آتیرائو، استان - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahraabi در ‏۹ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۵۵

2025-12-09T16:55:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۵۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{الگو:جعبه اطلاعات استان5\|نام فارسی=\|نام لاتین=Atyrau\|نام‌پیشین=\|کشور=قزاقستان\|موقعیت=غرب قزاقستان\|مرکز=آتیرائو\|تعداد شهرستان‌ها=\|تعداد بخش ها=\|شهرهای مهم=کولساری\|کوه‌های استان=\|رودهای استان=\|جمعیت=681,241 نفر (۲۰۲۲)\|مساحت=118,631 کیلومتر مربع\|ارتفاع متوسط=\|میانگین بارندگی سالیانه=\|اقلیم=\|تولیدات و صنایع مهم= ذخایر نفت و گاز طبیعی }}		{{الگو:جعبه اطلاعات استان5\|نام فارسی=\|نام لاتین=Atyrau\|نام‌پیشین=گوریِف، ۱۶۴۵ـ۱۹۹۱ \|کشور=قزاقستان\|موقعیت=غرب قزاقستان\|مرکز=آتیرائو\|تعداد شهرستان‌ها=\|تعداد بخش ها=\|شهرهای مهم=کولساری\|کوه‌های استان=\|رودهای استان=\|جمعیت=681,241 نفر (۲۰۲۲)\|مساحت=118,631 کیلومتر مربع\|ارتفاع متوسط=\|میانگین بارندگی سالیانه=\|اقلیم=\|تولیدات و صنایع مهم= ذخایر نفت و گاز طبیعی }}
	[[پرونده:10043100.jpg\|بندانگشتی\|کلیسای ارتدکس در آتیرائو]]		[[پرونده:10043100.jpg\|بندانگشتی\|کلیسای ارتدکس در آتیرائو]]
	آتیرائو، استان (Atyrau)		آتیرائو، استان (Atyrau)

	(نام سابق: گوریِف<ref>Guryev</ref>، ۱۶۴۵ـ۱۹۹۱) واقع در غرب [[قزاقستان]]<ref>Kazakhstan</ref>، با 118,631 کیلومتر مربع مساحت و 681,241 نفر جمعیت (۲۰۲۲). مهم‌ترین شهر‌های آن عبارت‌اند از [[آتیرائو، شهر\|آتیرائو]] (مرکز) و کولساری<ref>Kulsary</ref>. در ساحل شمال شرقی [[خزر، دریای\|دریای خزر]]<ref>Caspian Sea</ref> قرار دارد و بخش بزرگی از جلگۀ پست خزر<ref>Caspian Lowland</ref> به‌شمار می‌رود؛ ارتفاعاتی در جنوب غربی و فلات اوست‌اورت<ref>Ustyurt Plateau</ref> در جنوب شرقی آن واقع است. [[اورال، رود\|اورال]]<ref>Ural</ref> و [[امبا\|اِمبا]]<ref>Emba</ref> رودهای مهم آن را تشکیل می‌دهند. بخش عمدۀ این استان بیابانی یا نیمه‌بیابانی، با آب‌وهوای سخت قاره‌ای<ref>continental</ref> است. ذخایر نفت و گاز طبیعی آن بسیار وسیع است، و استخراج و پالایش آن‌ها مهم‌ترین صنعت منطقه را تشکیل می‌دهد. شمال استان آتیرائو بخشی از دروازۀ قدیمی اقوام صحرانشین [[آسیای مرکزی]] به [[اروپا، قاره\|اروپا]] را تشکیل می‌داد. در قرون ۱۳ـ۱۵م این ناحیه به [[اردوی زرین\|اردوی زرّین]] مغول<ref>Mongol Golden Horde</ref>، سپس به خان‌نشین ناگای<ref>Nagay</ref> تعلّق داشت. در قرن ۱۶، قزاق‌های روس<ref>Russian Cossacks</ref> از [[ولگا]]<ref>Volga</ref> در کرانه<ref>bank</ref>های رود اورال ساکن شدند. استخراج نفت نخستین‌بار در ۱۹۱۱ نزدیک رود اِمبا صورت گرفت.		(نام سابق: گوریِف<ref>Guryev</ref>، ۱۶۴۵ـ۱۹۹۱) واقع در غرب [[قزاقستان]]<ref>Kazakhstan</ref>، با 118,631 کیلومتر مربع مساحت و 681,241 نفر جمعیت (۲۰۲۲). مهم‌ترین شهر‌های آن عبارت‌اند از [[آتیرائو، شهر\|آتیرائو]] (مرکز) و کولساری<ref>Kulsary</ref>. در ساحل شمال شرقی [[خزر، دریای\|دریای خزر]]<ref>Caspian Sea</ref> قرار دارد و بخش بزرگی از جلگۀ پست خزر<ref>Caspian Lowland</ref> به‌شمار می‌رود؛ ارتفاعاتی در جنوب غربی و فلات اوست‌اورت<ref>Ustyurt Plateau</ref> در جنوب شرقی آن واقع است. [[اورال، رود\|اورال]]<ref>Ural</ref> و [[امبا\|اِمبا]]<ref>Emba</ref> رودهای مهم آن را تشکیل می‌دهند. بخش عمدۀ این استان بیابانی یا نیمه‌بیابانی، با آب‌وهوای سخت قاره‌ای<ref>continental</ref> است. ذخایر نفت و گاز طبیعی آن بسیار وسیع است، و استخراج و پالایش آن‌ها مهم‌ترین صنعت منطقه را تشکیل می‌دهد. شمال استان آتیرائو بخشی از دروازۀ قدیمی اقوام صحرانشین [[آسیای مرکزی]] به [[اروپا، قاره\|اروپا]] را تشکیل می‌داد. در قرون ۱۳ـ۱۵م این ناحیه به [[اردوی زرین\|اردوی زرّین]] مغول<ref>Mongol Golden Horde</ref>، سپس به خان‌نشین ناگای<ref>Nagay</ref> تعلّق داشت. در قرن ۱۶، قزاق‌های روس<ref>Russian Cossacks</ref> از [[ولگا]]<ref>Volga</ref> در کرانه<ref>bank</ref>های رود اورال ساکن شدند. استخراج نفت نخستین‌بار در ۱۹۱۱ نزدیک رود اِمبا صورت گرفت.

