میچم، رابرت (۱۹۱۷ـ۱۹۹۷): تفاوت میان نسخه‌ها

Robert Mitchum
رابرت میچم; Robert Mitchum
زادروز	۱۹۱۷م;
درگذشت	۱۹۹۷م
ملیت	امریکایی
شغل و تخصص اصلی	بازیگر
آثار	از دلِ گذشته‌ها (۱۹۴۷)، شبِ شکارچی (۱۹۵۵)، سرگذشت سرباز جو (۱۹۴۵)، شب شکارچی (۱۹۵۵) و تنگۀ وحشت (۱۹۶۱)، مرد مرده (۱۹۹۵)
گروه مقاله	سینما

دیداریویکی‌متن

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۰۶

میچم، رابرت (۱۹۱۷ـ۱۹۹۷)(Mitchum, Robert)

بازیگر امریکایی سینما. دوران کاری او، که شامل فیلم‌سازی و ایفای نقش در بیش از ۱۰۰ اثر سینمایی و تلویزیونی است، بیش از ۵۰ سال از تاریخ سینما را دربرمی‌گیرد. ازجمله ستارگان ماندگار هالیوود بود و نقش قهرمان بی‌قید امروزی یا روان‌پریش شریر را نیز به‌خوبی ایفا می‌کرد. نقش‌آفرینی‌های جدی او در بسیاری از فیلم‌های جنگی^[۱]، ملودرام^[۲]، فیلم نُوار^[۳]، و وسترن^[۴]های دهۀ ۱۹۴۰ و اوایل دهۀ ۱۹۵۰ جایگاه او را در میان بزرگ‌ترین ستارگان هالیوود تثبیت کرد. ازجمله فیلم‌های اوست: از دل گذشته‌ها^[۵] (۱۹۴۷)، شب شکارچی^[۶] (۱۹۵۵)، و دوستان ادی کویل^[۷] (۱۹۷۳). میچم بازیگری در سینما را با فیلم چرم‌سوزها^[۸] در ۱۹۴۲ آغاز کرد. بازی او نخست نمود چندانی نداشت و بیشتر به فیلم‌های درجۀ دو، ازجمله هشت نقش در مجموعۀ «وسترن‌های هوپَلانگ کسیدی^[۹]»، محدود می‌شد. ولی بازیِ ستودنی‌اش در فیلم سرگذشت سرباز جو^[۱۰] (۱۹۴۵) موقعیتش را تغییر داد؛ با این فیلم به‌شهرت رسید و برای اولین‌بار نامزد دریافت جایزۀ اسکار شد. نقش جف بیلی^[۱۱]، قهرمان نمونۀ سَبْکِ نُوار، در فیلم از دل گذشته‌ها و نقش شخصیت روان‌پریش شریر و سرخوش در فیلم‌های شب شکارچی (۱۹۵۵) و تنگۀ وحشت^[۱۲] (۱۹۶۱) از بهترین نقش‌هایش به‌شمار می‌روند. برخی از دیگر فیلم‌های او عبارت‌اند از مردان جسور^[۱۳] (۱۹۵۲)، فرشته‌سیما^[۱۴] (۱۹۵۲)، و بدرود عشق من^[۱۵] (۱۹۷۵)، که فیلم نئونُوار^[۱۶] و آکنده از حسرت گذشته است و او در آن نقش فیلیپ مارلو^[۱۷]، کارآگاه خصوصی و دل‌مردۀ ریموند چندلر^[۱۸]، را بازی کرد. میچم در سال‌های بعد به‌تناوب در سینما و تلویزیون ظاهر شد، از جمله در مجموعه‌های تلویزیونی بادهای جنگ^[۱۹] (۱۹۸۳) و جنگ و خاطره^[۲۰] (۱۹۸۸). در میانۀ دهۀ ۱۹۹۰ در چند فیلم ایفای نقش کرد که مشهورترین آن‌ها وسترن نامتعارف مرد مرده^[۲۱] (۱۹۹۵) ساختۀ جیم جارموش^[۲۲] است.

