نووا اسکوتیا: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
بدون خلاصۀ ویرایش
 
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱۷: خط ۱۷:
[[File:39203200.jpg|thumb|بندر هاليفاکس، مرکز نووا اسکوتيا]]
[[File:39203200.jpg|thumb|بندر هاليفاکس، مرکز نووا اسکوتيا]]


(یا: اسکاتلند جدید) استان دریایی در شرق کانادا، شامل شبه‌جزیرۀ نووا اسکوتیا، با ۵۵,۵۰۰ کیلومتر مربع مساحت، و ۹۴۲,۸۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶). در جهت جنوب شرقی از نیوبرانزویک<ref>New Brunswick
(یا: اسکاتلند جدید) استان دریایی در شرق [[کانادا]]، شامل شبه‌جزیرۀ نووا اسکوتیا، با ۵۵,۵۰۰ کیلومتر مربع مساحت، و ۹۴۲,۸۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶). در جهت جنوب شرقی از [[نیو برونسویک]]<ref>New Brunswick


</ref> تا اقیانوس اطلس، و جزیرۀ کیپ برِتون<ref>Cape Breton Island  
</ref> تا [[اقیانوس اطلس]]، و [[کیپ برتون، جزیره|جزیرۀ کیپ برِتون]]<ref>Cape Breton Island  
</ref> گسترش یافته، که تنگۀ کَنسو<ref>Canso </ref> آن را از منتهی‌الیه شمال شرقی سرزمین اصلی<ref>mainland </ref> جدا می‌کند. مرکز و بندر اصلی این استان هالیفاکس<ref>Halifax  
</ref> گسترش یافته، که تنگۀ کَنسو<ref>Canso </ref> آن را از منتهی‌الیه شمال شرقی سرزمین اصلی<ref>mainland </ref> جدا می‌کند. مرکز و بندر اصلی این استان [[هالیفاکس (کانادا)|هالیفاکس]]<ref>Halifax  
</ref> است. صنایع آن عبارت‌اند از استخراج کانی‌ها شامل زغال‌سنگ، باریت، و سنگ گچ؛ تولید الوار، کاغذ و ماهیگیری. فرآورده‌های کشاورزی آن شامل لبنیات، طیور، تخم مرغ، انواع سبزی و میوه است. گردشگری نیز اهمیت دارد. نووا اسکوتیا از شبه‌جزیره‌ای Vشکل در جهت جنوب غربی‌ـ‌شمال شرقی، که در برزخ شیگنکتو<ref>Chignecto Isthmus </ref> به نیوبرانزیویک در غرب می‌پیوندد؛ و نیز جزیرۀ کیپ‌برتون (در شمال شرقی) تشکیل شده، که تنگۀ کنسو آن را از شبه‌جزیرۀ مزبور جدا کرده است. طول شبه‌جزیره از شمال شرقی تا جنوب غربی ۴۵۰ کیلومتر، و مجموع طول استان‌، شامل جزیرۀ کیپ‌برتون ۵۶۰ کیلومتر است. هیچ نقطه‌ای از استان بیش از ۵۶ کیلومتر با دریا فاصله ندارد. در غرب شبه‌جزیره، خلیج فاندی<ref>Bay of Fundy </ref> واقع شده، که امتداد شمال غربی آن (خلیج شیگنکتو<ref>Chignecto Bay</ref>) و شمال شرقی آن (شمال کانال میناس<ref> Minas </ref>، حوضۀ میناس<ref>Minas Basin </ref> و خلیج کابکوئید<ref>Cobequid Bay </ref>)، شمال غربیِ نووا اسکوتیا را دندانه‌دار کرده‌اند؛ بلندترین امواج جهان در این نقطه پدید می‌آیند. در شمال، تنگۀ نورتامبرلند<ref>Northumberland Strait </ref> این استان را از جزیرۀ پرینس ادوارد<ref>Prince Edward Island </ref> جدا کرده است. جزیرۀ کیپ‌برتن در خلیج سنت‌لارنس<ref>Gulf of St Lawrence </ref> (در شمال) و تنگه کابوت<ref>Cabot Strait </ref> واقع شده است. در انتهای شرقی جزیره، نزدیک فلات