آروناچال پرادش - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahraabi در ‏۸ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۰۴

2025-12-08T07:04:52Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۰۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{الگو:جعبه اطلاعات استان5\|نام فارسی=\|نام لاتین=~~Viterbo~~\|نام‌پیشین=سازمان مرز شمال شرقی تا ۱۹۷۲م\|کشور=هند\|موقعیت=در مرزهای تبت و میانمار\|مرکز=ایتانگر\|تعداد شهرستان‌ها=\|تعداد بخش ها=\|شهرهای مهم=بومدیلا و زیرو\|کوه‌های استان=هیمالیا\|رودهای استان=\|جمعیت=1,383,727 نفر (2011)\|مساحت=83,743 کیلومتر مربع\|ارتفاع متوسط= 7,090 متر (بلندترین نقطه)\|میانگین بارندگی سالیانه=\|اقلیم= از آب‌وهوایی آلپی تا نیمه‌مدارگانی متغیر\|تولیدات و صنایع مهم=تولید برنج، قهوه، ادویه‌جات، میوه، و کائوچو؛ صنایع چوب و زغال‌سنگ }}		{{الگو:جعبه اطلاعات استان5\|نام فارسی=\|نام لاتین=Arunachal pradesh\|نام‌پیشین=سازمان مرز شمال شرقی تا ۱۹۷۲م\|کشور=هند\|موقعیت=در مرزهای تبت و میانمار\|مرکز=ایتانگر\|تعداد شهرستان‌ها=\|تعداد بخش ها=\|شهرهای مهم=بومدیلا و زیرو\|کوه‌های استان=هیمالیا\|رودهای استان=\|جمعیت=1,383,727 نفر (2011)\|مساحت=83,743 کیلومتر مربع\|ارتفاع متوسط= 7,090 متر (بلندترین نقطه)\|میانگین بارندگی سالیانه=\|اقلیم= از آب‌وهوایی آلپی تا نیمه‌مدارگانی متغیر\|تولیدات و صنایع مهم=تولید برنج، قهوه، ادویه‌جات، میوه، و کائوچو؛ صنایع چوب و زغال‌سنگ }}
	آروناچال پرادِش (Arunachal pradesh)<br/> [[File:10102400-1.jpg\|thumb\|آروناچال پرادِش، نمایی از صومعۀ تاوانگ]](نام سابق: سازمان مرز شمال شرقی<ref>North-East Frontier Agency</ref> تا ۱۹۷۲م) ایالتی در [[هند]]، در مرزهای [[تبت]]<ref>Tibet</ref> و [[میانمار]]<ref>Myanmar</ref>، با 83,743 کیلومتر مربع مساحت و 1,383,727 نفر جمعیت (2011) شامل بیش از ۸۰ گروه قومی. بلندترین نقطه آن در ارتفاع 7,090 متری از سطح دریا واقع شده است. تولید [[برنج]]، [[قهوه]]، ادویه‌جات، [[میوه]]، و [[کائوچو]] بخش عمدۀ کشاورزی آن را تشکیل می‌دهد. صنایع [[چوب]] و [[زغال سنگ\|زغال‌سنگ]] نیز دارد. قبلاً بخشی از ایالت [[آسام]]<ref>Assam State</ref> بود و در ۱۹۸۷م به یکی از ایالت‌های هند تبدیل شد. شهرهای مهم آن بومدیلا<ref>Bomdila</ref> و زیرو<ref>Ziro</ref> و مرکزش ایتانگر<ref>Itanagar</ref> است. این ایالت از کوه‌پایه‌های [[هیمالیا]]<ref>Himalayas</ref> تا قله‌های آن گسترش یافته و پوشیده از جنگل‌های انبوه است و اقلیم آن از آب‌وهوایی آلپی تا نیمه‌مدارگانی متغیر است. جاذبه‌های آن عبارت‌اند از دریاچۀ پاراسورام کوند<ref>Parasuram Kund</ref>، که زیارتگاه است؛ رود [[براهماپوترا]]<ref>Brahmaputra</ref> (سیانگ<ref>Siang</ref>)، که در دره‌ای عمیق از شمال به جنوب جریان دارد؛ دیر تاونگ<ref>Tawang Monastery</ref>؛ و پارک ملی نام دافا<ref>Namdapha National Park</ref>. دیر بودایی تاونگ، که در ارتفاع ۳هزار متری ساخته شده، بزرگ‌ترین