آزبورن، جان جیمز (۱۹۲۹ـ۱۹۹۴) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۴۹

2025-07-30T06:49:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۴۹
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	آزبورن، جان جیمز (۱۹۲۹ـ۱۹۹۴م)(Osborne, John James)<br />		آزبورن، جان جیمز (۱۹۲۹ـ۱۹۹۴م)(Osborne, John James)<br />

	نمایش‌نامه‌نویس انگلیسی. با اولین نمایش‌نامه‌اش، ''با خشم به‌ یاد آر''<ref>''Look Back in Anger''</ref> (۱۹۵۶م)، به جرگۀ نخستین «جوانانِ خشمگین<ref>Angry Young Men</ref>» (نویسندگان سنت‌ ستیز دهۀ ۱۹۵۰م) تئاتر [[انگلستان]] پیوست. دیگر نمایش‌نامه‌هایش عبارت‌اند از ''نمایشگر''<ref>''The Entertainer''</ref> (۱۹۵۷م)، ''لوتر''<ref>''Luther''</ref> (۱۹۶۰م)، ''سند جعلی''<ref>''Inadmissible Evidence''</ref> (۱۹۶۴م)، و ''وطن‌پرستی برای من''<ref>''A Patriot for Me''</ref> (۱۹۶۵م). نمایش‌نامۀ ''با خشم به ‌یاد آر''، که پیش از ۳۰سالگی آن را منتشر کرد، از او چهره‌ای سرشناس ساخت و جانی تازه به نمایش انگلستان بخشید. احساس خودآزاری شخصیت اصلی اثر، که در برابر یک «نظام» می‌آشوبد، از نسلی حکایت می‌کند که از شکاف عمیق میان انتظارات خود و واقعیت کسل‌کنندۀ انگلستان روبه زوال دورۀ پس از جنگ سرخورده است. این نمایش‌نامه راه را برای نسل نمایش‌نامه‌نویسان خلاقی همچون [[پینتر، هارولد (۱۹۳۰ـ۲۰۰۸)\|هارولد پینتر]]<ref>Harold Pinter</ref>، [[آردن، جان (۱۹۳۰ـ۲۰۱۲)\|جان آردن]]<ref>John Arden</ref>، [[بولت، رابرت (۱۹۲۴ـ۱۹۹۵)\|رابرت بولت]]<ref>Robert Bolt</ref>، [[باند، ادوارد\|ادوارد باند]]<ref>Edward Bond</ref>، و [[وسکر، آرنولد ~~(۱۹۳۲)~~\|آرنولد وسکر]]<ref>Arnold Wesker</ref> باز کرد. در نمایش‌نامه‌های آزبورن پیش از هر چیز دیگر به شخصیت‌پژوهی پرداخته می‌شود، اما مسائل اجتماعی فراگیرتری نیز در آن‌ها مطرح می‌شوند. آثار دیگر او عبارت‌اند از ''هتل آمستردام''<ref>''Hotel in Amsterdam''</ref> (۱۹۶۸م)، ''غرب سوئز''<ref>''West of Suez''</ref> (۱۹۷۱مم)، ''نگاه کن چگونه سقوط می‌کند''<ref>''Watch It Come Down''</ref> (۱۹۷۶م)، و ''خردسال‌تر از جنگاوری و کهن‌سال‌تر از فراموش‌کاری''<ref>''Too Young to Fight, Too old to Forget''</ref> (۱۹۸۵م). در نمایش ''دژا وو''<ref>''Déjà-Vu''</ref> (۱۹۹۲م) مجدداً از جیمی پورتر<ref>Jimmy Porter</ref>، شخصیت فراموش‌نشدنی ''با خشم به ‌یاد آر''، استفاده کرد، اما در این تلاش موفق نبود.		