Mohammadi2 در ‏۷ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۲۷

2023-11-07T18:27:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۲۷
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}آدلِر، آلفرد (۱۸۷۰ـ۱۹۳۷)(Adler, Alfred)<br/> [[File:10059400.jpg\|thumb\|آدلِر، آلفرد]] روان‌شناس اتریشی. از نظر او در توجیه رفتار انسان قدرت‌‌طلبی<ref>will to power</ref>~~ ~~بیشتر از سائق جنسی اهمیت دارد. اختلاف نظر او با زیگموند ~~فروید،~~ در این زمینه موجب گسستن همکاری ده‌سالۀ او با بانی روان‌کاوی شد. مفاهیم عقدۀ حقارت<ref>inferiority complex</ref>~~ ~~و جبران افراطی<ref>overcompensation</ref>، حقارت عضوی<ref>organ inferiority</ref>، و ترتیب تولد<ref>birth order</ref>~~ ~~را آدلر وضع کرد. او در وین زاده شد و تحصیل کرد. از ۱۸۹۷ تا ~~۱۹۲۷~~ در آن شهر پزشک عمومی و متخصص اعصاب بود. تا ~~۱۹۰۲~~ با فروید در تماس بود و نقش مهمی در پیدایش جنبش روان‌کاوی داشت. آدلر مدیر «انجمن روان‌کاوی وین» بود اما در ~~۱۹۰۷،~~ با تأکید بر قدرت‌طلبی به‌منزله ریشه روان‌رنجوری‌ها، از فروید که بر تمایلات جنسی در کودکی تأکید داشت، فاصله گرفت. آدلر و برخی دیگر، در ~~۱۹۱۱،~~ محفل فرویدی را ترک کردند و «جنبش روان‌شناسی فردی<ref>Individual Psychology Movement</ref>» را بنا نهادند. او در ~~۱۹۳۵~~ به امریکا نقل مکان کرد. آدلر معتقد بود اصلی‌ترین علت رفتار بیمارگونه احساس بی‌کفایتی یا حقارت ناشی از، مثلاً، کوچک‌ترین عضو خانواده بودن یا تلاش کودک برای رقابت با دنیای بزرگسالان است. بیمار، در تلاش برای تسلط بر این احساس‌ها، غالباً به بهای زیرپاگذاشتن رفتار بهنجار اجتماعی یا، آن‌گونه که آدلر مطرح کرد، به قیمت ازدست‌دادن «منافع اجتماعی» به جبران افراطی می‌پردازد. هرچند مکتب روان‌شناسی او پرمعنا بود، تعریف کافی و روش دقیقی نداشت. برخی از آثار او عبارت‌اند از ''مطالعۀ حقارت عضوی و جبران روانی آن''<ref>Study of organ Inferiority and its Psychical Compensation</ref>(~~۱۹۰۷~~)، ''شیوۀ کار و نظریۀ روان‌شناسی فردی''<ref>The Practice and Theory of Individual Psychology</ref>(~~۱۹۱۲~~)، ''فهم ماهیّت انسان''<ref>Understanding Human Nature</ref>(~~۱۹۲۷~~)، و ''سرشت روان‌رنجوری''<ref>The Neurotic Constitution</ref>~~ ~~(~~۱۹۱۲~~)، آدلر در اثر اخیر، که مهم‌ترین کتاب او بود، تأکید می‌کند منش و اعمال انسان باید براساس فرجام‌شناسی<ref>teleology</ref>~~ ~~تبیین شود.		}}آدلِر، آلفرد (۱۸۷۰ـ۱۹۳۷)(Adler, Alfred)<br/> [[File:10059400.jpg\|thumb\|آدلِر، آلفرد]] روان‌شناس اتریشی. از نظر او در توجیه رفتار انسان قدرت‌‌طلبی<ref>will to power</ref> بیشتر از سائق جنسی اهمیت دارد. اختلاف نظر او با [[فروید، زیگموند (۱۸۵۶ـ۱۹۳۹)\|زیگموند فروید]]، در این زمینه موجب گسستن همکاری ده‌سالۀ او با بانی روان‌کاوی شد. مفاهیم [[عقده حقارت\|عقدۀ حقارت]]<ref>inferiority complex</ref> و جبران افراطی<ref>overcompensation</ref>، حقارت عضوی<ref>organ inferiority</ref>، و ترتیب تولد<ref>birth order</ref> را آدلر وضع کرد. او در [[وین]] زاده شد و تحصیل کرد. از ۱۸۹۷ تا ۱۹۲۷م در آن شهر پزشک عمومی و متخصص اعصاب بود. تا ۱۹۰۲م با فروید در تماس بود و نقش مهمی در پیدایش جنبش روان‌کاوی داشت. آدلر مدیر «انجمن روان‌کاوی وین» بود اما در ۱۹۰۷م، با تأکید بر قدرت‌طلبی به‌منزله ریشه روان‌رنجوری‌ها، از فروید که بر تمایلات جنسی در کودکی تأکید داشت، فاصله گرفت. آدلر و برخی دیگر، در ۱۹۱۱م، محفل فرویدی را ترک کردند و «جنبش روان‌شناسی فردی<ref>Individual Psychology Movement</ref>» را بنا نهادند. او در ۱۹۳۵م به امریکا نقل مکان کرد. آدلر معتقد بود اصلی‌ترین علت رفتار بیمارگونه احساس بی‌کفایتی یا حقارت ناشی از، مثلاً، کوچک‌ترین عضو خانواده بودن یا تلاش کودک برای رقابت با دنیای بزرگسالان است. بیمار، در تلاش برای تسلط بر این احساس‌ها، غالباً به بهای زیرپاگذاشتن رفتار بهنجار اجتماعی یا، آن‌گونه که آدلر مطرح کرد، به قیمت ازدست‌دادن «منافع اجتماعی» به جبران افراطی می‌پردازد. هرچند مکتب روان‌شناسی او پرمعنا بود، تعریف کافی و روش دقیقی نداشت. برخی از آثار او عبارت‌اند از ''مطالعۀ حقارت عضوی و جبران روانی آن''<ref>''Study of organ Inferiority and its Psychical Compensation''</ref> (۱۹۰۷م)، ''شیوۀ کار و نظریۀ روان‌شناسی فردی''<ref>''The Practice and Theory of Individual Psychology''</ref> (۱۹۱۲م)، ''فهم ماهیّت انسان''<ref>''Understanding Human Nature''</ref> (۱۹۲۷م)، و ''سرشت روان‌رنجوری''<ref>''The Neurotic Constitution''</ref> (۱۹۱۲م)، آدلر در اثر اخیر، که مهم‌ترین کتاب او بود، تأکید می‌کند منش و اعمال انسان باید براساس فرجام‌شناسی<ref>teleology</ref> تبیین شود.

