آذربایجان غربی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi2 در ‏۱۰ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۱۰

2023-11-10T17:10:37Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۱۰
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	[[File:10065000.jpg\|thumb]]		[[File:10065000.jpg\|thumb]]

	استان ایرانی، از شمال به ارمنستان و جمهوری آذربایجان و استان آذربایجان ~~شرقی،~~ از شرق به استان آذربایجان شرقی و دریاچۀ ارومیه و استان زنجان، از جنوب به استان کردستان، و از غرب به کشورهای عراق و ترکیه محدود است. استان مزبور سرزمینی کوهستانی است که رو به غرب بر ارتفاع کوه‌های آن افزوده می‌شود و در مرز ترکیه به حداکثر ارتفاع خود می‌رسد و برعکس، سواحل دریاچۀ ارومیه کم‌ارتفاع‌ترین نواحی آن را تشکیل می‌دهند. کوه ~~برده‌رش،~~ واقع در جنوب غربی ارومیه با ارتفاع ۳,۶۰۸ متر، مرتفع‌ترین نقطۀ آن است و کوه‌های دالامپر (۳,۴۰۰ متر)، ساری‌دامش (۳,۰۹۷ متر)، ملک هلان (۳,۰۹۴ متر)، چلیکان شیخ بایزید (۲,۷۱۰ متر)، ترجان (۲,۶۱۸ متر)، و قانلی‌بابا (۲,۵۰۳ متر) از دیگر کوه‌های مرتفع آن محسوب می‌شوند. آذربایجان غربی از پرآب‌ترین استان‌های ایران است و رودخانه‌های آن غیر از ارس، ~~سیمینه‌رود، زرینه‌رود،~~ و رودخانۀ مهاباد از همین ارتفاعات سرچشمه می‌گیرند و با شیب تند به دریاچۀ ارومیه می‌ریزند. دیگر رودهای مهم این استان عبارت‌اند از گدارچای، ~~باراندوز، نازلو، شهرچای،~~ زولاچای، زنگمار و قتور (قطور)~~چای؛~~ رود اخیر بخشی از مرز این استان با استان آذربایجان شرقی را تشکیل می‌دهد. اقلیم این استان در نواحی شرقی و سواحل دریاچۀ ارومیه معتدل مایل به سرد و در نواحی کوهستانی غربی سرد و نسبتاً پرباران است. آذربایجان غربی با ۲,۸۷۳,۴۵۹ نفر (۱۳۸۵) جمعیت از چهارده شهرستان و ۳۶ بخش با مرکزیت اداری شهر ارومیه تشکیل شده است و مهم‌ترین شهرهای آن عبارت‌اند از خوی، ماکو، مهاباد، میاندوآب، سلماس، سردشت، نقده، ~~شاهین‌دژ،~~ و تکاب. فعالیت‌های اقتصادی این استان عمدتاً بر محور کشاورزی استوار است و مهم‌ترین فرآورده‌های کشاورزی آن عبارت‌اند از ~~گندم،~~ جو، ~~حبوبات،~~ خشکبار، انواع میوه به‌ویژه انگور و ~~سیب، سبزیجات،~~ محصولات جالیزی، ~~آفتابگردان، ذرت، توتون،~~ و تنباکو. از مهم‌ترین فرآورده‌های دامی آن است: ~~لبنیات،~~ گوشت قرمز، و مرغ. ~~آهن، زغال‌سنگ،~~ املاح شیمیایی، و سنگ‌های ساختمانی و تزیینی از منابع زیرزمینی آن محسوب می‌شوند. فرآورده‌های صنعتی این استان عبارت‌اند از ~~قالی‌بافی،~~ زرگری، نقره‌سازی، صنایع چوبی، نساجی، تولید نوشابه‌های غیرالکلی، شربت‌های کنسانتره و شیرینی‌‌جات. افزون بر این، صنعت توریسم نیز بخشی از فعالیت‌های اقتصادی آن است.		