آرون، رمون (۱۹۰۵ـ۱۹۸۳) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi2 در ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۲۵

2023-11-25T20:25:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۲۵
خط ۱:		خط ۱:
			{{جعبه زندگینامه
	~~آرون، رمون (۱۹۰۵ـ۱۹۸۳م)(Aron, Raymond)~~{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =رمون آرون		\|عنوان =رمون آرون
	\|نام =Raymond Aron		\|نام =Raymond Aron
خط ۲۷:		خط ۲۶:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}جامعه‌شناس، فیلسوف، مورخ و مفسر سیاسی فرانسوی. تا ۱۹۳۹م استاد فلسفۀ اجتماعی در [[دانشگاه سوربون]] بود. در [[جنگ جهانی دوم]] به ارتش آزادی‌بخش [[فرانسه]] در [[لندن (انگلستان)\|لندن]] پیوست و از ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۵م سردبیر روزنامۀ ''فرانسۀ آزاد''<ref>Free France</ref> بود. پس از بازگشت به فرانسه به تدریس در مدرسۀ ملی مدیریت<ref>Ecole Nationale d’Administration</ref>، دانشگاه سوربون (۱۹۵۵ـ۱۹۶۸م) و [[کولژ دو فرانس]]<ref>Collège de France</ref> (از ۱۹۷۰م) پرداخت. در روزنامه‌نگاری نیز فعال بود و به‌مدت ۳۰ سال، تا ۱۹۷۷م، در [[فیگارو، روزنامه\|روزنامه ''فیگارو'']]<ref>Le Figaro</ref> مقاله نوشت و پس از آن به هفته‌نامۀ ''[[اکسپرس]]''<ref>L’Express</ref> پیوست. آرون با مخالفت سرسختانه علیه [[مارکسیسم]]<ref>Marxism</ref>، در تقابل با روشنفکران جناح چپ<ref>Left-Wing</ref> [[فرانسه]]، به‌ویژه [[سارتر، ژان پل (۱۹۰۵ـ۱۹۸۰)\|ژان پل سارتر]]<ref>Jean Paul Sartre</ref>، قرار گرفت. در کتاب مهم‌اش، ''افیون روشنفکران''<ref>''The Opium of the Intellectuals/L’Opium des intellectuels''</ref> (۱۹۵۵م)، سازشگری چپگرایان و گرایش‌های استبدادی حکومت‌های مارکسیست را به نقد می‌کشد. در اثر دیگرش با عنوان ''تراژدی'' ''الجزایر''<ref>''The Algerian Tragedy/La Tragedie Algerienne''</ref> (۱۹۵۷م)، از استقلال [[الجزایر]] دفاع می‌کند. آرون در بیشتر آثارش به مسئلۀ خشونت و جنگ می‌پردازد، ازجمله در کتاب ''جنگ و صلح''<ref>''Peace and War/Paix et guerre entre les nations''</ref> (۱۹۶۲م). همچنین کتابی دربارۀ تاریخ جامعه‌شناسی نوشت با عنوان ''جریان‌های مهم در تاریخ تفکر جامعه‌شناسی''<ref>''Main Carrents in Sociological Thought/Les Étapes de la Pensee Sociologique''</ref> (۱۹۴۷م). خاطرات او در ۱۹۸۳م به چاپ رسید.		}}
			[[پرونده:10102300.jpg\|بندانگشتی\|رمون آرون]]
			[[پرونده:10102300-1.jpg\|بندانگشتی\|رمون آرون]]

			آرون، رمون (۱۹۰۵ـ۱۹۸۳م)(Aron, Raymond)