نمایش‌نامه‌نویس انگلیسی. با اولین نمایش‌نامه‌اش، ''با خشم به‌ یاد آر''<ref>''Look Back in Anger''</ref> (۱۹۵۶م)، به جرگۀ نخستین «جوانانِ خشمگین<ref>Angry Young Men</ref>» (نویسندگان سنت‌ ستیز دهۀ ۱۹۵۰م) تئاتر [[انگلستان]] پیوست. دیگر نمایش‌نامه‌هایش عبارت‌اند از ''نمایشگر''<ref>''The Entertainer''</ref> (۱۹۵۷م)، ''لوتر''<ref>''Luther''</ref> (۱۹۶۰م)، ''سند جعلی''<ref>''Inadmissible Evidence''</ref> (۱۹۶۴م)، و ''وطن‌پرستی برای من''<ref>''A Patriot for Me''</ref> (۱۹۶۵م). نمایش‌نامۀ ''با خشم به ‌یاد آر''، که پیش از ۳۰سالگی آن را منتشر کرد، از او چهره‌ای سرشناس ساخت و جانی تازه به نمایش انگلستان بخشید. احساس خودآزاری شخصیت اصلی اثر، که در برابر یک «نظام» می‌آشوبد، از نسلی حکایت می‌کند که از شکاف عمیق میان انتظارات خود و واقعیت کسل‌کنندۀ انگلستان روبه زوال دورۀ پس از جنگ سرخورده است. این نمایش‌نامه راه را برای نسل نمایش‌نامه‌نویسان خلاقی همچون [[پینتر، هارولد (۱۹۳۰ـ۲۰۰۸)\|هارولد پینتر]]<ref>Harold Pinter</ref>، [[آردن، جان (۱۹۳۰ـ۲۰۱۲)\|جان آردن]]<ref>John Arden</ref>، [[بولت، رابرت (۱۹۲۴ـ۱۹۹۵)\|رابرت بولت]]<ref>Robert Bolt</ref>، [[باند، ادوارد\|ادوارد باند]]<ref>Edward Bond</ref>، و [[وسکر، آرنولد\|آرنولد وسکر]]<ref>Arnold Wesker</ref> باز کرد. در نمایش‌نامه‌های آزبورن پیش از هر چیز دیگر به شخصیت‌پژوهی پرداخته می‌شود، اما مسائل اجتماعی فراگیرتری نیز در آن‌ها مطرح می‌شوند. آثار دیگر او عبارت‌اند از ''هتل آمستردام''<ref>''Hotel in Amsterdam''</ref> (۱۹۶۸م)، ''غرب سوئز''<ref>''West of Suez''</ref> (۱۹۷۱مم)، ''نگاه کن چگونه سقوط می‌کند''<ref>''Watch It Come Down''</ref> (۱۹۷۶م)، و ''خردسال‌تر از جنگاوری و کهن‌سال‌تر از فراموش‌کاری''<ref>''Too Young to Fight, Too old to Forget''</ref> (۱۹۸۵م). در نمایش ''دژا وو''<ref>''Déjà-Vu''</ref> (۱۹۹۲م) مجدداً از جیمی پورتر<ref>Jimmy Porter</ref>، شخصیت فراموش‌نشدنی ''با خشم به ‌یاد آر''، استفاده کرد، اما در این تلاش موفق نبود.

