حمام استاد (فاروج): تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{ الگو:جعبه اطلاعات جای‌های تاریخی ایران
| نام              =حمام استاد (فاروج)
| تصوير            =
| اندازه تصوير    =
| عنوان تصوير      =
| استان            =خراسان شمالی
| شهرستان          =فاروج
| بخش              =مرکزی
| نام محلي        =
| نام‌هاي ديگر      =
| نام‌هاي قديمي    =
| نوع بنا          =
| سال‌هاي مرمت      =
| کاربري          =حمام
| کاربري کنوني    =
| مشخصات معماري    =شامل راهروی ورودی، رختکن با پلان هشت‌ضلعی، گرمخانه (با پلان هشت‌ضلعی) و گلخن و مخازن آب
| شماره‌ثبت        =
| تاريخ ثبت ملي    =
| دوره ساخت اثر    =دوره صفوی و افشاریه
| باني اثر        =
| مالک اثر        =
}}
[[پرونده:2042190977-4.jpg|بندانگشتی|حمام استاد ]]
حمام استاد (فاروج) Ostad Bath (Farouj)
حمام استاد (فاروج) Ostad Bath (Farouj)


حمامی تاریخی مربوط به دورۀ صفویه و افشاریه در استان خراسان شمالی، شهرستان فاروج، بخش مرکزی، دهستان شاه جهان، روستای استاد. روستای استاد در 30کیلومتری جنوب غربی شهر فاروج قرار دارد. مصالح به کار رفته در بنای این حمام که در زیر زمین ساخته شده، سنگ و ملات ساروج است. این اثر تاریخی در اسفندماه 1386ش در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمامی تاریخی مربوط به دورۀ صفویه و افشاریه در [[خراسان شمالی، استان|استان خراسان شمالی]]، [[فاروج، شهرستان|شهرستان فاروج]]، بخش مرکزی، دهستان شاه جهان، روستای [[استاد (فاروج)|استاد]]. روستای استاد در 30کیلومتری جنوب غربی شهر فاروج قرار دارد. مصالح به کار رفته در بنای این حمام که در زیر زمین ساخته شده، سنگ و ملات ساروج است. این اثر تاریخی در اسفندماه 1386ش در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.




خط ۷: خط ۳۵:


حمام دارای پلان هشت‌ضلعی است و از چند بخش معدود، شامل راهروی ورودی، رختکن با پلان هشت‌ضلعی، گرمخانه (با پلان هشت‌ضلعی) و گلخن و مخازن آب تشکیل شده است. پس از ورودی حمام، ابتدا از طریق راهرویی پلکانی فضای رختکن قرار دارد که چون دیگر حمام‌های سنتی در اطراف آن سکوهایی تعبیه شده و سقفش به صورت گنبدی‌شکل است. در سقف حمام نورگیر بزرگی کار گذاشته‌اند و گنبد از داخل دارای تزئیناتی بوده که آثار نقوشی مثلثی‌شکل بر روی ساروج در آن باقی مانده. رختکن به وسیلۀ راهرویی به گرمخانه و خزینه راه دارد. آب با استفاده از گلخن گرم و با کمک تنبوشه، که لوله‌های سفالین بودند، به خزینه منتقل می‌شده است. تزئینات چشمگیری در حمام به کار نرفته است و تنها طاقچه‌هایی در گوشه کنار آن دیده می‌شود.
حمام دارای پلان هشت‌ضلعی است و از چند بخش معدود، شامل راهروی ورودی، رختکن با پلان هشت‌ضلعی، گرمخانه (با پلان هشت‌ضلعی) و گلخن و مخازن آب تشکیل شده است. پس از ورودی حمام، ابتدا از طریق راهرویی پلکانی فضای رختکن قرار دارد که چون دیگر حمام‌های سنتی در اطراف آن سکوهایی تعبیه شده و سقفش به صورت گنبدی‌شکل است. در سقف حمام نورگیر بزرگی کار گذاشته‌اند و گنبد از داخل دارای تزئیناتی بوده که آثار نقوشی مثلثی‌شکل بر روی ساروج در آن باقی مانده. رختکن به وسیلۀ راهرویی به گرمخانه و خزینه راه دارد. آب با استفاده از گلخن گرم و با کمک تنبوشه، که لوله‌های سفالین بودند، به خزینه منتقل می‌شده است. تزئینات چشمگیری در حمام به کار نرفته است و تنها طاقچه‌هایی در گوشه کنار آن دیده می‌شود.
----
[[رده:معماری]]
[[رده:ابنیه سنتی ایران]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۸ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۵۳

حمام استاد (فاروج)
نام حمام استاد (فاروج)
موقعیت خراسان شمالی
شهرستان فاروج
کاربری حمام
زمان ساخت دوره صفوی و افشاریه
حمام استاد

حمام استاد (فاروج) Ostad Bath (Farouj)

حمامی تاریخی مربوط به دورۀ صفویه و افشاریه در استان خراسان شمالی، شهرستان فاروج، بخش مرکزی، دهستان شاه جهان، روستای استاد. روستای استاد در 30کیلومتری جنوب غربی شهر فاروج قرار دارد. مصالح به کار رفته در بنای این حمام که در زیر زمین ساخته شده، سنگ و ملات ساروج است. این اثر تاریخی در اسفندماه 1386ش در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.


مشخصات

حمام دارای پلان هشت‌ضلعی است و از چند بخش معدود، شامل راهروی ورودی، رختکن با پلان هشت‌ضلعی، گرمخانه (با پلان هشت‌ضلعی) و گلخن و مخازن آب تشکیل شده است. پس از ورودی حمام، ابتدا از طریق راهرویی پلکانی فضای رختکن قرار دارد که چون دیگر حمام‌های سنتی در اطراف آن سکوهایی تعبیه شده و سقفش به صورت گنبدی‌شکل است. در سقف حمام نورگیر بزرگی کار گذاشته‌اند و گنبد از داخل دارای تزئیناتی بوده که آثار نقوشی مثلثی‌شکل بر روی ساروج در آن باقی مانده. رختکن به وسیلۀ راهرویی به گرمخانه و خزینه راه دارد. آب با استفاده از گلخن گرم و با کمک تنبوشه، که لوله‌های سفالین بودند، به خزینه منتقل می‌شده است. تزئینات چشمگیری در حمام به کار نرفته است و تنها طاقچه‌هایی در گوشه کنار آن دیده می‌شود.