https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%DA%A9%D9%84%D8%A7%D8%B3%DB%8C_%D8%B3%DB%8C%D8%B3%D9%85کلاسی سیسم - تاریخچهٔ نسخهها2026-05-01T13:03:00Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%D9%84%D8%A7%D8%B3%DB%8C_%D8%B3%DB%8C%D8%B3%D9%85&diff=2010277539&oldid=prevNazanin در ۹ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۳۱2025-11-09T13:31:33Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۹ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۳۱</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>کِلاسیسیسم (classicism)<br></div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>کِلاسیسیسم (classicism)<br></div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نگرش و بیانی زیباشناختی و فرهنگی، در ستایش کیفیات، ارزشها و اصول حاکم بر آثار متقدمان روم و یونان، همچون نظم، پختگی، هماهنگی، توازن و اعتدال. اصول کلاسیک در تقابل با فردگرایی حاکم بر رمانتیسیسم تعریف میشوند؛ گو اینکه میتوان در آثار بسیاری از هنرمندان مؤلفههایی از هر دو مکتب را مشاهده کرد. پیروی از آرمانهای کلاسیک در قرن <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۸ </del>به تدوین و تألیف قواعدی برگرفته از ''بوطیقا''ی ارسطو و ''فن شعر'' هوراس انجامید. الگوی هنرمندان و اندیشهوران متمایل به ارزشهای کلاسیسیسم، آثار ادبی، هنری و معماری روم و یونان بود. ارزشهای کلاسیسیسم درپی نهضت رنسانس و بازخوانی مجدد میراث کلاسیک، و نیز در دورۀ موسوم به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نئوکلاسیک، </del>تسلط تام یافتند. پیروی از آثار کلاسیک در دورههای مختلف، خود به پدیدآمدن شاهکارهای ادبی و هنریای انجامیده است که خود از منابع اصلی کلاسیسیسم بهشمار میرود. دورههای کلاسیک در ادبیات، معمولاً با دورههای کلاسیک در هنرهای تجسمی قرین بوده است. نخستین تجدید حیات ادبی کلاسیسیسم، دورۀ رنسانس، بهویژه با بازخوانی و تقلید از سیسرون همراه بود. نمایشنامهنویسان بزرگ قرن <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۷ فرانسه، </del>کورنی و راسین، کمال هنری را در ادب کلاسیک میجستند. پاسکال و دکارت نیز در تقابل با فلسفۀ قرون وسطایی، به ارزشهای کلاسیک نظر داشتند. کلاسیسیسم در انگلستان بسیار دیرتر به شکوفایی رسید؛ جان درایدن و اَلگزاندر پوپ نمایندگان بزرگ کلاسیسیسم در انگلستان بودند. از چهرههای درخشان کلاسیسیسم در آلمان میتوان لسینگ، گوته و شیلر را نام برد. آثار کلاسیسیستهای آلمانی، بهویژه گوته و شیلر، با رویکرد رمانتیستی آمیخته است. نقادان نیمۀ نخست قرن <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۲۰ </del>و نیز بهویژه تی اس الیوت را بهسبب ارزشنهادن به خویشتنداری و میانهروی کلاسیسیست خواندهاند.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نگرش و بیانی زیباشناختی و فرهنگی، در ستایش کیفیات، ارزشها و اصول حاکم بر آثار متقدمان روم و یونان، همچون نظم، پختگی، هماهنگی، توازن و اعتدال. اصول کلاسیک در تقابل با فردگرایی حاکم بر رمانتیسیسم تعریف میشوند؛ گو اینکه میتوان در آثار بسیاری از هنرمندان مؤلفههایی از هر دو مکتب را مشاهده کرد. پیروی از آرمانهای کلاسیک در قرن <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۸م </ins>به تدوین و تألیف قواعدی برگرفته از ''بوطیقا''ی ارسطو و ''فن شعر'' هوراس انجامید. الگوی هنرمندان و اندیشهوران متمایل به ارزشهای کلاسیسیسم، آثار ادبی، هنری و معماری روم و یونان بود. ارزشهای کلاسیسیسم درپی نهضت رنسانس و بازخوانی مجدد میراث کلاسیک، و نیز در دورۀ موسوم به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[نئوکلاسیک]]، </ins>تسلط تام یافتند. پیروی از آثار کلاسیک در دورههای مختلف، خود به پدیدآمدن شاهکارهای ادبی و هنریای انجامیده است که خود از منابع اصلی کلاسیسیسم بهشمار میرود. دورههای کلاسیک در ادبیات، معمولاً با دورههای کلاسیک در هنرهای تجسمی قرین بوده است. نخستین تجدید حیات ادبی کلاسیسیسم، دورۀ رنسانس، بهویژه با بازخوانی و تقلید از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[سیسرون، مارکوس تولیوس|</ins>سیسرون<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>همراه بود. نمایشنامهنویسان بزرگ قرن <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۷م [[فرانسه]]، [[کورنی، توماس (۱۶۲۵ـ۱۷۰۹)|</ins>کورنی<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>راسین، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ژان باپتیست (۱۶۳۹ـ۱۶۹۹)|راسین]]، </ins>کمال هنری را در ادب کلاسیک میجستند. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[پاسکال، بلز (۱۶۲۳ـ۱۶۶۲)|</ins>پاسکال<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[دکارت، رنه (۱۵۹۶ـ۱۶۵۰)|</ins>دکارت<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>نیز در تقابل با فلسفۀ قرون وسطایی، به ارزشهای کلاسیک نظر داشتند. کلاسیسیسم در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>انگلستان<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>بسیار دیرتر به شکوفایی رسید؛ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[درایدن، جان (۱۶۳۱ـ۱۷۰۰)|</ins>جان درایدن<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[پوپ، الگزاندر (۱۶۸۸ـ۱۷۴۴)|</ins>اَلگزاندر پوپ<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>نمایندگان بزرگ کلاسیسیسم در انگلستان بودند. از چهرههای درخشان کلاسیسیسم در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>آلمان<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>میتوان لسینگ، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[گوته، یوهان ولفگانگ فون (۱۷۴۹ـ۱۸۳۲)|</ins>گوته<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>و شیلر را نام برد. آثار کلاسیسیستهای آلمانی، بهویژه گوته و شیلر، با رویکرد رمانتیستی آمیخته است. نقادان نیمۀ نخست قرن <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۲۰م </ins>و نیز بهویژه تی اس الیوت را بهسبب ارزشنهادن به خویشتنداری و میانهروی کلاسیسیست خواندهاند.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><br><!--35244200--></div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><br><!--35244200--></div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:هنر]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:هنر]]</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:مکاتب، جریان ها و نظریه ها]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:مکاتب، جریان ها و نظریه ها]]</div></td></tr>
</table>Nazaninhttps://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%D9%84%D8%A7%D8%B3%DB%8C_%D8%B3%DB%8C%D8%B3%D9%85&diff=1240629&oldid=prevDaneshGostar: جایگزینی متن - '\\3' به '<!--3'2019-07-24T05:23:50Z<p>جایگزینی متن - '\\3' به '<!--3'</p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
کِلاسیسیسم (classicism)<br><br />
نگرش و بیانی زیباشناختی و فرهنگی، در ستایش کیفیات، ارزشها و اصول حاکم بر آثار متقدمان روم و یونان، همچون نظم، پختگی، هماهنگی، توازن و اعتدال. اصول کلاسیک در تقابل با فردگرایی حاکم بر رمانتیسیسم تعریف میشوند؛ گو اینکه میتوان در آثار بسیاری از هنرمندان مؤلفههایی از هر دو مکتب را مشاهده کرد. پیروی از آرمانهای کلاسیک در قرن ۱۸ به تدوین و تألیف قواعدی برگرفته از ''بوطیقا''ی ارسطو و ''فن شعر'' هوراس انجامید. الگوی هنرمندان و اندیشهوران متمایل به ارزشهای کلاسیسیسم، آثار ادبی، هنری و معماری روم و یونان بود. ارزشهای کلاسیسیسم درپی نهضت رنسانس و بازخوانی مجدد میراث کلاسیک، و نیز در دورۀ موسوم به نئوکلاسیک، تسلط تام یافتند. پیروی از آثار کلاسیک در دورههای مختلف، خود به پدیدآمدن شاهکارهای ادبی و هنریای انجامیده است که خود از منابع اصلی کلاسیسیسم بهشمار میرود. دورههای کلاسیک در ادبیات، معمولاً با دورههای کلاسیک در هنرهای تجسمی قرین بوده است. نخستین تجدید حیات ادبی کلاسیسیسم، دورۀ رنسانس، بهویژه با بازخوانی و تقلید از سیسرون همراه بود. نمایشنامهنویسان بزرگ قرن ۱۷ فرانسه، کورنی و راسین، کمال هنری را در ادب کلاسیک میجستند. پاسکال و دکارت نیز در تقابل با فلسفۀ قرون وسطایی، به ارزشهای کلاسیک نظر داشتند. کلاسیسیسم در انگلستان بسیار دیرتر به شکوفایی رسید؛ جان درایدن و اَلگزاندر پوپ نمایندگان بزرگ کلاسیسیسم در انگلستان بودند. از چهرههای درخشان کلاسیسیسم در آلمان میتوان لسینگ، گوته و شیلر را نام برد. آثار کلاسیسیستهای آلمانی، بهویژه گوته و شیلر، با رویکرد رمانتیستی آمیخته است. نقادان نیمۀ نخست قرن ۲۰ و نیز بهویژه تی اس الیوت را بهسبب ارزشنهادن به خویشتنداری و میانهروی کلاسیسیست خواندهاند.<br />
<br><!--35244200--><br />
[[رده:هنر]]<br />
[[رده:مکاتب، جریان ها و نظریه ها]]</div>DaneshGostar