منگس، آنتون رافائل: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۴: خط ۴:
مِنْگْس، آنتون رافائِل (۱۷۲۸ـ۱۷۷۹م)(Mengs, Anton Raffael)<br />  
مِنْگْس، آنتون رافائِل (۱۷۲۸ـ۱۷۷۹م)(Mengs, Anton Raffael)<br />  


نقاش آلمانی. در [[آلمان]]، [[اسپانیا]]، و [[ایتالیا]] هنرآفرینی کرد. از دوستان [[وینکلمان، یوهان یواخیم (۱۷۱۷ـ۱۷۶۸)|وینکلمان]]<ref>Winckelmann </ref>، مورخ هنر، و از سرآمدان [[نیوکلاسی سیسم|نئوکلاسی‌سیسم]]<ref>neoclassicism </ref> بود؛ تک‌چهره‌ و نیز دیوارنگاره‌<ref>fresco </ref>هایی با مضامین اساطیری، ازجمله ''پارناسوس''<ref>''Parnassus''</ref> (۱۷۶۱م؛ ویلای آلبانی، [[رم، شهر|رم]]<ref>Villa Albani, Rome </ref>)، پدید آورد. منگس را در کودکی به رم بردند، و دیری نگذشت که با تک‌چهره‌های پاستلی<ref>pastel </ref>اش به‌شهرت رسید، و رقیب [[باتونی، پومپئو (۱۷۰۸ـ۱۷۸۷م)|باتونی]]<ref>Batoni </ref> در تک‌چهره‌سازی شد. در ۱۷۴۵م در [[درسدن]]<ref>Dresden </ref> به مقام نقاش دربار دست یافت. (۱۷۶۱ تا ۱۷۷۷م) سال‌ها برای [[شارل سوم (۸۳۹ ـ ۸۸۸ م)|شارل سوم]]<ref>Charles III </ref> در [[اسپانیا]] کار کرد و به کشیدن تک‌چهره و تزیین کاخ‌های سلطنتی پرداخت. از ۱۷۷۲ تا ۱۷۷۳م در [[واتیکان]] آثاری پدید آورد. هنر نئوکلاسیک او به‌تدریج [[روکوکو]]<ref>rococo </ref>ی پربار [[تیه پولو، جووانی باتیستا (۱۶۹۶ـ۱۷۷۰)|تیه‌پولو]]<ref>Tiepolo </ref> را از سکه انداخت. منگس در آوسیکِ<ref>Aussig </ref> [[بوهم]] به‌دنیا آمد. پدرش ایسمائل منگس<ref>Ismael Mengs </ref> ( ـ۱۷۶۴م)، در درسدن نقاش دربار بود. اندیشه‌هایش در باب هنر در کتاب ''ملاحظاتی در مورد زیبایی و ذوق در نقاشی''<ref>''Considerations on Beauty and Taste in Painting''</ref> (۱۷۶۲م) به‌چاپ رسید.
نقاش آلمانی. در [[آلمان]]، [[اسپانیا]]، و [[ایتالیا]] هنرآفرینی کرد. از دوستان [[وینکلمان، یوهان یواخیم (۱۷۱۷ـ۱۷۶۸)|وینکلمان]]<ref>Winckelmann </ref>، مورخ هنر، و از سرآمدان [[نئوکلاسی سیسم|نئوکلاسی‌سیسم]]<ref>neoclassicism </ref> بود؛ تک‌چهره‌ و نیز دیوارنگاره‌<ref>fresco </ref>هایی با مضامین اساطیری، ازجمله ''پارناسوس''<ref>''Parnassus''</ref> (۱۷۶۱م؛ ویلای آلبانی، [[رم، شهر|رم]]<ref>Villa Albani, Rome </ref>)، پدید آورد. منگس را در کودکی به رم بردند، و دیری نگذشت که با تک‌چهره‌های پاستلی<ref>pastel </ref>اش به‌شهرت رسید، و رقیب [[باتونی، پومپئو (۱۷۰۸ـ۱۷۸۷م)|باتونی]]<ref>Batoni </ref> در تک‌چهره‌سازی شد. در ۱۷۴۵م در [[درسدن]]<ref>Dresden </ref> به مقام نقاش دربار دست یافت. (۱۷۶۱ تا ۱۷۷۷م) سال‌ها برای [[شارل سوم (۸۳۹ ـ ۸۸۸ م)|شارل سوم]]<ref>Charles III </ref> در [[اسپانیا]] کار کرد و به کشیدن تک‌چهره و تزیین کاخ‌های سلطنتی پرداخت. از ۱۷۷۲ تا ۱۷۷۳م در [[واتیکان]] آثاری پدید آورد. هنر نئوکلاسیک او به‌تدریج [[روکوکو]]<ref>rococo </ref>ی پربار [[تیه پولو، جووانی باتیستا (۱۶۹۶ـ۱۷۷۰)|تیه‌پولو]]<ref>Tiepolo </ref> را از سکه انداخت. منگس در آوسیکِ<ref>Aussig </ref> [[بوهم]] به‌دنیا آمد. پدرش ایسمائل منگس<ref>Ismael Mengs </ref> ( ـ۱۷۶۴م)، در درسدن نقاش دربار بود. اندیشه‌هایش در باب هنر در کتاب ''ملاحظاتی در مورد زیبایی و ذوق در نقاشی''<ref>''Considerations on Beauty and Taste in Painting''</ref> (۱۷۶۲م) به‌چاپ رسید.