استان ایرانی، از شمال به [[ارمنستان]] و [[آذربایجان، جمهوری\|جمهوری آذربایجان]] و استان [[آذربایجان شرقی]]، از شرق به استان آذربایجان شرقی و دریاچۀ [[ارومیه، دریاچه\|ارومیه]] و استان [[زنجان، استان\|زنجان]]، از جنوب به استان [[کردستان، استان\|کردستان]]، و از غرب به کشورهای [[عراق]] و [[ترکیه]] محدود است. استان مزبور سرزمینی کوهستانی است که رو به غرب بر ارتفاع کوه‌های آن افزوده می‌شود و در مرز ترکیه به حداکثر ارتفاع خود می‌رسد و برعکس، سواحل دریاچۀ ارومیه کم‌ارتفاع‌ترین نواحی آن را تشکیل می‌دهند. کوه [[برده رش\|برده‌رش]]، واقع در جنوب غربی ارومیه با ارتفاع ۳,۶۰۸ متر، مرتفع‌ترین نقطۀ آن است و کوه‌های [[دالامپر]] (۳,۴۰۰ متر)، ساری‌دامش (۳,۰۹۷ متر)، ملک هلان (۳,۰۹۴ متر)، چلیکان شیخ بایزید (۲,۷۱۰ متر)، ترجان (۲,۶۱۸ متر)، و قانلی‌بابا (۲,۵۰۳ متر) از دیگر کوه‌های مرتفع آن محسوب می‌شوند. آذربایجان غربی از پرآب‌ترین استان‌های ایران است و رودخانه‌های آن غیر از [[ارس، رودخانه\|ارس]]، [[سیمینه رود\|سیمینه‌رود]]، [[زرینه رود\|زرینه‌رود]]، و رودخانۀ [[مهاباد، رودخانه\|مهاباد]] از همین ارتفاعات سرچشمه می‌گیرند و با شیب تند به دریاچۀ ارومیه می‌ریزند. دیگر رودهای مهم این استان عبارت‌اند از گدارچای، [[باراندوزچای\|باراندوز]]، [[نازلوچای\|نازلو]]، [[شهرچای]]، زولاچای، [[زنگمار]] و [[قتورچای\|قتور (قطور)چای]]؛ رود اخیر بخشی از مرز این استان با استان آذربایجان شرقی را تشکیل می‌دهد. اقلیم این استان در نواحی شرقی و سواحل دریاچۀ ارومیه معتدل مایل به سرد و در نواحی کوهستانی غربی سرد و نسبتاً پرباران است. آذربایجان غربی با ۲,۸۷۳,۴۵۹ نفر (۱۳۸۵) جمعیت از چهارده شهرستان و ۳۶ بخش با مرکزیت اداری شهر ارومیه تشکیل شده است و مهم‌ترین شهرهای آن عبارت‌اند از [[خوی، شهر\|خوی]]، [[ماکو، شهر\|ماکو]]، [[مهاباد، شهر\|مهاباد]]، [[میاندوآب، شهر\|میاندوآب]]، [[سلماس، شهر\|سلماس]]، [[سردشت، شهر (آذربایجان غربی)\|سردشت]]، [[نقده، شهر\|نقده]]، [[شاهین دژ، شهر\|شاهین‌دژ]]، و [[تکاب، شهر\|تکاب]]. فعالیت‌های اقتصادی این استان عمدتاً بر محور کشاورزی استوار است و مهم‌ترین فرآورده‌های کشاورزی آن عبارت‌اند از [[گندم]]، جو، [[حبوبات]]، خشکبار، انواع میوه به‌ویژه انگور و [[سیب]]، [[سبزیجات]]، محصولات جالیزی، [[آفتابگردان]]، [[ذرت]]، [[توتون]]، و [[تنباکو]]. از مهم‌ترین فرآورده‌های دامی آن است: [[لبنیات]]، [[گوشت]] قرمز، و مرغ. [[آهن]]، [[زغال سنگ\|زغال‌سنگ]]، املاح شیمیایی، و سنگ‌های ساختمانی و تزیینی از منابع زیرزمینی آن محسوب می‌شوند. فرآورده‌های صنعتی این استان عبارت‌اند از [[قالیبافی\|قالی‌بافی]]، زرگری، نقره‌سازی، صنایع چوبی، نساجی، تولید نوشابه‌های غیرالکلی، شربت‌های کنسانتره و شیرینی‌‌جات. افزون بر این، صنعت توریسم نیز بخشی از فعالیت‌های اقتصادی آن است.
	----		----