Shahraabi در ‏۹ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۵۴

2025-12-09T16:54:22Z

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
 [[پرونده:10043100.jpg|بندانگشتی|کلیسای ارتدکس در آتیرائو]]
 آتیرائو، استان (Atyrau)
-{{جعبه اطلاعات استان های آسیا
+(نام سابق: گوریِف<ref>Guryev</ref>، ۱۶۴۵ـ۱۹۹۱) واقع در غرب [[قزاقستان]]<ref>Kazakhstan</ref>، با 118,631 کیلومتر مربع مساحت و 681,241 نفر جمعیت (۲۰۲۲). مهم‌ترین شهر‌های آن عبارت‌اند از [[آتیرائو، شهر|آتیرائو]] (مرکز) و کولساری<ref>Kulsary</ref>. در ساحل شمال شرقی [[خزر، دریای|دریای خزر]]<ref>Caspian Sea</ref> قرار دارد و بخش بزرگی از جلگۀ پست خزر<ref>Caspian Lowland</ref> به‌شمار می‌رود؛ ارتفاعاتی در جنوب غربی و فلات اوست‌اورت<ref>Ustyurt Plateau</ref> در جنوب شرقی آن واقع است. [[اورال، رود|اورال]]<ref>Ural</ref> و [[امبا|اِمبا]]<ref>Emba</ref> رودهای مهم آن را تشکیل می‌دهند. بخش عمدۀ این استان بیابانی یا نیمه‌بیابانی، با آب‌وهوای سخت قاره‌ای<ref>continental</ref> است. ذخایر نفت و گاز طبیعی آن بسیار وسیع است، و استخراج و پالایش آن‌ها مهم‌ترین صنعت منطقه را تشکیل می‌دهد. شمال استان آتیرائو بخشی از دروازۀ قدیمی اقوام صحرانشین [[آسیای مرکزی]] به [[اروپا، قاره|اروپا]] را تشکیل می‌داد. در قرون ۱۳ـ۱۵م این ناحیه به [[اردوی زرین|اردوی زرّین]] مغول<ref>Mongol Golden Horde</ref>، سپس به خان‌نشین ناگای<ref>Nagay</ref> تعلّق داشت. در قرن ۱۶، قزاق‌های روس<ref>Russian Cossacks</ref> از [[ولگا]]<ref>Volga</ref> در کرانه<ref>bank</ref>های رود اورال ساکن شدند. استخراج نفت نخستین‌بار در ۱۹۱۱ نزدیک رود اِمبا صورت گرفت.
 &nbsp;

Shahraabi در ‏۹ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۵۱

2025-12-09T16:51:37Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۵۱
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:10043100.jpg\|بندانگشتی\|کلیسای ارتدکس در آتیرائو]]
	آتیرائو، استان (Atyrau)		آتیرائو، استان (Atyrau)
	{{جعبه اطلاعات استان های آسیا		{{جعبه اطلاعات استان های آسیا

Shahraabi در ‏۷ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۰۶

2025-12-07T15:06:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۰۶
خط ۱:		خط ۱:

	آتیرائو، استان (Atyrau)		آتیرائو، استان (Atyrau)

