ججیانگ: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات استان های آسیا | {{جعبه اطلاعات استان های آسیا | ||
|نام فارسی =ججیانگ | |نام فارسی =ججیانگ | ||
| خط ۱۳: | خط ۱۰: | ||
|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۰۱,۸۰۰ | |مساحت(کیلومتر مربع)=۱۰۱,۸۰۰ | ||
|تولیدات و صنایع مهم= ابریشم، پنبه، کنف، الیاف مصنوعی، غذاهای کنسروشده، چای، سیمان، مواد شیمیایی، وسایل کشاورزی، ماشین آلات، و کاغذ | |تولیدات و صنایع مهم= ابریشم، پنبه، کنف، الیاف مصنوعی، غذاهای کنسروشده، چای، سیمان، مواد شیمیایی، وسایل کشاورزی، ماشین آلات، و کاغذ | ||
}}(یا: چکیانگ<ref>Chekiang </ref>) استان ساحلی در جنوب شرقی [[چین]]، با ۱۰۱,۸۰۰ کیلومتر مربع مساحت و 64,567,588 نفر جمعیت (2020). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 1,929 متری از سطح دریا واقع شده است. از شمال به [[جیانگسو]]<ref>Jiangsu </ref>، از شرق به دریای چین شرقی<ref>East China Sea </ref>، از جنوب به [[فوجیان]]<ref>Fujian</ref>، و از غرب به [[جیانگسی]]<ref>Jiangxi </ref> و [[آنهوئی]]<ref>Anhui </ref> محدود میشود. مرکز آن، شهر [[هانگجو]]<ref>Hangzhou</ref> است. ججیانگ دومین استان کوچک چین، با جمعیتی انبوه است و عمدتاً از ارتفاعاتی تشکیل شده که بهسمت جنوب شرقی تا استان فوجیان ادامه دارند. این ارتفاعات تا دریا ادامه دارند و خط ساحلی، به استثنای نواحی کوچک دلتایی، ناهموار است. مجمعالجزایر جوشان<ref>Zhoushan Archipelago</ref> در مدخل خلیج کوچک هانگجو قرار دارد. رودهای اصلی آن عبارتاند از [[چانگ جیانگ|چانگجیانگ]]<ref>Chang Jiang </ref>، چیانتانگ<ref>Qiantang</ref>، فوچون<ref>Fuchun </ref>، و او<ref>Ou </ref>. باغها و عمارتهای کلاهفرنگیِ دریاچۀ وست<ref>West Lake</ref>؛ معبد لینگاین<ref>Lingyin Temple </ref>، معبد قدیمی بودایی ذِن<ref>Zen</ref> (چان<ref>Chan</ref>) در هانگجو؛ کتابخانۀ تیانایگه<ref>Tianyige Library </ref> (۱۵۱۶)؛ نینگبو<ref>Ningbo </ref>، قدیمیترین کتابخانۀ چین؛ جزیرۀ پوتوشان<ref>Putuoshan Island </ref>؛ کوه مقدس بوداییان و اقامتگاه افسانهای گوانیین<ref>Guanyin </ref>، الهۀ بخشش و باروری، در این استان قرار دارند. [[نینگ بو|نینگبو]] و [[ونجو]]<ref>Wenzhou</ref> از شهرهای این استاناند. ججیانگ تولیدکنندۀ اصلی [[ابریشم]] چین است و یکسوم ابریشم خام کشور را تولید میکند. سایر تولیدات آن عبارتاند از [[پنبه]]، [[کنف]]، [[الیاف مصنوعی]]، غذاهای کنسروشده، [[چای]]، [[سیمان]]، مواد شیمیایی، وسایل [[کشاورزی]]، ماشینآلات، و [[کاغذ]]. | }} | ||
[[پرونده:16040200-2.jpg|بندانگشتی|کلیسای جامع هانگجو، ججیانگ]] | |||
جِجیانْگ (Zhejiang)<br> | |||
(یا: چکیانگ<ref>Chekiang </ref>) استان ساحلی در جنوب شرقی [[چین]]، با ۱۰۱,۸۰۰ کیلومتر مربع مساحت و 64,567,588 نفر جمعیت (2020). