سد بارزو: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{الگو:جعبه اطلاعات اماکن5|نام=سد شیریندره|کشور=ایران|نام لاتین=Barzoo Dam|نامهای دیگر=شیروان|موقعیت=فاصله 40کیلومتری شمال شهر شیروان|کاربری=مخزنی|مشخصات معماری=ارتفاع از پی: 83متر؛ ارتفاع از بستر: 22متر؛ طول تاج: 325متر؛ حجم کل سد: 92 میلیون مترمکعب|سازنده=|زمان ساخت=۱۳۷2ش}} | |||
[[پرونده:2042190940.jpg|بندانگشتی|360x360پیکسل|سد بارزو]] | [[پرونده:2042190940.jpg|بندانگشتی|360x360پیکسل|سد بارزو]] | ||
سد بارزو (Barzoo Dam) | سد بارزو (Barzoo Dam) | ||
(یا: سد شیروان) سد مخزنی بتنی از نوع دوقوسی نامتقارن بر روی رودخانۀ قلچق (از سرشاخههای رودخانۀ اترک) در استان خراسان | (یا: سد شیروان) سد مخزنی بتنی از نوع دوقوسی نامتقارن بر روی رودخانۀ قلچق (از سرشاخههای رودخانۀ اترک) در [[خراسان شمالی، استان|استان خراسان شمالی]]، [[شیروان، شهرستان|شهرستان شیروان]] و در فاصلۀ 40کیلومتری شمال [[شیروان، شهر|شهر شیروان]]. طول تاج سد 325متر، ارتفاع آن از پی 83متر و ظرفیت آبی مخزن آن (دریاچۀ پشت سد) 92میلیون مترمکعب است. برای مهار آب و کنترل سیلابها، تأمین سالانه ۱۰میلیون مترمکعب آب شرب شهر شیروان، ۳۰میلیون و ۶۰۰هزار مترمکعب آب مورد نیاز صنعت، ۳۰میلیون مترمکعب آب مورد نیاز زمینهای کشاورزی پاییندست و ۸۰۰هزار مترمکعب آب مورد نیاز زیستمحیطی ساخته شده است. شبکۀ آبیاری زمینهای پاییندست این سد 5هزار و ۷۱۳ هکتار زمین را زیر پوشش دارد. عملیات ساخت سد بازو در دی 1372 آغاز شد و در دی 1380ش افتتاح گردید. رود قلچق پس از این سد، در درهای که به نام رودخانه شهرت دارد به جریانش ادامه میدهد و در مسیر زمینهای چندین روستا (از جمله قلچق) را نیز آبیاری میکند. این رود در انتها و در میانۀ شهر شیروان با نام رود چایلیق به رود اترک میریزد. نام سد از روستایی به همین نام در جنوب آن گرفته شده است. | ||
دریاچۀ پشت این سد زیستگاه پرندگان بومی یا مهاجری از قبیل | دریاچۀ پشت این سد زیستگاه پرندگان بومی یا مهاجری از قبیل [[چنگر]]، اردک سرسیاه، اردک نوکپهن، خوتکای ابروسفید، کاکایی سیاه، باکلان کوچک، حواصیل سفید بزرگ، حواصیل خاکستری و همچنین چندین گونه آبزی است. پس از سد شیریندره دومین سد بزرگ خراسان شمالی است. | ||
---- | ---- | ||
[[رده:معماری]] | [[رده:معماری]] | ||
[[رده:ابنیه معاصر]] | [[رده:ابنیه معاصر]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۷ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۴۳
| سد شیریندره | |
|---|---|
| نام فارسی | سد شیریندره |
| کشور | ایران |
| نام لاتین | Barzoo Dam |
| نامهای دیگر | شیروان |
| موقعیت | فاصله 40کیلومتری شمال شهر شیروان |
| مشخصات معماری | ارتفاع از پی: 83متر؛ ارتفاع از بستر: 22متر؛ طول تاج: 325متر؛ حجم کل سد: 92 میلیون مترمکعب |
| زمان ساخت | ۱۳۷2ش |
سد بارزو (Barzoo Dam)
(یا: سد شیروان) سد مخزنی بتنی از نوع دوقوسی نامتقارن بر روی رودخانۀ قلچق (از سرشاخههای رودخانۀ اترک) در استان خراسان شمالی، شهرستان شیروان و در فاصلۀ 40کیلومتری شمال شهر شیروان. طول تاج سد 325متر، ارتفاع آن از پی 83متر و ظرفیت آبی مخزن آن (دریاچۀ پشت سد) 92میلیون مترمکعب است. برای مهار آب و کنترل سیلابها، تأمین سالانه ۱۰میلیون مترمکعب آب شرب شهر شیروان، ۳۰میلیون و ۶۰۰هزار مترمکعب آب مورد نیاز صنعت، ۳۰میلیون مترمکعب آب مورد نیاز زمینهای کشاورزی پاییندست و ۸۰۰هزار مترمکعب آب مورد نیاز زیستمحیطی ساخته شده است. شبکۀ آبیاری زمینهای پاییندست این سد 5هزار و ۷۱۳ هکتار زمین را زیر پوشش دارد. عملیات ساخت سد بازو در دی 1372 آغاز شد و در دی 1380ش افتتاح گردید. رود قلچق پس از این سد، در درهای که به نام رودخانه شهرت دارد به جریانش ادامه میدهد و در مسیر زمینهای چندین روستا (از جمله قلچق) را نیز آبیاری میکند. این رود در انتها و در میانۀ شهر شیروان با نام رود چایلیق به رود اترک میریزد. نام سد از روستایی به همین نام در جنوب آن گرفته شده است.
دریاچۀ پشت این سد زیستگاه پرندگان بومی یا مهاجری از قبیل چنگر، اردک سرسیاه، اردک نوکپهن، خوتکای ابروسفید، کاکایی سیاه، باکلان کوچک، حواصیل سفید بزرگ، حواصیل خاکستری و همچنین چندین گونه آبزی است. پس از سد شیریندره دومین سد بزرگ خراسان شمالی است.