چینی مآب: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
دیداریویکی‌متن
(جایگزینی متن - '\\1' به '<!--1')
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:


چینی‌مآب (chinoiserie)
چینی‌مآب (chinoiserie)
 
[[پرونده:17080600-1.jpg|بندانگشتی|سرویس چای و شکلات، حدود سال ۱۷۲۵م، که توسط آگوستوس قوی، مالک کارخانه مایسن، به ویکتور آمادئوس دوم از ساردینیا ]]
&nbsp;
&nbsp;


سبکی تزیینی در هنر غرب، که از نقش‌مایه‌های چینی<ref>Chinese</ref> مایه می‌گرفت. طرح‌های چینی‌مآب با نقوش نامتقارن ظریف و خیالی، که بیشتر آن‌ها را اژدها، آدم‌های چینی، پرندگان افسانه‌ای، و منظره‌هایی با معابد بودایی<ref>pagodas</ref> تشکیل می‌دهند، در قرون ۱۷ و ۱۸ به‌وفور در ظروف سفالی و چینی، پارچه‌های ابریشمی، اسباب و اثاث، پرده، فرش، کاغذ دیواری، و زیورآلات به‌چشم می‌خورند. علاقه به هنر شرقی‌نما<ref>Orientalized art</ref> در اواخر قرن ۱۶ رواج یافت؛ جهانگردان و شرکت‌های مختلف هند شرقی<ref>East India</ref>، اشیاء هنری را از چین و خاور دور<ref>Far Eastern </ref> وارد می‌کردند، و به‌این‌ترتیب هنرمندان اروپایی، از این نوع تزیین تأثیر گرفتند. تزیینات چینی‌مآب در قرن ۱۸ بیش‌ازپیش متداول شد، زیرا پیچیدگی و بیگانگی و رنگ‌های مؤکد آن‌ها با شیوۀ جدید روکوکو<ref>rococo</ref> هم‌سو بود. برخی نمونه‌های آثار چینی‌مآب عبارت‌اند از ظروف مایسن<ref>Meissen </ref> و ظروف نومفنبورگ<ref>Nymphenburg</ref>، نقاشی‌های آنتوان واتو<ref>Antoine Watteau</ref> و فرانسوا بوشه<ref>François Boucher</ref>، و مبلمان تامس چیپندیل<ref>Thomas Chippendale</ref> با گره‌سازی‌های شرقی‌نما که به «چیپندیل چینی<ref>Chinese Chippendale </ref>» شهرت داشت. اتاق‌های نظرگیری که جان نَش<ref>John Nash </ref> در پاویون سلطنتی برایتون<ref>Royal Pavilion at Brighton</ref> ساخت، از نمونه‌های عالی تزیینات چینی‌‌مآب در معماری داخلی‌اند.<br/> <!--17080600-->
سبکی تزیینی در هنر غرب، که از نقش‌مایه‌های چینی<ref>Chinese</ref> مایه می‌گرفت. طرح‌های چینی‌مآب با نقوش نامتقارن ظریف و خیالی، که بیشتر آن‌ها را اژدها، آدم‌های چینی، پرندگان افسانه‌ای، و منظره‌هایی با معابد بودایی<ref>pagodas</ref> تشکیل می‌دهند، در قرون ۱۷ و ۱۸م به‌وفور در ظروف سفالی و چینی، پارچه‌های ابریشمی، اسباب و اثاث، پرده، فرش، کاغذ دیواری، و زیورآلات به‌چشم می‌خورند. علاقه به هنر شرقی‌نما<ref>Orientalized art</ref> در اواخر قرن ۱۶م رواج یافت؛ جهانگردان و شرکت‌های مختلف هند شرقی<ref>East India</ref>، اشیاء هنری را از چین و خاور دور<ref>Far Eastern </ref> وارد می‌کردند، و به‌این‌ترتیب هنرمندان اروپایی، از این نوع تزیین تأثیر گرفتند. تزیینات چینی‌مآب در قرن ۱۸م بیش‌ازپیش متداول شد، زیرا پیچیدگی و بیگانگی و رنگ‌های مؤکد آن‌ها با شیوۀ جدید [[روکوکو]]<ref>rococo</ref> هم‌سو بود. برخی نمونه‌های آثار چینی‌مآب عبارت‌اند از ظروف [[مایسن]]<ref>Meissen </ref> و ظروف نومفنبورگ<ref>Nymphenburg</ref>، نقاشی‌های [[واتو، آنتوان (۱۶۸۴ـ۱۷۲۱)|آنتوان واتو]]<ref>Antoine Watteau</ref> و [[بوشه، فرانسوا (۱۷۰۳ـ۱۷۷۰)|فرانسوا بوشه]]<ref>François Boucher</ref>، و مبلمان [[چیپندیل، تامس (۱۷۱۸ـ۱۷۷۹)|تامس چیپندیل]]<ref>Thomas Chippendale</ref> با گره‌سازی‌های شرقی‌نما که به «چیپندیل چینی<ref>Chinese Chippendale </ref>» شهرت داشت. اتاق‌های نظرگیری که [[نش، جان (۱۷۵۲ـ۱۸۳۵)|جان نَش]]<ref>John Nash </ref> در پاویون سلطنتی برایتون<ref>Royal Pavilion at Brighton</ref> ساخت، از نمونه‌های عالی تزیینات چینی‌‌مآب در معماری داخلی‌اند.<br/> <!--17080600-->