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 1,929 متری از سطح دریا واقع شده است. از شمال به [[جیانگسو]]<ref>Jiangsu </ref>، از شرق به دریای چین شرقی<ref>East China Sea </ref>، از جنوب به [[فوجیان]]<ref>Fujian</ref>، و از غرب به [[جیانگسی]]<ref>Jiangxi </ref> و [[آنهوئی]]<ref>Anhui </ref> محدود میشود. مرکز آن، شهر [[هانگجو]]<ref>Hangzhou</ref> است. ججیانگ دومین استان کوچک چین، با جمعیتی انبوه است و عمدتاً از ارتفاعاتی تشکیل شده که بهسمت جنوب شرقی تا استان فوجیان ادامه دارند. این ارتفاعات تا دریا ادامه دارند و خط ساحلی، به استثنای نواحی کوچک دلتایی، ناهموار است. مجمعالجزایر جوشان<ref>Zhoushan Archipelago</ref> در مدخل خلیج کوچک هانگجو قرار دارد. رودهای اصلی آن عبارتاند از [[چانگ جیانگ|چانگجیانگ]]<ref>Chang Jiang </ref>، چیانتانگ<ref>Qiantang</ref>، فوچون<ref>Fuchun </ref>، و او<ref>Ou </ref>. باغها و عمارتهای کلاهفرنگیِ دریاچۀ وست<ref>West Lake</ref>؛ معبد لینگاین<ref>Lingyin Temple </ref>، معبد قدیمی بودایی ذِن<ref>Zen</ref> (چان<ref>Chan</ref>) در هانگجو؛ کتابخانۀ تیانایگه<ref>Tianyige Library </ref> (۱۵۱۶)؛ نینگبو<ref>Ningbo </ref>، قدیمیترین کتابخانۀ چین؛ جزیرۀ پوتوشان<ref>Putuoshan Island </ref>؛ کوه مقدس بوداییان و اقامتگاه افسانهای گوانیین<ref>Guanyin </ref>، الهۀ بخشش و باروری، در این استان قرار دارند. [[نینگ بو|نینگبو]] و [[ونجو]]<ref>Wenzhou</ref> از شهرهای این استاناند. ججیانگ تولیدکنندۀ اصلی [[ابریشم]] چین است و یکسوم ابریشم خام کشور را تولید میکند. سایر تولیدات آن عبارتاند از [[پنبه]]، [[کنف]]، [[الیاف مصنوعی]]، غذاهای کنسروشده، [[چای]]، [[سیمان]]، مواد شیمیایی، وسایل [[کشاورزی]]، ماشینآلات، و [[کاغذ]]. | |||
<!--16040200--> | <!--16040200--> | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۱۲
| ججیانگ | |
|---|---|
| نام فارسی | ججیانگ |
| نام های دیگر | چکیانگ |
| نام لاتین | Zhejiang |
| کشور | چین |
| موقعیت | جنوب شرقی چین |
| مرکز | هانگجو |
| شهرهای مهم | نینگ بو و ونجو |
| جمعیت | 64,567,588 نفر (2020) |
| مساحت(کیلومتر مربع) | ۱۰۱,۸۰۰ |
| تولیدات و صنایع مهم | ابریشم، پنبه، کنف، الیاف مصنوعی، غذاهای کنسروشده، چای، سیمان، مواد شیمیایی، وسایل کشاورزی، ماشین آلات، و کاغذ |
جِجیانْگ (Zhejiang)
(یا: چکیانگ[۱]) استان ساحلی در جنوب شرقی چین، با ۱۰۱,۸۰۰ کیلومتر مربع مساحت و 64,567,588 نفر جمعیت (2020). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 1,929 متری از سطح دریا واقع شده است. از شمال به جیانگسو[۲]، از شرق به دریای چین شرقی[۳]، از جنوب به فوجیان[۴]، و از غرب به جیانگسی[۵] و آنهوئی[۶] محدود میشود. مرکز آن، شهر هانگجو[۷] است. ججیانگ دومین استان کوچک چین، با جمعیتی انبوه است و عمدتاً از ارتفاعاتی تشکیل شده که بهسمت جنوب شرقی تا استان فوجیان ادامه دارند. این ارتفاعات تا دریا ادامه دارند و خط ساحلی، به استثنای نواحی کوچک دلتایی، ناهموار است. مجمعالجزایر جوشان[۸] در مدخل خلیج کوچک هانگجو قرار دارد. رودهای اصلی آن عبارتاند از چانگجیانگ[۹]، چیانتانگ[۱۰]، فوچون[۱۱]، و او[۱۲]. باغها و عمارتهای کلاهفرنگیِ دریاچۀ وست[۱۳]؛ معبد لینگاین[۱۴]، معبد قدیمی بودایی ذِن[۱۵] (چان[۱۶]) در هانگجو؛ کتابخانۀ تیانایگه[۱۷] (۱۵۱۶)؛ نینگبو[۱۸]، قدیمیترین کتابخانۀ چین؛ جزیرۀ پوتوشان[۱۹]؛ کوه مقدس بوداییان و اقامتگاه افسانهای گوانیین[۲۰]، الهۀ بخشش و باروری، در این استان قرار دارند. نینگبو و ونجو[۲۱] از شهرهای این استاناند. ججیانگ تولیدکنندۀ اصلی ابریشم چین است و یکسوم ابریشم خام کشور را تولید میکند. سایر تولیدات آن عبارتاند از پنبه، کنف، الیاف مصنوعی، غذاهای کنسروشده، چای، سیمان، مواد شیمیایی، وسایل کشاورزی، ماشینآلات، و کاغذ.