سرای خوانساری ها: تفاوت میان نسخهها
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) (صفحهای تازه حاوی «سرای خوانساری ها از بناهای تاریخی مجموعه بازار اصفهان و از سراهای درونشهری این مرکز اقتصادی است. این بنا به دوره صفوی تعلق دارد و در اصفهان، میدان امام (نقشجهان)، بازار بزرگ، بازار نیمآورد قرار گرف...» ایجاد کرد) |
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
از نظر [[معماری]]، سرای خوانساریها در شمار سراهای سنتی بازار قرار میگیرد و با الگوی متداول فضاهای درونگرای تجاری در اصفهان قابل فهم است. اینگونه بناها معمولاً با حیاط مرکزی، [[حجره|حجره]]<nowiki/>ها و فضاهای پیرامونی شکل میگرفتند و در پیوند مستقیم با راستههای بازار عمل میکردند. اهمیت سرای خوانساریها بیش از هر چیز در جایگاه تاریخی آن در نظام بازرگانی اصفهان و در تداوم نقش بازار نیمآورد در ساختار اقتصادی شهر است. | از نظر [[معماری]]، سرای خوانساریها در شمار سراهای سنتی بازار قرار میگیرد و با الگوی متداول فضاهای درونگرای تجاری در اصفهان قابل فهم است. اینگونه بناها معمولاً با حیاط مرکزی، [[حجره|حجره]]<nowiki/>ها و فضاهای پیرامونی شکل میگرفتند و در پیوند مستقیم با راستههای بازار عمل میکردند. اهمیت سرای خوانساریها بیش از هر چیز در جایگاه تاریخی آن در نظام بازرگانی اصفهان و در تداوم نقش بازار نیمآورد در ساختار اقتصادی شهر است. | ||
[[رده:معماری]] | |||
[[رده:ابنیه سنتی ایران]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۸ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۴۴
سرای خوانساری ها
از بناهای تاریخی مجموعه بازار اصفهان و از سراهای درونشهری این مرکز اقتصادی است. این بنا به دوره صفوی تعلق دارد و در اصفهان، میدان امام (نقشجهان)، بازار بزرگ، بازار نیمآورد قرار گرفته است. سرای خوانساریها در ۱۷ اسفند ۱۳۸۱ش با شماره ثبت ۷۶۳۲ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده است.
این سرا در پیوند با ساختار تجاری بازار اصفهان و شبکه دادوستد آن شکل گرفته و از عناصر مهم بافت تاریخی بازار به شمار میآید. نام بنا نشاندهنده ارتباط آن با خوانسار و گروههای تجاری وابسته به آن است؛ امری که در سنت بازارهای ایران برای سازماندهی فضاهای صنفی و منطقهای سابقه داشته است. سرای خوانساریها نیز در همین چارچوب، بخشی از سازمان فضایی و اقتصادی بازار تاریخی اصفهان را تشکیل میدهد.
از نظر معماری، سرای خوانساریها در شمار سراهای سنتی بازار قرار میگیرد و با الگوی متداول فضاهای درونگرای تجاری در اصفهان قابل فهم است. اینگونه بناها معمولاً با حیاط مرکزی، حجرهها و فضاهای پیرامونی شکل میگرفتند و در پیوند مستقیم با راستههای بازار عمل میکردند. اهمیت سرای خوانساریها بیش از هر چیز در جایگاه تاریخی آن در نظام بازرگانی اصفهان و در تداوم نقش بازار نیمآورد در ساختار اقتصادی شهر است.