کوه موروداغ: تفاوت میان نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «کوه موروداغ از مهمترین و شناختهشدهترین ارتفاعات طبیعی در استان آذربایجان شرقی، در 35 کیلومتری غرب شهر تبریز. موروداغ از نظر جغرافیایی در محدوده شهرستان تبریز و در نزدیکی شهرهای خسروشهر، اسکو، شهر|اسک...» ایجاد کرد) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
کوه موروداغ | کوه موروداغ | ||
رشتهکوهی در 35کیلومتری غرب [[تبریز، شهر|شهر تبریز]]، استان [[آذربایجان شرقی]]. در محدودۀ [[تبریز، شهرستان|شهرستان تبریز]] و در نزدیکی شهرهای [[خسروشهر]]، [[اسکو، شهر|اسکو]] و روستاهای دامنهای منطقه واقع شده است. از شمال به درهها و ارتفاعات منتهی به [[ارومیه، دریاچه|دریاچه ارومیه]] و از شرق به دشت تبریز محدود میشود. بلندترين قلۀ آن 2210متر ارتفاع دارد. موروداغ به صورت رشتهای نسبتاً طولانی از شمال غرب به جنوب شرق امتداد دارد و شیب شرقی آن به سوی دشت تبریز ملایمتر است؛ در حالی که دامنههای غربی آن به سوی حوضۀ آبریز دریاچۀ ارومیه شیب بیشتری دارند. | |||
پوشش گیاهی موروداغ متناسب با اقلیم نیمهخشک و کوهستانی منطقه است. در دامنهها و ارتفاعات آن گیاهان مرتعی، درختچههای مقاوم به خشکی و گونههای بومی مانند گون، درمنه و برخی گیاهان دارویی رشد میکنند. این پوشش گیاهی علاوه بر ایجاد زیستگاهی برای گونههای مختلف جانوری، در جلوگیری از فرسایش خاک نیز نقش مهمی دارد. | |||
---- | |||
[[رده:جغرافیای ایران]] | [[رده:جغرافیای ایران]] | ||
[[رده:جغرافیای طبیعی ایران - کوه]] | [[رده:جغرافیای طبیعی ایران - کوه]] | ||
[[رده:آذربایجان شرقی]] | [[رده:آذربایجان شرقی]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۷ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۲۵
کوه موروداغ
رشتهکوهی در 35کیلومتری غرب شهر تبریز، استان آذربایجان شرقی. در محدودۀ شهرستان تبریز و در نزدیکی شهرهای خسروشهر، اسکو و روستاهای دامنهای منطقه واقع شده است. از شمال به درهها و ارتفاعات منتهی به دریاچه ارومیه و از شرق به دشت تبریز محدود میشود. بلندترين قلۀ آن 2210متر ارتفاع دارد. موروداغ به صورت رشتهای نسبتاً طولانی از شمال غرب به جنوب شرق امتداد دارد و شیب شرقی آن به سوی دشت تبریز ملایمتر است؛ در حالی که دامنههای غربی آن به سوی حوضۀ آبریز دریاچۀ ارومیه شیب بیشتری دارند.
پوشش گیاهی موروداغ متناسب با اقلیم نیمهخشک و کوهستانی منطقه است. در دامنهها و ارتفاعات آن گیاهان مرتعی، درختچههای مقاوم به خشکی و گونههای بومی مانند گون، درمنه و برخی گیاهان دارویی رشد میکنند. این پوشش گیاهی علاوه بر ایجاد زیستگاهی برای گونههای مختلف جانوری، در جلوگیری از فرسایش خاک نیز نقش مهمی دارد.