحل جنوب شرقی خلیج جیاجو<ref>Jiazhou Bay</ref> (خلیج کیائوچو<ref>Kiaochow Bay</ref>)، لنگرگاهی طبیعی در فاصلۀ مساوی بین پکن<ref>Beijing</ref> و شانگهای<ref>Shanghai</ref>، قرار دارد. با راه‌آهن به جینان<ref>Jinan </ref>، مرکز استان، و بندر یانتای<ref>Yantai</ref>؛ و با بزرگراه جینان ـ چینگ‌دائو به شبکۀ ملی بزرگراه‌های چین متصل است. آلمان چینگ‌دائو را از ۱۸۹۸ به‌مدت ۹۹ سال اجاره کرد، سپس به تقویت استحکامات آن پرداخت و بندر و پایگاه دریایی در آن ساخت. در ۱۹۱۴، ژاپن به آلمان اعلان جنگ داد و در نوامبر ۱۹۱۴ چینگ‌دائو را با کمک نیروی مشترک بریتانیا و هند تصرف کرد. اشغالگری ژاپن تا ۱۹۲۲ ادامه یافت. در نیمۀ نخست قرن ۲۰ چینگ‌دائو از لحاظ فرهنگی و اقتصادی پیشرفته‌ترین شهر استان شاندونگ بود. چینگ‌‌دائو بار دیگر از ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۵ به اشغال ژاپن درآمد و از ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۹ پایگاه دریایی امریکا بود. کمونیست‌ها تا ژوئیۀ ۱۹۴۹، مدت‌ها پس از تصرف شمال چین، بر چینگ‌دائو مسلط نشده بودند.<br/> <!--17078300-->		(یا: تسینگ‌تائو<ref>Tsingtao</ref>) بندر و اقامتگاه تابستانی در استان [[شاندونگ]]<ref>Shandong</ref>، در شرق [[چین]]، کنار [[دریای زرد]]<ref>Yellow Sea</ref>، با ۱,۵۰۰,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۴). دارای پایگاه دریایی و صنایع متنوع سنگین و سبک است. در ابتدا روستای ماهی‌گیری و از ۱۸۹۸ تا ۱۹۱۴ مستعمرۀ [[آلمان]] بود. چینگ‌دائو در ساحل جنوب شرقی خلیج جیاجو<ref>Jiazhou Bay</ref> (خلیج کیائوچو<ref>Kiaochow Bay</ref>)، لنگرگاهی طبیعی در فاصلۀ مساوی بین [[پکن]]<ref>Beijing</ref> و [[شانگهای]]<ref>Shanghai</ref>، قرار دارد. با [[راه آهن\|راه‌آهن]] به [[جینان]]<ref>Jinan </ref>، مرکز استان، و بندر [[یانتای]]<ref>Yantai</ref>؛ و با بزرگراه جینان ـ چینگ‌دائو به شبکۀ ملی بزرگراه‌های چین متصل است. آلمان چینگ‌دائو را از ۱۸۹۸ به‌مدت ۹۹ سال اجاره کرد، سپس به تقویت استحکامات آن پرداخت و بندر و پایگاه دریایی در آن ساخت. در ۱۹۱۴، [[ژاپن]] به آلمان اعلان جنگ داد و در نوامبر ۱۹۱۴ چینگ‌دائو را با کمک نیروی مشترک [[بریتانیا]] و [[هند]] تصرف کرد. اشغالگری ژاپن تا ۱۹۲۲ ادامه یافت. در نیمۀ نخست قرن ۲۰ چینگ‌دائو از لحاظ فرهنگی و اقتصادی پیشرفته‌ترین شهر استان شاندونگ بود. چینگ‌‌دائو بار دیگر از ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۵ به اشغال ژاپن درآمد و از ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۹ پایگاه دریایی [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] بود. کمونیست‌ها تا ژوئیۀ ۱۹۴۹، مدت‌ها پس از تصرف شمال چین، بر چینگ‌دائو مسلط نشده بودند.<br/> <!--17078300-->

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ چینگ دایو را به چینگ دائو منتقل کرد

2025-01-15T05:31:53Z

Mohammadi3 صفحهٔ چینگ دایو را به چینگ دائو منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۳۱
(بدون تفاوت)

Mohammadi3 در ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۳۱

2025-01-15T05:31:39Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۳۱
خط ۱:		خط ۱:

	چینگ‌دائو (Qingdao)<br/> ~~[[File:17078300.jpg\|thumb\|نمايي از بندر چينگ‌دائو]]~~		چینگ‌دائو (Qingdao)<br/>



