هر، دیوید: تفاوت میان نسخهها
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) جز (Mohammadi3 صفحهٔ هر، دیوید (۱۹۴۷) را بدون برجایگذاشتن تغییرمسیر به هر، دیوید منتقل کرد) |
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۹: | خط ۲۹: | ||
[[پرونده:41058500-1.jpg|بندانگشتی|دیوید هر]] | [[پرونده:41058500-1.jpg|بندانگشتی|دیوید هر]] | ||
[[پرونده:41058500-3.jpg|بندانگشتی|دیوید هر ]] | [[پرونده:41058500-3.jpg|بندانگشتی|دیوید هر ]] | ||
هر، دیوید ( | هر، دیوید (۱۹۴۷م - )(Hare, David)<br /> | ||
نمایشنامه و فیلمنامهنویس انگلیسی. در ۱۹۷۴ در تشکیل گروه نمایشی جوینت استاک<ref>Joint stock | نمایشنامه و فیلمنامهنویس انگلیسی. در ۱۹۷۴ در تشکیل گروه نمایشی جوینت استاک<ref>Joint stock | ||
نسخهٔ ۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۱۸
| دیوید هر David Hare | |
|---|---|
| زادروز |
۱۹۴۷م |
| ملیت | انگلیسی |
| شغل و تخصص اصلی | نمایشنامه و فیلمنامهنویس |
| آثار | تفاله (۱۹۷۰)، دندانها و لبخندها (۱۹۷۵)، فانشن (۱۹۷۵) دربارۀ کمونیسم انقلابی چین؛ پلنتی (۱۹۷۸) |
| گروه مقاله | تئاتر |
هر، دیوید (۱۹۴۷م - )(Hare, David)
نمایشنامه و فیلمنامهنویس انگلیسی. در ۱۹۷۴ در تشکیل گروه نمایشی جوینت استاک[۱] شرکت داشت. در نمایشنامههایش، فساد انگلستان پس از جنگ را به سخره میگیرد. از جمله نمایشنامههای اوست: تفاله[۲] (۱۹۷۰)، دندانها و لبخندها[۳] (۱۹۷۵)، فانشن[۴] (۱۹۷۵) دربارۀ کمونیسم انقلابی چین؛ پلنتی[۵] (۱۹۷۸)، و پراودا[۶] (۱۹۸۵، با هوارد برنتون[۷]) دربارۀ روزنامهنگاری فلیت استریت[۸]. در نمایشنامههای سهگانهای به نقد سه وجه از حاکمیت انگلستان پرداخت: فال ورق[۹] (۱۹۹۰) دربارۀ کلیسای انگلستان[۱۰]؛ قضات شاکی[۱۱] (۱۹۹۱) دربارۀ نظام قضایی؛ و بیجنگی[۱۲] (۱۹۹۴) دربارۀ ارتش. برخی از فیلمنامههای او عبارتاند از ودربی[۱۳] و پلنتی (هر دو ۱۹۸۵)، پاریس در شب[۱۴] (۱۹۸۸)، خسارت[۱۵] (۱۹۹۲). برای جذبۀ پنهان[۱۶] (۱۹۹۳) نمایشنامه و فیلمنامه نیز نوشت و سوگوار برگزیده[۱۷] (۱۹۹۷) را کارگردانی کرد. زندگینامهاش با عنوان نوشتن با دست چپ[۱۸] را در ۱۹۹۱ منتشر کرد.