دانیگال

دانیگال (Donegal)

بخشی کوهستانی در شمال غربی جمهوری ایرلند. از سه طرف به اقیانوس اطلس محدود شده است و با بخش‌های لانْدِن‌دری، تیرون و فِرْمَنِه (ایرلند شمالی)، و لیتریم (جمهوری ایرلند) مرز مشترک دارد. ۴۸۳۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳۰هزار نفر جمعیت دارد (۱۹۹۶). مرکزش لیفورد است. بزرگ‌ترین شهر این بخش بَلیشنن است و بازارشهر و بندر دانیگال در رأس خلیج دانیگال در جنوب غربی قرار دارد. شرایط نامساعد اقلیمی دانیگال بخش عمدۀ آن را به سرزمینی بایر تبدیل کرده، اما خاک منطقه در بعضی نقاط برای کشت سیب‌زمینی، جو دوسر و جو مناسب است. فعالیت‌های تجاری آن عبارت‌اند از پرورش گاو و گوسفند، تولید پارچه‌های نخی و پشمی و قالی. گردشگری آن نیز اهمیت بسیار دارد؛ مناظر طبیعی و آثار باستان‌شناختی و تاریخی، و قلعه‌های دانیگال و گلِنوِی و همچنین پارک ملی گِلنوِی از جاذبه‌های گردشگری این بخش به‌شمار می‌روند. طرح برقابی رود اِرْن (۱۹۵۲)، ساخت دریاچۀ مصنوعی وسیع (به وسعت ۴۰۵ هکتار) و همچنین نیروگاه را در بلیشنن در پی داشت. دانیگال ناحیه‌ای کوهستانی با مناظر طبیعی تماشایی است و از لحاظ زمین‌شناسی ادامۀ بلندی‌های اسکاتلند به‌شمار می‌رود. خط ساحلی آن نامنظم است و شبه‌جزیرههایی با صخره‌های بلند در شمال منطقه وجود دارد. نزدیک ساحل جزایر فراوان دیده می‌شود. بلندترین کوه دانیگال، ۷۵۲ متر ارتفاع دارد. دانیگال دارای آثار زیادی از عصر مفرغ و اوایل دورۀ مسیحیت، و همچنین استحکامات قدیمی است. مهم‌ترین آن‌ها قلعۀ سنگی مدور، متعلق به حدود ۱۷۰۰پ‌‌م است که برای پادشاهان آلستر ساخته شد.

 

 

---