	{{جعبه اطلاعات استان های آسیا		{{جعبه اطلاعات استان های آسیا
	\|نام فارسی =		\|نام فارسی =
خط ۱۰:		خط ۸:
	\|مرکز=آتیرائو		\|مرکز=آتیرائو
	\|شهرهای مهم= کولساری		\|شهرهای مهم= کولساری
	\|جمعیت=~~404~~,~~129~~ نفر (~~۲۰۲۴~~)		\|جمعیت= 681,241 نفر (۲۰۲۲)
	\|مساحت(کیلومتر مربع)=~~۱۱۷هزار~~		\|مساحت(کیلومتر مربع)=118,631
	\|تولیدات و صنایع مهم=ذخایر نفت و گاز طبیعی		\|تولیدات و صنایع مهم=ذخایر نفت و گاز طبیعی
	}}(نام سابق: گوریِف<ref>Guryev</ref>، ۱۶۴۵ـ۱۹۹۱) واقع در غرب [[قزاقستان]]<ref>Kazakhstan</ref>، با 118,631 کیلومتر مربع مساحت و 681,241 نفر جمعیت (۲۰۲۲). مهم‌ترین شهر‌های آن عبارت‌اند از [[آتیرائو، شهر\|آتیرائو]] (مرکز) و کولساری<ref>Kulsary</ref>. در ساحل شمال شرقی [[خزر، دریای\|دریای خزر]]<ref>Caspian Sea</ref> قرار دارد و بخش بزرگی از جلگۀ پست خزر<ref>Caspian Lowland</ref> به‌شمار می‌رود؛ ارتفاعاتی در جنوب غربی و فلات اوست‌اورت<ref>Ustyurt Plateau</ref> در جنوب شرقی آن واقع است. [[اورال، رود\|اورال]]<ref>Ural</ref> و [[امبا\|اِمبا]]<ref>Emba</ref> رودهای مهم آن را تشکیل می‌دهند. بخش عمدۀ این استان بیابانی یا نیمه‌بیابانی، با آب‌وهوای سخت قاره‌ای<ref>continental</ref> است. ذخایر نفت و گاز طبیعی آن بسیار وسیع است، و استخراج و پالایش آن‌ها مهم‌ترین صنعت منطقه را تشکیل می‌دهد. شمال استان آتیرائو بخشی از دروازۀ قدیمی اقوام صحرانشین [[آسیای مرکزی]] به [[اروپا، قاره\|اروپا]] را تشکیل می‌داد. در قرون ۱۳ـ۱۵م این ناحیه به [[اردوی زرین\|اردوی زرّین]] مغول<ref>Mongol Golden Horde</ref>، سپس به خان‌نشین ناگای<ref>Nagay</ref> تعلّق داشت. در قرن ۱۶، قزاق‌های روس<ref>Russian Cossacks</ref> از [[ولگا]]<ref>Volga</ref> در کرانه<ref>bank</ref>های رود اورال ساکن شدند. استخراج نفت نخستین‌بار در ۱۹۱۱ نزدیک رود اِمبا صورت گرفت.		}}(نام سابق: گوریِف<ref>Guryev</ref>، ۱۶۴۵ـ۱۹۹۱) واقع در غرب [[قزاقستان]]<ref>Kazakhstan</ref>، با 118,631 کیلومتر مربع مساحت و 681,241 نفر جمعیت (۲۰۲۲). مهم‌ترین شهر‌های آن عبارت‌اند از [[آتیرائو، شهر\|آتیرائو]] (مرکز) و کولساری<ref>Kulsary</ref>. در ساحل شمال شرقی [[خزر، دریای\|دریای خزر]]<ref>Caspian Sea</ref> قرار دارد و بخش بزرگی از جلگۀ پست خزر<ref>Caspian Lowland</ref> به‌شمار می‌رود؛ ارتفاعاتی در جنوب غربی و فلات اوست‌اورت<ref>Ustyurt Plateau</ref> در جنوب شرقی آن واقع است. [[اورال، رود\|اورال]]<ref>Ural</ref> و [[امبا\|اِمبا]]<ref>Emba</ref> رودهای مهم آن را تشکیل می‌دهند. بخش عمدۀ این استان بیابانی یا نیمه‌بیابانی، با آب‌وهوای سخت قاره‌ای<ref>continental</ref> است. ذخایر نفت و گاز طبیعی آن بسیار وسیع است، و استخراج و پالایش آن‌ها مهم‌ترین صنعت منطقه را تشکیل می‌دهد. شمال استان آتیرائو بخشی از دروازۀ قدیمی اقوام صحرانشین [[آسیای مرکزی]] به [[اروپا، قاره\|اروپا]] را تشکیل می‌داد. در قرون ۱۳ـ۱۵م این ناحیه به [[اردوی زرین\|اردوی زرّین]] مغول<ref>Mongol Golden Horde</ref>، سپس به خان‌نشین ناگای<ref>Nagay</ref> تعلّق داشت. در قرن ۱۶، قزاق‌های روس<ref>Russian Cossacks</ref> از [[ولگا]]<ref>Volga</ref> در کرانه<ref>bank</ref>های رود اورال ساکن شدند. استخراج نفت نخستین‌بار در ۱۹۱۱ نزدیک رود اِمبا صورت گرفت.