دیر بوداییان در هند و زادگاه ششمین [[دالایی لاما]]<ref>Dalai Lama</ref> است. این دیر کتب خطی و گنجینه‌های گران‌بها را در خود جا داده است. هم‌مرزی این ایالت با [[چین]] اهمیت استراتژیک دارد و چین بارها به آن حمله کرده است. مرز این سرزمین با تبت از ۱۹۵۷م مورد اختلاف چین و هند بود. انگلیسی‌ها در اوایل قرن ۲۰ با موافقت تبت، مرز آن با تبت را با خط ماکماهون<ref>McMahon Line</ref> مشخص کردند. در دهۀ ۱۹۵۰م سپاهیان چین از خط مکماهون گذشتند و در ۱۹۶۲م نیز چندبار به این سرزمین حمله کردند، اما سرانجام به‌صورت یک‌طرفه آتش‌بس اعلام و به آن سوی خط مزبور عقب‌نشینی کردند و چین از ادعای خود بر این ایالت، که در آن زمان سازمان مرز شمال شرقی نام داشت، صرف نظر کرد.		آروناچال پرادِش (Arunachal pradesh)<br/> [[File:10102400-1.jpg\|thumb\|آروناچال پرادِش، نمایی از صومعۀ تاوانگ]](نام سابق: سازمان مرز شمال شرقی<ref>North-East Frontier Agency</ref> تا ۱۹۷۲م) ایالتی در [[هند]]، در مرزهای [[تبت]]<ref>Tibet</ref> و [[میانمار]]<ref>Myanmar</ref>، با 83,743 کیلومتر مربع مساحت و 1,383,727 نفر جمعیت (2011) شامل بیش از ۸۰ گروه قومی. بلندترین نقطه آن در ارتفاع 7,090 متری از سطح دریا واقع شده است. تولید [[برنج]]، [[قهوه]]، ادویه‌جات، [[میوه]]، و [[کائوچو]] بخش عمدۀ کشاورزی آن را تشکیل می‌دهد. صنایع [[چوب]] و [[زغال سنگ\|زغال‌سنگ]] نیز دارد. قبلاً بخشی از ایالت [[آسام]]<ref>Assam State</ref> بود و در ۱۹۸۷م به یکی از ایالت‌های هند تبدیل شد. شهرهای مهم آن بومدیلا<ref>Bomdila</ref> و زیرو<ref>Ziro</ref> و مرکزش ایتانگر<ref>Itanagar</ref> است. این ایالت از کوه‌پایه‌های [[هیمالیا]]<ref>Himalayas</ref> تا قله‌های آن گسترش یافته و پوشیده از جنگل‌های انبوه است و اقلیم آن از آب‌وهوایی آلپی تا نیمه‌مدارگانی متغیر است. جاذبه‌های آن عبارت‌اند از دریاچۀ پاراسورام کوند<ref>Parasuram Kund</ref>، که زیارتگاه است؛ رود [[براهماپوترا]]<ref>Brahmaputra</ref> (سیانگ<ref>Siang</ref>)، که در دره‌ای عمیق از شمال به جنوب جریان دارد؛ دیر تاونگ<ref>Tawang Monastery</ref>؛ و پارک ملی نام دافا<ref>Namdapha National Park</ref>. دیر بودایی تاونگ، که در ارتفاع ۳هزار متری ساخته شده، بزرگ‌ترین دیر بوداییان در هند و زادگاه ششمین [[دالایی لاما]]<ref>Dalai Lama</ref> است. این دیر کتب خطی و گنجینه‌های گران‌بها را در خود جا داده است. هم‌مرزی این ایالت با [[چین]] اهمیت استراتژیک دارد و چین بارها به آن حمله کرده است. مرز این سرزمین با تبت از ۱۹۵۷م مورد اختلاف چین و هند بود. انگلیسی‌ها در اوایل قرن ۲۰ با موافقت تبت، مرز آن با تبت را با خط ماکماهون<ref>McMahon Line</ref> مشخص کردند. در دهۀ ۱۹۵۰م سپاهیان چین از خط مکماهون گذشتند و در ۱۹۶۲م نیز چندبار به این سرزمین حمله کردند، اما سرانجام به‌صورت یک‌طرفه آتش‌بس اعلام و به آن سوی خط مزبور عقب‌نشینی کردند و چین از ادعای خود بر این ایالت، که در آن زمان سازمان مرز شمال شرقی نام داشت، صرف نظر کرد.