Reza rouzbahani در ‏۱۶ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۳۸

2023-10-16T07:38:50Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۳۸
خط ۱:		خط ۱:
	~~West Azerbaijan (province)~~

	{{الگو:جعبه اطلاعات استان5		{{الگو:جعبه اطلاعات استان5
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	\| تولیدات و صنایع مهم = فرآورده‌های کشاورزی: گندم، جو، حبوبات، خشکبار، انواع میوه به‌ویژه انگور و سیب، سبزیجات، محصولات جالیزی، آفتابگردان، ذرت، توتون، و تنباکو - فرآورده‌های دامی: لبنیات، گوشت قرمز، و مرغ - منابع زیرزمینی: آهن، زغال‌سنگ، املاح شیمیایی، و سنگ‌های ساختمانی و تزیینی - فرآورده‌های صنعتی: قالی‌بافی، زرگری، نقره‌سازی، صنایع چوبی، نساجی، تولید نوشابه‌های غیرالکلی، شربت‌های کنسانتره و شیرینی‌‌جات - صنعت توریسم		\| تولیدات و صنایع مهم = فرآورده‌های کشاورزی: گندم، جو، حبوبات، خشکبار، انواع میوه به‌ویژه انگور و سیب، سبزیجات، محصولات جالیزی، آفتابگردان، ذرت، توتون، و تنباکو - فرآورده‌های دامی: لبنیات، گوشت قرمز، و مرغ - منابع زیرزمینی: آهن، زغال‌سنگ، املاح شیمیایی، و سنگ‌های ساختمانی و تزیینی - فرآورده‌های صنعتی: قالی‌بافی، زرگری، نقره‌سازی، صنایع چوبی، نساجی، تولید نوشابه‌های غیرالکلی، شربت‌های کنسانتره و شیرینی‌‌جات - صنعت توریسم

	}}آذربایجان غربی		}}آذربایجان غربی West Azerbaijan (province)


	[[File:10065000.jpg\|thumb]]		[[File:10065000.jpg\|thumb]]

