گوانگجو - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahraabi در ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۲۵

2026-02-13T14:25:50Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۲۵
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	(یا: کانتون<ref>Canton</ref>) مرکز استان [[گوانگ دونگ\|گوانگ‌دونگ]]<ref>Guangdong		(یا: کانتون<ref>Canton</ref>) مرکز استان [[گوانگ دونگ\|گوانگ‌دونگ]]<ref>Guangdong

	</ref> در جنوب [[چین]]، با 18,676,605 نفر جمعیت (۲۰۲۰) و 7,434 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع ۲۱ متری از سطح دریا واقع شده است. صنایع کشتی‌سازی، ماشین‌سازی و تولید [[خودرو]]، وسایل الکترونیکی، مواد شیمیایی، و پارچه دارد. عارضه‌های این استان عبارت‌اند از تالار یادوارۀ سو۶ن ‌یات‌‌‌سن<ref>Sun yat-sen Memorial Hall </ref>؛ جزیرۀ شامِین<ref>Shamian Island </ref>، اقامتگاه سابق بازرگانان خارجی؛ مسجدی که گفته می‌شود قدیمی‌ترین مسجد چین است؛ و زادگاه سون یات‌سن<ref>Sun Zhong Shan </ref>، رهبر انقلاب چین. گوانگجو تا زمان سلطنت خاندان [[تانگ، سلسله\|تانگ]]<ref>Tang </ref> (حک: قرون ۷ تا ۹م) مهم‌ترین بندر تجارت خارجی چین با جامعۀ بزرگ عرب به‌شمار می‌رفت. پرتغالی‌ها نخستین اروپاییانی بودند که در ۱۵۱۶ از این شهر دیدن کردند. بین ۱۷۳۰ و ۱۸۴۰، گوانگجو تنها بندر چین محسوب می‌شد که به روی تجارت با اروپاییان باز بود. از ۱۸۴۲ تا ۱۹۳۸، که به اشغال [[ژاپن]] درآمد، بندر آزاد بود. گوانگجو مرکز شبکۀ‌ جاده‌ای و [[راه آهن\|راه‌آهن]] در استان گوانگ‌دونگ است؛ بزرگراه‌ها و شبکۀ راه‌آهن سریع‌السیر آن را به [[شن جن\|شن‌جن]]<ref>Shenzhen </ref> و جوهای<ref>Zhuhai</ref>، در نزدیکی [[ماکائو]]<ref> Macau </ref>، متصل می‌کنند. گوانگجو همچنین با راه‌آهن به [[هنگ کنگ\|هنگ‌کنگ]]، [[پکن]]<ref>Beijing</ref>، و [[شانگهای]]<ref> Shanghai</ref> متصل است و [[فرودگاه]] بین‌المللی پررفت و آمدی دارد. با وجود این که گوانگجو درست در جنوب مدار رأس‌السرطان<ref>Tropic of Cancer</ref> قرار دارد، آب و هوای نیمه‌گرمسیری مرطوب دارد که تحت تأثیر بادهای موسمی شرق آسیاست. تابستان‌ها مرطوب با دما و رطوبت ~~بالایند.~~ زمستان‌ها معتدل و نسبتاً خشک هستند. میزان بارندگی سالانه در منطقه شهری بیش از 1.950 میلی‌متر است.		</ref> در جنوب [[چین]]، با 18,676,605 نفر جمعیت (۲۰۲۰) و 7,434 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع ۲۱ متری از سطح دریا واقع شده است. صنایع کشتی‌سازی، ماشین‌سازی و تولید [[خودرو]]، وسایل الکترونیکی، مواد شیمیایی، و پارچه دارد. عارضه‌های این استان عبارت‌اند از تالار یادوارۀ سو۶ن ‌یات‌‌‌سن<ref>Sun yat-sen Memorial Hall </ref>؛ جزیرۀ شامِین<ref>Shamian Island </ref>، اقامتگاه سابق بازرگانان خارجی؛ مسجدی که گفته می‌شود قدیمی‌ترین مسجد چین است؛ و زادگاه سون یات‌سن<ref>Sun Zhong Shan </ref>، رهبر انقلاب چین. گوانگجو تا زمان سلطنت خاندان [[تانگ، سلسله\|تانگ]]<ref>Tang </ref> (حک: قرون ۷ تا ۹م) مهم‌ترین بندر تجارت خارجی چین با جامعۀ بزرگ عرب به‌شمار می‌رفت. پرتغالی‌ها نخستین اروپاییانی بودند که در ۱۵۱۶ از این شهر دیدن کردند. بین ۱۷۳۰ و ۱۸۴۰، گوانگجو تنها بندر چین محسوب می‌شد که به روی تجارت با اروپاییان باز بود. از ۱۸۴۲ تا ۱۹۳۸، که به اشغال [[ژاپن]] درآمد، بندر آزاد بود. گوانگجو مرکز شبکۀ‌ جاده‌ای و [[راه آهن\|راه‌آهن]] در استان گوانگ‌دونگ است؛ بزرگراه‌ها و شبکۀ راه‌آهن سریع‌السیر آن را به [[شن جن\|شن‌جن]]<ref>Shenzhen </ref> و جوهای<ref>Zhuhai</ref>، در نزدیکی [[ماکائو]]<ref> Macau </ref>، متصل می‌کنند. گوانگجو همچنین با راه‌آهن به [[هنگ کنگ\|هنگ‌کنگ]]، [[پکن]]<ref>Beijing</ref>، و [[شانگهای]]<ref> Shanghai</ref> متصل است و [[فرودگاه]] بین‌المللی پررفت و آمدی دارد. با وجود این که گوانگجو درست در جنوب مدار رأس‌السرطان<ref>Tropic of Cancer</ref> قرار دارد، آب و هوای نیمه‌گرمسیری مرطوب دارد که تحت تأثیر بادهای موسمی شرق آسیاست. تابستان‌ها مرطوب با دما و رطوبت بالا، و زمستان‌ها معتدل و نسبتاً خشک هستند. میزان بارندگی سالانه در منطقه شهری بیش از 1.950 میلی‌متر است.