&nbsp;
&nbsp;

نسخهٔ کنونی تا ‏۹ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۴۲

چینی‌مآب (chinoiserie)

سرویس چای و شکلات، حدود سال ۱۷۲۵م، که توسط آگوستوس قوی، مالک کارخانه مایسن، به ویکتور آمادئوس دوم از ساردینیا

 

سبکی تزیینی در هنر غرب، که از نقش‌مایه‌های چینی[۱] مایه می‌گرفت. طرح‌های چینی‌مآب با نقوش نامتقارن ظریف و خیالی، که بیشتر آن‌ها را اژدها، آدم‌های چینی، پرندگان افسانه‌ای، و منظره‌هایی با معابد بودایی[۲] تشکیل می‌دهند، در قرون ۱۷ و ۱۸م به‌وفور در ظروف سفالی و چینی، پارچه‌های ابریشمی، اسباب و اثاث، پرده، فرش، کاغذ دیواری، و زیورآلات به‌چشم می‌خورند. علاقه به هنر شرقی‌نما[۳] در اواخر قرن ۱۶م رواج یافت؛ جهانگردان و شرکت‌های مختلف هند شرقی[۴]، اشیاء هنری را از چین و خاور دور[۵] وارد می‌کردند، و به‌این‌ترتیب هنرمندان اروپایی، از این نوع تزیین تأثیر گرفتند. تزیینات چینی‌مآب در قرن ۱۸م بیش‌ازپیش متداول شد، زیرا پیچیدگی و بیگانگی و رنگ‌های مؤکد آن‌ها با شیوۀ جدید روکوکو[۶] هم‌سو بود. برخی نمونه‌های آثار چینی‌مآب عبارت‌اند از ظروف مایسن[۷] و ظروف نومفنبورگ[۸]، نقاشی‌های آنتوان واتو[۹] و فرانسوا بوشه[۱۰]، و مبلمان تامس چیپندیل[۱۱] با گره‌سازی‌های شرقی‌نما که به «چیپندیل چینی[۱۲]» شهرت داشت. اتاق‌های نظرگیری که جان نَش[۱۳] در پاویون سلطنتی برایتون[۱۴] ساخت، از نمونه‌های عالی تزیینات چینی‌‌مآب در معماری داخلی‌اند.

 

  1. ↑ Chinese
  2. ↑ pagodas
  3. ↑ Orientalized art
  4. ↑ East India
  5. ↑ Far Eastern
  6. ↑ rococo
  7. ↑ Meissen
  8. ↑ Nymphenburg
  9. ↑ Antoine Watteau
  10. ↑ François Boucher
  11. ↑ Thomas Chippendale
  12. ↑ Chinese Chippendale
  13. ↑ John Nash
  14. ↑ Royal Pavilion at Brighton
برگرفته از «https://wikijoo.ir/index.php?title=چینی_مآب&oldid=2010277529»