	استان ایرانی، از شمال به ارمنستان و جمهوری آذربایجان و استان آذربایجان شرقی، از شرق به استان آذربایجان شرقی و دریاچۀ ارومیه و استان زنجان، از جنوب به استان کردستان، و از غرب به کشورهای عراق و ترکیه محدود است. استان مزبور سرزمینی کوهستانی است که رو به غرب بر ارتفاع کوه‌های آن افزوده می‌شود و در مرز ترکیه به حداکثر ارتفاع خود می‌رسد و برعکس، سواحل دریاچۀ ارومیه کم‌ارتفاع‌ترین نواحی آن را تشکیل می‌دهند. کوه برده‌رش، واقع در جنوب غربی ارومیه با ارتفاع ۳,۶۰۸ متر، مرتفع‌ترین نقطۀ آن است و کوه‌های دالامپر (۳,۴۰۰ متر)، ساری‌دامش (۳,۰۹۷ متر)، ملک هلان (۳,۰۹۴ متر)، چلیکان شیخ بایزید (۲,۷۱۰ متر)، ترجان (۲,۶۱۸ متر)، و قانلی‌بابا (۲,۵۰۳ متر) از دیگر کوه‌های مرتفع آن محسوب می‌شوند. آذربایجان غربی از پرآب‌ترین استان‌های ایران است و رودخانه‌های آن غیر از ارس، سیمینه‌رود، زرینه‌رود، و رودخانۀ مهاباد از همین ارتفاعات سرچشمه می‌گیرند و با شیب تند به دریاچۀ ارومیه می‌ریزند. دیگر رودهای مهم این استان عبارت‌اند از گدارچای، باراندوز، نازلو، شهرچای، زولاچای، زنگمار و قتور (قطور)چای؛ رود اخیر بخشی از مرز این استان با استان آذربایجان شرقی را تشکیل می‌دهد. اقلیم این استان در نواحی شرقی و سواحل دریاچۀ ارومیه معتدل مایل به سرد و در نواحی کوهستانی غربی سرد و نسبتاً پرباران است. آذربایجان غربی با ۲,۸۷۳,۴۵۹ نفر (۱۳۸۵) جمعیت از چهارده شهرستان و ۳۶ بخش با مرکزیت اداری شهر ارومیه تشکیل شده است و مهم‌ترین شهرهای آن عبارت‌اند از خوی، ماکو، مهاباد، میاندوآب، سلماس، سردشت، نقده، شاهین‌دژ، و تکاب. فعالیت‌های اقتصادی این استان عمدتاً بر محور کشاورزی استوار است و مهم‌ترین فرآورده‌های کشاورزی آن عبارت‌اند از گندم، جو، حبوبات، خشکبار، انواع میوه به‌ویژه انگور و سیب، سبزیجات، محصولات جالیزی، آفتابگردان، ذرت، توتون، و تنباکو. از مهم‌ترین فرآورده‌های دامی آن است: لبنیات، گوشت قرمز، و مرغ. آهن، زغال‌سنگ، املاح شیمیایی، و سنگ‌های ساختمانی و تزیینی از منابع زیرزمینی آن محسوب می‌شوند. فرآورده‌های صنعتی این استان عبارت‌اند از قالی‌بافی، زرگری، نقره‌سازی، صنایع چوبی، نساجی، تولید نوشابه‌های غیرالکلی، شربت‌های کنسانتره و شیرینی‌‌جات. افزون بر این، صنعت توریسم نیز بخشی از فعالیت‌های اقتصادی آن است.		استان ایرانی، از شمال به ارمنستان و جمهوری آذربایجان و استان آذربایجان شرقی، از شرق به استان آذربایجان شرقی و دریاچۀ ارومیه و استان زنجان، از جنوب به استان کردستان، و از غرب به کشورهای عراق و ترکیه محدود است. استان مزبور سرزمینی کوهستانی است که رو به غرب بر ارتفاع کوه‌های آن افزوده می‌شود و در مرز ترکیه به حداکثر ارتفاع خود می‌رسد و برعکس، سواحل دریاچۀ ارومیه کم‌ارتفاع‌ترین نواحی آن را تشکیل می‌دهند. کوه برده‌رش، واقع در جنوب غربی ارومیه با ارتفاع ۳,۶۰۸ متر، مرتفع‌ترین نقطۀ آن است و کوه‌های دالامپر (۳,۴۰۰ متر)، ساری‌دامش (۳,۰۹۷ متر)، ملک هلان (۳,۰۹۴ متر)، چلیکان شیخ بایزید (۲,۷۱۰ متر)، ترجان (۲,۶۱۸ متر)، و قانلی‌بابا (۲,۵۰۳ متر) از دیگر کوه‌های مرتفع آن محسوب می‌شوند. آذربایجان غربی از پرآب‌ترین استان‌های ایران است و رودخانه‌های آن غیر از ارس، سیمینه‌رود، زرینه‌رود، و رودخانۀ مهاباد از همین ارتفاعات سرچشمه می‌گیرند و با شیب تند به دریاچۀ ارومیه می‌ریزند. دیگر رودهای مهم این استان عبارت‌اند از گدارچای، باراندوز، نازلو، شهرچای، زولاچای، زنگمار و قتور (قطور)چای؛ رود اخیر بخشی از مرز این استان با استان آذربایجان شرقی را تشکیل می‌دهد. اقلیم این استان در نواحی شرقی و سواحل دریاچۀ ارومیه معتدل مایل به سرد و در نواحی کوهستانی غربی سرد و نسبتاً پرباران است. آذربایجان غربی با ۲,۸۷۳,۴۵۹ نفر (۱۳۸۵) جمعیت از چهارده شهرستان و ۳۶ بخش با مرکزیت اداری شهر ارومیه تشکیل شده است و مهم‌ترین شهرهای آن عبارت‌اند از خوی، ماکو، مهاباد، میاندوآب، سلماس، سردشت، نقده، شاهین‌دژ، و تکاب. فعالیت‌های اقتصادی این استان عمدتاً بر محور کشاورزی استوار است و مهم‌ترین فرآورده‌های کشاورزی آن عبارت‌اند از گندم، جو، حبوبات، خشکبار، انواع میوه به‌ویژه انگور و سیب، سبزیجات، محصولات جالیزی، آفتابگردان، ذرت، توتون، و تنباکو. از مهم‌ترین فرآورده‌های دامی آن است: لبنیات، گوشت قرمز، و مرغ. آهن، زغال‌سنگ، املاح شیمیایی، و سنگ‌های ساختمانی و تزیینی از منابع زیرزمینی آن محسوب می‌شوند. فرآورده‌های صنعتی این استان عبارت‌اند از قالی‌بافی، زرگری، نقره‌سازی، صنایع چوبی، نساجی، تولید نوشابه‌های غیرالکلی، شربت‌های کنسانتره و شیرینی‌‌جات. افزون بر این، صنعت توریسم نیز بخشی از فعالیت‌های اقتصادی آن است.
			----