	----		----

	[[Category:جغرافیای آسیا]] [[Category:جغرافیای انسانی چین]]		[[Category:جغرافیای آسیا]] [[Category:جغرافیای انسانی چین]]

Shahraabi در ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۲۴

2026-02-13T14:24:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۲۴
خط ۲۱:		خط ۲۱:


	\| نوع اقلیم =		\| نوع اقلیم = آب و هوای نیمه‌گرمسیری مرطوب
	\| ارتفاع از سطح دریا = ۲۱ متر		\| ارتفاع از سطح دریا = ۲۱ متر
	\| تولیدات و صنایع مهم = صنایع کشتی‌سازی، ماشین‌سازی و تولید خودرو، وسایل الکترونیکی، مواد شیمیایی، و پارچه		\| تولیدات و صنایع مهم = صنایع کشتی‌سازی، ماشین‌سازی و تولید خودرو، وسایل الکترونیکی، مواد شیمیایی، و پارچه

Shahraabi در ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۲۴

2026-02-13T14:24:06Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۲۴
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	(یا: کانتون<ref>Canton</ref>) مرکز استان [[گوانگ دونگ\|گوانگ‌دونگ]]<ref>Guangdong		(یا: کانتون<ref>Canton</ref>) مرکز استان [[گوانگ دونگ\|گوانگ‌دونگ]]<ref>Guangdong