	(یا: تسینگ‌تائو<ref>Tsingtao</ref>) بندر و اقامتگاه تابستانی در استان شاندونگ<ref>Shandong</ref>، در شرق چین، کنار دریای زرد<ref>Yellow Sea</ref>، با ۱,۵۰۰,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۴). دارای پایگاه دریایی و صنایع متنوع سنگین و سبک است. در ابتدا روستای ماهی‌گیری و از ۱۸۹۸ تا ۱۹۱۴ مستعمرۀ آلمان بود. چینگ‌دائو در ساحل جنوب شرقی خلیج جیاجو<ref>Jiazhou Bay</ref> (خلیج کیائوچو<ref>Kiaochow Bay</ref>)، لنگرگاهی طبیعی در فاصلۀ مساوی بین پکن<ref>Beijing</ref> و شانگهای<ref>Shanghai</ref>، قرار دارد. با راه‌آهن به جینان<ref>Jinan </ref>، مرکز استان، و بندر یانتای<ref>Yantai</ref>؛ و با بزرگراه جینان ـ چینگ‌دائو به شبکۀ ملی بزرگراه‌های چین متصل است. آلمان چینگ‌دائو را از ۱۸۹۸ به‌مدت ۹۹ سال اجاره کرد، سپس به تقویت استحکامات آن پرداخت و بندر و پایگاه دریایی در آن ساخت. در ۱۹۱۴، ژاپن به آلمان اعلان جنگ داد و در نوامبر ۱۹۱۴ چینگ‌دائو را با کمک نیروی مشترک بریتانیا و هند تصرف کرد. اشغالگری ژاپن تا ۱۹۲۲ ادامه یافت. در نیمۀ نخست قرن ۲۰ چینگ‌دائو از لحاظ فرهنگی و اقتصادی پیشرفته‌ترین شهر استان شاندونگ بود. چینگ‌‌دائو بار دیگر از ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۵ به اشغال ژاپن درآمد و از ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۹ پایگاه دریایی امریکا بود. کمونیست‌ها تا ژوئیۀ ۱۹۴۹، مدت‌ها پس از تصرف شمال چین، بر چینگ‌دائو مسلط نشده بودند.<br/> <!--17078300-->		(یا: تسینگ‌تائو<ref>Tsingtao</ref>) بندر و اقامتگاه تابستانی در استان شاندونگ<ref>Shandong</ref>، در شرق چین، کنار دریای زرد<ref>Yellow Sea</ref>، با ۱,۵۰۰,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۴). دارای پایگاه دریایی و صنایع متنوع سنگین و سبک است. در ابتدا روستای ماهی‌گیری و از ۱۸۹۸ تا ۱۹۱۴ مستعمرۀ آلمان بود. چینگ‌دائو در ساحل جنوب شرقی خلیج جیاجو<ref>Jiazhou Bay</ref> (خلیج کیائوچو<ref>Kiaochow Bay</ref>)، لنگرگاهی طبیعی در فاصلۀ مساوی بین پکن<ref>Beijing</ref> و شانگهای<ref>Shanghai</ref>، قرار دارد. با راه‌آهن به جینان<ref>Jinan </ref>، مرکز استان، و بندر یانتای<ref>Yantai</ref>؛ و با بزرگراه جینان ـ چینگ‌دائو به شبکۀ ملی بزرگراه‌های چین متصل است. آلمان چینگ‌دائو را از ۱۸۹۸ به‌مدت ۹۹ سال اجاره کرد، سپس به تقویت استحکامات آن پرداخت و بندر و پایگاه دریایی در آن ساخت. در ۱۹۱۴، ژاپن به آلمان اعلان جنگ داد و در نوامبر ۱۹۱۴ چینگ‌دائو را با کمک نیروی مشترک بریتانیا و هند تصرف کرد. اشغالگری ژاپن تا ۱۹۲۲ ادامه یافت. در نیمۀ نخست قرن ۲۰ چینگ‌دائو از لحاظ فرهنگی و اقتصادی پیشرفته‌ترین شهر استان شاندونگ بود. چینگ‌‌دائو بار دیگر از ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۵ به اشغال ژاپن درآمد و از ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۹ پایگاه دریایی امریکا بود. کمونیست‌ها تا ژوئیۀ ۱۹۴۹، مدت‌ها پس از تصرف شمال چین، بر چینگ‌دائو مسلط نشده بودند.<br/> <!--17078300-->

DaneshGostar: جایگزینی متن - '\\1' به '