آتش خاموش کن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۱۲

2025-02-22T21:12:39Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۱۲
خط ۱:		خط ۱:

	آتش‌خاموش‌کن (fire extinguisher)<br/> [[File:10035600.jpg\|thumb\|آتش‌خاموش‌کن]]وسیله‌ای برای خاموش‌کردن آتش. براساسِ ازبین‌بردن یکی از سه شرط لازم برای ادامۀ آتش (گرما، [[اکسیژن]]، و مادۀ سوختنی) عمل می‌کند یا با سردکردن آتش (کاهش دما به کمتر از نقطۀ اشتعال) یا با حذف اکسیژن. ساده‌ترین نوع آتش‌خاموش‌کن‌ها حاوی آب است. آب هنگامی‌که بر آتش پاشیده شود آن را سرد می‌کند، اما برای خاموش‌کردن آتش‌های ناشی از برق ([[الکتریسیته]]) کاربرد ندارد، زیرا احتمال برق‌گرفتگی وجود دارد. همچنین، برای آتش‌های ناشی از سوختن [[نفت]] از [[آب]] استفاده نمی‌کنند، زیرا با پخش‌شدن نفت روی آب دامنۀ آتش‌سوزی گسترده‌تر می‌شود. بسیاری از آتش‌خاموش‌کن‌های خانگی حاوی [[دی اکسید کربن\|دی‌اکسید کربنِ]]<ref>carbon dioxide</ref> (CO<sub>۲</sub>)، به‌صورت مایعِ تحت‌ِ فشارند. هنگامی‌که دستۀ آن‌ها را فشار دهند، دی‌اکسید کربن به‌صورت [[گاز]] رها می‌شود و روی مواد سوختنی را می‌پوشاند و از رسیدن اکسیژن به آن‌ها جلوگیری می‌کند. آتش‌خاموش‌کن‌های خشک<ref>dry extinguishers</ref> گَردهایی را می‌پراکنند که بر اثر آتش گاز دی‌اکسید کربن آزاد می‌کنند. آتش‌خاموش‌کن‌های مرطوب<ref>wet extinguishers</ref> غالباً از نوع اسیدـ‌سودا<ref>soda-acid</ref>یند و هنگامی‌که فعال شوند سبب مخلوط‌شدن اسید سولفوریک<ref>sulphuric acid</ref> و [[بی کربنات\|بی‌کربنات]] [[سدیم]]<ref>sodium bicarbonate</ref> می‌شوند و دی‌اکسید کربن تولید می‌کنند. فشار گاز محلول را از درون ناوک (نازل) بیرون می‌راند. به این نوع عامل کف‌زایی<ref>foaming agent</ref> نیز می‌افزایند. برخی از آتش‌خاموش‌کن‌ها هالون<ref>halon</ref> دارند. هالون هیدروکربنی است که یک یا چند هیدروژن آن با هالوژن<ref>halogen</ref>هایی مانند [[کلر]]<ref>chlorine</ref>، [[بروم]]<ref>bromine</ref> یا [[~~فلویور\|~~فلوئور]]<ref>flourine</ref> جانشین شده‌ است. این آتش‌خاموش‌کن‌ها برای خاموش‌کردن آتش‌ بسیار مؤثرند، اما به لایۀ [[اوزن، لایه\|اُوزن]]<ref>ozone layer</ref> آسیب می‌رساند و به همین سبب، اکنون کاربرد این نوع را ممنوع کرده‌اند.		آتش‌خاموش‌کن (fire extinguisher)<br/> [[File:10035600.jpg\|thumb\|آتش‌خاموش‌کن]]وسیله‌ای برای خاموش‌کردن آتش. براساسِ ازبین‌بردن یکی از سه شرط لازم برای ادامۀ آتش (گرما، [[اکسیژن]]، و مادۀ سوختنی) عمل می‌کند یا با سردکردن آتش (کاهش دما به کمتر از نقطۀ اشتعال) یا با حذف اکسیژن. ساده‌ترین نوع آتش‌خاموش‌کن‌ها حاوی آب است. آب هنگامی‌که بر آتش پاشیده شود آن را سرد می‌کند، اما برای خاموش‌کردن آتش‌های ناشی از برق ([[الکتریسیته]]) کاربرد ندارد، زیرا احتمال برق‌گرفتگی وجود دارد. همچنین، برای آتش‌های ناشی از سوختن [[نفت]] از [[آب]] استفاده نمی‌کنند، زیرا با پخش‌شدن نفت روی آب دامنۀ آتش‌سوزی گسترده‌تر می‌شود. بسیاری از آتش‌خاموش‌کن‌های خانگی حاوی [[دی اکسید کربن\|دی‌اکسید کربنِ]]<ref>carbon dioxide</ref> (CO<sub>۲</sub>)، به‌صورت مایعِ تحت‌ِ فشارند. هنگامی‌که دستۀ آن‌ها را فشار دهند، دی‌اکسید کربن به‌صورت [[گاز]] رها می‌شود و روی مواد سوختنی را می‌پوشاند و از رسیدن اکسیژن به آن‌ها جلوگیری می‌کند. آتش‌خاموش‌کن‌های خشک<ref>dry extinguishers</ref> گَردهایی را می‌پراکنند که بر اثر آتش گاز دی‌اکسید کربن آزاد می‌کنند. آتش‌خاموش‌کن‌های مرطوب<ref>wet extinguishers</ref> غالباً از نوع اسیدـ‌سودا<ref>soda-acid</ref>یند و هنگامی‌که فعال شوند سبب مخلوط‌شدن اسید سولفوریک<ref>sulphuric acid</ref> و [[بی کربنات\|بی‌کربنات]] [[سدیم]]<ref>sodium bicarbonate</ref> می‌شوند و دی‌اکسید کربن تولید می‌کنند. فشار گاز محلول را از درون ناوک (نازل) بیرون می‌راند. به این نوع عامل کف‌زایی<ref>foaming agent</ref> نیز می‌افزایند. برخی از آتش‌خاموش‌کن‌ها هالون<ref>halon</ref> دارند. هالون هیدروکربنی است که یک یا چند هیدروژن آن با هالوژن<ref>halogen</ref>هایی مانند [[کلر]]<ref>chlorine</ref>، [[بروم]]<ref>bromine</ref> یا [[فلوئور]]<ref>flourine</ref> جانشین شده‌ است. این آتش‌خاموش‌کن‌ها برای خاموش‌کردن آتش‌ بسیار مؤثرند، اما به لایۀ [[اوزن، لایه\|اُوزن]]<ref>ozone layer</ref> آسیب می‌رساند و به همین سبب، اکنون کاربرد این نوع را ممنوع کرده‌اند.

