آدامز، والتر (۱۸۷۶ـ۱۹۵۶) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi2 در ‏۶ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۴۸

2023-11-06T20:48:19Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۴۸
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}		}}
			[[پرونده:10057000-1.jpg\|بندانگشتی\|والتر آدامز]]
	[[پرونده:10057000.jpg\|بندانگشتی\|والتر آدامز]]		[[پرونده:10057000.jpg\|بندانگشتی\|والتر آدامز]]
	اخترشناس امریکایی. استفاده از [[طیف بینی\|طیف‌بینی]]<ref>spectroscopy</ref> را برای بررسی ستاره‌ها و سیّاره‌ها بنیادگذاری کرد و به این نتیجه رسید که با درخشندگی<ref>luminosity</ref> و شدت نسبی خطوط طیفی خاص، بازشناختن ستاره‌های غول<ref>giant star</ref> از ستاره‌های کوتوله<ref>dwarf star</ref> ممکن است. از طیف ستارگان نیز برای بررسی خواص فیزیکی، حرکات، و فاصلۀ ستاره‌ها بهره گرفت. در نزدیکی [[انطاکیه]]<ref>Antioch</ref>، [[سوریه]]، زاده شد و در دانشگاه [[شیکاگو]] در رشتۀ مکانیک آسمانی<ref>Celestial mechanics</ref> درس خواند. زیرنظر [[هیل، جورج الری (۱۸۶۸ـ۱۹۳۹)\|جورج هِیل]]<ref>Hale, George</ref> در زمینۀ طیف‌بینی اختری<ref>stellar spectrocopy</ref> در رصدخانۀ یرکیز<ref>Yerkes observatory</ref>، واقع در [[ویسکانسین]]<ref>Wisconsin</ref>، به‌کار پرداخت. در ۱۹۰۴ هیل را در تأسیس رصدخانۀ ماونت ویلسون<ref>Mount Wilson observatory</ref> بر فراز پاسادنا<ref>Pasadena</ref> در [[کالیفرنیا]] یاری کرد و در ۱۹۲۳، سرپرست آن رصدخانه شد. آدامز با اخترشناسان دیگر، در طرحی بلندمدت، به تعیین قدرمطلق<ref>absolute magnitude</ref> ستارگان پرداخت. آنان، در مجموع، قدر ۶هزار ستاره را به‌دست آوردند. دومین عملیات گروهی بلندمدت او تعیین [[سرعت شعاعی]]<ref>radial velocity</ref> بیش از ۷هزار ستاره بود. در ۱۹۲۵، رصد میدان مغناطیسی<ref>gravitional field</ref>ستارۀ «شِعرای یمانی» را، که مؤید نظریۀ نسبیت<ref>relativity</ref> [[اینشتین، آلبرت (۱۸۷۹ـ۱۹۵۵)\|آلبرت اینشتین]] بود، عملی ساخت. همچنین، جوّ [[مریخ]]<ref>Mars</ref> و [[زهره]]<ref>Venus</ref> را بررسی کرد. در ۱۹۳۲، وجود [[دی اکسید کربن\|دی‌اکسید کربن]] در جوّ زهره، و در ۱۹۳۴، وجود [[اکسیژن]] به مقدار کمتر از ۰.۱ درصد را در مریخ گزارش کرد. آدامز مسئول طراحی و راه‌اندازی [[تلسکوپ\|تلسکوپ‌]]<nowiki/>های ۱۰۰ اینچی (۲۵۴سانتی‌متری) و ۲۰۰ اینچی (۵۰۸سانتی‌متری) در ماونت ویلسون و پالومار<ref>Mount Palomar</ref> بود. در رصدخانه کوه ویلسون موفق به اثبات این موضوع شد که لک‌های خورشیدی<ref>sunspots</ref> دمایی کمتر از سایر نقاط قرص خورشید دارند. همچنین، جابه‌جایی‌های دوپلر<ref>Doppler displacement</ref> را برای بررسی چرخش خورشید به‌کار ‌بُرد.		