Shahraabi در ‏۷ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۰۵

2025-12-07T15:05:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۰۵
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	\|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۱۷هزار		\|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۱۷هزار
	\|تولیدات و صنایع مهم=ذخایر نفت و گاز طبیعی		\|تولیدات و صنایع مهم=ذخایر نفت و گاز طبیعی
	}}(نام سابق: گوریِف<ref>Guryev</ref>، ۱۶۴۵ـ۱۹۹۱) واقع در غرب [[قزاقستان]]<ref>Kazakhstan</ref>، با ~~۱۱۷هزار~~ کیلومتر مربع مساحت و ~~404~~,~~129~~ نفر جمعیت (~~۲۰۲۴~~)~~. در ارتفاع منفی ۲۰ متری از سطح دریا واقع شده است~~. مهم‌ترین شهر‌های آن عبارت‌اند از [[آتیرائو، شهر\|آتیرائو]] (مرکز) و کولساری<ref>Kulsary</ref>. در ساحل شمال شرقی [[خزر، دریای\|دریای خزر]]<ref>Caspian Sea</ref> قرار دارد و بخش بزرگی از جلگۀ پست خزر<ref>Caspian Lowland</ref> به‌شمار می‌رود؛ ارتفاعاتی در جنوب غربی و فلات اوست‌اورت<ref>Ustyurt Plateau</ref> در جنوب شرقی آن واقع است. [[اورال، رود\|اورال]]<ref>Ural</ref> و [[امبا\|اِمبا]]<ref>Emba</ref> رودهای مهم آن را تشکیل می‌دهند. بخش عمدۀ این استان بیابانی یا نیمه‌بیابانی، با آب‌وهوای سخت قاره‌ای<ref>continental</ref> است. ذخایر نفت و گاز طبیعی آن بسیار وسیع است، و استخراج و پالایش آن‌ها مهم‌ترین صنعت منطقه را تشکیل می‌دهد. شمال استان آتیرائو بخشی از دروازۀ قدیمی اقوام صحرانشین [[آسیای مرکزی]] به [[اروپا، قاره\|اروپا]] را تشکیل می‌داد. در قرون ۱۳ـ۱۵م این ناحیه به [[اردوی زرین\|اردوی زرّین]] مغول<ref>Mongol Golden Horde</ref>، سپس به خان‌نشین ناگای<ref>Nagay</ref> تعلّق داشت. در قرن ۱۶، قزاق‌های روس<ref>Russian Cossacks</ref> از [[ولگا]]<ref>Volga</ref> در کرانه<ref>bank</ref>های رود اورال ساکن شدند. استخراج نفت نخستین‌بار در ۱۹۱۱ نزدیک رود اِمبا صورت گرفت.		}}(نام سابق: گوریِف<ref>Guryev</ref>، ۱۶۴۵ـ۱۹۹۱) واقع در غرب [[قزاقستان]]<ref>Kazakhstan</ref>، با 118,631 کیلومتر مربع مساحت و 681,241 نفر جمعیت (۲۰۲۲). مهم‌ترین شهر‌های آن عبارت‌اند از [[آتیرائو، شهر\|آتیرائو]] (مرکز) و کولساری<ref>Kulsary</ref>. در ساحل شمال شرقی [[خزر، دریای\|دریای خزر]]<ref>Caspian Sea</ref> قرار دارد و بخش بزرگی از جلگۀ پست خزر<ref>Caspian Lowland</ref> به‌شمار می‌رود؛ ارتفاعاتی در جنوب غربی و فلات اوست‌اورت<ref>Ustyurt Plateau</ref> در جنوب شرقی آن واقع است. [[اورال، رود\|اورال]]<ref>Ural</ref> و [[امبا\|اِمبا]]<ref>Emba</ref> رودهای مهم آن را تشکیل می‌دهند. بخش عمدۀ این استان بیابانی یا نیمه‌بیابانی، با آب‌وهوای سخت قاره‌ای<ref>continental</ref> است. ذخایر نفت و گاز طبیعی آن بسیار وسیع است، و استخراج و پالایش آن‌ها مهم‌ترین صنعت منطقه را تشکیل می‌دهد. شمال استان آتیرائو بخشی از دروازۀ قدیمی اقوام صحرانشین [[آسیای مرکزی]] به [[اروپا، قاره\|اروپا]] را تشکیل می‌داد. در قرون ۱۳ـ۱۵م این ناحیه به [[اردوی زرین\|اردوی زرّین]] مغول<ref>Mongol Golden Horde</ref>، سپس به خان‌نشین ناگای<ref>Nagay</ref> تعلّق داشت. در قرن ۱۶، قزاق‌های روس<ref>Russian Cossacks</ref> از [[ولگا]]<ref>Volga</ref> در کرانه<ref>bank</ref>های رود اورال ساکن شدند. استخراج نفت نخستین‌بار در ۱۹۱۱ نزدیک رود اِمبا صورت گرفت.