	</ref> در جنوب [[چین]]، با 18,676,605 نفر جمعیت (۲۰۲۰) و 7,434 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع ۲۱ متری از سطح دریا واقع شده است. صنایع کشتی‌سازی، ماشین‌سازی و تولید [[خودرو]]، وسایل الکترونیکی، مواد شیمیایی، و پارچه دارد. عارضه‌های این استان عبارت‌اند از تالار یادوارۀ ~~سون~~ ‌یات‌‌‌سن<ref>Sun yat-sen Memorial Hall </ref>؛ جزیرۀ شامِین<ref>Shamian Island </ref>، اقامتگاه سابق بازرگانان خارجی؛ مسجدی که گفته می‌شود قدیمی‌ترین مسجد چین است؛ و زادگاه سون یات‌سن<ref>Sun Zhong Shan </ref>، رهبر انقلاب چین. گوانگجو تا زمان سلطنت خاندان [[تانگ، سلسله\|تانگ]]<ref>Tang </ref> (حک: قرون ۷ تا ۹م) مهم‌ترین بندر تجارت خارجی چین با جامعۀ بزرگ عرب به‌شمار می‌رفت. پرتغالی‌ها نخستین اروپاییانی بودند که در ۱۵۱۶ از این شهر دیدن کردند. بین ۱۷۳۰ و ۱۸۴۰، گوانگجو تنها بندر چین محسوب می‌شد که به روی تجارت با اروپاییان باز بود. از ۱۸۴۲ تا ۱۹۳۸، که به اشغال [[ژاپن]] درآمد، بندر آزاد بود. گوانگجو مرکز شبکۀ‌ جاده‌ای و [[راه آهن\|راه‌آهن]] در استان گوانگ‌دونگ است؛ بزرگراه‌ها و شبکۀ راه‌آهن سریع‌السیر آن را به [[شن جن\|شن‌جن]]<ref>Shenzhen </ref> و جوهای<ref>Zhuhai</ref>، در نزدیکی [[ماکائو]]<ref> Macau </ref>، متصل می‌کنند. گوانگجو همچنین با راه‌آهن به [[هنگ کنگ\|هنگ‌کنگ]]، [[پکن]]<ref>Beijing</ref>، و [[شانگهای]]<ref> Shanghai</ref> متصل است و [[فرودگاه]] بین‌المللی پررفت و آمدی دارد. با وجود این که گوانگجو درست در جنوب مدار رأس‌السرطان قرار دارد، آب و هوای نیمه‌گرمسیری مرطوب دارد که تحت تأثیر بادهای موسمی شرق آسیاست. تابستان‌ها مرطوب با دما و رطوبت بالایند. زمستان‌ها معتدل و نسبتاً خشک هستند. میزان بارندگی سالانه در منطقه شهری بیش از 1.950 میلی‌متر است.		</ref> در جنوب [[چین]]، با 18,676,605 نفر جمعیت (۲۰۲۰) و 7,434 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع ۲۱ متری از سطح دریا واقع شده است. صنایع کشتی‌سازی، ماشین‌سازی و تولید [[خودرو]]، وسایل الکترونیکی، مواد شیمیایی، و پارچه دارد. عارضه‌های این استان عبارت‌اند از تالار یادوارۀ سو۶ن ‌یات‌‌‌سن<ref>Sun yat-sen Memorial Hall </ref>؛ جزیرۀ شامِین<ref>Shamian Island </ref>، اقامتگاه سابق بازرگانان خارجی؛ مسجدی که گفته می‌شود قدیمی‌ترین مسجد چین است؛ و زادگاه سون یات‌سن<ref>Sun Zhong Shan </ref>، رهبر انقلاب چین. گوانگجو تا زمان سلطنت خاندان [[تانگ، سلسله\|تانگ]]<ref>Tang </ref> (حک: قرون ۷ تا ۹م) مهم‌ترین بندر تجارت خارجی چین با جامعۀ بزرگ عرب به‌شمار می‌رفت. پرتغالی‌ها نخستین اروپاییانی بودند که در ۱۵۱۶ از این شهر دیدن کردند. بین ۱۷۳۰ و ۱۸۴۰، گوانگجو تنها بندر چین محسوب می‌شد که به روی تجارت با اروپاییان باز بود. از ۱۸۴۲ تا ۱۹۳۸، که به اشغال [[ژاپن]] درآمد، بندر آزاد بود. گوانگجو مرکز شبکۀ‌ جاده‌ای و [[راه آهن\|راه‌آهن]] در استان گوانگ‌دونگ است؛ بزرگراه‌ها و شبکۀ راه‌آهن سریع‌السیر آن را به [[شن جن\|شن‌جن]]<ref>Shenzhen </ref> و جوهای<ref>Zhuhai</ref>، در نزدیکی [[ماکائو]]<ref> Macau </ref>، متصل می‌کنند. گوانگجو همچنین با راه‌آهن به [[هنگ کنگ\|هنگ‌کنگ]]، [[پکن]]<ref>Beijing</ref>، و [[شانگهای]]<ref> Shanghai</ref> متصل است و [[فرودگاه]] بین‌المللی پررفت و آمدی دارد. با وجود این که گوانگجو درست در جنوب مدار رأس‌السرطان<ref>Tropic of Cancer</ref> قرار دارد، آب و هوای نیمه‌گرمسیری مرطوب دارد که تحت تأثیر بادهای موسمی شرق آسیاست. تابستان‌ها مرطوب با دما و رطوبت بالایند. زمستان‌ها معتدل و نسبتاً خشک هستند. میزان بارندگی سالانه در منطقه شهری بیش از 1.950 میلی‌متر است.

