| عنوان نمایشی | وردی، جوزپه (۱۸۱۳ـ۱۹۰۱) |
| کلید پیشفرض مرتبسازی | وردی، جوزپه (۱۸۱۳ـ۱۹۰۱) |
| حجم صفحه (بایت) | ۴٬۸۶۳ |
| شناسهٔ فضای نام | 0 |
| شناسهٔ صفحه | 40067800 |
| زبان محتوای صفحه | fa - فارسی |
| مدل محتوای صفحه | ویکیمتن |
| فهرستکردن توسط رباتها | مجاز |
| تعداد تغییرمسیرها به این صفحه | ۳ |
| شمرده شده به عنوان صفحهٔ محتوایی | بله |
| تصویر صفحه |  |
| سازندۀ صفحه | Mohammadi2 (بحث | مشارکتها) |
| تاریخ ایجاد صفحه | ۳ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۱۳ |
| آخرین ویرایشگر | Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) |
| تاریخ آخرین ویرایش | ۱۵ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۰۱ |
| تعداد کلی ویرایشها | ۴ |
| تعداد کلی نویسندگان یکتا | ۳ |
| تعداد ویرایشهای اخیر (در ۹۰ روز گذشته) | ۱ |
| تعداد نویسندگان یکتای اخیر | ۱ |
Description | Content |
Article description: (description)
This attribute controls the content of the description and og:description elements. | وردی، جوزپِّه (۱۸۱۳ـ۱۹۰۱) (Verdi, Giuseppe)اپراساز ایتالیایی دوران رمانتیک[۱]. سبک اپرایی سرزمین خود را به قلههای تازهای از بیان پرشور رساند. در ۱۸۴۲ اپرای نَبوکَدنِصَّر[۲] را ساخت، و پس از آن نوبت به اِرنانی[۳] (۱۸۴۴) و ریگوِلتّو[۴] (۱۸۵۱) رسید. ازجمله آثار اوست: تروبادور (نغمهسرا)[۵] ولاتراویاتا[۶] (هردو ۱۸۵۳)، آئیدا (۱۸۷۱)، و شاهکارهای دوران پیری او، اُتللو[۷] (۱۸۷۷) و فالستاف[۸] (۱۸۹۳). رکویِم[۹] (۱۸۷۴) او به یادِ شاعر و رماننویس معاصرش، آلِسّاندرو ماندزونی[۱۰]، ساخته شد. موسیقی وردی اساساً خصیصهایی ایتالیایی دارد، و هیچ نشانی از نفوذ واگنر[۱۱] در آن دیده نمیشود، هرچند که او در آثار اخیر خود (اُتللو و فالستاف) به پرورش و پیشبرد ساختاری نمایشی و بافتی پیوستهتر پرداخت که تحت سلطۀ ارکستر قرار داشت. وردی در اواسط قرن ۱۹ مظهر مبارزۀ ایتالیا برای استقلال از اتریش شد، و مدام با مقامات اتریشی که حس میکردند اپراهای او روح ملیگرایی ایتالیایی را تقویت میکند، درگیری پیدا میکرد. وردی جانشین هُنری دونیتْسِتّی[۱۲] و بلّینی[۱۳] است، اما ارزش بسیاری به احساسات پرشور و رنجآلود میدهد. سِیر تکامل موسیقایی او فراز و نشیبها و گوناگونیهایی همپایۀ بتهوون دارد؛ تغزلگرایی او همواره پایدار است، اما آخرین آثارش از معنویتی کمنظیر، نوعی پالایش و خودآگاهی مذهبی، نشان دارند که او را در میان بزرگترین آهنگسازان موسیقی مذهبی، و نیز اپرا، قرار میدهد. از دیگر جمله آثار اوست: اپرا: کنت دی سان بونیفاچو[۱۴] (۱۸۳۹)، لمباردیاییها در جنگ صلیبی اول[۱۵] (۱۸۴۳)، ژاندارک[۱۶] (۱۸۴۵)، آتّیلا[۱۷] (۱۸۴۵ـ۱۸۴۶)، بیتالمقدس (اورشلیم) (روایت فرانسوی بازنگریشدۀ لمباردیاییها، ۱۸۴۷)، نبرد لِنیانو[۱۸] (۱۸۴۹)، وسپرهای سیسیلیایی[۱۹] (۱۸۵۵)، آرولدو[۲۰] (بازنگری استیفِّلیو، ۱۸۵۷)، (۱۸۵۹). کُرال: پاتِر نوستِر[۲۱]، آوه ماریا[۲۲]، لائودا آلاّ وِرجینه ماریا[۲۳]. |