Shahraabi در ‏۸ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۰۴

2025-12-08T07:04:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۰۴
خط ۱:		خط ۱:
			{{الگو:جعبه اطلاعات استان5\|نام فارسی=\|نام لاتین=Viterbo\|نام‌پیشین=سازمان مرز شمال شرقی تا ۱۹۷۲م\|کشور=هند\|موقعیت=در مرزهای تبت و میانمار\|مرکز=ایتانگر\|تعداد شهرستان‌ها=\|تعداد بخش ها=\|شهرهای مهم=بومدیلا و زیرو\|کوه‌های استان=هیمالیا\|رودهای استان=\|جمعیت=1,383,727 نفر (2011)\|مساحت=83,743 کیلومتر مربع\|ارتفاع متوسط= 7,090 متر (بلندترین نقطه)\|میانگین بارندگی سالیانه=\|اقلیم= از آب‌وهوایی آلپی تا نیمه‌مدارگانی متغیر\|تولیدات و صنایع مهم=تولید برنج، قهوه، ادویه‌جات، میوه، و کائوچو؛ صنایع چوب و زغال‌سنگ }}
	آروناچال پرادِش (Arunachal pradesh)<br/> [[File:10102400-1.jpg\|thumb\|آروناچال پرادِش، نمایی از صومعۀ تاوانگ]](نام سابق: سازمان مرز شمال شرقی<ref>North-East Frontier Agency</ref> تا ۱۹۷۲م) ایالتی در [[هند]]، در مرزهای [[تبت]]<ref>Tibet</ref> و [[میانمار]]<ref>Myanmar</ref>، با 83,743 کیلومتر مربع مساحت و 1,383,727 نفر جمعیت (2011) شامل بیش از ۸۰ گروه قومی. بلندترین نقطه آن در ارتفاع 7,090 متری از سطح دریا واقع شده است. تولید [[برنج]]، [[قهوه]]، ادویه‌جات، [[میوه]]، و [[کائوچو]] بخش عمدۀ کشاورزی آن را تشکیل می‌دهد. صنایع [[چوب]] و [[زغال سنگ\|زغال‌سنگ]] نیز دارد. قبلاً بخشی از ایالت [[آسام]]<ref>Assam State</ref> بود و در ۱۹۸۷م به یکی از ایالت‌های هند تبدیل شد. شهرهای مهم آن بومدیلا<ref>Bomdila</ref> و زیرو<ref>Ziro</ref> و مرکزش ایتانگر<ref>Itanagar</ref> است. این ایالت از کوه‌پایه‌های [[هیمالیا]]<ref>Himalayas</ref> تا قله‌های آن گسترش یافته و پوشیده از جنگل‌های انبوه است و اقلیم آن از آب‌وهوایی آلپی تا نیمه‌مدارگانی متغیر است. جاذبه‌های آن عبارت‌اند از دریاچۀ پاراسورام کوند<ref>Parasuram Kund</ref>، که زیارتگاه است؛ رود [[براهماپوترا]]<ref>Brahmaputra</ref> (سیانگ<ref>Siang</ref>)، که در دره‌ای عمیق از شمال به جنوب جریان دارد؛ دیر تاونگ<ref>Tawang Monastery</ref>؛ و پارک ملی نام دافا<ref>Namdapha National Park</ref>. دیر بودایی تاونگ، که در ارتفاع ۳هزار متری ساخته شده، بزرگ‌ترین دیر بوداییان در هند و زادگاه ششمین [[دالایی لاما]]<ref>Dalai Lama</ref> است. این دیر کتب خطی و گنجینه‌های گران‌بها را در خود جا داده است. هم‌مرزی این ایالت با [[چین]] اهمیت استراتژیک دارد و چین بارها به آن حمله کرده است. مرز این سرزمین با تبت از ۱۹۵۷م مورد اختلاف چین و هند بود. انگلیسی‌ها در اوایل قرن ۲۰ با موافقت تبت، مرز آن با تبت را با خط ماکماهون<ref>McMahon Line</ref> مشخص کردند. در دهۀ ۱۹۵۰م سپاهیان چین از خط مکماهون گذشتند و در ۱۹۶۲م نیز چندبار به این سرزمین حمله کردند، اما سرانجام به‌صورت یک‌طرفه آتش‌بس اعلام و به آن سوی خط مزبور عقب‌نشینی کردند و چین از ادعای خود بر این ایالت، که در آن زمان سازمان مرز شمال شرقی نام داشت، صرف نظر کرد.		