پنکهرست، امیلین (۱۸۵۸ـ۱۹۲۸)

پَنکْهِرسْت، امیلین (۱۸۵۸ـ۱۹۲۸)(Pankhurst, Emmeline)

(نام اصلی: امیلین گُلدن) طرفدار انگلیسی حق رأی زنان. در ۱۹۰۳ اتحادیۀ سیاسی و اجتماعی زنان را تأسیس و به دنبال آن‌ در ۱۹۰۵ مبارزه‌ای را برای احقاق حق رأی زنان آغاز کرد. در ۱۹۲۶ به حزب محافظه‌کار پیوست و نامزد نمایندگی مجلس از منطقۀ وایت‌چپل شد. پنکهرست در منچستر به‌دنیا آمد. پدرش، رابرت گولدن، به کار چاپنقش روی پارچه اشتغال داشت و از اولین هواداران حق رأی زنان بود. در ۱۸۷۹ به همسری حقوق‌دانی به نام ریچارد مارزدن پنکهرست درآمد که در ۱۸۹۸ درگذشت. آن‌ها در کمیته‌ای فعالیت داشتند که از قانون حق مالکیت زنان متأهل حمایت می‌کرد. از ۱۹۰۶ به بعد، بارها به اتهام آشوب‌طلبی دستگیر شد و در ۱۹۱۳ به جرم منفجر کردن خانۀ لوید جورج، در والتون، به سه سال حبس با اعمال شاقه محکوم شد. دختران او،‌ سیلویا پنکهرست (۱۸۸۲ـ۱۹۶۰) و کریستبل پنکهرست (۱۸۸۰ـ۱۹۵۸)، که مبارز سیاسی بود، ‌از او حمایت کردند. سیلویا پنکهرست در جنگ جهانی اول از صلح‌طلبان بود و نُه ‌بار زندانی شد. امیلین پنکهرست پس از شروع جنگ جهانی اول، به مبارزات خود برای حق رأی زنان پایان داد و در امریکا به سربازگیری برای جنگ مشغول شد. در ۱۹۱۷ به روسیه رفت. یک ماه پس از مرگ او، استنلی بالدوین قانون نمایندگی مردم را عرضه کرد که بر طبق آن زنان از حق رأی کامل برخوردار می‌شدند. زندگی‌نامۀ خودنوشت وی با نام زندگی امیلین پنکهرست در ۱۹۳۵ به‌چاپ رسید.