Mohammadi3 در ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۴۹

2025-07-28T06:49:44Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۴۹
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	آزبورن، جان جیمز (۱۹۲۹ـ۱۹۹۴م)(Osborne, John James)<br />		آزبورن، جان جیمز (۱۹۲۹ـ۱۹۹۴م)(Osborne, John James)<br />

	نمایش‌نامه‌نویس انگلیسی. با اولین نمایش‌نامه‌اش، ''با خشم به‌ یاد آر''<ref>''Look Back in Anger''</ref> (۱۹۵۶م)، به جرگۀ نخستین «جوانانِ خشمگین<ref>Angry Young Men</ref>» (نویسندگان سنت‌ ستیز دهۀ ۱۹۵۰م) تئاتر [[انگلستان]] پیوست. دیگر نمایش‌نامه‌هایش عبارت‌اند از ''نمایشگر''<ref>''The Entertainer''</ref> (۱۹۵۷م)، ''لوتر''<ref>''Luther''</ref> (۱۹۶۰م)، ''سند جعلی''<ref>''Inadmissible Evidence''</ref> (۱۹۶۴م)، و ''وطن‌پرستی برای من''<ref>''A Patriot for Me''</ref> (۱۹۶۵م). نمایش‌نامۀ ''با خشم به ‌یاد آر''، که پیش از ۳۰سالگی آن را منتشر کرد، از او چهره‌ای سرشناس ساخت و جانی تازه به نمایش انگلستان بخشید. احساس خودآزاری شخصیت اصلی اثر، که در برابر یک «نظام» می‌آشوبد، از نسلی حکایت می‌کند که از شکاف عمیق میان انتظارات خود و واقعیت کسل‌کنندۀ انگلستان روبه زوال دورۀ پس از جنگ سرخورده است. این نمایش‌نامه راه را برای نسل نمایش‌نامه‌نویسان خلاقی همچون [[پینتر، هارولد (۱۹۳۰ـ۲۰۰۸)\|هارولد پینتر]]<ref>Harold Pinter</ref>، [[آردن، جان (۱۹۳۰ـ۲۰۱۲)\|جان آردن]]<ref>John Arden</ref>، [[بولت، رابرت (۱۹۲۴ـ۱۹۹۵)\|رابرت بولت]]<ref>Robert Bolt</ref>، [[باند، ادوارد ~~(۱۹۳۴)~~\|ادوارد باند]]<ref>Edward Bond</ref>، و [[وسکر، آرنولد (۱۹۳۲)\|آرنولد وسکر]]<ref>Arnold Wesker</ref> باز کرد. در نمایش‌نامه‌های آزبورن پیش از هر چیز دیگر به شخصیت‌پژوهی پرداخته می‌شود، اما مسائل اجتماعی فراگیرتری نیز در آن‌ها مطرح می‌شوند. آثار دیگر او عبارت‌اند از ''هتل آمستردام''<ref>''Hotel in Amsterdam''</ref> (۱۹۶۸م)، ''غرب سوئز''<ref>''West of Suez''</ref> (۱۹۷۱مم)، ''نگاه کن چگونه سقوط می‌کند''<ref>''Watch It Come Down''</ref> (۱۹۷۶م)، و ''خردسال‌تر از جنگاوری و کهن‌سال‌تر از فراموش‌کاری''<ref>''Too Young to Fight, Too old to Forget''</ref> (۱۹۸۵م). در نمایش ''دژا وو''<ref>''Déjà-Vu''</ref> (۱۹۹۲م) مجدداً از جیمی پورتر<ref>Jimmy Porter</ref>، شخصیت فراموش‌نشدنی ''با خشم به ‌یاد آر''، استفاده کرد، اما در این تلاش موفق نبود.		نمایش‌نامه‌نویس انگلیسی. با اولین نمایش‌نامه‌اش، ''با خشم به‌ یاد آر''<ref>''Look Back in Anger''</ref> (۱۹۵۶م)، به جرگۀ نخستین «جوانانِ خشمگین<ref>Angry Young Men</ref>» (نویسندگان سنت‌ ستیز دهۀ ۱۹۵۰م) تئاتر [[انگلستان]] پیوست. دیگر نمایش‌نامه‌هایش عبارت‌اند از ''نمایشگر''<ref>''The Entertainer''</ref> (۱۹۵۷م)، ''لوتر''<ref>''Luther''</ref> (۱۹۶۰م)، ''سند جعلی''<ref>''Inadmissible Evidence''</ref> (۱۹۶۴م)، و ''وطن‌پرستی برای من''<ref>''A Patriot for Me''</ref> (۱۹۶۵م). نمایش‌نامۀ ''با خشم به ‌یاد آر''، که پیش از ۳۰سالگی آن را منتشر کرد، از او چهره‌ای سرشناس ساخت و جانی تازه به نمایش انگلستان بخشید. احساس خودآزاری شخصیت اصلی اثر، که در برابر یک «نظام» می‌آشوبد، از نسلی حکایت می‌کند که از شکاف عمیق میان انتظارات خود و واقعیت کسل‌کنندۀ انگلستان روبه زوال دورۀ پس از جنگ سرخورده است. این نمایش‌نامه راه را برای نسل نمایش‌نامه‌نویسان خلاقی همچون [[پینتر، هارولد (۱۹۳۰ـ۲۰۰۸)\|هارولد پینتر]]<ref>Harold Pinter</ref>، [[آردن، جان (۱۹۳۰ـ۲۰۱۲)\|جان آردن]]<ref>John Arden</ref>، [[بولت، رابرت (۱۹۲۴ـ۱۹۹۵)\|رابرت بولت]]<ref>Robert Bolt</ref>، [[باند، ادوارد\|ادوارد باند]]<ref>Edward Bond</ref>، و [[وسکر، آرنولد (۱۹۳۲)\|آرنولد وسکر]]<ref>Arnold Wesker</ref> باز کرد. در نمایش‌نامه‌های آزبورن پیش از هر چیز دیگر به شخصیت‌پژوهی پرداخته می‌شود، اما مسائل اجتماعی فراگیرتری نیز در آن‌ها مطرح می‌شوند. آثار دیگر او عبارت‌اند از ''هتل آمستردام''<ref>''Hotel in Amsterdam''</ref> (۱۹۶۸م)، ''غرب سوئز''<ref>''West of Suez''</ref> (۱۹۷۱مم)، ''نگاه کن چگونه سقوط می‌کند''<ref>''Watch It Come Down''</ref> (۱۹۷۶م)، و ''خردسال‌تر از جنگاوری و کهن‌سال‌تر از فراموش‌کاری''<ref>''Too Young to Fight, Too old to Forget''</ref> (۱۹۸۵م). در نمایش ''دژا وو''<ref>''Déjà-Vu''</ref> (۱۹۹۲م) مجدداً از جیمی پورتر<ref>Jimmy Porter</ref>، شخصیت فراموش‌نشدنی ''با خشم به ‌یاد آر''، استفاده کرد، اما در این تلاش موفق نبود.