Shahraabi در ‏۷ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۳۶

2025-12-07T14:36:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۳۶
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	\|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۱۷هزار		\|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۱۷هزار
	\|تولیدات و صنایع مهم=ذخایر نفت و گاز طبیعی		\|تولیدات و صنایع مهم=ذخایر نفت و گاز طبیعی
	}}(نام سابق: گوریِف<ref>Guryev</ref>، ۱۶۴۵ـ۱۹۹۱) واقع در غرب [[قزاقستان]]<ref>Kazakhstan</ref>، با ۱۱۷هزار کیلومتر مربع مساحت و 404,129 نفر جمعیت (۲۰۲۴). در ارتفاع منفی ۲۰ متری از سطح دریا واقع شده است. مهم‌ترین شهر‌های آن عبارت‌اند از آتیرائو (مرکز) و کولساری<ref>Kulsary</ref>. در ساحل شمال شرقی [[خزر، دریای\|دریای خزر]]<ref>Caspian Sea</ref> قرار دارد و بخش بزرگی از جلگۀ پست خزر<ref>Caspian Lowland</ref> به‌شمار می‌رود؛ ارتفاعاتی در جنوب غربی و فلات اوست‌اورت<ref>Ustyurt Plateau</ref> در جنوب شرقی آن واقع است. [[اورال، رود\|اورال]]<ref>Ural</ref> و [[امبا\|اِمبا]]<ref>Emba</ref> رودهای مهم آن را تشکیل می‌دهند. بخش عمدۀ این استان بیابانی یا نیمه‌بیابانی، با آب‌وهوای سخت قاره‌ای<ref>continental</ref> است. ذخایر نفت و گاز طبیعی آن بسیار وسیع است، و استخراج و پالایش آن‌ها مهم‌ترین صنعت منطقه را تشکیل می‌دهد. شمال استان آتیرائو بخشی از دروازۀ قدیمی اقوام صحرانشین [[آسیای مرکزی]] به [[اروپا، قاره\|اروپا]] را تشکیل می‌داد. در قرون ۱۳ـ۱۵م این ناحیه به [[اردوی زرین\|اردوی زرّین]] مغول<ref>Mongol Golden Horde</ref>، سپس به خان‌نشین ناگای<ref>Nagay</ref> تعلّق داشت. در قرن ۱۶، قزاق‌های روس<ref>Russian Cossacks</ref> از [[ولگا]]<ref>Volga</ref> در کرانه<ref>bank</ref>های رود اورال ساکن شدند. استخراج نفت نخستین‌بار در ۱۹۱۱ نزدیک رود اِمبا صورت گرفت.		}}(نام سابق: گوریِف<ref>Guryev</ref>، ۱۶۴۵ـ۱۹۹۱) واقع در غرب [[قزاقستان]]<ref>Kazakhstan</ref>، با ۱۱۷هزار کیلومتر مربع مساحت و 404,129 نفر جمعیت (۲۰۲۴). در ارتفاع منفی ۲۰ متری از سطح دریا واقع شده است. مهم‌ترین شهر‌های آن عبارت‌اند از [[آتیرائو، شهر\|آتیرائو]] (مرکز) و کولساری<ref>Kulsary</ref>. در ساحل شمال شرقی [[خزر، دریای\|دریای خزر]]<ref>Caspian Sea</ref> قرار دارد و بخش بزرگی از جلگۀ پست خزر<ref>Caspian Lowland</ref> به‌شمار می‌رود؛ ارتفاعاتی در جنوب غربی و فلات اوست‌اورت<ref>Ustyurt Plateau</ref> در جنوب شرقی آن واقع است. [[اورال، رود\|اورال]]<ref>Ural</ref> و [[امبا\|اِمبا]]<ref>Emba</ref> رودهای مهم آن را تشکیل می‌دهند. بخش عمدۀ این استان بیابانی یا نیمه‌بیابانی، با آب‌وهوای سخت قاره‌ای<ref>continental</ref> است. ذخایر نفت و گاز طبیعی آن بسیار وسیع است، و استخراج و پالایش آن‌ها مهم‌ترین صنعت منطقه را تشکیل می‌دهد. شمال استان آتیرائو بخشی از دروازۀ قدیمی اقوام صحرانشین [[آسیای مرکزی]] به [[اروپا، قاره\|اروپا]] را تشکیل می‌داد. در قرون ۱۳ـ۱۵م این ناحیه به [[اردوی زرین\|اردوی زرّین]] مغول<ref>Mongol Golden Horde</ref>، سپس به خان‌نشین ناگای<ref>Nagay</ref> تعلّق داشت. در قرن ۱۶، قزاق‌های روس<ref>Russian Cossacks</ref> از [[ولگا]]<ref>Volga</ref> در کرانه<ref>bank</ref>های رود اورال ساکن شدند. استخراج نفت نخستین‌بار در ۱۹۱۱ نزدیک رود اِمبا صورت گرفت.