↑ war films
↑ melodrama film
↑ noir
↑ western
↑ Out of the Past
↑ The Night of the Hunter
↑ The Friends of Eddie Coyle
↑ Leather Burners
↑ Hopalong Cassidy
↑ The Story of G I Joe
↑ Jeff Bailey
↑ Cape Fear
↑ The Lusty Men
↑ Angel Face
↑ Farewell, My Lovely
↑ neo-noir
↑ Philip Marlowe
↑ Raymond Chandler
↑ The Winds of War
↑ War and Remembrance
↑ Dead Man
↑ Jim Jarmusch

[1] war films

[2] rama film

[3] r

[4] western

[5] Out of the Past

[6] The Night of the Hunter

[7] The Friends of Eddie Coyle

[8] Leather Burners

[9] Hopalong Cassidy

[10] The Story of G I Joe

[11] Jeff Bailey

[12] Cape Fear

[13] The Lusty Men

[14] Angel Face

[15] Farewell, My Lovely

[16] -noir

[17] Philip Marlowe

[18] Raymond Chandler

[19] The Winds of War

[20] War and Remembrance

[21] Dead Man

[22] Jim Jarmusch

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]

[۹]

[۱۰]

[۱۱]

[۱۲]

[۱۳]

[۱۴]

[۱۵]

[۱۶]

[۱۷]

[۱۸]

[۱۹]

[۲۰]

[۲۱]

[۲۲]