Mohammadi2 در ‏۹ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۵۶

2023-12-09T18:56:41Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۵۶
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}[[File:10113700.jpg\|thumb\|جان جيمز آزبورن\|جایگزین=]]		}}[[File:10113700.jpg\|thumb\|جان جيمز آزبورن\|جایگزین=]]
	آزبورن، جان جیمز (~~۱۹۲۹ـ۱۹۹۴~~)(Osborne, John James)<br />		[[پرونده:10113700-1.jpg\|بندانگشتی\|جان جیمز آزبورن]]
			آزبورن، جان جیمز (۱۹۲۹ـ۱۹۹۴م)(Osborne, John James)<br />

	نمایش‌نامه‌نویس انگلیسی. با اولین نمایش‌نامه‌اش، ''با خشم به‌ یاد آر''<ref>''Look Back in Anger''</ref> (۱۹۵۶م)، به جرگۀ نخستین «جوانانِ خشمگین<ref>Angry Young Men</ref>» (نویسندگان سنت‌ ستیز دهۀ ۱۹۵۰م) تئاتر [[انگلستان]] پیوست. دیگر نمایش‌نامه‌هایش عبارت‌اند از ''نمایشگر''<ref>''The Entertainer''</ref> (۱۹۵۷م)، ''لوتر''<ref>''Luther''</ref> (۱۹۶۰م)، ''سند جعلی''<ref>''Inadmissible Evidence''</ref> (۱۹۶۴م)، و ''وطن‌پرستی برای من''<ref>''A Patriot for Me''</ref> (۱۹۶۵م). نمایش‌نامۀ ''با خشم به ‌یاد آر''، که پیش از ۳۰سالگی آن را منتشر کرد، از او چهره‌ای سرشناس ساخت و جانی تازه به نمایش انگلستان بخشید. احساس خودآزاری شخصیت اصلی اثر، که در برابر یک «نظام» می‌آشوبد، از نسلی حکایت می‌کند که از شکاف عمیق میان انتظارات خود و واقعیت کسل‌کنندۀ انگلستان روبه زوال دورۀ پس از جنگ سرخورده است. این نمایش‌نامه راه را برای نسل نمایش‌نامه‌نویسان خلاقی همچون [[پینتر، هارولد (۱۹۳۰ـ۲۰۰۸)\|هارولد پینتر]]<ref>Harold Pinter</ref>، [[آردن، جان (۱۹۳۰ـ۲۰۱۲)\|جان آردن]]<ref>John Arden</ref>، [[بولت، رابرت (۱۹۲۴ـ۱۹۹۵)\|رابرت بولت]]<ref>Robert Bolt</ref>، [[باند، ادوارد (۱۹۳۴)\|ادوارد باند]]<ref>Edward Bond</ref>، و [[وسکر، آرنولد (۱۹۳۲)\|آرنولد وسکر]]<ref>Arnold Wesker</ref> باز کرد. در نمایش‌نامه‌های آزبورن پیش از هر چیز دیگر به شخصیت‌پژوهی پرداخته می‌شود، اما مسائل اجتماعی فراگیرتری نیز در آن‌ها مطرح می‌شوند. آثار دیگر او عبارت‌اند از ''هتل آمستردام''<ref>''Hotel in Amsterdam''</ref> (۱۹۶۸م)، ''غرب سوئز''<ref>''West of Suez''</ref> (۱۹۷۱مم)، ''نگاه کن چگونه سقوط می‌کند''<ref>''Watch It Come Down''</ref> (۱۹۷۶م)، و ''خردسال‌تر از جنگاوری و کهن‌سال‌تر از فراموش‌کاری''<ref>''Too Young to Fight, Too old to Forget''</ref> (۱۹۸۵م). در نمایش ''دژا وو''<ref>''Déjà-Vu''</ref> (۱۹۹۲م) مجدداً از جیمی پورتر<ref>Jimmy Porter</ref>، شخصیت فراموش‌نشدنی ''با خشم به ‌یاد آر''، استفاده کرد، اما در این تلاش موفق نبود.		