Shahraabi در ‏۷ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۳۴

2025-12-07T14:34:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۳۴
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	\|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۱۷هزار		\|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۱۷هزار
	\|تولیدات و صنایع مهم=ذخایر نفت و گاز طبیعی		\|تولیدات و صنایع مهم=ذخایر نفت و گاز طبیعی
	}}(نام سابق: گوریِف<ref>Guryev</ref>، ۱۶۴۵ـ۱۹۹۱) واقع در غرب [[قزاقستان]]<ref>Kazakhstan</ref>، با ۱۱۷هزار کیلومتر مربع مساحت و 404,129 نفر جمعیت (۲۰۲۴). در ارتفاع منفی ۲۰ ~~متر~~ از سطح دریا واقع شده است~~. آب و هوای آتیرائو نیمه‌خشک است ، با تابستان‌های گرم و زمستان‌های سرد~~. مهم‌ترین شهر‌های آن عبارت‌اند از آتیرائو (مرکز) و کولساری<ref>Kulsary</ref>. در ساحل شمال شرقی [[خزر، دریای\|دریای خزر]]<ref>Caspian Sea</ref> قرار دارد و بخش بزرگی از جلگۀ پست خزر<ref>Caspian Lowland</ref> به‌شمار می‌رود؛ ارتفاعاتی در جنوب غربی و فلات اوست‌اورت<ref>Ustyurt Plateau</ref> در جنوب شرقی آن واقع است. [[اورال، رود\|اورال]]<ref>Ural</ref> و [[امبا\|اِمبا]]<ref>Emba</ref> رودهای مهم آن را تشکیل می‌دهند. بخش عمدۀ این استان بیابانی یا نیمه‌بیابانی، با آب‌وهوای سخت قاره‌ای<ref>continental</ref> است. ذخایر نفت و گاز طبیعی آن بسیار وسیع است، و استخراج و پالایش آن‌ها مهم‌ترین صنعت منطقه را تشکیل می‌دهد. شمال استان آتیرائو بخشی از دروازۀ قدیمی اقوام صحرانشین [[آسیای مرکزی]] به [[اروپا، قاره\|اروپا]] را تشکیل می‌داد. در قرون ۱۳ـ۱۵م این ناحیه به [[اردوی زرین\|اردوی زرّین]] مغول<ref>Mongol Golden Horde</ref>، سپس به خان‌نشین ناگای<ref>Nagay</ref> تعلّق داشت. در قرن ۱۶، قزاق‌های روس<ref>Russian Cossacks</ref> از [[ولگا]]<ref>Volga</ref> در کرانه<ref>bank</ref>های رود اورال ساکن شدند. استخراج نفت نخستین‌بار در ۱۹۱۱ نزدیک رود اِمبا صورت گرفت.		}}(نام سابق: گوریِف<ref>Guryev</ref>، ۱۶۴۵ـ۱۹۹۱) واقع در غرب [[قزاقستان]]<ref>Kazakhstan</ref>، با ۱۱۷هزار کیلومتر مربع مساحت و 404,129 نفر جمعیت (۲۰۲۴). در ارتفاع منفی ۲۰ متری از سطح دریا واقع شده است. مهم‌ترین شهر‌های آن عبارت‌اند از آتیرائو (مرکز) و کولساری<ref>Kulsary</ref>. در ساحل شمال شرقی [[خزر، دریای\|دریای خزر]]<ref>Caspian Sea</ref> قرار دارد و بخش بزرگی از جلگۀ پست خزر<ref>Caspian Lowland</ref> به‌شمار می‌رود؛ ارتفاعاتی در جنوب غربی و فلات اوست‌اورت<ref>Ustyurt Plateau</ref> در جنوب شرقی آن واقع است. [[اورال، رود\|اورال]]<ref>Ural</ref> و [[امبا\|اِمبا]]<ref>Emba</ref> رودهای مهم آن را تشکیل می‌دهند. بخش عمدۀ این استان بیابانی یا نیمه‌بیابانی، با آب‌وهوای سخت قاره‌ای<ref>continental</ref> است. ذخایر نفت و گاز طبیعی آن بسیار وسیع است، و استخراج و پالایش آن‌ها مهم‌ترین صنعت منطقه را تشکیل می‌دهد. شمال استان آتیرائو بخشی از دروازۀ قدیمی اقوام صحرانشین [[آسیای مرکزی]] به [[اروپا، قاره\|اروپا]] را تشکیل می‌داد. در قرون ۱۳ـ۱۵م این ناحیه به [[اردوی زرین\|اردوی زرّین]] مغول<ref>Mongol Golden Horde</ref>، سپس به خان‌نشین ناگای<ref>Nagay</ref> تعلّق داشت. در قرن ۱۶، قزاق‌های روس<ref>Russian Cossacks</ref> از [[ولگا]]<ref>Volga</ref> در کرانه<ref>bank</ref>های رود اورال ساکن شدند. استخراج نفت نخستین‌بار در ۱۹۱۱ نزدیک رود اِمبا صورت گرفت.