@@ خط ۳۱: / خط ۳۱: @@
 میچم، رابرت (۱۹۱۷ـ۱۹۹۷)(Mitchum, Robert)<br /> [[File:38567800.jpg|thumb|رابرت میچم]]
-بازیگر امریکایی سینما. دوران کاری او، که شامل فیلم‌سازی و ایفای نقش در بیش از ۱۰۰ اثر سینمایی و تلویزیونی است، بیش از ۵۰ سال از تاریخ سینما را دربرمی‌گیرد. ازجمله ستارگان ماندگار هالیوود بود و نقش قهرمان بی‌قید امروزی یا روان‌پریش شریر را نیز به‌خوبی ایفا می‌کرد. نقش‌آفرینی‌های جدی او در بسیاری از فیلم‌های جنگی<ref>war films</ref>، ملودرام<ref>melodrama film </ref>، فیلم [[فیلم نوآر|نُوار]]<ref>noir </ref>، و وسترن<ref>western </ref>های دهۀ ۱۹۴۰ و اوایل دهۀ ۱۹۵۰ جایگاه او را در میان بزرگ‌ترین ستارگان هالیوود تثبیت کرد. ازجمله فیلم‌های اوست: ''از دل گذشته‌ها''<ref>''Out of the Past''</ref> (۱۹۴۷)، ''شب شکارچی''<ref>''The Night of the Hunter''</ref> (۱۹۵۵)، و ''دوستان ادی کویل''<ref>''The Friends of Eddie Coyle''</ref> (۱۹۷۳). میچم بازیگری در سینما را با فیلم ''چرم‌سوزها''<ref>''Leather Burners''</ref> در ۱۹۴۲ آغاز کرد. بازی او نخست نمود چندانی نداشت و بیشتر به فیلم‌های درجۀ دو، ازجمله هشت نقش در مجموعۀ «وسترن‌های هوپَلانگ کسیدی<ref>Hopalong Cassidy </ref>»، محدود می‌شد. ولی بازیِ ستودنی‌اش در فیلم ''سرگذشت سرباز جو''<ref>''The Story of G I Joe''</ref> (۱۹۴۵) موقعیتش را تغییر داد؛ با این فیلم به‌شهرت رسید و برای اولین‌بار نامزد دریافت جایزۀ اسکار شد. نقش جف بیلی<ref>Jeff Bailey </ref>، قهرمان نمونۀ سَبْکِ نُوار، در فیلم ''از دل گذشته‌ها'' و نقش شخصیت روان‌پریش شریر و سرخوش در فیلم‌های ''شب شکارچی'' (۱۹۵۵) و ''تنگۀ وحشت''<ref>''Cape Fear''</ref> (۱۹۶۱) از بهترین نقش‌هایش به‌شمار می‌روند. برخی از دیگر فیلم‌های او عبارت‌اند از ''مردان جسور''<ref>''The Lusty Men''</ref> (۱۹۵۲)، ''فرشته‌سیما''<ref>''Angel Face''</ref> (۱۹۵۲)، و ''بدرود عشق من''<ref>''Farewell, My Lovely''</ref> (۱۹۷۵)، که فیلم نئونُوار<ref>neo-noir </ref> و آکنده از حسرت گذشته است و او در آن نقش فیلیپ مارلو<ref>Philip Marlowe </ref>، کارآگاه خصوصی و دل‌مردۀ [[چندلر، ریموند (۱۸۸۸ـ ۱۹۵۹)|ریموند چندلر]]<ref>Raymond Chandler </ref>، را بازی کرد. میچم در سال‌های بعد به‌تناوب در سینما و تلویزیون ظاهر شد، از جمله در مجموعه‌های تلویزیونی ''بادهای جنگ''<ref>''The Winds of War''</ref> (۱۹۸۳) و ''جنگ و خاطره''<ref>''War and Remembrance''</ref> (۱۹۸۸). در میانۀ دهۀ ۱۹۹۰ در چند فیلم ایفای نقش کرد که مشهورترین آن‌ها وسترن نامتعارف ''مرد مرده''<ref>''Dead Man''</ref> (۱۹۹۵) ساختۀ [[جارموش، جیم (۱۹۵۳)|جیم جارموش]]<ref>Jim Jarmusch</ref> است.
+بازیگر امریکایی سینما. دوران کاری او، که شامل فیلم‌سازی و ایفای نقش در بیش از ۱۰۰ اثر سینمایی و تلویزیونی است، بیش از ۵۰ سال از تاریخ سینما را دربرمی‌گیرد. ازجمله ستارگان ماندگار هالیوود بود و نقش قهرمان بی‌قید امروزی یا روان‌پریش شریر را نیز به‌خوبی ایفا می‌کرد. نقش‌آفرینی‌های جدی او در بسیاری از فیلم‌های جنگی<ref>war films</ref>، ملودرام<ref>melodrama film </ref>، فیلم [[فیلم نوآر|نُوار]]<ref>noir </ref>، و وسترن<ref>western </ref>های دهۀ ۱۹۴۰ و اوایل دهۀ ۱۹۵۰ جایگاه او را در میان بزرگ‌ترین ستارگان هالیوود تثبیت کرد. ازجمله فیلم‌های اوست: ''از دل گذشته‌ها''<ref>''Out of the Past''</ref> (۱۹۴۷)، ''شب شکارچی''<ref>''The Night of the Hunter''</ref> (۱۹۵۵)، و ''دوستان ادی کویل''<ref>''The Friends of Eddie Coyle''</ref> (۱۹۷۳). میچم بازیگری در سینما را با فیلم ''چرم‌سوزها''<ref>''Leather Burners''</ref> در ۱۹۴۲ آغاز کرد. بازی او نخست نمود چندانی نداشت و بیشتر به فیلم‌های درجۀ دو، ازجمله هشت نقش در مجموعۀ «وسترن‌های هوپَلانگ کسیدی<ref>Hopalong Cassidy </ref>»، محدود می‌شد. ولی بازیِ ستودنی‌اش در فیلم ''سرگذشت سرباز جو''<ref>''The Story of G I Joe''</ref> (۱۹۴۵) موقعیتش را تغییر داد؛ با این فیلم به‌شهرت رسید و برای اولین‌بار نامزد دریافت جایزۀ اسکار شد. نقش جف بیلی<ref>Jeff Bailey </ref>، قهرمان نمونۀ سَبْکِ نُوار، در فیلم ''از دل گذشته‌ها'' و نقش شخصیت روان‌پریش شریر و سرخوش در فیلم‌های ''شب شکارچی'' (۱۹۵۵) و ''تنگۀ وحشت''<ref>''Cape Fear''</ref> (۱۹۶۱) از بهترین نقش‌هایش به‌شمار می‌روند. برخی از دیگر فیلم‌های او عبارت‌اند از ''مردان جسور''<ref>''The Lusty Men''</ref> (۱۹۵۲)، ''فرشته‌سیما''<ref>''Angel Face''</ref> (۱۹۵۲)، و ''بدرود عشق من''<ref>''Farewell, My Lovely''</ref> (۱۹۷۵)، که فیلم نئونُوار<ref>neo-noir </ref> و آکنده از حسرت گذشته است و او در آن نقش فیلیپ مارلو<ref>Philip Marlowe </ref>، کارآگاه خصوصی و دل‌مردۀ [[چندلر، ریموند (۱۸۸۸ـ ۱۹۵۹)|ریموند چندلر]]<ref>Raymond Chandler </ref>، را بازی کرد. میچم در سال‌های بعد به‌تناوب در سینما و تلویزیون ظاهر شد، از جمله در مجموعه‌های تلویزیونی ''بادهای جنگ''<ref>''The Winds of War''</ref> (۱۹۸۳) و ''جنگ و خاطره''<ref>''War and Remembrance''</ref> (۱۹۸۸). در میانۀ دهۀ ۱۹۹۰ در چند فیلم ایفای نقش کرد که مشهورترین آن‌ها وسترن نامتعارف ''مرد مرده''<ref>''Dead Man''</ref> (۱۹۹۵) ساختۀ [[جارموش، جیم|جیم جارموش]]<ref>Jim Jarmusch</ref> است.
 &nbsp;