اخترشناس امریکایی. استفاده از [[طیف بینی\|طیف‌بینی]]<ref>spectroscopy</ref> را برای بررسی ستاره‌ها و سیّاره‌ها بنیادگذاری کرد و به این نتیجه رسید که با درخشندگی<ref>luminosity</ref> و شدت نسبی خطوط طیفی خاص، بازشناختن ستاره‌های غول<ref>giant star</ref> از ستاره‌های کوتوله<ref>dwarf star</ref> ممکن است. از طیف ستارگان نیز برای بررسی خواص فیزیکی، حرکات، و فاصلۀ ستاره‌ها بهره گرفت. در نزدیکی [[انطاکیه]]<ref>Antioch</ref>، [[سوریه]]، زاده شد و در دانشگاه [[شیکاگو]] در رشتۀ مکانیک آسمانی<ref>Celestial mechanics</ref> درس خواند. زیرنظر [[هیل، جورج الری (۱۸۶۸ـ۱۹۳۹)\|جورج هِیل]]<ref>Hale, George</ref> در زمینۀ طیف‌بینی اختری<ref>stellar spectrocopy</ref> در رصدخانۀ یرکیز<ref>Yerkes observatory</ref>، واقع در [[ویسکانسین]]<ref>Wisconsin</ref>، به‌کار پرداخت. در ۱۹۰۴ هیل را در تأسیس رصدخانۀ ماونت ویلسون<ref>Mount Wilson observatory</ref> بر فراز پاسادنا<ref>Pasadena</ref> در [[کالیفرنیا]] یاری کرد و در ۱۹۲۳، سرپرست آن رصدخانه شد. آدامز با اخترشناسان دیگر، در طرحی بلندمدت، به تعیین قدرمطلق<ref>absolute magnitude</ref> ستارگان پرداخت. آنان، در مجموع، قدر ۶هزار ستاره را به‌دست آوردند. دومین عملیات گروهی بلندمدت او تعیین [[سرعت شعاعی]]<ref>radial velocity</ref> بیش از ۷هزار ستاره بود. در ۱۹۲۵، رصد میدان مغناطیسی<ref>gravitional field</ref>ستارۀ «شِعرای یمانی» را، که مؤید نظریۀ نسبیت<ref>relativity</ref> [[اینشتین، آلبرت (۱۸۷۹ـ۱۹۵۵)\|آلبرت اینشتین]] بود، عملی ساخت. همچنین، جوّ [[مریخ]]<ref>Mars</ref> و [[زهره]]<ref>Venus</ref> را بررسی کرد. در ۱۹۳۲، وجود [[دی اکسید کربن\|دی‌اکسید کربن]] در جوّ زهره، و در ۱۹۳۴، وجود [[اکسیژن]] به مقدار کمتر از ۰.۱ درصد را در مریخ گزارش کرد. آدامز مسئول طراحی و راه‌اندازی [[تلسکوپ\|تلسکوپ‌]]<nowiki/>های ۱۰۰ اینچی (۲۵۴سانتی‌متری) و ۲۰۰ اینچی (۵۰۸سانتی‌متری) در ماونت ویلسون و پالومار<ref>Mount Palomar</ref> بود. در رصدخانه کوه ویلسون موفق به اثبات این موضوع شد که لک‌های خورشیدی<ref>sunspots</ref> دمایی کمتر از سایر نقاط قرص خورشید دارند. همچنین، جابه‌جایی‌های دوپلر<ref>Doppler displacement</ref> را برای بررسی چرخش خورشید به‌کار ‌بُرد.

