کجور: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
(جایگزینی متن - '\\3' به '<!--3')
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:


کُجور <br>
کجور (Kojur)<br>
<p>روستایی در استان مازندران، شهرستان نوشهر، بخش کُجور. با ارتفاع ۱,۴۹۰متر، در منطقه‌ای کوهستانی، در ۱۲۱کیلومتری غرب جنوبی ساری و ۳۵کیلومتری جنوب شرقی نوشهر، سر راه فرعی‌ رویان (علمده) به پول و مرزن‌آباد قرار دارد. رودخانۀ کجور از کنار این شهر می‌گذرد. اقلیم آن معتدلِ مایل به سرد و مرطوبِ جنگلی است.</p>
شهری در استان مازندران، شهرستان نوشهر، مرکز بخش کجور. با ارتفاع ۱,550متر، در منطقه‌ای کوهستانی، در ۱۲2کیلومتری غرب جنوبی ساری و ۳۵کیلومتری جنوب شرقی نوشهر، سر راه فرعی‌ رویان به پول و مرزن‌آباد قرار دارد. رودخانۀ کجور از کنار این شهر می‌گذرد. اقلیم آن معتدلِ مایل به سرد و مرطوبِ جنگلی است. در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت آن 3,120نفر بوده است.
<br><!--35161000-->
کجور در زمان تشکیل پادشاهی رویان، اسپهبدنشین پادوسبانان بود. پس از سقوط رستمدار، آبادی‌های کوهستان کجور و قشلاق آن به مرکزیت چالوس درآمد. در تاخت‌وتاز مغولان خراب شد. ملک جلال‌الدوله اسکندر (734 ـ 761ق) در 746ق بنای شهر کجور را گذاشت. کیومرث‌ ابن‌ بیستون (807 ـ 857ق)، منطقۀ وسیعی چون رویان، نور و کجور که رستمدار نامیده می‌شد، را به مذهب شیعۀ امامیه درآورد. پس از مرگ او، ملک‌کاوس و فرزندانش تا 957ق در کجور حکومت داشتند. در عصر صفویه طوایفی از اقوام کرد از نواحی غربی ایران به کجور و پیرامون آن کوچانده شدند. منطقۀ کجور از حدود 1195ق به همراه تنکابن و کلاردشت محال ثلاث نامیده می‌شد. کجور در 1369ش بخش و در 1392ش شهر شد.
----<br><!--35161000-->
[[رده:جغرافیای ایران]]
[[رده:جغرافیای ایران]]
[[رده:مازندران]]
[[رده:مازندران]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۸ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۳۳

کجور (Kojur)
شهری در استان مازندران، شهرستان نوشهر، مرکز بخش کجور. با ارتفاع ۱,550متر، در منطقه‌ای کوهستانی، در ۱۲2کیلومتری غرب جنوبی ساری و ۳۵کیلومتری جنوب شرقی نوشهر، سر راه فرعی‌ رویان به پول و مرزن‌آباد قرار دارد. رودخانۀ کجور از کنار این شهر می‌گذرد. اقلیم آن معتدلِ مایل به سرد و مرطوبِ جنگلی است. در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت آن 3,120نفر بوده است. کجور در زمان تشکیل پادشاهی رویان، اسپهبدنشین پادوسبانان بود. پس از سقوط رستمدار، آبادی‌های کوهستان کجور و قشلاق آن به مرکزیت چالوس درآمد. در تاخت‌وتاز مغولان خراب شد. ملک جلال‌الدوله اسکندر (734 ـ 761ق) در 746ق بنای شهر کجور را گذاشت. کیومرث‌ ابن‌ بیستون (807 ـ 857ق)، منطقۀ وسیعی چون رویان، نور و کجور که رستمدار نامیده می‌شد، را به مذهب شیعۀ امامیه درآورد. پس از مرگ او، ملک‌کاوس و فرزندانش تا 957ق در کجور حکومت داشتند. در عصر صفویه طوایفی از اقوام کرد از نواحی غربی ایران به کجور و پیرامون آن کوچانده شدند. منطقۀ کجور از حدود 1195ق به همراه تنکابن و کلاردشت محال ثلاث نامیده می‌شد. کجور در 1369ش بخش و در 1392ش شهر شد.