	----		----

	[[Category:جغرافیای آسیا]] [[Category:جغرافیای انسانی چین]]		[[Category:جغرافیای آسیا]] [[Category:جغرافیای انسانی چین]]

Shahraabi در ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۲۱

2026-02-13T14:21:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۲۱
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	(یا: کانتون<ref>Canton</ref>) مرکز استان [[گوانگ دونگ\|گوانگ‌دونگ]]<ref>Guangdong		(یا: کانتون<ref>Canton</ref>) مرکز استان [[گوانگ دونگ\|گوانگ‌دونگ]]<ref>Guangdong

	</ref> در جنوب [[چین]]، با 18,676,605 نفر جمعیت (۲۰۲۰) و 7,434 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع ۲۱ متری از سطح دریا واقع شده است. صنایع کشتی‌سازی، ماشین‌سازی و تولید [[خودرو]]، وسایل الکترونیکی، مواد شیمیایی، و پارچه دارد. عارضه‌های این استان عبارت‌اند از تالار یادوارۀ سون ‌یات‌‌‌سن<ref>Sun yat-sen Memorial Hall </ref>؛ جزیرۀ شامِین<ref>Shamian Island </ref>، اقامتگاه سابق بازرگانان خارجی؛ مسجدی که گفته می‌شود قدیمی‌ترین مسجد چین است؛ و زادگاه سون یات‌سن<ref>Sun Zhong Shan </ref>، رهبر انقلاب چین. گوانگجو تا زمان سلطنت خاندان [[تانگ، سلسله\|تانگ]]<ref>Tang </ref> (حک: قرون ۷ تا ۹م) مهم‌ترین بندر تجارت خارجی چین با جامعۀ بزرگ عرب به‌شمار می‌رفت. پرتغالی‌ها نخستین اروپاییانی بودند که در ۱۵۱۶ از این شهر دیدن کردند. بین ۱۷۳۰ و ۱۸۴۰، گوانگجو تنها بندر چین محسوب می‌شد که به روی تجارت با اروپاییان باز بود. از ۱۸۴۲ تا ۱۹۳۸، که به اشغال [[ژاپن]] درآمد، بندر آزاد بود. گوانگجو مرکز شبکۀ‌ جاده‌ای و [[راه آهن\|راه‌آهن]] در استان گوانگ‌دونگ است؛ بزرگراه‌ها و شبکۀ راه‌آهن سریع‌السیر آن را به [[شن جن\|شن‌جن]]<ref>Shenzhen </ref> و جوهای<ref>Zhuhai</ref>، در نزدیکی [[ماکائو]]<ref> Macau </ref>، متصل می‌کنند. گوانگجو همچنین با راه‌آهن به [[هنگ کنگ\|هنگ‌کنگ]]، [[پکن]]<ref>Beijing</ref>، و [[شانگهای]]<ref> Shanghai</ref> متصل است و [[فرودگاه]] بین‌المللی پررفت و آمدی دارد.		</ref> در جنوب [[چین]]، با 18,676,605 نفر جمعیت (۲۰۲۰) و 7,434 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع ۲۱ متری از سطح دریا واقع شده است. صنایع کشتی‌سازی، ماشین‌سازی و تولید [[خودرو]]، وسایل الکترونیکی، مواد شیمیایی، و پارچه دارد. عارضه‌های این استان عبارت‌اند از تالار یادوارۀ سون ‌یات‌‌‌سن<ref>Sun yat-sen Memorial Hall </ref>؛ جزیرۀ شامِین<ref>Shamian Island </ref>، اقامتگاه سابق بازرگانان خارجی؛ مسجدی که گفته می‌شود قدیمی‌ترین مسجد چین است؛ و زادگاه سون یات‌سن<ref>Sun Zhong Shan </ref>، رهبر انقلاب چین. گوانگجو تا زمان سلطنت خاندان [[تانگ، سلسله\|تانگ]]<ref>Tang </ref> (حک: قرون ۷ تا ۹م) مهم‌ترین بندر تجارت خارجی چین با جامعۀ بزرگ عرب به‌شمار می‌رفت. پرتغالی‌ها نخستین اروپاییانی بودند که در ۱۵۱۶ از این شهر دیدن کردند. بین ۱۷۳۰ و ۱۸۴۰، گوانگجو تنها بندر چین محسوب می‌شد که به روی تجارت با اروپاییان باز بود. از ۱۸۴۲ تا ۱۹۳۸، که به اشغال [[ژاپن]] درآمد، بندر آزاد بود. گوانگجو مرکز شبکۀ‌ جاده‌ای و [[راه آهن\|راه‌آهن]] در استان گوانگ‌دونگ است؛ بزرگراه‌ها و شبکۀ راه‌آهن سریع‌السیر آن را به [[شن جن\|شن‌جن]]<ref>Shenzhen </ref> و جوهای<ref>Zhuhai</ref>، در نزدیکی [[ماکائو]]<ref> Macau </ref>، متصل می‌کنند. گوانگجو همچنین با راه‌آهن به [[هنگ کنگ\|هنگ‌کنگ]]، [[پکن]]<ref>Beijing</ref>، و [[شانگهای]]<ref> Shanghai</ref> متصل است و [[فرودگاه]] بین‌المللی پررفت و آمدی دارد. با وجود این که گوانگجو درست در جنوب مدار رأس‌السرطان قرار دارد، آب و هوای نیمه‌گرمسیری مرطوب دارد که تحت تأثیر بادهای موسمی شرق آسیاست. تابستان‌ها مرطوب با دما و رطوبت بالایند. زمستان‌ها معتدل و نسبتاً خشک هستند. میزان بارندگی سالانه در منطقه شهری بیش از 1.950 میلی‌متر است.