Mohammadi2 در ‏۶ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۴۷

2023-11-06T20:47:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۴۷
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}اخترشناس امریکایی. استفاده از طیف‌بینی<ref>spectroscopy</ref>~~ ~~را برای بررسی ستاره‌ها و سیّاره‌ها بنیادگذاری کرد و به این نتیجه رسید که با درخشندگی<ref>luminosity</ref>~~ ~~و شدت نسبی خطوط طیفی خاص، بازشناختن ستاره‌های غول<ref>giant star</ref>~~ ~~از ستاره‌های کوتوله<ref>dwarf star</ref>~~ ~~ممکن است. از طیف ستارگان نیز برای بررسی خواص فیزیکی، حرکات، و فاصلۀ ستاره‌ها بهره گرفت. در نزدیکی انطاکیه<ref>Antioch</ref>، ~~سوریه،~~ زاده شد و در دانشگاه شیکاگو در رشتۀ مکانیک آسمانی<ref>Celestial mechanics</ref>~~ ~~درس خواند. زیرنظر جورج هِیل<ref>Hale, George</ref>~~ ~~در زمینۀ طیف‌بینی اختری<ref>stellar spectrocopy</ref>~~ ~~در رصدخانۀ یرکیز<ref>Yerkes observatory</ref>، واقع در ویسکانسین<ref>Wisconsin</ref>، به‌کار پرداخت. در ۱۹۰۴ هیل را در تأسیس رصدخانۀ ماونت ویلسون<ref>Mount Wilson observatory</ref>~~ برفراز~~ پاسادنا<ref>Pasadena</ref>~~ ~~در کالیفرنیا یاری کرد و در ۱۹۲۳، سرپرست آن رصدخانه شد. آدامز با اخترشناسان دیگر، در طرحی بلندمدت، به تعیین قدرمطلق<ref>absolute magnitude</ref>~~ ~~ستارگان پرداخت. آنان، در مجموع، قدر ۶هزار ستاره را به‌دست آوردند. دومین عملیات گروهی بلندمدت او تعیین سرعت شعاعی<ref>radial velocity</ref>~~ ~~بیش از ۷هزار ستاره بود. در ۱۹۲۵، رصد میدان مغناطیسی<ref>gravitional field</ref>ستارۀ «شِعرای یمانی» را، که مؤید نظریۀ نسبیت<ref>relativity</ref>~~ ~~آلبرت اینشتین بود، عملی ساخت. همچنین، جوّ مریخ<ref>Mars</ref>~~ ~~و زهره<ref>Venus</ref>~~ ~~را بررسی کرد. در ۱۹۳۲، وجود دی‌اکسید کربن در جوّ زهره، و در ۱۹۳۴، وجود اکسیژن به مقدار کمتر از~~ ~~۰.۱ درصد را در مریخ گزارش کرد. آدامز مسئول طراحی و راه‌اندازی ~~تلسکوپ‌های~~ ۱۰۰ اینچی (۲۵۴سانتی‌متری) و ۲۰۰ اینچی (۵۰۸سانتی‌متری) در ماونت ویلسون و پالومار<ref>Mount Palomar</ref>~~ ~~بود. در رصدخانه کوه ویلسون موفق به اثبات این موضوع شد که لک‌های خورشیدی<ref>sunspots</ref>~~ ~~دمایی کمتر از سایر نقاط قرص خورشید دارند. همچنین، جابه‌جایی‌های دوپلر<ref>Doppler displacement</ref>~~ ~~را برای بررسی چرخش خورشید به‌کار ‌بُرد.		}}
			[[پرونده:10057000.jpg\|بندانگشتی\|والتر آدامز]]
			اخترشناس امریکایی. استفاده از [[طیف بینی\|طیف‌بینی]]<ref>spectroscopy</ref> را برای بررسی ستاره‌ها و سیّاره‌ها بنیادگذاری کرد و به این نتیجه رسید که با درخشندگی<ref>luminosity</ref> و شدت نسبی خطوط طیفی خاص، بازشناختن ستاره‌های غول<ref>giant star</ref> از ستاره‌های کوتوله<ref>dwarf star</ref> ممکن است. از طیف ستارگان نیز برای بررسی خواص فیزیکی، حرکات، و فاصلۀ ستاره‌ها بهره گرفت. در نزدیکی [[انطاکیه]]<ref>Antioch</ref>، [[سوریه]]، زاده شد و در دانشگاه [[شیکاگو]] در رشتۀ مکانیک آسمانی<ref>Celestial mechanics</ref> درس خواند. زیرنظر [[هیل، جورج الری (۱۸۶۸ـ۱۹۳۹)\|جورج هِیل]]<ref>Hale, George</ref> در زمینۀ طیف‌بینی اختری<ref>stellar spectrocopy</ref> در رصدخانۀ یرکیز<ref>Yerkes observatory</ref>، واقع در [[ویسکانسین]]<ref>Wisconsin</ref>، به‌کار پرداخت. در ۱۹۰۴ هیل را در تأسیس رصدخانۀ ماونت ویلسون<ref>Mount Wilson observatory</ref> بر فراز پاسادنا<ref>Pasadena</ref> در [[کالیفرنیا]] یاری کرد و در ۱۹۲۳، سرپرست آن رصدخانه شد. آدامز با اخترشناسان دیگر، در طرحی بلندمدت، به تعیین قدرمطلق<ref>absolute magnitude</ref> ستارگان پرداخت. آنان، در مجموع، قدر ۶هزار ستاره را به‌دست آوردند. دومین عملیات گروهی بلندمدت او تعیین [[سرعت شعاعی]]<ref>radial velocity</ref> بیش از ۷هزار ستاره بود. در ۱۹۲۵، رصد میدان مغناطیسی<ref>gravitional field</ref>ستارۀ «شِعرای یمانی» را، که مؤید نظریۀ نسبیت<ref>relativity</ref> [[اینشتین، آلبرت (۱۸۷۹ـ۱۹۵۵)\|آلبرت اینشتین]] بود، عملی ساخت. همچنین، جوّ [[مریخ]]<ref>Mars</ref> و [[زهره]]<ref>Venus</ref> را بررسی کرد. در ۱۹۳۲، وجود [[دی اکسید کربن\|دی‌اکسید کربن]] در جوّ زهره، و در ۱۹۳۴، وجود [[اکسیژن]] به مقدار کمتر از ۰.۱ درصد را در مریخ گزارش کرد. آدامز مسئول طراحی و راه‌اندازی [[تلسکوپ\|تلسکوپ‌]]<nowiki/>های ۱۰۰ اینچی (۲۵۴سانتی‌متری) و ۲۰۰ اینچی (۵۰۸سانتی‌متری) در ماونت ویلسون و پالومار<ref>Mount Palomar</ref> بود. در رصدخانه کوه ویلسون موفق به اثبات این موضوع شد که لک‌های خورشیدی<ref>sunspots</ref> دمایی کمتر از سایر نقاط قرص خورشید دارند. همچنین، جابه‌جایی‌های دوپلر<ref>Doppler displacement</ref> را برای بررسی چرخش خورشید به‌کار ‌بُرد.