قاره، جزیرۀ سیبل<ref>Sable Island </ref>، قرار دارد که در قرن ۱۶ بارها تلاش شد در آن شهرک‌سازی انجام شود، و به آن گورستان اقیانوس اطلس<ref>Graveyard of The Atlantic </ref> لقب داده‌اند. جرم خشکی جزیرۀ کیپ‌برتون، برادور<ref>Bras d’Or </ref>، بزرگ‌ترین دریاچۀ نووا اسکوتیا، را محاصره کرده است، که ۱۱۶۵ کیلومتر مربع مساحت دارد. مهم‌ترین رود نووا اسکوتیا، آناپولیس<ref>Annapolis</ref> است که به حوضۀ آناپولیس<ref> Annapolis Basin </ref> در شمال غربی شبه‌جزیره می‌ریزد. شهرهای مهم آن عبارت‌اند از دارتموت<ref>Dartmouth </ref>، سیدنی، آناپولیس رویال<ref>Annapolis Royal </ref>، و ترورو<ref>Truro</ref>.
</ref> است. صنایع آن عبارت‌اند از استخراج کانی‌ها شامل [[زغال سنگ|زغال‌سنگ]]، [[باریت]]، و [[سنگ گچ]]؛ تولید الوار، [[کاغذ]] و ماهیگیری. فرآورده‌های [[کشاورزی]] آن شامل [[لبنیات]]، [[طیور]]، تخم مرغ، انواع [[سبزیجات|سبزی]] و [[میوه]] است. [[گردشگری]] نیز اهمیت دارد. نووا اسکوتیا از شبه‌جزیره‌ای Vشکل در جهت جنوب غربی‌ـ‌شمال شرقی، که در برزخ شیگنکتو<ref>Chignecto Isthmus </ref> به نیو برونسویک در غرب می‌پیوندد؛ و نیز جزیرۀ کیپ‌ برتون (در شمال شرقی) تشکیل شده، که تنگۀ کنسو آن را از شبه‌جزیرۀ مزبور جدا کرده است. طول شبه‌جزیره از شمال شرقی تا جنوب غربی ۴۵۰ کیلومتر، و مجموع طول استان‌، شامل جزیرۀ کیپ‌ برتون ۵۶۰ کیلومتر است. هیچ نقطه‌ای از استان بیش از ۵۶ کیلومتر با دریا فاصله ندارد. در غرب شبه‌جزیره، خلیج فاندی<ref>Bay of Fundy </ref> واقع شده، که امتداد شمال غربی آن (خلیج شیگنکتو<ref>Chignecto Bay</ref>) و شمال شرقی آن (شمال کانال میناس<ref> Minas </ref>، حوضۀ میناس<ref>Minas Basin </ref> و خلیج کابکوئید<ref>Cobequid Bay </ref>)، شمال غربیِ نووا اسکوتیا را دندانه‌دار کرده‌اند؛ بلندترین امواج جهان در این نقطه پدید می‌آیند. در شمال، تنگۀ نورتامبرلند<ref>Northumberland Strait </ref> این استان را از جزیرۀ پرینس ادوارد<ref>Prince Edward Island </ref> جدا کرده است. جزیرۀ کیپ‌ برتون در خلیج سنت‌لارنس<ref>Gulf of St Lawrence </ref> (در شمال) و تنگه کابوت<ref>Cabot Strait </ref> واقع شده است. در انتهای شرقی جزیره، نزدیک فلات قاره، جزیرۀ سیبل<ref>Sable Island </ref>، قرار دارد که در قرن ۱۶ بارها تلاش شد در آن شهرک‌سازی انجام شود، و به آن گورستان اقیانوس اطلس<ref>Graveyard of The Atlantic </ref> لقب داده‌اند. جرم خشکی جزیرۀ کیپ‌ برتون، برادور<ref>Bras d’Or </ref>، بزرگ‌ترین دریاچۀ نووا اسکوتیا، را محاصره کرده است، که ۱۱۶۵ کیلومتر مربع مساحت دارد. مهم‌ترین رود نووا اسکوتیا، آناپولیس<ref>Annapolis</ref> است که به حوضۀ آناپولیس<ref> Annapolis Basin </ref> در شمال غربی شبه‌جزیره می‌ریزد. شهرهای مهم آن عبارت‌اند از دارتموت<ref>Dartmouth </ref>، [[سیدنی]]، آناپولیس رویال<ref>Annapolis Royal </ref>، و ترورو<ref>Truro</ref>.


