جولینی، کارلو (۱۹۱۴ـ۲۰۰۵)

جولینی، کارْلو (۱۹۱۴ـ۲۰۰۵)(Giulini, Carlo)

رهبر ارکستر ایتالیایی. از ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۴ رهبر ارکستر فیلارمونیک لوس‌آنجلس، و از ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۵ رهبر اصلی ارکستر اپرای لا اسکالا، میلان، بود که با ماریا کالاس، زفیرلی، و ویسکونتی همکاری داشت. کار شاخص او تفسیرهایش از آثار وردی، باخ، موتسارت، و بتهوون است، که در آن‌ها تغزل‌گرایی ایتالیایی را با شکوه و عظمت‌پرستیِ خشک سنت آلمانی درهم می‌آمیزد. جولینی از ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۱ در رادیو میلان به احیای اپراهای مهجور اسکارلاتّی، مالاپیِرو، و بارتوک پرداخت. اجرای رادیویی ۱۹۵۱ او از اپرای دنیای ماه (۱۷۷۷) اثر هایدن توجه آرتورو توسکانینی را جلب کرد و باعث شد او را برای استخدام در لا اسکالا توصیه کند. جولینی، ویولا و رهبری ارکستر را در آکادمی سانتا سسیلیا در رم آموخت. در ۱۹۵۵ نخستین اجرای او در ادینبورگ، اسکاتلند، بود. در ۱۹۵۸ دون کارلوس را در اپرای سلطنتی در کاونت گاردن رهبری کرد. از ۱۹۶۷ اپرا را رها کرد و به کنسرت‌های ارکستری روآورد. در ۱۹۸۲ با فالستاف اثر وردی به اپرا بازگشت.

---