Reza rouzbahani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

آدامز، والتِر (۱۸۷۶ـ۱۹۵۶)(Adams, Walter)

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =والتر آدامز
|نام =Walter Adams
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=انطاکیه، سوریه ۱۸۷۶م
|تاریخ مرگ=۱۹۵۶م
|دوره زندگی=
|ملیت=امریکایی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=مکانیک آسمانی دانشگاه شیکاگو
| شغل و تخصص اصلی =اخترشناس
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار =
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =اخترشناسی
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}اخترشناس امریکایی. استفاده از طیف‌بینی<ref>spectroscopy</ref> را برای بررسی ستاره‌ها و سیّاره‌ها بنیادگذاری کرد و به این نتیجه رسید که با درخشندگی<ref>luminosity</ref> و شدت نسبی خطوط طیفی خاص، بازشناختن ستاره‌های غول<ref>giant star</ref> از ستاره‌های کوتوله<ref>dwarf star</ref> ممکن است. از طیف ستارگان نیز برای بررسی خواص فیزیکی، حرکات، و فاصلۀ ستاره‌ها بهره گرفت. در نزدیکی انطاکیه<ref>Antioch</ref>، سوریه، زاده شد و در دانشگاه شیکاگو در رشتۀ مکانیک آسمانی<ref>Celestial mechanics</ref> درس خواند. زیرنظر جورج هِیل<ref>Hale, George</ref> در زمینۀ طیف‌بینی اختری<ref>stellar spectrocopy</ref> در رصدخانۀ یرکیز<ref>Yerkes observatory</ref>، واقع در ویسکانسین<ref>Wisconsin</ref>، به‌کار پرداخت. در ۱۹۰۴ هیل را در تأسیس رصدخانۀ ماونت ویلسون<ref>Mount Wilson observatory</ref> برفراز پاسادنا<ref>Pasadena</ref> در کالیفرنیا یاری کرد و در ۱۹۲۳، سرپرست آن رصدخانه شد. آدامز با اخترشناسان دیگر، در طرحی بلندمدت، به تعیین قدرمطلق<ref>absolute magnitude</ref> ستارگان پرداخت. آنان، در مجموع، قدر ۶هزار ستاره را به‌دست آوردند. دومین عملیات گروهی بلندمدت او تعیین سرعت شعاعی<ref>radial velocity</ref> بیش از ۷هزار ستاره بود. در ۱۹۲۵، رصد میدان مغناطیسی<ref>gravitional field</ref>ستارۀ «شِعرای یمانی» را، که مؤید نظریۀ نسبیت<ref>relativity</ref> آلبرت اینشتین بود، عملی ساخت. همچنین، جوّ مریخ<ref>Mars</ref> و زهره<ref>Venus</ref> را بررسی کرد. در ۱۹۳۲، وجود دی‌اکسید کربن در جوّ زهره، و در ۱۹۳۴، وجود اکسیژن به مقدار کمتر از ۰.۱ درصد را در مریخ گزارش کرد. آدامز مسئول طراحی و راه‌اندازی تلسکوپ‌های ۱۰۰ اینچی (۲۵۴سانتی‌متری) و ۲۰۰ اینچی (۵۰۸سانتی‌متری) در ماونت ویلسون و پالومار<ref>Mount Palomar</ref> بود. در رصدخانه کوه ویلسون موفق به اثبات این موضوع شد که لک‌های خورشیدی<ref>sunspots</ref> دمایی کمتر از سایر نقاط قرص خورشید دارند. همچنین، جابه‌جایی‌های دوپلر<ref>Doppler displacement</ref> را برای بررسی چرخش خورشید به‌کار ‌بُرد.

 

----

[[Category:اخترشناسی]] [[Category:(اخترشناسی)اشخاص و آثار]]