			جامعه‌شناس، فیلسوف، مورخ و مفسر سیاسی فرانسوی. تا ۱۹۳۹م استاد فلسفۀ اجتماعی در [[دانشگاه سوربون]] بود. در [[جنگ جهانی دوم]] به ارتش آزادی‌بخش [[فرانسه]] در [[لندن (انگلستان)\|لندن]] پیوست و از ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۵م سردبیر روزنامۀ ''فرانسۀ آزاد''<ref>''Free France''</ref> بود. پس از بازگشت به فرانسه به تدریس در مدرسۀ ملی مدیریت<ref>Ecole Nationale d’Administration</ref>، دانشگاه سوربون (۱۹۵۵ـ۱۹۶۸م) و [[کولژ دو فرانس]]<ref>Collège de France</ref> (از ۱۹۷۰م) پرداخت. در روزنامه‌نگاری نیز فعال بود و به‌مدت ۳۰ سال، تا ۱۹۷۷م، در [[فیگارو، روزنامه\|روزنامه ''فیگارو'']]<ref>''Le Figaro''</ref> مقاله نوشت و پس از آن به هفته‌نامۀ ''[[اکسپرس]]''<ref>''L’Express''</ref> پیوست. آرون با مخالفت سرسختانه علیه [[مارکسیسم]]<ref>Marxism</ref>، در تقابل با روشنفکران جناح چپ<ref>Left-Wing</ref> [[فرانسه]]، به‌ویژه [[سارتر، ژان پل (۱۹۰۵ـ۱۹۸۰)\|ژان پل سارتر]]<ref>Jean Paul Sartre</ref>، قرار گرفت. در کتاب مهم‌اش، ''افیون روشنفکران''<ref>''The Opium of the Intellectuals/L’Opium des intellectuels''</ref> (۱۹۵۵م)، سازشگری چپگرایان و گرایش‌های استبدادی حکومت‌های مارکسیست را به نقد می‌کشد. در اثر دیگرش با عنوان ''تراژدی'' ''الجزایر''<ref>''The Algerian Tragedy/La Tragedie Algerienne''</ref> (۱۹۵۷م)، از استقلال [[الجزایر]] دفاع می‌کند. آرون در بیشتر آثارش به مسئلۀ خشونت و جنگ می‌پردازد، ازجمله در کتاب ''جنگ و صلح''<ref>''Peace and War/Paix et guerre entre les nations''</ref> (۱۹۶۲م). همچنین کتابی دربارۀ تاریخ جامعه‌شناسی نوشت با عنوان ''جریان‌های مهم در تاریخ تفکر جامعه‌شناسی''<ref>''Main Carrents in Sociological Thought/Les Étapes de la Pensee Sociologique''</ref> (۱۹۴۷م). خاطرات او در ۱۹۸۳م به چاپ رسید.