	<br/> <!--10065000-->		<br/> <!--10065000-->

	[[Category:جغرافیای ایران]] [[Category:آذربایجان غربی]]		[[Category:جغرافیای ایران]] [[Category:آذربایجان غربی]]

Erfan: Added English title to display title and first line

2023-05-14T14:19:09Z

Added English title to display title and first line

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۱۹
خط ۱:		خط ۱:
			West Azerbaijan (province)

	{{الگو:جعبه اطلاعات استان5		{{الگو:جعبه اطلاعات استان5

Mohammadi2 در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

{{الگو:جعبه اطلاعات استان5
| نام فارسی =
| نام لاتین =
| نام‌پیشین =
| کشور = ایران
| موقعیت = جنوب ارمنستان و جمهوری آذربایجان و استان آذربایجان شرقی، غرب استان آذربایجان شرقی و دریاچۀ ارومیه و استان زنجان، شمال استان کردستان، و شرق عراق و ترکیه
| مرکز = ارومیه
| تعداد شهرستان‌ها = ۱۴
| تعداد بخش ها = ۳۶
| شهرهای مهم = خوی، ماکو، مهاباد، میاندوآب، سلماس، سردشت، نقده، شاهین‌دژ، و تکاب
|کوه‌های استان = برده‌رش (۳,۶۰۸ متر)، دالامپر (۳,۴۰۰ متر)، ساری‌دامش (۳,۰۹۷ متر)، ملک هلان (۳,۰۹۴ متر)، چلیکان شیخ بایزید (۲,۷۱۰ متر)، ترجان (۲,۶۱۸ متر)، و قانلی‌بابا (۲,۵۰۳ متر)
| رودهای استان = شهرچای، زولاچای، زنگمار و قتور (قطور)چای
| جمعیت = ۲,۸۷۳,۴۵۹ نفر (۱۳۸۵ش)
| مساحت =
| ارتفاع متوسط =
| میانگین بارندگی سالیانه =
| اقلیم = نواحی شرقی و سواحل دریاچۀ ارومیه معتدل مایل به سرد - نواحی کوهستانی غربی سرد و نسبتاً پرباران
| تولیدات و صنایع مهم = فرآورده‌های کشاورزی: گندم، جو، حبوبات، خشکبار، انواع میوه به‌ویژه انگور و سیب، سبزیجات، محصولات جالیزی، آفتابگردان، ذرت، توتون، و تنباکو - فرآورده‌های دامی: لبنیات، گوشت قرمز، و مرغ - منابع زیرزمینی: آهن، زغال‌سنگ، املاح شیمیایی، و سنگ‌های ساختمانی و تزیینی - فرآورده‌های صنعتی: قالی‌بافی، زرگری، نقره‌سازی، صنایع چوبی، نساجی، تولید نوشابه‌های غیرالکلی، شربت‌های کنسانتره و شیرینی‌‌جات - صنعت توریسم