آروناچال پرادِش (Arunachal pradesh)<br/> [[File:10102400-1.jpg\|thumb\|آروناچال پرادِش، نمایی از صومعۀ تاوانگ]](نام سابق: سازمان مرز شمال شرقی<ref>North-East Frontier Agency</ref> تا ۱۹۷۲م) ایالتی در [[هند]]، در مرزهای [[تبت]]<ref>Tibet</ref> و [[میانمار]]<ref>Myanmar</ref>، با 83,743 کیلومتر مربع مساحت و 1,383,727 نفر جمعیت (2011) شامل بیش از ۸۰ گروه قومی. بلندترین نقطه آن در ارتفاع 7,090 متری از سطح دریا واقع شده است. تولید [[برنج]]، [[قهوه]]، ادویه‌جات، [[میوه]]، و [[کائوچو]] بخش عمدۀ کشاورزی آن را تشکیل می‌دهد. صنایع [[چوب]] و [[زغال سنگ\|زغال‌سنگ]] نیز دارد. قبلاً بخشی از ایالت [[آسام]]<ref>Assam State</ref> بود و در ۱۹۸۷م به یکی از ایالت‌های هند تبدیل شد. شهرهای مهم آن بومدیلا<ref>Bomdila</ref> و زیرو<ref>Ziro</ref> و مرکزش ایتانگر<ref>Itanagar</ref> است. این ایالت از کوه‌پایه‌های [[هیمالیا]]<ref>Himalayas</ref> تا قله‌های آن گسترش یافته و پوشیده از جنگل‌های انبوه است و اقلیم آن از آب‌وهوایی آلپی تا نیمه‌مدارگانی متغیر است. جاذبه‌های آن عبارت‌اند از دریاچۀ پاراسورام کوند<ref>Parasuram Kund</ref>، که زیارتگاه است؛ رود [[براهماپوترا]]<ref>Brahmaputra</ref> (سیانگ<ref>Siang</ref>)، که در دره‌ای عمیق از شمال به جنوب جریان دارد؛ دیر تاونگ<ref>Tawang Monastery</ref>؛ و پارک ملی نام دافا<ref>Namdapha National Park</ref>. دیر بودایی تاونگ، که در ارتفاع ۳هزار متری ساخته شده، بزرگ‌ترین دیر بوداییان در هند و زادگاه ششمین [[دالایی لاما]]<ref>Dalai Lama</ref> است. این دیر کتب خطی و گنجینه‌های گران‌بها را در خود جا داده است. هم‌مرزی این ایالت با [[چین]] اهمیت استراتژیک دارد و چین بارها به آن حمله کرده است. مرز این سرزمین با تبت از ۱۹۵۷م مورد اختلاف چین و هند بود. انگلیسی‌ها در اوایل قرن ۲۰ با موافقت تبت، مرز آن با تبت را با خط ماکماهون<ref>McMahon Line</ref> مشخص کردند. در دهۀ ۱۹۵۰م سپاهیان چین از خط مکماهون گذشتند و در ۱۹۶۲م نیز چندبار به این سرزمین حمله کردند، اما سرانجام به‌صورت یک‌طرفه آتش‌بس اعلام و به آن سوی خط مزبور عقب‌نشینی کردند و چین از ادعای خود بر این ایالت، که در آن زمان سازمان مرز شمال شرقی نام داشت، صرف نظر کرد.