Mohammadi2 در ‏۲۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۰۹

2023-11-24T20:09:06Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۰۹
خط ۸:		خط ۸:
	\|لقب=		\|لقب=
	\|زادروز=۱۹۰۵م		\|زادروز=۱۹۰۵م
	\|تاریخ مرگ=~~۱۹۸۳~~		\|تاریخ مرگ=۱۹۸۳م
	\|دوره زندگی=		\|دوره زندگی=
	\|ملیت=فرانسوی		\|ملیت=فرانسوی
	\|محل زندگی=		\|محل زندگی=
	\|تحصیلات و محل تحصیل=		\|تحصیلات و محل تحصیل=
	\| شغل و تخصص اصلی =~~جامعه شناس~~		\| شغل و تخصص اصلی =جامعه‌شناس
	\|شغل و تخصص های دیگر=فیلسوف، مورخ و مفسر سیاسی		\|شغل و تخصص های دیگر=فیلسوف، مورخ و مفسر سیاسی
	\|سبک =		\|سبک =
	\|مکتب =		\|مکتب =
	\|سمت =استاد فلسفه اجتماعی دانشگاه سوربن (تا ~~۱۹۳۹~~)، مدرس مدرسه ملی مدیریت دانشگاه سوربن (~~۱۹۵۵ـ۱۹۶۸~~) و کولژ دو فرانس (از ~~۱۹۷۰~~)		\|سمت =استاد فلسفه اجتماعی دانشگاه سوربن (تا ۱۹۳۹م)، مدرس مدرسه ملی مدیریت دانشگاه سوربن (۱۹۵۵ـ۱۹۶۸م) و کولژ دو فرانس (از ۱۹۷۰م)
	\|جوایز و افتخارات =		\|جوایز و افتخارات =
	\|آثار =افیون روشنفکران (۱۹۵۵)؛ تراژدی الجزایر (۱۹۵۷)؛ جنگ و صلح (۱۹۶۲)		\|آثار =افیون روشنفکران (۱۹۵۵)؛ تراژدی الجزایر (۱۹۵۷)؛ جنگ و صلح (۱۹۶۲)
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}جامعه‌شناس، فیلسوف، مورخ و مفسر سیاسی فرانسوی. تا ~~۱۹۳۹~~ استاد فلسفۀ اجتماعی در دانشگاه ~~سوربُن~~ بود. در جنگ جهانی دوم به ارتش آزادی‌بخش فرانسه در لندن پیوست و از ۱۹۴۴ تا ~~۱۹۴۵~~ سردبیر روزنامۀ ''فرانسۀ آزاد''<ref>Free France</ref>~~ ~~بود. پس از بازگشت به فرانسه به تدریس در مدرسۀ ملی مدیریت<ref>Ecole Nationale d’Administration</ref>، دانشگاه ~~سوربن~~ (~~۱۹۵۵ـ۱۹۶۸~~) و کولژ دو فرانس<ref>Collège de France</ref>~~ ~~(از ~~۱۹۷۰~~) پرداخت. در روزنامه‌نگاری نیز فعال بود و به‌مدت ۳۰ سال، تا ~~۱۹۷۷،~~ در روزنامه ''فیگارو''<ref>Le Figaro</ref>~~ ~~مقاله نوشت و پس از آن به هفته‌نامۀ ''اکسپرس''<ref>L’Express</ref>~~ ~~پیوست. آرون با مخالفت سرسختانه علیه مارکسیسم<ref>Marxism</ref>، در تقابل با روشنفکران جناح چپ<ref>Left-Wing</ref>~~ فرانسه،~~ به‌ویژه ژان پل سارتر<ref>Jean Paul Sartre</ref>، قرار گرفت. در کتاب مهم‌اش،''افیون روشنفکران''<ref>The Opium of the Intellectuals/L’Opium des intellectuels</ref>~~ ~~(~~۱۹۵۵~~)، سازشگری چپگرایان و گرایش‌های استبدادی حکومت‌های مارکسیست را به نقد می‌کشد. در اثر دیگرش با عنوان ''تراژدی'' ''الجزایر''<ref>The Algerian Tragedy/La Tragedie Algerienne</ref>~~ ~~(~~۱۹۵۷~~)، از استقلال الجزایر دفاع می‌کند. آرون در بیشتر آثارش به مسئلۀ خشونت و جنگ می‌پردازد، ازجمله در کتاب ''جنگ و صلح''<ref>Peace and War/Paix et guerre entre les nations</ref>~~ ~~(~~۱۹۶۲~~). همچنین کتابی دربارۀ تاریخ جامعه‌شناسی نوشت با عنوان ''جریان‌های مهم در تاریخ تفکر جامعه‌شناسی''<ref>Main Carrents in Sociological Thought/Les Étapes de la Pensee Sociologique</ref>~~ ~~(~~۱۹۴۷~~). خاطرات او در ~~۱۹۸۳ به‌چاپ~~ رسید.		}}جامعه‌شناس، فیلسوف، مورخ و مفسر سیاسی فرانسوی. تا ۱۹۳۹م استاد فلسفۀ اجتماعی در [[دانشگاه سوربون]] بود. در [[جنگ جهانی دوم]] به ارتش آزادی‌بخش [[فرانسه]] در [[لندن (انگلستان)\|لندن]] پیوست و از ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۵م سردبیر روزنامۀ ''فرانسۀ آزاد''<ref>Free France</ref> بود. پس از بازگشت به فرانسه به تدریس در مدرسۀ ملی مدیریت<ref>Ecole Nationale d’Administration</ref>، دانشگاه سوربون (۱۹۵۵ـ۱۹۶۸م) و [[کولژ دو فرانس]]<ref>Collège de France</ref> (از ۱۹۷۰م) پرداخت. در روزنامه‌نگاری نیز فعال بود و به‌مدت ۳۰ سال، تا ۱۹۷۷م، در [[فیگارو، روزنامه\|روزنامه ''فیگارو'']]<ref>Le Figaro</ref> مقاله نوشت و پس از آن به هفته‌نامۀ ''[[اکسپرس]]''<ref>L’Express</ref> پیوست. آرون با مخالفت سرسختانه علیه [[مارکسیسم]]<ref>Marxism</ref>، در تقابل با روشنفکران جناح چپ<ref>Left-Wing</ref> [[فرانسه]]، به‌ویژه [[سارتر، ژان پل (۱۹۰۵ـ۱۹۸۰)\|ژان پل سارتر]]<ref>Jean Paul Sartre</ref>، قرار گرفت. در کتاب مهم‌اش، ''افیون روشنفکران''<ref>''The Opium of the Intellectuals/L’Opium des intellectuels''</ref> (۱۹۵۵م)، سازشگری چپگرایان و گرایش‌های استبدادی حکومت‌های مارکسیست را به نقد می‌کشد. در اثر دیگرش با عنوان ''تراژدی'' ''الجزایر''<ref>''The Algerian Tragedy/La Tragedie Algerienne''</ref> (۱۹۵۷م)، از استقلال [[الجزایر]] دفاع می‌کند. آرون در بیشتر آثارش به مسئلۀ خشونت و جنگ می‌پردازد، ازجمله در کتاب ''جنگ و صلح''<ref>''Peace and War/Paix et guerre entre les nations''</ref> (۱۹۶۲م). همچنین کتابی دربارۀ تاریخ جامعه‌شناسی نوشت با عنوان ''جریان‌های مهم در تاریخ تفکر جامعه‌شناسی''<ref>''Main Carrents in Sociological Thought/Les Étapes de la Pensee Sociologique''</ref> (۱۹۴۷م). خاطرات او در ۱۹۸۳م به چاپ رسید.