Mohammadi2 در ‏۳۱ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۲۰

2023-10-31T08:20:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۲۰
خط ۱:		خط ۱:

	آتش‌خاموش‌کن (fire extinguisher)<br/> [[File:10035600.jpg\|thumb\|آتش‌خاموش‌کن]]وسیله‌ای برای خاموش‌کردن آتش. براساسِ ازبین‌بردن یکی از سه شرط لازم برای ادامۀ آتش (گرما، ~~اکسیژن،~~ و مادۀ سوختنی) عمل می‌کند یا با سردکردن آتش (کاهش دما به کمتر از نقطۀ اشتعال) یا با حذف اکسیژن. ساده‌ترین نوع آتش‌خاموش‌کن‌ها حاوی آب است. آب هنگامی‌که بر آتش پاشیده شود آن را سرد می‌کند، اما برای خاموش‌کردن آتش‌های ناشی از برق (الکتریسیته) کاربرد ندارد، زیرا احتمال برق‌گرفتگی وجود دارد. همچنین، برای آتش‌های ناشی از سوختن نفت از آب استفاده نمی‌کنند، زیرا با پخش‌شدن نفت روی آب دامنۀ آتش‌سوزی گسترده‌تر می‌شود. بسیاری از آتش‌خاموش‌کن‌های خانگی حاوی دی‌اکسید کربنِ<ref>carbon dioxide</ref>~~ ~~(CO<sub>۲</sub>)، به‌صورت مایعِ تحت‌ِ فشارند. هنگامی‌که دستۀ آن‌ها را فشار دهند، دی‌اکسید کربن به‌صورت گاز رها می‌شود و روی مواد سوختنی را می‌پوشاند و از رسیدن اکسیژن به آن‌ها جلوگیری می‌کند. آتش‌خاموش‌کن‌های خشک<ref>dry extinguishers</ref>~~ ~~گَردهایی را می‌پراکنند که ~~براثر~~ آتش گاز دی‌اکسید کربن آزاد می‌کنند. آتش‌خاموش‌کن‌های مرطوب<ref>wet extinguishers</ref>غالباً از نوع اسیدـ‌سودا<ref>soda-acid</ref>یند و هنگامی‌که ~~فعّال~~ شوند سبب مخلوط‌شدن اسید سولفوریک<ref>sulphuric acid</ref>~~ ~~و بی‌کربنات سدیم<ref>sodium bicarbonate</ref>~~ ~~می‌شوند و دی‌اکسید کربن تولید می‌کنند. فشار گاز محلول را از درون ناوک (نازل) بیرون می‌راند. به این نوع عامل کف‌زایی<ref>foaming agent</ref>~~ ~~نیز می‌افزایند. برخی از آتش‌خاموش‌کن‌ها هالون<ref>halon</ref>~~ ~~دارند. هالون هیدروکربنی است که یک یا چند هیدروژن آن با هالوژن<ref>halogen</ref>هایی مانند کلر<ref>chlorine</ref>، بروم<ref>bromine</ref>~~ ~~یا فلوئور<ref>flourine</ref>~~ ~~جانشین شده‌ است. این آتش‌خاموش‌کن‌ها برای خاموش‌کردن آتش‌ بسیار مؤثرند، اما به لایۀ اُوزن<ref>ozone layer</ref>~~ ~~آسیب می‌رساند و ~~به‌همین~~ سبب، اکنون کاربرد این نوع را ممنوع کرده‌اند.		