	~~ ~~

	----		----

	[[Category:جغرافیای آسیا]] [[Category:جغرافیای انسانی چین]]		[[Category:جغرافیای آسیا]] [[Category:جغرافیای انسانی چین]]

Shahraabi در ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۱۴

2026-02-13T14:14:24Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۱۴
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	\| تولیدات و صنایع مهم = صنایع کشتی‌سازی، ماشین‌سازی و تولید خودرو، وسایل الکترونیکی، مواد شیمیایی، و پارچه		\| تولیدات و صنایع مهم = صنایع کشتی‌سازی، ماشین‌سازی و تولید خودرو، وسایل الکترونیکی، مواد شیمیایی، و پارچه

	\| برخی بناهای مهم = تالار یادوارۀ سون ‌یات‌‌‌سن؛ ~~اقامتگاه سابق بازرگانان خارجی؛~~ مسجدی که ~~گفته می‌شود~~ قدیمی‌ترین مسجد چین است؛ و زادگاه سون یات‌سن، رهبر انقلاب چین		\| برخی بناهای مهم = تالار یادوارۀ سون ‌یات‌‌‌سن؛ مسجدی که قدیمی‌ترین مسجد چین است؛ و زادگاه سون یات‌سن، رهبر انقلاب چین
	\| شهر ها و آبادی های مهم =		\| شهر ها و آبادی های مهم =
	}}		}}

Shahraabi در ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۱۲

2026-02-13T14:12:47Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۱۲
خط ۱:		خط ۱:
			{{الگو:جعبه اطلاعات شهر6
			\| کشور =چین

			\| نام فارسی = گوانْگجو


			\|نام لاتین = Guangzhou


			\| نام‌ قدیمی =
			\| نام دیگر =کانتون

			\| استان = گوانگ‌دونگ
			\| شهرستان =
			\| بخش =
			\| موقعیت = جنوب چین

			\| جمعیت = 18,676,605 نفر (۲۰۲۰)

			\| مساحت = 7,434 کیلومتر مربع


			\| نوع اقلیم =
			\| ارتفاع از سطح دریا = ۲۱ متر
			\| تولیدات و صنایع مهم = صنایع کشتی‌سازی، ماشین‌سازی و تولید خودرو، وسایل الکترونیکی، مواد شیمیایی، و پارچه