Mohammadi2 در ‏۲۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۱۱

2023-11-24T18:11:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۱۱
خط ۱:		خط ۱:

	آرون، رمون (~~۱۹۰۵ـ۱۹۸۳~~)(Aron, Raymond){{جعبه زندگینامه		آرون، رمون (۱۹۰۵ـ۱۹۸۳م)(Aron, Raymond){{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =رمون آرون		\|عنوان =رمون آرون
	\|نام =Raymond Aron		\|نام =Raymond Aron
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}جامعه‌شناس، فیلسوف، مورخ و مفسر سیاسی فرانسوی. تا ۱۹۳۹ استاد فلسفۀ اجتماعی در دانشگاه سوربُن بود. در جنگ جهانی دوم به ارتش آزادی‌بخش فرانسه در لندن پیوست و از ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۵ سردبیر روزنامۀ ''فرانسۀ آزاد''<ref>Free France</ref> بود. پس از بازگشت به فرانسه به تدریس در مدرسۀ ملی مدیریت<ref>Ecole Nationale d’Administration</ref>، دانشگاه سوربن (۱۹۵۵ـ۱۹۶۸) و کولژ دو فرانس<ref>Collège de France</ref> (از ۱۹۷۰) پرداخت. در روزنامه‌نگاری نیز فعال بود و به‌مدت ۳۰ سال، تا ۱۹۷۷، در روزنامه ''فیگارو''<ref>Le Figaro</ref> مقاله نوشت و پس از آن به هفته‌نامۀ ''اکسپرس''<ref>L’Express</ref> پیوست. آرون با مخالفت سرسختانه علیه مارکسیسم<ref>Marxism</ref>، در تقابل با روشنفکران جناح چپ<ref>Left-Wing</ref> فرانسه، به‌ویژه ژان پل سارتر<ref>Jean Paul Sartre</ref>، قرار گرفت. در کتاب مهم‌اش،''افیون روشنفکران''<ref>The Opium of the Intellectuals/L’Opium des intellectuels</ref> (۱۹۵۵)، سازشگری چپگرایان و گرایش‌های استبدادی حکومت‌های مارکسیست را به نقد می‌کشد. در اثر دیگرش با عنوان''تراژدی الجزایر''<ref>The Algerian Tragedy/La Tragedie Algerienne</ref> (۱۹۵۷)، از استقلال الجزایر دفاع می‌کند. آرون در بیشتر آثارش به مسئلۀ خشونت و جنگ می‌پردازد، ازجمله در کتاب ''جنگ و صلح''<ref>Peace and War/Paix et guerre entre les nations</ref> (۱۹۶۲). همچنین کتابی دربارۀ تاریخ جامعه‌شناسی نوشت با عنوان ''جریان‌های مهم در تاریخ تفکر جامعه‌شناسی''<ref>Main Carrents in Sociological Thought/Les Étapes de la Pensee Sociologique</ref> (۱۹۴۷). خاطرات او در ۱۹۸۳ به‌چاپ رسید.		}}جامعه‌شناس، فیلسوف، مورخ و مفسر سیاسی فرانسوی. تا ۱۹۳۹ استاد فلسفۀ اجتماعی در دانشگاه سوربُن بود. در جنگ جهانی دوم به ارتش آزادی‌بخش فرانسه در لندن پیوست و از ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۵ سردبیر روزنامۀ ''فرانسۀ آزاد''<ref>Free France</ref> بود. پس از بازگشت به فرانسه به تدریس در مدرسۀ ملی مدیریت<ref>Ecole Nationale d’Administration</ref>، دانشگاه سوربن (۱۹۵۵ـ۱۹۶۸) و کولژ دو فرانس<ref>Collège de France</ref> (از ۱۹۷۰) پرداخت. در روزنامه‌نگاری نیز فعال بود و به‌مدت ۳۰ سال، تا ۱۹۷۷، در روزنامه ''فیگارو''<ref>Le Figaro</ref> مقاله نوشت و پس از آن به هفته‌نامۀ ''اکسپرس''<ref>L’Express</ref> پیوست. آرون با مخالفت سرسختانه علیه مارکسیسم<ref>Marxism</ref>، در تقابل با روشنفکران جناح چپ<ref>Left-Wing</ref> فرانسه، به‌ویژه ژان پل سارتر<ref>Jean Paul Sartre</ref>، قرار گرفت. در کتاب مهم‌اش،''افیون روشنفکران''<ref>The Opium of the Intellectuals/L’Opium des intellectuels</ref> (۱۹۵۵)، سازشگری چپگرایان و گرایش‌های استبدادی حکومت‌های مارکسیست را به نقد می‌کشد. در اثر دیگرش با عنوان ''تراژدی'' ''الجزایر''<ref>The Algerian Tragedy/La Tragedie Algerienne</ref> (۱۹۵۷)، از استقلال الجزایر دفاع می‌کند. آرون در بیشتر آثارش به مسئلۀ خشونت و جنگ می‌پردازد، ازجمله در کتاب ''جنگ و صلح''<ref>Peace and War/Paix et guerre entre les nations</ref> (۱۹۶۲). همچنین کتابی دربارۀ تاریخ جامعه‌شناسی نوشت با عنوان ''جریان‌های مهم در تاریخ تفکر جامعه‌شناسی''<ref>Main Carrents in Sociological Thought/Les Étapes de la Pensee Sociologique</ref> (۱۹۴۷). خاطرات او در ۱۹۸۳ به‌چاپ رسید.