نمایش‌نامه‌نویس انگلیسی. با اولین نمایش‌نامه‌اش، ''با خشم به‌ یاد آر''<ref>''Look Back in Anger''</ref> (۱۹۵۶م)، به جرگۀ نخستین «جوانانِ خشمگین<ref>Angry Young Men</ref>» (نویسندگان سنت‌ ستیز دهۀ ۱۹۵۰م) تئاتر [[انگلستان]] پیوست. دیگر نمایش‌نامه‌هایش عبارت‌اند از ''نمایشگر''<ref>''The Entertainer''</ref> (۱۹۵۷م)، ''لوتر''<ref>''Luther''</ref> (۱۹۶۰م)، ''سند جعلی''<ref>''Inadmissible Evidence''</ref> (۱۹۶۴م)، و ''وطن‌پرستی برای من''<ref>''A Patriot for Me''</ref> (۱۹۶۵م). نمایش‌نامۀ ''با خشم به ‌یاد آر''، که پیش از ۳۰سالگی آن را منتشر کرد، از او چهره‌ای سرشناس ساخت و جانی تازه به نمایش انگلستان بخشید. احساس خودآزاری شخصیت اصلی اثر، که در برابر یک «نظام» می‌آشوبد، از نسلی حکایت می‌کند که از شکاف عمیق میان انتظارات خود و واقعیت کسل‌کنندۀ انگلستان روبه زوال دورۀ پس از جنگ سرخورده است. این نمایش‌نامه راه را برای نسل نمایش‌نامه‌نویسان خلاقی همچون [[پینتر، هارولد (۱۹۳۰ـ۲۰۰۸)\|هارولد پینتر]]<ref>Harold Pinter</ref>، [[آردن، جان (۱۹۳۰ـ۲۰۱۲)\|جان آردن]]<ref>John Arden</ref>، [[بولت، رابرت (۱۹۲۴ـ۱۹۹۵)\|رابرت بولت]]<ref>Robert Bolt</ref>، [[باند، ادوارد (۱۹۳۴)\|ادوارد باند]]<ref>Edward Bond</ref>، و [[وسکر، آرنولد (۱۹۳۲)\|آرنولد وسکر]]<ref>Arnold Wesker</ref> باز کرد. در نمایش‌نامه‌های آزبورن پیش از هر چیز دیگر به شخصیت‌پژوهی پرداخته می‌شود، اما مسائل اجتماعی فراگیرتری نیز در آن‌ها مطرح می‌شوند. آثار دیگر او عبارت‌اند از ''هتل آمستردام''<ref>''Hotel in Amsterdam''</ref> (۱۹۶۸م)، ''غرب سوئز''<ref>''West of Suez''</ref> (۱۹۷۱مم)، ''نگاه کن چگونه سقوط می‌کند''<ref>''Watch It Come Down''</ref> (۱۹۷۶م)، و ''خردسال‌تر از جنگاوری و کهن‌سال‌تر از فراموش‌کاری''<ref>''Too Young to Fight, Too old to Forget''</ref> (۱۹۸۵م). در نمایش ''دژا وو''<ref>''Déjà-Vu''</ref> (۱۹۹۲م) مجدداً از جیمی پورتر<ref>Jimmy Porter</ref>، شخصیت فراموش‌نشدنی ''با خشم به ‌یاد آر''، استفاده کرد، اما در این تلاش موفق نبود.