			\| برخی بناهای مهم = تالار یادوارۀ سون ‌یات‌‌‌سن؛ اقامتگاه سابق بازرگانان خارجی؛ مسجدی که گفته می‌شود قدیمی‌ترین مسجد چین است؛ و زادگاه سون یات‌سن، رهبر انقلاب چین
			\| شهر ها و آبادی های مهم =
			}}
	[[پرونده:36149300.jpg\|بندانگشتی\|برج گوانگجو]]		[[پرونده:36149300.jpg\|بندانگشتی\|برج گوانگجو]]
	گوانْگجو (Guangzhou)		گوانْگجو (Guangzhou)

Shahraabi در ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۰۸

2026-02-13T14:08:24Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۰۸
خط ۴:		خط ۴:
	(یا: کانتون<ref>Canton</ref>) مرکز استان [[گوانگ دونگ\|گوانگ‌دونگ]]<ref>Guangdong		(یا: کانتون<ref>Canton</ref>) مرکز استان [[گوانگ دونگ\|گوانگ‌دونگ]]<ref>Guangdong

	</ref> در جنوب [[چین]]، با ۳,~~۴۷۳~~,~~۸۰۰~~ نفر جمعیت (~~۲۰۰۳~~). صنایع کشتی‌سازی، ماشین‌سازی و تولید [[خودرو]]، وسایل الکترونیکی، مواد شیمیایی، و پارچه دارد. عارضه‌های این استان عبارت‌اند از تالار یادوارۀ سون ‌یات‌‌‌سن<ref>Sun yat-sen Memorial Hall </ref>؛ جزیرۀ شامِین<ref>Shamian Island </ref>، اقامتگاه سابق بازرگانان خارجی؛ مسجدی که گفته می‌شود قدیمی‌ترین مسجد چین است؛ و زادگاه سون یات‌سن<ref>Sun Zhong Shan </ref>، رهبر انقلاب چین. گوانگجو تا زمان سلطنت خاندان [[تانگ، سلسله\|تانگ]]<ref>Tang </ref> (حک: قرون ۷ تا ۹م) مهم‌ترین بندر تجارت خارجی چین با جامعۀ بزرگ عرب به‌شمار می‌رفت. پرتغالی‌ها نخستین اروپاییانی بودند که در ۱۵۱۶ از این شهر دیدن کردند. بین ۱۷۳۰ و ۱۸۴۰، گوانگجو تنها بندر چین محسوب می‌شد که به روی تجارت با اروپاییان باز بود. از ۱۸۴۲ تا ۱۹۳۸، که به اشغال [[ژاپن]] درآمد، بندر آزاد بود. گوانگجو مرکز شبکۀ‌ جاده‌ای و [[راه آهن\|راه‌آهن]] در استان گوانگ‌دونگ است؛ بزرگراه‌ها و شبکۀ راه‌آهن سریع‌السیر آن را به [[شن جن\|شن‌جن]]<ref>Shenzhen </ref> و جوهای<ref>Zhuhai</ref>، در نزدیکی [[ماکائو]]<ref> Macau </ref>، متصل می‌کنند. گوانگجو همچنین با راه‌آهن به [[هنگ کنگ\|هنگ‌کنگ]]، [[پکن]]<ref>Beijing</ref>، و [[شانگهای]]<ref> Shanghai</ref> متصل است و [[فرودگاه]] بین‌المللی پررفت و آمدی دارد.		</ref> در جنوب [[چین]]، با 18,676,605 نفر جمعیت (۲۰۲۰) و 7,434 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع ۲۱ متری از سطح دریا واقع شده است. صنایع کشتی‌سازی، ماشین‌سازی و تولید [[خودرو]]، وسایل الکترونیکی، مواد شیمیایی، و پارچه دارد. عارضه‌های این استان عبارت‌اند از تالار یادوارۀ سون ‌یات‌‌‌سن<ref>Sun yat-sen Memorial Hall </ref>؛ جزیرۀ شامِین<ref>Shamian Island </ref>، اقامتگاه سابق بازرگانان خارجی؛ مسجدی که گفته می‌شود قدیمی‌ترین مسجد چین است؛ و زادگاه سون یات‌سن<ref>Sun Zhong Shan </ref>، رهبر انقلاب چین. گوانگجو تا زمان سلطنت خاندان [[تانگ، سلسله\|تانگ]]<ref>Tang </ref> (حک: قرون ۷ تا ۹م) مهم‌ترین بندر تجارت خارجی چین با جامعۀ بزرگ عرب به‌شمار می‌رفت. پرتغالی‌ها نخستین اروپاییانی بودند که در ۱۵۱۶ از این شهر دیدن کردند. بین ۱۷۳۰ و ۱۸۴۰، گوانگجو تنها بندر چین محسوب می‌شد که به روی تجارت با اروپاییان باز بود. از ۱۸۴۲ تا ۱۹۳۸، که به اشغال [[ژاپن]] درآمد، بندر آزاد بود. گوانگجو مرکز شبکۀ‌ جاده‌ای و [[راه آهن\|راه‌آهن]] در استان گوانگ‌دونگ است؛ بزرگراه‌ها و شبکۀ راه‌آهن سریع‌السیر آن را به [[شن جن\|شن‌جن]]<ref>Shenzhen </ref> و جوهای<ref>Zhuhai</ref>، در نزدیکی [[ماکائو]]<ref> Macau </ref>، متصل می‌کنند. گوانگجو همچنین با راه‌آهن به [[هنگ کنگ\|هنگ‌کنگ]]، [[پکن]]<ref>Beijing</ref>، و [[شانگهای]]<ref> Shanghai</ref> متصل است و [[فرودگاه]] بین‌المللی پررفت و آمدی دارد.

