گوانگجو: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{الگو:جعبه اطلاعات شهر6 | |||
| کشور =چین | |||
| نام فارسی = گوانْگجو | |||
|نام لاتین = Guangzhou | |||
| نام قدیمی = | |||
| نام دیگر =کانتون | |||
| استان = گوانگدونگ | |||
| شهرستان = | |||
| بخش = | |||
| موقعیت = جنوب چین | |||
| جمعیت = 18,676,605 نفر (۲۰۲۰) | |||
| مساحت = 7,434 کیلومتر مربع | |||
| نوع اقلیم = | |||
| ارتفاع از سطح دریا = ۲۱ متر | |||
| تولیدات و صنایع مهم = صنایع کشتیسازی، ماشینسازی و تولید خودرو، وسایل الکترونیکی، مواد شیمیایی، و پارچه | |||
| برخی بناهای مهم = تالار یادوارۀ سون یاتسن؛ اقامتگاه سابق بازرگانان خارجی؛ مسجدی که گفته میشود قدیمیترین مسجد چین است؛ و زادگاه سون یاتسن، رهبر انقلاب چین | |||
| شهر ها و آبادی های مهم = | |||
}} | |||
[[پرونده:36149300.jpg|بندانگشتی|برج گوانگجو]] | [[پرونده:36149300.jpg|بندانگشتی|برج گوانگجو]] | ||
گوانْگجو (Guangzhou) | گوانْگجو (Guangzhou) | ||
نسخهٔ ۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۱۲
| گوانگجو | |
|---|---|
| کشور | چین |
| نام فارسی | گوانْگجو |
| نام لاتین | Guangzhou |
| جمعیت | 18,676,605 نفر (۲۰۲۰) |
| موقعیت | جنوب چین |
| ارتفاع از سطح دریا | ۲۱ متر |
| تولیدات و صنایع مهم | صنایع کشتیسازی، ماشینسازی و تولید خودرو، وسایل الکترونیکی، مواد شیمیایی، و پارچه |
| برخی بناهای مهم | تالار یادوارۀ سون یاتسن؛ اقامتگاه سابق بازرگانان خارجی؛ مسجدی که گفته میشود قدیمیترین مسجد چین است؛ و زادگاه سون یاتسن، رهبر انقلاب چین |
| استان یا ایالت | گوانگدونگ |
| مساحت | 7,434 کیلومتر مربع |
گوانْگجو (Guangzhou)
(یا: کانتون[۱]) مرکز استان گوانگدونگ[۲] در جنوب چین، با 18,676,605 نفر جمعیت (۲۰۲۰) و 7,434 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع ۲۱ متری از سطح دریا واقع شده است. صنایع کشتیسازی، ماشینسازی و تولید خودرو، وسایل الکترونیکی، مواد شیمیایی، و پارچه دارد. عارضههای این استان عبارتاند از تالار یادوارۀ سون یاتسن[۳]؛ جزیرۀ شامِین[۴]، اقامتگاه سابق بازرگانان خارجی؛ مسجدی که گفته میشود قدیمیترین مسجد چین است؛ و زادگاه سون یاتسن[۵]، رهبر انقلاب چین. گوانگجو تا زمان سلطنت خاندان تانگ[۶] (حک: قرون ۷ تا ۹م) مهمترین بندر تجارت خارجی چین با جامعۀ بزرگ عرب بهشمار میرفت. پرتغالیها نخستین اروپاییانی بودند که در ۱۵۱۶ از این شهر دیدن کردند. بین ۱۷۳۰ و ۱۸۴۰، گوانگجو تنها بندر چین محسوب میشد که به روی تجارت با اروپاییان باز بود. از ۱۸۴۲ تا ۱۹۳۸، که به اشغال ژاپن درآمد، بندر آزاد بود. گوانگجو مرکز شبکۀ جادهای و راهآهن در استان گوانگدونگ است؛ بزرگراهها و شبکۀ راهآهن سریعالسیر آن را به شنجن[۷] و جوهای[۸]، در نزدیکی ماکائو[۹]، متصل میکنند. گوانگجو همچنین با راهآهن به هنگکنگ، پکن[۱۰]، و شانگهای[۱۱] متصل است و فرودگاه بینالمللی پررفت و آمدی دارد.