Mohammadi2 در ‏۹ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۵۲

2023-12-09T18:52:18Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۵۲
خط ۱:		خط ۱:
			{{جعبه زندگینامه
	~~آزبورن، جان جیمز (۱۹۲۹ـ۱۹۹۴)(Osborne, John James)<br />~~ {{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =جان جیمز آزبورن		\|عنوان =جان جیمز آزبورن
	\|نام =John James Osborne		\|نام =John James Osborne
خط ۱۳:		خط ۱۲:
	\|محل زندگی=		\|محل زندگی=
	\|تحصیلات و محل تحصیل=		\|تحصیلات و محل تحصیل=
	\| شغل و تخصص اصلی =~~نمایش نامه نویس~~		\| شغل و تخصص اصلی =نمایش‌نامه‌نویس
	\|شغل و تخصص های دیگر=		\|شغل و تخصص های دیگر=
	\|سبک =		\|سبک =
خط ۲۱:		خط ۲۰:
	\|آثار =با خشم به یاد آر (۱۹۵۶)؛ وطن پرستی برای من (۱۹۶۵)؛ دژا وو (۱۹۹۲)؛ هتل آمستردام (۱۹۶۸)، غرب سوئز (۱۹۷۱)، نگاه کن چگونه سقوط می‌کند (۱۹۷۶)، و خردسال‌تر از جنگاوری و کهن‌سال‌تر از فراموش‌کاری (۱۹۸۵)		\|آثار =با خشم به یاد آر (۱۹۵۶)؛ وطن پرستی برای من (۱۹۶۵)؛ دژا وو (۱۹۹۲)؛ هتل آمستردام (۱۹۶۸)، غرب سوئز (۱۹۷۱)، نگاه کن چگونه سقوط می‌کند (۱۹۷۶)، و خردسال‌تر از جنگاوری و کهن‌سال‌تر از فراموش‌کاری (۱۹۸۵)
	\|خویشاوندان سرشناس =		\|خویشاوندان سرشناس =
	\|گروه مقاله =~~تیاتر~~		\|گروه مقاله =تئاتر
	\|دوره =		\|دوره =
	\|فعالیت های مهم =		\|فعالیت های مهم =
خط ۲۷:		خط ۲۶:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}[[File:10113700.jpg\|thumb\|جان جيمز آزبورن\|جایگزین=]]نمایش‌نامه‌نویس انگلیسی. با اولین نمایش‌نامه‌اش، ''با خشم به‌ یاد آر''<ref>''Look Back in Anger''</ref> (~~۱۹۵۶~~)، به جرگۀ نخستین «جوانانِ خشمگین<ref>Angry Young Men</ref>» (نویسندگان سنت‌ ستیز دهۀ ~~۱۹۵۰~~) تئاتر انگلستان پیوست. دیگر نمایش‌نامه‌هایش عبارت‌اند از ''نمایشگر''<ref>''The Entertainer''</ref> (~~۱۹۵۷~~)، ''لوتر''<ref>''Luther''</ref> (~~۱۹۶۰~~)، ''سند جعلی''<ref>''Inadmissible Evidence''</ref> (~~۱۹۶۴~~)، و ''وطن‌پرستی برای من''<ref>''A Patriot for Me''</ref> (~~۱۹۶۵~~). نمایش‌نامۀ ''با خشم به ‌یاد آر''، که پیش از ۳۰سالگی آن را منتشر کرد، از او چهره‌ای سرشناس ساخت و جانی تازه به نمایش انگلستان بخشید. احساس خودآزاری شخصیت اصلی اثر، که در برابر یک «نظام» می‌آشوبد، از نسلی حکایت می‌کند که از شکاف عمیق میان انتظارات خود و واقعیت کسل‌کنندۀ انگلستان روبه زوال دورۀ پس از جنگ سرخورده است. این نمایش‌نامه راه را برای نسل نمایش‌نامه‌نویسان خلاقی همچون [[پینتر، هارولد (۱۹۳۰ـ۲۰۰۸)\|هارولد پینتر]]<ref>Harold Pinter</ref>، [[آردن، جان (۱۹۳۰ـ۲۰۱۲)\|جان آردن]]<ref>John Arden</ref>، [[بولت، رابرت (۱۹۲۴ـ۱۹۹۵)\|رابرت بولت]]<ref>Robert Bolt</ref>، [[باند، ادوارد (۱۹۳۴)\|ادوارد باند]]<ref>Edward Bond</ref>، و [[وسکر، آرنولد (۱۹۳۲)\|آرنولد وسکر]]<ref>Arnold Wesker</ref> باز کرد. در نمایش‌نامه‌های آزبورن پیش از هر چیز دیگر به شخصیت‌پژوهی پرداخته می‌شود، اما مسائل اجتماعی فراگیرتری نیز در آن‌ها مطرح می‌شوند. آثار دیگر او عبارت‌اند از ''هتل آمستردام''<ref>''Hotel in Amsterdam''</ref> (~~۱۹۶۸~~)، ''غرب سوئز''<ref>''West of Suez''</ref> (~~۱۹۷۱~~)، ''نگاه کن چگونه سقوط می‌کند''<ref>''Watch It Come Down''</ref> (~~۱۹۷۶~~)، و ''خردسال‌تر از جنگاوری و کهن‌سال‌تر از فراموش‌کاری''<ref>''Too Young to Fight, Too old to Forget''</ref> (~~۱۹۸۵~~). در نمایش ''دژا وو''<ref>Déjà-Vu</ref> (~~۱۹۹۲~~) مجدداً از جیمی پورتر<ref>Jimmy Porter</ref>، شخصیت فراموش‌نشدنی ''با خشم به ‌یاد آر''، استفاده کرد، اما در این تلاش موفق نبود.		}}[[File:10113700.jpg\|thumb\|جان جيمز آزبورن\|جایگزین=]]
			آزبورن، جان جیمز (۱۹۲۹ـ۱۹۹۴)(Osborne, John James)<br />