Shahraabi در ‏۷ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۳۰

2025-12-07T14:30:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۳۰
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	\|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۱۷هزار		\|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۱۷هزار
	\|تولیدات و صنایع مهم=ذخایر نفت و گاز طبیعی		\|تولیدات و صنایع مهم=ذخایر نفت و گاز طبیعی
	}}(نام سابق: گوریِف<ref>Guryev</ref>، ۱۶۴۵ـ۱۹۹۱) واقع در غرب [[قزاقستان]]<ref>Kazakhstan</ref>، با ۱۱۷هزار کیلومتر مربع مساحت و 404,129 نفر جمعیت (۲۰۲۴). در ارتفاع منفی ۲۰ متر از سطح دریا واقع شده است. آب و هوای آتیرائو نیمه‌خشک است ، با تابستان‌های گرم و زمستان‌های سرد. مهم‌ترین شهر‌های آن عبارت‌اند از ~~آتیراو~~ (مرکز) و کولساری<ref>Kulsary</ref>. در ساحل شمال شرقی [[خزر، دریای\|دریای خزر]]<ref>Caspian Sea</ref> قرار دارد و بخش بزرگی از جلگۀ پست خزر<ref>Caspian Lowland</ref> به‌شمار می‌رود؛ ارتفاعاتی در جنوب غربی و فلات اوست‌اورت<ref>Ustyurt Plateau</ref> در جنوب شرقی آن واقع است. [[اورال، رود\|اورال]]<ref>Ural</ref> و [[امبا\|اِمبا]]<ref>Emba</ref> رودهای مهم آن را تشکیل می‌دهند. بخش عمدۀ این استان بیابانی یا نیمه‌بیابانی، با آب‌وهوای سخت قاره‌ای<ref>continental</ref> است. ذخایر نفت و گاز طبیعی آن بسیار وسیع است، و استخراج و پالایش آن‌ها مهم‌ترین صنعت منطقه را تشکیل می‌دهد. شمال استان آتیرائو بخشی از دروازۀ قدیمی اقوام صحرانشین [[آسیای مرکزی]] به [[اروپا، قاره\|اروپا]] را تشکیل می‌داد. در قرون ۱۳ـ۱۵م این ناحیه به [[اردوی زرین\|اردوی زرّین]] مغول<ref>Mongol Golden Horde</ref>، سپس به خان‌نشین ناگای<ref>Nagay</ref> تعلّق داشت. در قرن ۱۶، قزاق‌های روس<ref>Russian Cossacks</ref> از [[ولگا]]<ref>Volga</ref> در کرانه<ref>bank</ref>های رود اورال ساکن شدند. استخراج نفت نخستین‌بار در ۱۹۱۱ نزدیک رود اِمبا صورت گرفت.		}}(نام سابق: گوریِف<ref>Guryev</ref>، ۱۶۴۵ـ۱۹۹۱) واقع در غرب [[قزاقستان]]<ref>Kazakhstan</ref>، با ۱۱۷هزار کیلومتر مربع مساحت و 404,129 نفر جمعیت (۲۰۲۴). در ارتفاع منفی ۲۰ متر از سطح دریا واقع شده است. آب و هوای آتیرائو نیمه‌خشک است ، با تابستان‌های گرم و زمستان‌های سرد. مهم‌ترین شهر‌های آن عبارت‌اند از آتیرائو (مرکز) و کولساری<ref>Kulsary</ref>. در ساحل شمال شرقی [[خزر، دریای\|دریای خزر]]<ref>Caspian Sea</ref> قرار دارد و بخش بزرگی از جلگۀ پست خزر<ref>Caspian Lowland</ref> به‌شمار می‌رود؛ ارتفاعاتی در جنوب غربی و فلات اوست‌اورت<ref>Ustyurt Plateau</ref> در جنوب شرقی آن واقع است. [[اورال، رود\|اورال]]<ref>Ural</ref> و [[امبا\|اِمبا]]<ref>Emba</ref> رودهای مهم آن را تشکیل می‌دهند. بخش عمدۀ این استان بیابانی یا نیمه‌بیابانی، با آب‌وهوای سخت قاره‌ای<ref>continental</ref> است. ذخایر نفت و گاز طبیعی آن بسیار وسیع است، و استخراج و پالایش آن‌ها مهم‌ترین صنعت منطقه را تشکیل می‌دهد. شمال استان آتیرائو بخشی از دروازۀ قدیمی اقوام صحرانشین [[آسیای مرکزی]] به [[اروپا، قاره\|اروپا]] را تشکیل می‌داد. در قرون ۱۳ـ۱۵م این ناحیه به [[اردوی زرین\|اردوی زرّین]] مغول<ref>Mongol Golden Horde</ref>، سپس به خان‌نشین ناگای<ref>Nagay</ref> تعلّق داشت. در قرن ۱۶، قزاق‌های روس<ref>Russian Cossacks</ref> از [[ولگا]]<ref>Volga</ref> در کرانه<ref>bank</ref>های رود اورال ساکن شدند. استخراج نفت نخستین‌بار در ۱۹۱۱ نزدیک رود اِمبا صورت گرفت.