Reza rouzbahani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

آرون، رمون (۱۹۰۵ـ۱۹۸۳)(Aron, Raymond){{جعبه زندگینامه
|عنوان =رمون آرون
|نام =Raymond Aron
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=۱۹۰۵م
|تاریخ مرگ=۱۹۸۳
|دوره زندگی=
|ملیت=فرانسوی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =جامعه شناس
|شغل و تخصص های دیگر=فیلسوف، مورخ و مفسر سیاسی
|سبک =
|مکتب =
|سمت =استاد فلسفه اجتماعی دانشگاه سوربن (تا ۱۹۳۹)، مدرس مدرسه ملی مدیریت دانشگاه سوربن (۱۹۵۵ـ۱۹۶۸) و کولژ دو فرانس (از ۱۹۷۰)
|جوایز و افتخارات =
|آثار =افیون روشنفکران (۱۹۵۵)؛ تراژدی الجزایر (۱۹۵۷)؛ جنگ و صلح (۱۹۶۲)
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =جامعه شناسی
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}جامعه‌شناس، فیلسوف، مورخ و مفسر سیاسی فرانسوی. تا ۱۹۳۹ استاد فلسفۀ اجتماعی در دانشگاه سوربُن بود. در جنگ جهانی دوم به ارتش آزادی‌بخش فرانسه در لندن پیوست و از ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۵ سردبیر روزنامۀ ''فرانسۀ آزاد''<ref>Free France</ref> بود. پس از بازگشت به فرانسه به تدریس در مدرسۀ ملی مدیریت<ref>Ecole Nationale d’Administration</ref>، دانشگاه سوربن (۱۹۵۵ـ۱۹۶۸) و کولژ دو فرانس<ref>Collège de France</ref> (از ۱۹۷۰) پرداخت. در روزنامه‌نگاری نیز فعال بود و به‌مدت ۳۰ سال، تا ۱۹۷۷، در روزنامه ''فیگارو''<ref>Le Figaro</ref> مقاله نوشت و پس از آن به هفته‌نامۀ ''اکسپرس''<ref>L’Express</ref> پیوست. آرون با مخالفت سرسختانه علیه مارکسیسم<ref>Marxism</ref>، در تقابل با روشنفکران جناح چپ<ref>Left-Wing</ref> فرانسه، به‌ویژه ژان پل سارتر<ref>Jean Paul Sartre</ref>، قرار گرفت. در کتاب مهم‌اش،''افیون روشنفکران''<ref>The Opium of the Intellectuals/L’Opium des intellectuels</ref> (۱۹۵۵)، سازشگری چپگرایان و گرایش‌های استبدادی حکومت‌های مارکسیست را به نقد می‌کشد. در اثر دیگرش با عنوان''تراژدی الجزایر''<ref>The Algerian Tragedy/La Tragedie Algerienne</ref> (۱۹۵۷)، از استقلال الجزایر دفاع می‌کند. آرون در بیشتر آثارش به مسئلۀ خشونت و جنگ می‌پردازد، ازجمله در کتاب ''جنگ و صلح''<ref>Peace and War/Paix et guerre entre les nations</ref> (۱۹۶۲). همچنین کتابی دربارۀ تاریخ جامعه‌شناسی نوشت با عنوان ''جریان‌های مهم در تاریخ تفکر جامعه‌شناسی''<ref>Main Carrents in Sociological Thought/Les Étapes de la Pensee Sociologique</ref> (۱۹۴۷). خاطرات او در ۱۹۸۳ به‌چاپ رسید.

 

----

[[Category:جامعه شناسی]] [[Category:(جامعه شناسی)اشخاص و آثار]] [[Category:رسانه ها و ارتباطات]] [[Category:رسانه های نوشتاری غیرایران]] [[Category:فلسفه ، منطق و کلام]] [[Category:فلسفه غرب – اشخاص، آثار و مکاتب]]