			نمایش‌نامه‌نویس انگلیسی. با اولین نمایش‌نامه‌اش، ''با خشم به‌ یاد آر''<ref>''Look Back in Anger''</ref> (۱۹۵۶م)، به جرگۀ نخستین «جوانانِ خشمگین<ref>Angry Young Men</ref>» (نویسندگان سنت‌ ستیز دهۀ ۱۹۵۰م) تئاتر [[انگلستان]] پیوست. دیگر نمایش‌نامه‌هایش عبارت‌اند از ''نمایشگر''<ref>''The Entertainer''</ref> (۱۹۵۷م)، ''لوتر''<ref>''Luther''</ref> (۱۹۶۰م)، ''سند جعلی''<ref>''Inadmissible Evidence''</ref> (۱۹۶۴م)، و ''وطن‌پرستی برای من''<ref>''A Patriot for Me''</ref> (۱۹۶۵م). نمایش‌نامۀ ''با خشم به ‌یاد آر''، که پیش از ۳۰سالگی آن را منتشر کرد، از او چهره‌ای سرشناس ساخت و جانی تازه به نمایش انگلستان بخشید. احساس خودآزاری شخصیت اصلی اثر، که در برابر یک «نظام» می‌آشوبد، از نسلی حکایت می‌کند که از شکاف عمیق میان انتظارات خود و واقعیت کسل‌کنندۀ انگلستان روبه زوال دورۀ پس از جنگ سرخورده است. این نمایش‌نامه راه را برای نسل نمایش‌نامه‌نویسان خلاقی همچون [[پینتر، هارولد (۱۹۳۰ـ۲۰۰۸)\|هارولد پینتر]]<ref>Harold Pinter</ref>، [[آردن، جان (۱۹۳۰ـ۲۰۱۲)\|جان آردن]]<ref>John Arden</ref>، [[بولت، رابرت (۱۹۲۴ـ۱۹۹۵)\|رابرت بولت]]<ref>Robert Bolt</ref>، [[باند، ادوارد (۱۹۳۴)\|ادوارد باند]]<ref>Edward Bond</ref>، و [[وسکر، آرنولد (۱۹۳۲)\|آرنولد وسکر]]<ref>Arnold Wesker</ref> باز کرد. در نمایش‌نامه‌های آزبورن پیش از هر چیز دیگر به شخصیت‌پژوهی پرداخته می‌شود، اما مسائل اجتماعی فراگیرتری نیز در آن‌ها مطرح می‌شوند. آثار دیگر او عبارت‌اند از ''هتل آمستردام''<ref>''Hotel in Amsterdam''</ref> (۱۹۶۸م)، ''غرب سوئز''<ref>''West of Suez''</ref> (۱۹۷۱مم)، ''نگاه کن چگونه سقوط می‌کند''<ref>''Watch It Come Down''</ref> (۱۹۷۶م)، و ''خردسال‌تر از جنگاوری و کهن‌سال‌تر از فراموش‌کاری''<ref>''Too Young to Fight, Too old to Forget''</ref> (۱۹۸۵م). در نمایش ''دژا وو''<ref>''Déjà-Vu''</ref> (۱۹۹۲م) مجدداً از جیمی پورتر<ref>Jimmy Porter</ref>، شخصیت فراموش‌نشدنی ''با خشم به ‌یاد آر''، استفاده کرد، اما در این تلاش موفق نبود.