Shahraabi در ‏۸ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۵۹

2025-12-08T06:59:04Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۵۹
خط ۱:		خط ۱:

	آروناچال پرادِش (Arunachal pradesh)<br/> [[File:10102400-1.jpg\|thumb\|آروناچال پرادِش، نمایی از صومعۀ تاوانگ]](نام سابق: سازمان مرز شمال شرقی<ref>North-East Frontier Agency</ref> تا ۱۹۷۲م) ایالتی در [[هند]]، در مرزهای [[تبت]]<ref>Tibet</ref> و [[میانمار]]<ref>Myanmar</ref>، با ۸۳,~~۵۷۸~~ کیلومتر مربع مساحت و ۱,~~۱۶۳~~,~~۰۰۰~~ نفر جمعیت (~~۲۰۰۱~~) شامل بیش از ۸۰ گروه قومی. تولید [[برنج]]، [[قهوه]]، ادویه‌جات، [[میوه]]، و [[کائوچو]] بخش عمدۀ کشاورزی آن را تشکیل می‌دهد. صنایع [[چوب]] و [[زغال سنگ\|زغال‌سنگ]] نیز دارد. قبلاً بخشی از ایالت [[آسام]]<ref>Assam State</ref> بود و در ۱۹۸۷م به یکی از ایالت‌های هند تبدیل شد. شهرهای مهم آن بومدیلا<ref>Bomdila</ref> و زیرو<ref>Ziro</ref> و مرکزش ایتانگر<ref>Itanagar</ref> است. این ایالت از کوه‌پایه‌های [[هیمالیا]]<ref>Himalayas</ref> تا قله‌های آن گسترش یافته و پوشیده از جنگل‌های انبوه است و اقلیم آن از آب‌وهوایی آلپی تا نیمه‌مدارگانی متغیر است. جاذبه‌های آن عبارت‌اند از دریاچۀ پاراسورام کوند<ref>Parasuram Kund</ref>، که زیارتگاه است؛ رود [[براهماپوترا]]<ref>Brahmaputra</ref> (سیانگ<ref>Siang</ref>)، که در دره‌ای عمیق از شمال به جنوب جریان دارد؛ دیر تاونگ<ref>Tawang Monastery</ref>؛ و پارک ملی نام دافا<ref>Namdapha National Park</ref>. دیر بودایی تاونگ، که در ارتفاع ۳هزار متری ساخته شده، بزرگ‌ترین دیر بوداییان در هند و زادگاه ششمین [[دالایی لاما]]<ref>Dalai Lama</ref> است. این دیر کتب خطی و گنجینه‌های گران‌بها را در خود جا داده است. هم‌مرزی این ایالت با [[چین]] اهمیت استراتژیک دارد و چین بارها به آن حمله کرده است. مرز این سرزمین با تبت از ۱۹۵۷م مورد اختلاف چین و هند بود. انگلیسی‌ها در اوایل قرن ۲۰ با موافقت تبت، مرز آن با تبت را با خط ماکماهون<ref>McMahon Line</ref> مشخص کردند. در دهۀ ۱۹۵۰م سپاهیان چین از خط مکماهون گذشتند و در ۱۹۶۲م نیز چندبار به این سرزمین حمله کردند، اما سرانجام به‌صورت یک‌طرفه آتش‌بس اعلام و به آن سوی خط مزبور عقب‌نشینی کردند و چین از ادعای خود بر این ایالت، که در آن زمان سازمان مرز شمال شرقی نام داشت، صرف نظر کرد.		آروناچال پرادِش (Arunachal pradesh)<br/> [[File:10102400-1.jpg\|thumb\|آروناچال پرادِش، نمایی از صومعۀ تاوانگ]](نام سابق: سازمان مرز شمال شرقی<ref>North-East Frontier Agency</ref> تا ۱۹۷۲م) ایالتی در [[هند]]، در مرزهای [[تبت]]<ref>Tibet</ref> و [[میانمار]]<ref>Myanmar</ref>، با 83,743 کیلومتر مربع مساحت و 1,383,727 نفر جمعیت (2011) شامل بیش از ۸۰ گروه قومی. بلندترین نقطه آن در ارتفاع 7,090 متری از سطح دریا واقع شده است. تولید [[برنج]]، [[قهوه]]، ادویه‌جات، [[میوه]]، و [[کائوچو]] بخش عمدۀ کشاورزی آن را تشکیل می‌دهد. صنایع [[چوب]] و [[زغال سنگ\|زغال‌سنگ]] نیز دارد. قبلاً بخشی از ایالت [[آسام]]<ref>Assam State</ref> بود و در ۱۹۸۷م به یکی از ایالت‌های هند تبدیل شد. شهرهای مهم آن بومدیلا<ref>Bomdila</ref> و زیرو<ref>Ziro</ref> و مرکزش ایتانگر<ref>Itanagar</ref> است. این ایالت از کوه‌پایه‌های [[هیمالیا]]<ref>Himalayas</ref> تا قله‌های آن گسترش یافته و پوشیده از جنگل‌های انبوه است و اقلیم آن از آب‌وهوایی آلپی تا نیمه‌مدارگانی متغیر است. جاذبه‌های آن عبارت‌اند از دریاچۀ پاراسورام کوند<ref>Parasuram Kund</ref>، که زیارتگاه است؛ رود [[براهماپوترا]]<ref>Brahmaputra</ref> (سیانگ<ref>Siang</ref>)، که در دره‌ای عمیق از شمال به جنوب جریان دارد؛ دیر تاونگ<ref>Tawang Monastery</ref>؛ و پارک ملی نام دافا<ref>Namdapha National Park</ref>. دیر بودایی تاونگ، که در ارتفاع ۳هزار متری ساخته شده، بزرگ‌ترین دیر بوداییان در هند و زادگاه ششمین [[دالایی لاما]]<ref>Dalai Lama</ref> است. این دیر کتب خطی و گنجینه‌های گران‌بها را در خود جا داده است. هم‌مرزی این ایالت با [[چین]] اهمیت استراتژیک دارد و چین بارها به آن حمله کرده است. مرز این سرزمین با تبت از ۱۹۵۷م مورد اختلاف چین و هند بود. انگلیسی‌ها در اوایل قرن ۲۰ با موافقت تبت، مرز آن با تبت را با خط ماکماهون<ref>McMahon Line</ref> مشخص کردند. در دهۀ ۱۹۵۰م سپاهیان چین از خط مکماهون گذشتند و در ۱۹۶۲م نیز چندبار به این سرزمین حمله کردند، اما سرانجام به‌صورت یک‌طرفه آتش‌بس اعلام و به آن سوی خط مزبور عقب‌نشینی کردند و چین از ادعای خود بر این ایالت، که در آن زمان سازمان مرز شمال شرقی نام داشت، صرف نظر کرد.

Nazanin در ‏۲۵ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۲

2025-02-25T10:32:50Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۲
خط ۱:		خط ۱:

	آروناچال پرادِش (Arunachal pradesh)<br/> [[File:10102400-1.jpg\|thumb\|آروناچال پرادِش، نمایی از صومعۀ تاوانگ]](نام سابق: سازمان مرز شمال شرقی<ref>North-East Frontier Agency</ref> تا ۱۹۷۲م) ایالتی در [[هند]]، در مرزهای [[تبت]]<ref>Tibet</ref> و [[میانمار]]<ref>Myanmar</ref>، با ۸۳,۵۷۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱,۱۶۳,۰۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۱) شامل بیش از ۸۰ گروه قومی. تولید [[برنج]]، [[قهوه]]، ادویه‌جات، [[میوه]]، و [[~~کایوچو\|~~کائوچو]] بخش عمدۀ کشاورزی آن را تشکیل می‌دهد. صنایع [[چوب]] و [[زغال سنگ\|زغال‌سنگ]] نیز دارد. قبلاً بخشی از ایالت [[آسام]]<ref>Assam State</ref> بود و در ۱۹۸۷م به یکی از ایالت‌های هند تبدیل شد. شهرهای مهم آن بومدیلا<ref>Bomdila</ref> و زیرو<ref>Ziro</ref> و مرکزش ایتانگر<ref>Itanagar</ref> است. این ایالت از کوه‌پایه‌های [[هیمالیا]]<ref>Himalayas</ref> تا قله‌های آن گسترش یافته و پوشیده از جنگل‌های انبوه است و اقلیم آن از آب‌وهوایی آلپی تا نیمه‌مدارگانی متغیر است. جاذبه‌های آن عبارت‌اند از دریاچۀ پاراسورام کوند<ref>Parasuram Kund</ref>، که زیارتگاه است؛ رود [[براهماپوترا]]<ref>Brahmaputra</ref> (سیانگ<ref>Siang</ref>)، که در دره‌ای عمیق از شمال به جنوب جریان دارد؛ دیر تاونگ<ref>Tawang Monastery</ref>؛ و پارک ملی نام دافا<ref>Namdapha National Park</ref>. دیر بودایی تاونگ، که در ارتفاع ۳هزار متری ساخته شده، بزرگ‌ترین دیر بوداییان در هند و زادگاه ششمین [[دالایی لاما]]<ref>Dalai Lama</ref> است. این دیر کتب خطی و گنجینه‌های گران‌بها را در خود جا داده است. هم‌مرزی این ایالت با [[چین]] اهمیت استراتژیک دارد و چین بارها به آن حمله کرده است. مرز این سرزمین با تبت از ۱۹۵۷م مورد اختلاف چین و هند بود. انگلیسی‌ها در اوایل قرن ۲۰ با موافقت تبت، مرز آن با تبت را با خط ماکماهون<ref>McMahon Line</ref> مشخص کردند. در دهۀ ۱۹۵۰م سپاهیان چین از خط مکماهون گذشتند و در ۱۹۶۲م نیز چندبار به این سرزمین حمله کردند، اما سرانجام به‌صورت یک‌طرفه آتش‌بس اعلام و به آن سوی خط مزبور عقب‌نشینی کردند و چین از ادعای خود بر این ایالت، که در آن زمان سازمان مرز شمال شرقی نام داشت، صرف نظر کرد.		آروناچال پرادِش (Arunachal pradesh)<br/> [[File:10102400-1.jpg\|thumb\|آروناچال پرادِش، نمایی از صومعۀ تاوانگ]](نام سابق: سازمان مرز شمال شرقی<ref>North-East Frontier Agency</ref> تا ۱۹۷۲م) ایالتی در [[هند]]، در مرزهای [[تبت]]<ref>Tibet</ref> و [[میانمار]]<ref>Myanmar</ref>، با ۸۳,۵۷۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱,۱۶۳,۰۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۱) شامل بیش از ۸۰ گروه قومی. تولید [[برنج]]، [[قهوه]]، ادویه‌جات، [[میوه]]، و [[کائوچو]] بخش عمدۀ کشاورزی آن را تشکیل می‌دهد. صنایع [[چوب]] و [[زغال سنگ\|زغال‌سنگ]] نیز دارد. قبلاً بخشی از ایالت [[آسام]]<ref>Assam State</ref> بود و در ۱۹۸۷م به یکی از ایالت‌های هند تبدیل شد. شهرهای مهم آن بومدیلا<ref>Bomdila</ref> و زیرو<ref>Ziro</ref> و مرکزش ایتانگر<ref>Itanagar</ref> است. این ایالت از کوه‌پایه‌های [[هیمالیا]]<ref>Himalayas</ref> تا قله‌های آن گسترش یافته و پوشیده از جنگل‌های انبوه است و اقلیم آن از آب‌وهوایی آلپی تا نیمه‌مدارگانی متغیر است. جاذبه‌های آن عبارت‌اند از دریاچۀ پاراسورام کوند<ref>Parasuram Kund</ref>، که زیارتگاه است؛ رود [[براهماپوترا]]<ref>Brahmaputra</ref> (سیانگ<ref>Siang</ref>)، که در دره‌ای عمیق از شمال به جنوب جریان دارد؛ دیر تاونگ<ref>Tawang Monastery</ref>؛ و پارک ملی نام دافا<ref>Namdapha National Park</ref>. دیر بودایی تاونگ، که در ارتفاع ۳هزار متری ساخته شده، بزرگ‌ترین دیر بوداییان در هند و زادگاه ششمین [[دالایی لاما]]<ref>Dalai Lama</ref> است. این دیر کتب خطی و گنجینه‌های گران‌بها را در خود جا داده است. هم‌مرزی این ایالت با [[چین]] اهمیت استراتژیک دارد و چین بارها به آن حمله کرده است. مرز این سرزمین با تبت از ۱۹۵۷م مورد اختلاف چین و هند بود. انگلیسی‌ها در اوایل قرن ۲۰ با موافقت تبت، مرز آن با تبت را با خط ماکماهون<ref>McMahon Line</ref> مشخص کردند. در دهۀ ۱۹۵۰م سپاهیان چین از خط مکماهون گذشتند و در ۱۹۶۲م نیز چندبار به این سرزمین حمله کردند، اما سرانجام به‌صورت یک‌طرفه آتش‌بس اعلام و به آن سوی خط مزبور عقب‌نشینی کردند و چین از ادعای خود بر این ایالت، که در آن زمان سازمان مرز شمال شرقی نام داشت، صرف نظر کرد.