&nbsp;
&nbsp;

نسخهٔ ‏۲۷ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۳۸


نووا اسکوتیا
کشور کانادا
نام فارسی نووا اِسکوتیا
نام لاتین Nova Scotia
جمعیت ۹۴۲,۸۰۰ نفر
موقعیت  شرق کانادا
مرکز هالیفاکس
مساحت   ۵۵,۵۰۰
شهرهای مهم دارتموت، سیدنی، آناپولیس رویال و ترورو

نووا اِسکوتیا (Nova Scotia)

بندر هاليفاکس، مرکز نووا اسکوتيا

(یا: اسکاتلند جدید) استان دریایی در شرق کانادا، شامل شبه‌جزیرۀ نووا اسکوتیا، با ۵۵,۵۰۰ کیلومتر مربع مساحت، و ۹۴۲,۸۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶). در جهت جنوب شرقی از نیو برونسویک[۱] تا اقیانوس اطلس، و جزیرۀ کیپ برِتون[۲] گسترش یافته، که تنگۀ کَنسو[۳] آن را از منتهی‌الیه شمال شرقی سرزمین اصلی[۴] جدا می‌کند. مرکز و بندر اصلی این استان هالیفاکس[۵] است. صنایع آن عبارت‌اند از استخراج کانی‌ها شامل زغال‌سنگ، باریت، و سنگ گچ؛ تولید الوار، کاغذ و ماهیگیری. فرآورده‌های کشاورزی آن شامل لبنیات، طیور، تخم مرغ، انواع سبزی و میوه است. گردشگری نیز اهمیت دارد. نووا اسکوتیا از شبه‌جزیره‌ای Vشکل در جهت جنوب غربی‌ـ‌شمال شرقی، که در برزخ شیگنکتو[۶] به نیو برونسویک در غرب می‌پیوندد؛ و نیز جزیرۀ کیپ‌ برتون (در شمال شرقی) تشکیل شده، که تنگۀ کنسو آن را از شبه‌جزیرۀ مزبور جدا کرده است. طول شبه‌جزیره از شمال شرقی تا جنوب غربی ۴۵۰ کیلومتر، و مجموع طول استان‌، شامل جزیرۀ کیپ‌ برتون ۵۶۰ کیلومتر است. هیچ نقطه‌ای از استان بیش از ۵۶ کیلومتر با دریا فاصله ندارد. در غرب شبه‌جزیره، خلیج فاندی[۷] واقع شده، که امتداد شمال غربی آن (خلیج شیگنکتو[۸]) و شمال شرقی آن (شمال کانال میناس[۹]، حوضۀ میناس[۱۰] و خلیج کابکوئید[۱۱])، شمال غربیِ نووا اسکوتیا را دندانه‌دار کرده‌اند؛ بلندترین امواج جهان در این نقطه پدید می‌آیند. در شمال، تنگۀ نورتامبرلند[۱۲] این استان را از جزیرۀ پرینس ادوارد[۱۳] جدا کرده است. جزیرۀ کیپ‌ برتون در خلیج سنت‌لارنس[۱۴] (در شمال) و تنگه کابوت[۱۵] واقع شده است. در انتهای شرقی جزیره، نزدیک فلات قاره، جزیرۀ سیبل[۱۶]، قرار دارد که در قرن ۱۶ بارها تلاش شد در آن شهرک‌سازی انجام شود، و به آن گورستان اقیانوس اطلس[۱۷] لقب داده‌اند. جرم خشکی جزیرۀ کیپ‌ برتون، برادور[۱۸]، بزرگ‌ترین دریاچۀ نووا اسکوتیا، را محاصره کرده است، که ۱۱۶۵ کیلومتر مربع مساحت دارد. مهم‌ترین رود نووا اسکوتیا، آناپولیس[۱۹] است که به حوضۀ آناپولیس[۲۰] در شمال غربی شبه‌جزیره می‌ریزد. شهرهای مهم آن عبارت‌اند از دارتموت[۲۱]، سیدنی، آناپولیس رویال[۲۲]، و ترورو[۲۳].

 


  1. ↑ New Brunswick
  2. ↑ Cape Breton Island
  3. ↑ Canso
  4. ↑ mainland
  5. ↑ Halifax
  6. ↑ Chignecto Isthmus
  7. ↑ Bay of Fundy
  8. ↑ Chignecto Bay
  9. ↑ Minas
  10. ↑ Minas Basin
  11. ↑ Cobequid Bay
  12. ↑ Northumberland Strait
  13. ↑ Prince Edward Island
  14. ↑ Gulf of St Lawrence
  15. ↑ Cabot Strait
  16. ↑ Sable Island
  17. ↑ Graveyard of The Atlantic
  18. ↑ Bras d’Or
  19. ↑ Annapolis
  20. ↑ Annapolis Basin
  21. ↑ Dartmouth
  22. ↑ Annapolis Royal
  23. ↑ Truro