Shahraabi در ‏۷ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۳۰

2025-12-07T14:30:38Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۳۰
خط ۸:		خط ۸:
	\|کشور=قزاقستان		\|کشور=قزاقستان
	\|موقعیت=غرب قزاقستان		\|موقعیت=غرب قزاقستان
	\|مرکز=~~آتیراو~~		\|مرکز=آتیرائو
	\|شهرهای مهم= کولساری		\|شهرهای مهم= کولساری
	\|جمعیت=404,129 نفر (۲۰۲۴)		\|جمعیت=404,129 نفر (۲۰۲۴)

Shahraabi در ‏۷ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۲۹

2025-12-07T14:29:35Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۲۹
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	\|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۱۷هزار		\|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۱۷هزار
	\|تولیدات و صنایع مهم=ذخایر نفت و گاز طبیعی		\|تولیدات و صنایع مهم=ذخایر نفت و گاز طبیعی
	}}(نام سابق: گوریِف<ref>Guryev</ref>، ۱۶۴۵ـ۱۹۹۱) واقع در غرب [[قزاقستان]]<ref>Kazakhstan</ref>، با ۱۱۷هزار کیلومتر مربع مساحت و 404,129 نفر جمعیت (۲۰۲۴). در ارتفاع منفی ۲۰ متر از سطح دریا واقع شده است. مهم‌ترین شهر‌های آن عبارت‌اند از آتیراو (مرکز) و کولساری<ref>Kulsary</ref>. در ساحل شمال شرقی [[خزر، دریای\|دریای خزر]]<ref>Caspian Sea</ref> قرار دارد و بخش بزرگی از جلگۀ پست خزر<ref>Caspian Lowland</ref> به‌شمار می‌رود؛ ارتفاعاتی در جنوب غربی و فلات اوست‌اورت<ref>Ustyurt Plateau</ref> در جنوب شرقی آن واقع است. [[اورال، رود\|اورال]]<ref>Ural</ref> و [[امبا\|اِمبا]]<ref>Emba</ref> رودهای مهم آن را تشکیل می‌دهند. بخش عمدۀ این استان بیابانی یا نیمه‌بیابانی، با آب‌وهوای سخت قاره‌ای<ref>continental</ref> است. ذخایر نفت و گاز طبیعی آن بسیار وسیع است، و استخراج و پالایش آن‌ها مهم‌ترین صنعت منطقه را تشکیل می‌دهد. شمال استان آتیرائو بخشی از دروازۀ قدیمی اقوام صحرانشین [[آسیای مرکزی]] به [[اروپا، قاره\|اروپا]] را تشکیل می‌داد. در قرون ۱۳ـ۱۵م این ناحیه به [[اردوی زرین\|اردوی زرّین]] مغول<ref>Mongol Golden Horde</ref>، سپس به خان‌نشین ناگای<ref>Nagay</ref> تعلّق داشت. در قرن ۱۶، قزاق‌های روس<ref>Russian Cossacks</ref> از [[ولگا]]<ref>Volga</ref> در کرانه<ref>bank</ref>های رود اورال ساکن شدند. استخراج نفت نخستین‌بار در ۱۹۱۱ نزدیک رود اِمبا صورت گرفت.		}}(نام سابق: گوریِف<ref>Guryev</ref>، ۱۶۴۵ـ۱۹۹۱) واقع در غرب [[قزاقستان]]<ref>Kazakhstan</ref>، با ۱۱۷هزار کیلومتر مربع مساحت و 404,129 نفر جمعیت (۲۰۲۴). در ارتفاع منفی ۲۰ متر از سطح دریا واقع شده است. آب و هوای آتیرائو نیمه‌خشک است ، با تابستان‌های گرم و زمستان‌های سرد. مهم‌ترین شهر‌های آن عبارت‌اند از آتیراو (مرکز) و کولساری<ref>Kulsary</ref>. در ساحل شمال شرقی [[خزر، دریای\|دریای خزر]]<ref>Caspian Sea</ref> قرار دارد و بخش بزرگی از جلگۀ پست خزر<ref>Caspian Lowland</ref> به‌شمار می‌رود؛ ارتفاعاتی در جنوب غربی و فلات اوست‌اورت<ref>Ustyurt Plateau</ref> در جنوب شرقی آن واقع است. [[اورال، رود\|اورال]]<ref>Ural</ref> و [[امبا\|اِمبا]]<ref>Emba</ref> رودهای مهم آن را تشکیل می‌دهند. بخش عمدۀ این استان بیابانی یا نیمه‌بیابانی، با آب‌وهوای سخت قاره‌ای<ref>continental</ref> است. ذخایر نفت و گاز طبیعی آن بسیار وسیع است، و استخراج و پالایش آن‌ها مهم‌ترین صنعت منطقه را تشکیل می‌دهد. شمال استان آتیرائو بخشی از دروازۀ قدیمی اقوام صحرانشین [[آسیای مرکزی]] به [[اروپا، قاره\|اروپا]] را تشکیل می‌داد. در قرون ۱۳ـ۱۵م این ناحیه به [[اردوی زرین\|اردوی زرّین]] مغول<ref>Mongol Golden Horde</ref>، سپس به خان‌نشین ناگای<ref>Nagay</ref> تعلّق داشت. در قرن ۱۶، قزاق‌های روس<ref>Russian Cossacks</ref> از [[ولگا]]<ref>Volga</ref> در کرانه<ref>bank</ref>های رود اورال ساکن شدند. استخراج نفت نخستین‌بار در ۱۹۱۱ نزدیک رود اِمبا صورت گرفت.