آتش‌خاموش‌کن (fire extinguisher)<br/> [[File:10035600.jpg\|thumb\|آتش‌خاموش‌کن]]وسیله‌ای برای خاموش‌کردن آتش. براساسِ ازبین‌بردن یکی از سه شرط لازم برای ادامۀ آتش (گرما، [[اکسیژن]]، و مادۀ سوختنی) عمل می‌کند یا با سردکردن آتش (کاهش دما به کمتر از نقطۀ اشتعال) یا با حذف اکسیژن. ساده‌ترین نوع آتش‌خاموش‌کن‌ها حاوی آب است. آب هنگامی‌که بر آتش پاشیده شود آن را سرد می‌کند، اما برای خاموش‌کردن آتش‌های ناشی از برق ([[الکتریسیته]]) کاربرد ندارد، زیرا احتمال برق‌گرفتگی وجود دارد. همچنین، برای آتش‌های ناشی از سوختن [[نفت]] از [[آب]] استفاده نمی‌کنند، زیرا با پخش‌شدن نفت روی آب دامنۀ آتش‌سوزی گسترده‌تر می‌شود. بسیاری از آتش‌خاموش‌کن‌های خانگی حاوی [[دی اکسید کربن\|دی‌اکسید کربنِ]]<ref>carbon dioxide</ref> (CO<sub>۲</sub>)، به‌صورت مایعِ تحت‌ِ فشارند. هنگامی‌که دستۀ آن‌ها را فشار دهند، دی‌اکسید کربن به‌صورت [[گاز]] رها می‌شود و روی مواد سوختنی را می‌پوشاند و از رسیدن اکسیژن به آن‌ها جلوگیری می‌کند. آتش‌خاموش‌کن‌های خشک<ref>dry extinguishers</ref> گَردهایی را می‌پراکنند که بر اثر آتش گاز دی‌اکسید کربن آزاد می‌کنند. آتش‌خاموش‌کن‌های مرطوب<ref>wet extinguishers</ref> غالباً از نوع اسیدـ‌سودا<ref>soda-acid</ref>یند و هنگامی‌که فعال شوند سبب مخلوط‌شدن اسید سولفوریک<ref>sulphuric acid</ref> و [[بی کربنات\|بی‌کربنات]] [[سدیم]]<ref>sodium bicarbonate</ref> می‌شوند و دی‌اکسید کربن تولید می‌کنند. فشار گاز محلول را از درون ناوک (نازل) بیرون می‌راند. به این نوع عامل کف‌زایی<ref>foaming agent</ref> نیز می‌افزایند. برخی از آتش‌خاموش‌کن‌ها هالون<ref>halon</ref> دارند. هالون هیدروکربنی است که یک یا چند هیدروژن آن با هالوژن<ref>halogen</ref>هایی مانند [[کلر]]<ref>chlorine</ref>، [[بروم]]<ref>bromine</ref> یا [[فلویور\|فلوئور]]<ref>flourine</ref> جانشین شده‌ است. این آتش‌خاموش‌کن‌ها برای خاموش‌کردن آتش‌ بسیار مؤثرند، اما به لایۀ [[اوزن، لایه\|اُوزن]]<ref>ozone layer</ref> آسیب می‌رساند و به همین سبب، اکنون کاربرد این نوع را ممنوع کرده‌اند.