Mohammadi2 در ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۳۳

2023-11-25T20:33:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۳۳
خط ۱:		خط ۱:

	آروناچال پرادِش (Arunachal pradesh)<br/> [[File:10102400-1.jpg\|thumb\|آروناچال پرادِش، نمایی از صومعۀ تاوانگ]](نام سابق: سازمان مرز شمال شرقی<ref>North-East Frontier Agency</ref>~~ ~~تا ~~۱۹۷۲~~) ایالتی در ~~هند،~~ در مرزهای تبت<ref>Tibet</ref>~~ ~~و میانمار<ref>Myanmar</ref>، با ۸۳,۵۷۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱,۱۶۳,۰۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۱) شامل بیش از ۸۰ گروه قومی. تولید ~~برنج، قهوه،~~ ادویه‌جات، ~~میوه،~~ و کائوچو بخش عمدۀ کشاورزی آن را تشکیل می‌دهد. صنایع چوب و زغال‌سنگ نیز دارد. قبلاً بخشی از ایالت آسام<ref>Assam State</ref>~~ ~~بود و در ~~۱۹۸۷~~ به یکی از ایالت‌های هند تبدیل شد. شهرهای مهم آن بومدیلا<ref>Bomdila</ref>~~ ~~و زیرو<ref>Ziro</ref>~~ ~~و مرکزش ایتانگر<ref>Itanagar</ref>~~ ~~است. این ایالت از کوه‌پایه‌های هیمالیا<ref>Himalayas</ref>~~ ~~تا قله‌های آن گسترش یافته و پوشیده از جنگل‌های انبوه است و اقلیم آن از آب‌وهوایی آلپی تا نیمه‌مدارگانی متغیر است. جاذبه‌های آن عبارت‌اند از دریاچۀ پاراسورام کوند<ref>Parasuram Kund</ref>، که زیارتگاه است؛ رود براهماپوترا<ref>Brahmaputra</ref>~~ ~~(سیانگ<ref>Siang</ref>)، که در دره‌ای عمیق از شمال به جنوب جریان دارد؛ دیر تاونگ<ref>Tawang Monastery</ref>؛ و پارک ملی نام دافا<ref>Namdapha National Park</ref>. دیر بودایی تاونگ، که در ارتفاع ۳هزار متری ساخته شده، بزرگ‌ترین دیر بوداییان در هند و زادگاه ششمین دالایی لاما<ref>Dalai Lama</ref>~~ ~~است. این دیر کتب خطی و گنجینه‌های گران‌بها را در خود جا داده است. هم‌مرزی این ایالت با چین اهمیت استراتژیک دارد و چین بارها به آن حمله کرده است. مرز این سرزمین با تبت از ~~۱۹۵۷~~ مورد اختلاف چین و هند بود. انگلیسی‌ها در اوایل قرن ۲۰ با موافقت تبت، مرز آن با تبت را با خط ماکماهون<ref>McMahon Line</ref>~~ ~~مشخص کردند. در دهۀ ~~۱۹۵۰~~ سپاهیان چین از خط مکماهون گذشتند و در ~~۱۹۶۲~~ نیز چندبار به این سرزمین حمله کردند، اما سرانجام به‌صورت یک‌طرفه آتش‌بس اعلام و به آن سوی خط مزبور عقب‌نشینی کردند و چین از ادعای خود بر این ایالت، که در آن زمان سازمان مرز شمال شرقی نام داشت، صرف نظر کرد.		آروناچال پرادِش (Arunachal pradesh)<br/> [[File:10102400-1.jpg\|thumb\|آروناچال پرادِش، نمایی از صومعۀ تاوانگ]](نام سابق: سازمان مرز شمال شرقی<ref>North-East Frontier Agency</ref> تا ۱۹۷۲م) ایالتی در [[هند]]، در مرزهای [[تبت]]<ref>Tibet</ref> و [[میانمار]]<ref>Myanmar</ref>، با ۸۳,۵۷۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱,۱۶۳,۰۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۱) شامل بیش از ۸۰ گروه قومی. تولید [[برنج]]، [[قهوه]]، ادویه‌جات، [[میوه]]، و [[کایوچو\|کائوچو]] بخش عمدۀ کشاورزی آن را تشکیل می‌دهد. صنایع [[چوب]] و [[زغال سنگ\|زغال‌سنگ]] نیز دارد. قبلاً بخشی از ایالت [[آسام]]<ref>Assam State</ref> بود و در ۱۹۸۷م به یکی از ایالت‌های هند تبدیل شد. شهرهای مهم آن بومدیلا<ref>Bomdila</ref> و زیرو<ref>Ziro</ref> و مرکزش ایتانگر<ref>Itanagar</ref> است. این ایالت از کوه‌پایه‌های [[هیمالیا]]<ref>Himalayas</ref> تا قله‌های آن گسترش یافته و پوشیده از جنگل‌های انبوه است و اقلیم آن از آب‌وهوایی آلپی تا نیمه‌مدارگانی متغیر است. جاذبه‌های آن عبارت‌اند از دریاچۀ پاراسورام کوند<ref>Parasuram Kund</ref>، که زیارتگاه است؛ رود [[براهماپوترا]]<ref>Brahmaputra</ref> (سیانگ<ref>Siang</ref>)، که در دره‌ای عمیق از شمال به جنوب جریان دارد؛ دیر تاونگ<ref>Tawang Monastery</ref>؛ و پارک ملی نام دافا<ref>Namdapha National Park</ref>. دیر بودایی تاونگ، که در ارتفاع ۳هزار متری ساخته شده، بزرگ‌ترین دیر بوداییان در هند و زادگاه ششمین [[دالایی لاما]]<ref>Dalai Lama</ref> است. این دیر کتب خطی و گنجینه‌های گران‌بها را در خود جا داده است. هم‌مرزی این ایالت با [[چین]] اهمیت استراتژیک دارد و چین بارها به آن حمله کرده است. مرز این سرزمین با تبت از ۱۹۵۷م مورد اختلاف چین و هند بود. انگلیسی‌ها در اوایل قرن ۲۰ با موافقت تبت، مرز آن با تبت را با خط ماکماهون<ref>McMahon Line</ref> مشخص کردند. در دهۀ ۱۹۵۰م سپاهیان چین از خط مکماهون گذشتند و در ۱۹۶۲م نیز چندبار به این سرزمین حمله کردند، اما سرانجام به‌صورت یک‌طرفه آتش‌بس اعلام و به آن سوی خط مزبور عقب‌نشینی کردند و چین از ادعای خود بر این ایالت، که در آن زمان سازمان مرز شمال شرقی نام داشت، صرف نظر کرد.