Reza rouzbahani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =آلفرد آدلر
|نام =Alfred Adler
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=وین ۱۸۷۰م
|تاریخ مرگ=۱۹۳۷م
|دوره زندگی=
|ملیت=اتریشی
|محل زندگی=وین، امریکا
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =روان شناس
|شغل و تخصص های دیگر=پزشک
|سبک =
|مکتب =
|سمت =مدیر انجمن روان کاوی وین
|جوایز و افتخارات =
|آثار =مطالعه حقارت عضوی و جبران روانی آن (۱۹۰۷م)؛ شیوه کار و نظریه روان شناسی فردی (۱۹۱۲م)؛ فهم ماهیت انسان (۱۹۲۷م)؛ سرشت روان رنجوری (۱۹۱۲)
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =روانشناسی و روانپزشکی
|دوره =
|فعالیت های مهم =یکی از بنیان گذاران جنبش روان شناسی فردی
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}آدلِر، آلفرد (۱۸۷۰ـ۱۹۳۷)(Adler, Alfred)<br/> [[File:10059400.jpg|thumb|آدلِر، آلفرد]] روان‌شناس اتریشی. از نظر او در توجیه رفتار انسان قدرت‌‌طلبی<ref>will to power</ref> بیشتر از سائق جنسی اهمیت دارد. اختلاف نظر او با زیگموند فروید، در این زمینه موجب گسستن همکاری ده‌سالۀ او با بانی روان‌کاوی شد. مفاهیم عقدۀ حقارت<ref>inferiority complex</ref> و جبران افراطی<ref>overcompensation</ref>، حقارت عضوی<ref>organ inferiority</ref>، و ترتیب تولد<ref>birth order</ref> را آدلر وضع کرد. او در وین زاده شد و تحصیل کرد. از ۱۸۹۷ تا ۱۹۲۷ در آن شهر پزشک عمومی و متخصص اعصاب بود. تا ۱۹۰۲ با فروید در تماس بود و نقش مهمی در پیدایش جنبش روان‌کاوی داشت. آدلر مدیر «انجمن روان‌کاوی وین» بود اما در ۱۹۰۷، با تأکید بر قدرت‌طلبی به‌منزله ریشه روان‌رنجوری‌ها، از فروید که بر تمایلات جنسی در کودکی تأکید داشت، فاصله گرفت. آدلر و برخی دیگر، در ۱۹۱۱، محفل فرویدی را ترک کردند و «جنبش روان‌شناسی فردی<ref>Individual Psychology Movement</ref>» را بنا نهادند. او در ۱۹۳۵ به امریکا نقل مکان کرد. آدلر معتقد بود اصلی‌ترین علت رفتار بیمارگونه احساس بی‌کفایتی یا حقارت ناشی از، مثلاً، کوچک‌ترین عضو خانواده بودن یا تلاش کودک برای رقابت با دنیای بزرگسالان است. بیمار، در تلاش برای تسلط بر این احساس‌ها، غالباً به بهای زیرپاگذاشتن رفتار بهنجار اجتماعی یا، آن‌گونه که آدلر مطرح کرد، به قیمت ازدست‌دادن «منافع اجتماعی» به جبران افراطی می‌پردازد. هرچند مکتب روان‌شناسی او پرمعنا بود، تعریف کافی و روش دقیقی نداشت. برخی از آثار او عبارت‌اند از ''مطالعۀ حقارت عضوی و جبران روانی آن''<ref>Study of organ Inferiority and its Psychical Compensation</ref>(۱۹۰۷)، ''شیوۀ کار و نظریۀ روان‌شناسی فردی''<ref>The Practice and Theory of Individual Psychology</ref>(۱۹۱۲)، ''فهم ماهیّت انسان''<ref>Understanding Human Nature</ref>(۱۹۲۷)، و ''سرشت روان‌رنجوری''<ref>The Neurotic Constitution</ref> (۱۹۱۲)، آدلر در اثر اخیر، که مهم‌ترین کتاب او بود، تأکید می‌کند منش و اعمال انسان باید براساس فرجام‌شناسی<ref>teleology</ref> تبیین شود.

 

----

[[Category:روانشناسی و روانپزشکی]] [[Category:اشخاص و اماکن]]

آدلر، آلفرد (۱۸۷۰ـ۱۹۳۷) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi2 در ‏۷ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۲۷

Reza rouzbahani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