Reza rouzbahani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

آتش‌خاموش‌کن (fire extinguisher)<br/> [[File:10035600.jpg|thumb|آتش‌خاموش‌کن]]وسیله‌ای برای خاموش‌کردن آتش. براساسِ ازبین‌بردن یکی از سه شرط لازم برای ادامۀ آتش (گرما، اکسیژن، و مادۀ سوختنی) عمل می‌کند یا با سردکردن آتش (کاهش دما به کمتر از نقطۀ اشتعال) یا با حذف اکسیژن. ساده‌ترین نوع آتش‌خاموش‌کن‌ها حاوی آب است. آب هنگامی‌که بر آتش پاشیده شود آن را سرد می‌کند، اما برای خاموش‌کردن آتش‌های ناشی از برق (الکتریسیته) کاربرد ندارد، زیرا احتمال برق‌گرفتگی وجود دارد. همچنین، برای آتش‌های ناشی از سوختن نفت از آب استفاده نمی‌کنند، زیرا با پخش‌شدن نفت روی آب دامنۀ آتش‌سوزی گسترده‌تر می‌شود. بسیاری از آتش‌خاموش‌کن‌های خانگی حاوی دی‌اکسید کربنِ<ref>carbon dioxide</ref> (CO<sub>۲</sub>)، به‌صورت مایعِ تحت‌ِ فشارند. هنگامی‌که دستۀ آن‌ها را فشار دهند، دی‌اکسید کربن به‌صورت گاز رها می‌شود و روی مواد سوختنی را می‌پوشاند و از رسیدن اکسیژن به آن‌ها جلوگیری می‌کند. آتش‌خاموش‌کن‌های خشک<ref>dry extinguishers</ref> گَردهایی را می‌پراکنند که براثر آتش گاز دی‌اکسید کربن آزاد می‌کنند. آتش‌خاموش‌کن‌های مرطوب<ref>wet extinguishers</ref>غالباً از نوع اسیدـ‌سودا<ref>soda-acid</ref>یند و هنگامی‌که فعّال شوند سبب مخلوط‌شدن اسید سولفوریک<ref>sulphuric acid</ref> و بی‌کربنات سدیم<ref>sodium bicarbonate</ref> می‌شوند و دی‌اکسید کربن تولید می‌کنند. فشار گاز محلول را از درون ناوک (نازل) بیرون می‌راند. به این نوع عامل کف‌زایی<ref>foaming agent</ref> نیز می‌افزایند. برخی از آتش‌خاموش‌کن‌ها هالون<ref>halon</ref> دارند. هالون هیدروکربنی است که یک یا چند هیدروژن آن با هالوژن<ref>halogen</ref>هایی مانند کلر<ref>chlorine</ref>، بروم<ref>bromine</ref> یا فلوئور<ref>flourine</ref> جانشین شده‌ است. این آتش‌خاموش‌کن‌ها برای خاموش‌کردن آتش‌ بسیار مؤثرند، اما به لایۀ اُوزن<ref>ozone layer</ref> آسیب می‌رساند و به‌همین سبب، اکنون کاربرد این نوع را ممنوع کرده‌اند.

 

----

[[Category:فناوری و صنایع]] [[Category:تجهیزات و تاسیسات و محصولات صنعتی]]