قصرقند، شهر: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
واقع در جنوب استان سیستان و بلوچستان، مرکز اداری شهرستان قصرقند. با ارتفاع حدود 5۰۰متر از سطح دریا، در دشتی پایکوهی با تپههای کمارتفاع در جنوب کوههای آهوران، در ۱,380کیلومتری جنوب شرقی تهران و ۳۶۰کیلومتری جنوب شرقی زاهدان، سر راه نیکشهر به جکیگور قرار دارد. اقلیم قصرقند گرم و نیمهخشک و جمعیت آن 11,605نفر است (۱۳9۵ش). مردم قصرقند بلوچ و سنی حنفیاند. بافت اقتصادی قصرقند غالباً تار و پود کشاورزی دارد؛ به طوری که شهر قصرقند در تصاویر هوایی به صورت یک باغشهر نمایان است. خرما و دیگر میوههای گرمسیری (مثل انبه، موز، گواوا، پاپایا و چیکو)، برنج، مرکبات و غلات مهمترین تولیدات کشاورزی و باغی قصرقند هستند. | واقع در جنوب استان سیستان و بلوچستان، مرکز اداری شهرستان قصرقند. با ارتفاع حدود 5۰۰متر از سطح دریا، در دشتی پایکوهی با تپههای کمارتفاع در جنوب کوههای آهوران، در ۱,380کیلومتری جنوب شرقی تهران و ۳۶۰کیلومتری جنوب شرقی زاهدان، سر راه نیکشهر به جکیگور قرار دارد. اقلیم قصرقند گرم و نیمهخشک و جمعیت آن 11,605نفر است (۱۳9۵ش). مردم قصرقند بلوچ و سنی حنفیاند. بافت اقتصادی قصرقند غالباً تار و پود کشاورزی دارد؛ به طوری که شهر قصرقند در تصاویر هوایی به صورت یک باغشهر نمایان است. خرما و دیگر میوههای گرمسیری (مثل انبه، موز، گواوا، پاپایا و چیکو)، برنج، مرکبات و غلات مهمترین تولیدات کشاورزی و باغی قصرقند هستند. | ||
'''تاریخچه''' | |||
قصرقند در سراسر دورۀ اسلامی از آبادیهای مکران بوده است؛ در گذشته به گنداوک معروف بوده و به مرور زمان نامش به گنجآور تغییر یافته است. به علت وضعیت آب و هوایی خاص منطقه که بیشترین میزان تولید شکر را داشته نام گنجآور بعدتر به قصرقند تبدیل شد. بنابر نوشتۀ حدود العالم من المشرق و المغرب (کتاب جغرافیایی به زبان فارسی متعلق به سدۀ 4ق)، بازرگانی بلوچستان از طریق دریا صورت میگرفته و بازرگانان بعضی از شهرها با هند روابط تجاری داشتهاند و عمدۀ صادرات آنها پوست و چرم، نعلین، خرما، قند سفید، شکر و شیره شکر بوده که محصول شهرهای گنداوک، قصرقند و نیکشهر بوده است. مارکوپولو در حدود سالهای 683 - 687ق هنگام برگشت از چین که از حدود مکران و از قصرقند گذشته، در سفرنامهاش میگوید که مردم آن منطقه از راه تجارت و کشت گندم، نیشکر و برنج امرار معاش میکنند. محمدحسن خان اعتمادالسلطنه مینویسد: «قصرقند در واقع پایتخت همۀ مکران است، قلعۀ محکمی دارد و بر روی تپۀ بلندی واقع است و محل نشیمن ضابط (حکمران) است». آثار قلعه قصرقند (مربوط به دوره صفوی) هنوز برجاست و در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. قصرقند در تقسمات کشوری معاصر ایران ابتدا از توابع شهرستان خاش، پس از تشکیل شهرستان چابهار در اواسط دهۀ 1320ش از بخشهای تشکیلدهندۀ آن، و با تشکیل نیکشهر در سال 1369ش از بخشهای آن بود. در سال 1391ش ضمن الحاق دهستان تلنگ از بخش پلان شهرستان چابهار به بخش قصرقند نیکشهر و تغییر و اصلاحاتی در این دو شهرستان، این بخش به شهرستان ارتقاء یافت. آبادی قصرقند در سال 1343ش به شهر ارتقاء یافت. | |||
نسخهٔ ۹ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۴:۰۶
قصرقند، شهر Qasr-e Qand, city
واقع در جنوب استان سیستان و بلوچستان، مرکز اداری شهرستان قصرقند. با ارتفاع حدود 5۰۰متر از سطح دریا، در دشتی پایکوهی با تپههای کمارتفاع در جنوب کوههای آهوران، در ۱,380کیلومتری جنوب شرقی تهران و ۳۶۰کیلومتری جنوب شرقی زاهدان، سر راه نیکشهر به جکیگور قرار دارد. اقلیم قصرقند گرم و نیمهخشک و جمعیت آن 11,605نفر است (۱۳9۵ش). مردم قصرقند بلوچ و سنی حنفیاند. بافت اقتصادی قصرقند غالباً تار و پود کشاورزی دارد؛ به طوری که شهر قصرقند در تصاویر هوایی به صورت یک باغشهر نمایان است. خرما و دیگر میوههای گرمسیری (مثل انبه، موز، گواوا، پاپایا و چیکو)، برنج، مرکبات و غلات مهمترین تولیدات کشاورزی و باغی قصرقند هستند.
تاریخچه
قصرقند در سراسر دورۀ اسلامی از آبادیهای مکران بوده است؛ در گذشته به گنداوک معروف بوده و به مرور زمان نامش به گنجآور تغییر یافته است. به علت وضعیت آب و هوایی خاص منطقه که بیشترین میزان تولید شکر را داشته نام گنجآور بعدتر به قصرقند تبدیل شد. بنابر نوشتۀ حدود العالم من المشرق و المغرب (کتاب جغرافیایی به زبان فارسی متعلق به سدۀ 4ق)، بازرگانی بلوچستان از طریق دریا صورت میگرفته و بازرگانان بعضی از شهرها با هند روابط تجاری داشتهاند و عمدۀ صادرات آنها پوست و چرم، نعلین، خرما، قند سفید، شکر و شیره شکر بوده که محصول شهرهای گنداوک، قصرقند و نیکشهر بوده است. مارکوپولو در حدود سالهای 683 - 687ق هنگام برگشت از چین که از حدود مکران و از قصرقند گذشته، در سفرنامهاش میگوید که مردم آن منطقه از راه تجارت و کشت گندم، نیشکر و برنج امرار معاش میکنند. محمدحسن خان اعتمادالسلطنه مینویسد: «قصرقند در واقع پایتخت همۀ مکران است، قلعۀ محکمی دارد و بر روی تپۀ بلندی واقع است و محل نشیمن ضابط (حکمران) است». آثار قلعه قصرقند (مربوط به دوره صفوی) هنوز برجاست و در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. قصرقند در تقسمات کشوری معاصر ایران ابتدا از توابع شهرستان خاش، پس از تشکیل شهرستان چابهار در اواسط دهۀ 1320ش از بخشهای تشکیلدهندۀ آن، و با تشکیل نیکشهر در سال 1369ش از بخشهای آن بود. در سال 1391ش ضمن الحاق دهستان تلنگ از بخش پلان شهرستان چابهار به بخش قصرقند نیکشهر و تغییر و اصلاحاتی در این دو شهرستان، این بخش به شهرستان ارتقاء یافت. آبادی قصرقند در سال 1343ش به شهر ارتقاء یافت.