Shahraabi در ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۳۳

2026-02-13T07:33:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۳۳
خط ۲:		خط ۲:
	گوانْگجو (Guangzhou)		گوانْگجو (Guangzhou)

	(یا: کانتون<ref>Canton</ref>) مرکز استان گوانگ‌دونگ<ref>Guangdong		(یا: کانتون<ref>Canton</ref>) مرکز استان [[گوانگ دونگ\|گوانگ‌دونگ]]<ref>Guangdong

	</ref> در جنوب ~~چین،~~ با ۳,۴۷۳,۸۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۳). صنایع کشتی‌سازی، ماشین‌سازی و تولید ~~خودرو،~~ وسایل الکترونیکی، مواد شیمیایی، و پارچه دارد. عارضه‌های این استان عبارت‌اند از تالار یادوارۀ سون ‌یات‌‌‌سن<ref>Sun yat-sen Memorial Hall </ref>؛ جزیرۀ شامِین<ref>Shamian Island </ref>، اقامتگاه سابق بازرگانان خارجی؛ مسجدی که گفته می‌شود قدیمی‌ترین مسجد چین است؛ و زادگاه سون یات‌سن<ref>Sun Zhong Shan </ref>، رهبر انقلاب چین. گوانگجو تا زمان سلطنت خاندان تانگ<ref>Tang </ref> (حک: قرون ۷ تا ۹م) مهم‌ترین بندر تجارت خارجی چین با جامعۀ بزرگ عرب به‌شمار می‌رفت. پرتغالی‌ها نخستین اروپاییانی بودند که در ۱۵۱۶ از این شهر دیدن کردند. بین ۱۷۳۰ و ۱۸۴۰، گوانگجو تنها بندر چین محسوب می‌شد که به روی تجارت با اروپاییان باز بود. از ۱۸۴۲ تا ۱۹۳۸، که به اشغال ژاپن درآمد، بندر آزاد بود. گوانگجو مرکز شبکۀ‌ جاده‌ای و راه‌آهن در استان گوانگ‌دونگ است؛ بزرگراه‌ها و شبکۀ راه‌آهن سریع‌السیر آن را به شن‌جن<ref>Shenzhen </ref> و جوهای<ref>Zhuhai</ref>، در نزدیکی ماکائو<ref> Macau </ref>، متصل می‌کنند. گوانگجو همچنین با راه‌آهن به ~~هنگ‌کنگ،~~ پکن<ref>Beijing</ref>، و شانگهای<ref> Shanghai</ref> متصل است و فرودگاه بین‌المللی پررفت و آمدی دارد.		</ref> در جنوب [[چین]]، با ۳,۴۷۳,۸۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۳). صنایع کشتی‌سازی، ماشین‌سازی و تولید [[خودرو]]، وسایل الکترونیکی، مواد شیمیایی، و پارچه دارد. عارضه‌های این استان عبارت‌اند از تالار یادوارۀ سون ‌یات‌‌‌سن<ref>Sun yat-sen Memorial Hall </ref>؛ جزیرۀ شامِین<ref>Shamian Island </ref>، اقامتگاه سابق بازرگانان خارجی؛ مسجدی که گفته می‌شود قدیمی‌ترین مسجد چین است؛ و زادگاه سون یات‌سن<ref>Sun Zhong Shan </ref>، رهبر انقلاب چین. گوانگجو تا زمان سلطنت خاندان [[تانگ، سلسله\|تانگ]]<ref>Tang </ref> (حک: قرون ۷ تا ۹م) مهم‌ترین بندر تجارت خارجی چین با جامعۀ بزرگ عرب به‌شمار می‌رفت. پرتغالی‌ها نخستین اروپاییانی بودند که در ۱۵۱۶ از این شهر دیدن کردند. بین ۱۷۳۰ و ۱۸۴۰، گوانگجو تنها بندر چین محسوب می‌شد که به روی تجارت با اروپاییان باز بود. از ۱۸۴۲ تا ۱۹۳۸، که به اشغال [[ژاپن]] درآمد، بندر آزاد بود. گوانگجو مرکز شبکۀ‌ جاده‌ای و [[راه آهن\|راه‌آهن]] در استان گوانگ‌دونگ است؛ بزرگراه‌ها و شبکۀ راه‌آهن سریع‌السیر آن را به [[شن جن\|شن‌جن]]<ref>Shenzhen </ref> و جوهای<ref>Zhuhai</ref>، در نزدیکی [[ماکائو]]<ref> Macau </ref>، متصل می‌کنند. گوانگجو همچنین با راه‌آهن به [[هنگ کنگ\|هنگ‌کنگ]]، [[پکن]]<ref>Beijing</ref>، و [[شانگهای]]<ref> Shanghai</ref> متصل است و [[فرودگاه]] بین‌المللی پررفت و آمدی دارد.