Reza rouzbahani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

آروناچال پرادِش (Arunachal pradesh)<br/> [[File:10102400-1.jpg|thumb|آروناچال پرادِش، نمایی از صومعۀ تاوانگ]](نام سابق: سازمان مرز شمال شرقی<ref>North-East Frontier Agency</ref> تا ۱۹۷۲) ایالتی در هند، در مرزهای تبت<ref>Tibet</ref> و میانمار<ref>Myanmar</ref>، با ۸۳,۵۷۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱,۱۶۳,۰۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۱) شامل بیش از ۸۰ گروه قومی. تولید برنج، قهوه، ادویه‌جات، میوه، و کائوچو بخش عمدۀ کشاورزی آن را تشکیل می‌دهد. صنایع چوب و زغال‌سنگ نیز دارد. قبلاً بخشی از ایالت آسام<ref>Assam State</ref> بود و در ۱۹۸۷ به یکی از ایالت‌های هند تبدیل شد. شهرهای مهم آن بومدیلا<ref>Bomdila</ref> و زیرو<ref>Ziro</ref> و مرکزش ایتانگر<ref>Itanagar</ref> است. این ایالت از کوه‌پایه‌های هیمالیا<ref>Himalayas</ref> تا قله‌های آن گسترش یافته و پوشیده از جنگل‌های انبوه است و اقلیم آن از آب‌وهوایی آلپی تا نیمه‌مدارگانی متغیر است. جاذبه‌های آن عبارت‌اند از دریاچۀ پاراسورام کوند<ref>Parasuram Kund</ref>، که زیارتگاه است؛ رود براهماپوترا<ref>Brahmaputra</ref> (سیانگ<ref>Siang</ref>)، که در دره‌ای عمیق از شمال به جنوب جریان دارد؛ دیر تاونگ<ref>Tawang Monastery</ref>؛ و پارک ملی نام دافا<ref>Namdapha National Park</ref>. دیر بودایی تاونگ، که در ارتفاع ۳هزار متری ساخته شده، بزرگ‌ترین دیر بوداییان در هند و زادگاه ششمین دالایی لاما<ref>Dalai Lama</ref> است. این دیر کتب خطی و گنجینه‌های گران‌بها را در خود جا داده است. هم‌مرزی این ایالت با چین اهمیت استراتژیک دارد و چین بارها به آن حمله کرده است. مرز این سرزمین با تبت از ۱۹۵۷ مورد اختلاف چین و هند بود. انگلیسی‌ها در اوایل قرن ۲۰ با موافقت تبت، مرز آن با تبت را با خط ماکماهون<ref>McMahon Line</ref> مشخص کردند. در دهۀ ۱۹۵۰ سپاهیان چین از خط مکماهون گذشتند و در ۱۹۶۲ نیز چندبار به این سرزمین حمله کردند، اما سرانجام به‌صورت یک‌طرفه آتش‌بس اعلام و به آن سوی خط مزبور عقب‌نشینی کردند و چین از ادعای خود بر این ایالت، که در آن زمان سازمان مرز شمال شرقی نام داشت، صرف نظر کرد.

 

----

[[Category:جغرافیای آسیا]] [[Category:جغرافیای انسانی هند]]