&nbsp;
&nbsp;

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۳ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۳:۲۷

آنتون رافائل منگس
Anton Raffael Mengs
زادروز آوسیک بوهم ۱۷۲۸م
درگذشت ۱۷۷۹م
ملیت آلمانی
شغل و تخصص اصلی نقاش
سبک نئوکلاسی‌سیسم
آثار پارناسوس (۱۷۶۱م؛ ویلای آلبانی، رم)
گروه مقاله نگارگری و مجسمه سازی جهان
خویشاوندان سرشناس ایسمائل منگس (پدر)
ماریا لوئیزا از اسپانیا اثر آنتون رافائل منگس

مِنْگْس، آنتون رافائِل (۱۷۲۸ـ۱۷۷۹م)(Mengs, Anton Raffael)

نقاش آلمانی. در آلمان، اسپانیا، و ایتالیا هنرآفرینی کرد. از دوستان وینکلمان[۱]، مورخ هنر، و از سرآمدان نئوکلاسی‌سیسم[۲] بود؛ تک‌چهره‌ و نیز دیوارنگاره‌[۳]هایی با مضامین اساطیری، ازجمله پارناسوس[۴] (۱۷۶۱م؛ ویلای آلبانی، رم[۵])، پدید آورد. منگس را در کودکی به رم بردند، و دیری نگذشت که با تک‌چهره‌های پاستلی[۶]اش به‌شهرت رسید، و رقیب باتونی[۷] در تک‌چهره‌سازی شد. در ۱۷۴۵م در درسدن[۸] به مقام نقاش دربار دست یافت. (۱۷۶۱ تا ۱۷۷۷م) سال‌ها برای شارل سوم[۹] در اسپانیا کار کرد و به کشیدن تک‌چهره و تزیین کاخ‌های سلطنتی پرداخت. از ۱۷۷۲ تا ۱۷۷۳م در واتیکان آثاری پدید آورد. هنر نئوکلاسیک او به‌تدریج روکوکو[۱۰]ی پربار تیه‌پولو[۱۱] را از سکه انداخت. منگس در آوسیکِ[۱۲] بوهم به‌دنیا آمد. پدرش ایسمائل منگس[۱۳] ( ـ۱۷۶۴م)، در درسدن نقاش دربار بود. اندیشه‌هایش در باب هنر در کتاب ملاحظاتی در مورد زیبایی و ذوق در نقاشی[۱۴] (۱۷۶۲م) به‌چاپ رسید.

 


  1. ↑ Winckelmann
  2. ↑ neoclassicism
  3. ↑ fresco
  4. ↑ Parnassus
  5. ↑ Villa Albani, Rome
  6. ↑ pastel
  7. ↑ Batoni
  8. ↑ Dresden
  9. ↑ Charles III
  10. ↑ rococo
  11. ↑ Tiepolo
  12. ↑ Aussig
  13. ↑ Ismael Mengs
  14. ↑ Considerations on Beauty and Taste in Painting