Shahraabi در ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۱۷

2026-02-13T07:17:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۱۷
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:36149300.jpg\|بندانگشتی\|برج گوانگجو]]
	گوانْگجو (Guangzhou)		گوانْگجو (Guangzhou)

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

گوانْگجو (Guangzhou)

(یا: کانتون<ref>Canton</ref>) مرکز استان گوانگ‌دونگ<ref>Guangdong

</ref> در جنوب چین، با ۳,۴۷۳,۸۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۳). صنایع کشتی‌سازی، ماشین‌سازی و تولید خودرو، وسایل الکترونیکی، مواد شیمیایی، و پارچه دارد. عارضه‌های این استان عبارت‌اند از تالار یادوارۀ سون ‌یات‌‌‌سن<ref>Sun yat-sen Memorial Hall </ref>؛ جزیرۀ شامِین<ref>Shamian Island </ref>، اقامتگاه سابق بازرگانان خارجی؛ مسجدی که گفته می‌شود قدیمی‌ترین مسجد چین است؛ و زادگاه سون یات‌سن<ref>Sun Zhong Shan </ref>، رهبر انقلاب چین. گوانگجو تا زمان سلطنت خاندان تانگ<ref>Tang </ref> (حک: قرون ۷ تا ۹م) مهم‌ترین بندر تجارت خارجی چین با جامعۀ بزرگ عرب به‌شمار می‌رفت. پرتغالی‌ها نخستین اروپاییانی بودند که در ۱۵۱۶ از این شهر دیدن کردند. بین ۱۷۳۰ و ۱۸۴۰، گوانگجو تنها بندر چین محسوب می‌شد که به روی تجارت با اروپاییان باز بود. از ۱۸۴۲ تا ۱۹۳۸، که به اشغال ژاپن درآمد، بندر آزاد بود. گوانگجو مرکز شبکۀ‌ جاده‌ای و راه‌آهن در استان گوانگ‌دونگ است؛ بزرگراه‌ها و شبکۀ راه‌آهن سریع‌السیر آن را به شن‌جن<ref>Shenzhen </ref> و جوهای<ref>Zhuhai</ref>، در نزدیکی ماکائو<ref> Macau </ref>، متصل می‌کنند. گوانگجو همچنین با راه‌آهن به هنگ‌کنگ، پکن<ref>Beijing</ref>، و شانگهای<ref> Shanghai</ref> متصل است و فرودگاه بین‌المللی پررفت و آمدی دارد.

 

----

[[Category:جغرافیای آسیا]] [[Category:جغرافیای انسانی چین]]