}}آذربایجان غربی

[[File:10065000.jpg|thumb]]

استان ایرانی، از شمال به ارمنستان و جمهوری آذربایجان و استان آذربایجان شرقی، از شرق به استان آذربایجان شرقی و دریاچۀ ارومیه و استان زنجان، از جنوب به استان کردستان، و از غرب به کشورهای عراق و ترکیه محدود است. استان مزبور سرزمینی کوهستانی است که رو به غرب بر ارتفاع کوه‌های آن افزوده می‌شود و در مرز ترکیه به حداکثر ارتفاع خود می‌رسد و برعکس، سواحل دریاچۀ ارومیه کم‌ارتفاع‌ترین نواحی آن را تشکیل می‌دهند. کوه برده‌رش، واقع در جنوب غربی ارومیه با ارتفاع ۳,۶۰۸ متر، مرتفع‌ترین نقطۀ آن است و کوه‌های دالامپر (۳,۴۰۰ متر)، ساری‌دامش (۳,۰۹۷ متر)، ملک هلان (۳,۰۹۴ متر)، چلیکان شیخ بایزید (۲,۷۱۰ متر)، ترجان (۲,۶۱۸ متر)، و قانلی‌بابا (۲,۵۰۳ متر) از دیگر کوه‌های مرتفع آن محسوب می‌شوند. آذربایجان غربی از پرآب‌ترین استان‌های ایران است و رودخانه‌های آن غیر از ارس، سیمینه‌رود، زرینه‌رود، و رودخانۀ مهاباد از همین ارتفاعات سرچشمه می‌گیرند و با شیب تند به دریاچۀ ارومیه می‌ریزند. دیگر رودهای مهم این استان عبارت‌اند از گدارچای، باراندوز، نازلو، شهرچای، زولاچای، زنگمار و قتور (قطور)چای؛ رود اخیر بخشی از مرز این استان با استان آذربایجان شرقی را تشکیل می‌دهد. اقلیم این استان در نواحی شرقی و سواحل دریاچۀ ارومیه معتدل مایل به سرد و در نواحی کوهستانی غربی سرد و نسبتاً پرباران است. آذربایجان غربی با ۲,۸۷۳,۴۵۹ نفر (۱۳۸۵) جمعیت از چهارده شهرستان و ۳۶ بخش با مرکزیت اداری شهر ارومیه تشکیل شده است و مهم‌ترین شهرهای آن عبارت‌اند از خوی، ماکو، مهاباد، میاندوآب، سلماس، سردشت، نقده، شاهین‌دژ، و تکاب. فعالیت‌های اقتصادی این استان عمدتاً بر محور کشاورزی استوار است و مهم‌ترین فرآورده‌های کشاورزی آن عبارت‌اند از گندم، جو، حبوبات، خشکبار، انواع میوه به‌ویژه انگور و سیب، سبزیجات، محصولات جالیزی، آفتابگردان، ذرت، توتون، و تنباکو. از مهم‌ترین فرآورده‌های دامی آن است: لبنیات، گوشت قرمز، و مرغ. آهن، زغال‌سنگ، املاح شیمیایی، و سنگ‌های ساختمانی و تزیینی از منابع زیرزمینی آن محسوب می‌شوند. فرآورده‌های صنعتی این استان عبارت‌اند از قالی‌بافی، زرگری، نقره‌سازی، صنایع چوبی، نساجی، تولید نوشابه‌های غیرالکلی، شربت‌های کنسانتره و شیرینی‌‌جات. افزون بر این، صنعت توریسم نیز بخشی از فعالیت‌های اقتصادی آن است.

<br/> 

[[Category:جغرافیای ایران]] [[Category:آذربایجان غربی]]