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۵:۲۲

2021-07-24T05:22:08Z

صفحهٔ تازه

آزبورن، جان جیمز (۱۹۲۹ـ۱۹۹۴)(Osborne, John James)<br /> {{جعبه زندگینامه
|عنوان =جان جیمز آزبورن
|نام =John James Osborne
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=۱۹۲۹م
|تاریخ مرگ=۱۹۹۴م
|دوره زندگی=
|ملیت=انگلیسی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =نمایش نامه نویس
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار =با خشم به یاد آر (۱۹۵۶)؛ وطن پرستی برای من (۱۹۶۵)؛ دژا وو (۱۹۹۲)؛ هتل آمستردام (۱۹۶۸)، غرب سوئز (۱۹۷۱)، نگاه کن چگونه سقوط می‌کند (۱۹۷۶)، و خردسال‌تر از جنگاوری و کهن‌سال‌تر از فراموش‌کاری (۱۹۸۵)
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =تیاتر
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}[[File:10113700.jpg|thumb|جان جيمز آزبورن|جایگزین=]]نمایش‌نامه‌نویس انگلیسی. با اولین نمایش‌نامه‌اش، ''با خشم به‌ یاد آر''<ref>''Look Back in Anger''</ref> (۱۹۵۶)، به جرگۀ نخستین «جوانانِ خشمگین<ref>Angry Young Men</ref>» (نویسندگان سنت‌ ستیز دهۀ ۱۹۵۰) تئاتر انگلستان پیوست. دیگر نمایش‌نامه‌هایش عبارت‌اند از ''نمایشگر''<ref>''The Entertainer''</ref> (۱۹۵۷)، ''لوتر''<ref>''Luther''</ref> (۱۹۶۰)، ''سند جعلی''<ref>''Inadmissible Evidence''</ref> (۱۹۶۴)، و ''وطن‌پرستی برای من''<ref>''A Patriot for Me''</ref> (۱۹۶۵). نمایش‌نامۀ ''با خشم به ‌یاد آر''، که پیش از ۳۰سالگی آن را منتشر کرد، از او چهره‌ای سرشناس ساخت و جانی تازه به نمایش انگلستان بخشید. احساس خودآزاری شخصیت اصلی اثر، که در برابر یک «نظام» می‌آشوبد، از نسلی حکایت می‌کند که از شکاف عمیق میان انتظارات خود و واقعیت کسل‌کنندۀ انگلستان روبه زوال دورۀ پس از جنگ سرخورده است. این نمایش‌نامه راه را برای نسل نمایش‌نامه‌نویسان خلاقی همچون [[پینتر، هارولد (۱۹۳۰ـ۲۰۰۸)|هارولد پینتر]]<ref>Harold Pinter</ref>، [[آردن، جان (۱۹۳۰ـ۲۰۱۲)|جان آردن]]<ref>John Arden</ref>، [[بولت، رابرت (۱۹۲۴ـ۱۹۹۵)|رابرت بولت]]<ref>Robert Bolt</ref>، [[باند، ادوارد (۱۹۳۴)|ادوارد باند]]<ref>Edward Bond</ref>، و [[وسکر، آرنولد (۱۹۳۲)|آرنولد وسکر]]<ref>Arnold Wesker</ref> باز کرد. در نمایش‌نامه‌های آزبورن پیش از هر چیز دیگر به شخصیت‌پژوهی پرداخته می‌شود، اما مسائل اجتماعی فراگیرتری نیز در آن‌ها مطرح می‌شوند. آثار دیگر او عبارت‌اند از ''هتل آمستردام''<ref>''Hotel in Amsterdam''</ref> (۱۹۶۸)، ''غرب سوئز''<ref>''West of Suez''</ref> (۱۹۷۱)، ''نگاه کن چگونه سقوط می‌کند''<ref>''Watch It Come Down''</ref> (۱۹۷۶)، و ''خردسال‌تر از جنگاوری و کهن‌سال‌تر از فراموش‌کاری''<ref>''Too Young to Fight, Too old to Forget''</ref> (۱۹۸۵). در نمایش ''دژا وو''<ref>Déjà-Vu</ref> (۱۹۹۲) مجدداً از جیمی پورتر<ref>Jimmy Porter</ref>، شخصیت فراموش‌نشدنی ''با خشم به ‌یاد آر''، استفاده کرد، اما در این تلاش موفق نبود.

----
[[Category:تئاتر]]
[[Category:جهان - اشخاص و گروه ها]]
<references />