شاچه

شاچِه (Shache)
(یا: یارکند؛ یارکنت) شهری محصور و واحه‌ای در ناحیۀ خودمختار سین‌کیانگ اویغور، در چین، کنار رود یارکند، حدود ۱۶۰‌کیلومتری جنوب شرقی کاشی (کاشغر). جمعیت آن ۱۰۰‌هزار نفر است (۱۹۹۵). در حوضۀ تاریم، در دامنۀ کوه‌های کونلون۷، در حاشیۀ بیابان تاکلا ماکان و سر راه کاروان‌رو منتهی به هند و غرب روسیه واقع شده است. شاچه مرکز منطقه‌ای حاصل‌خیز است که از طریق کشت آبی، پنبه، لوبیا، و ابریشم تولید می‌کند. تولید پارچه‌های نخی و کالاهای چرمی نیز از صنایع آن است. نزدیکی آن به مرزهای هند، افغانستان، و تاجیکستان این شهر را به مرکز تجاری بین‌المللی تبدیل کرده است. صنایع دستی، مانند قالی‌بافی و گلدوزی روی ابریشم قرن‌هاست که در این شهر رواج دارد. شاچه مرکز فرهنگ اسلامی نیز است. مارکو پولو در قرن ‌۱۳م از این شهر دیدن کرد؛ از قرون وسطا، محل توقف بین راه در جاده ابریشم، راه کاروان‌رو بین چین و اروپا، بوده است. جمعیت شهر را چینی‌ها و اویغورها، قوم ترک‌‌زبان، تشکیل می‌دهند.

 

---