آصف وزیری، عمارت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi2 در ‏۲۶ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۱۶

2023-12-26T20:16:15Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۱۶
خط ۳۰:		خط ۳۰:

	در تقاطع خیابان‌های امام خمینی و شهدا در [[سنندج، شهر\|سنندج]]. از قدیمی‌ترین بناهای سنندج است و از چهار حیاط و چهار ساختمان بیرونی، اندرونی، مستخدمان و مطبخ در ۴هزار مترمربع مساحت تشکیل شده که به دوره‌های [[صفویه\|صفوی]] تا [[پهلوی، سلسله (۱۳۰۴ـ۱۳۵۷ش)\|پهلوی]] تعلق دارند. سردر نیم‌هشتی در دورۀ [[رضاشاه پهلوی]] ساخته شده است. تالار اصلی عمارت و قدیمی‌ترین بخش آن، در شمال حیاط بیرونی قرار دارد و با [[طاق\|طاق‌]]<nowiki/>های شکسته، [[ارسی\|ارسی‌]]<nowiki/>های چهارلنگه با طرح [[اسلیمی]]، سقف گنبدی مقرنس‌کاری و گچ‌بری تزیین شده است. [[ایوان]] آن دارای چند ستون پرکار است. قسمتی از یکی از ساختمان‌های دیگر آن در هنگام احداث خیابان شهدا ازبین رفته است. ستون‌های سنگی حجاری شده، نقاشی‌های دیواری، کاشی‌کاری‌ها و گچ‌بری‌های حمام آن، از دورۀ [[قاجاریه، سلسله\|قاجار]]، از دیدنی‌های عمارت به‌شمار می‌رود. این ساختمان‌ها به نگارخانه، موزۀ مردم‌شناسی، بخش اسناد و عکس‌های تاریخی و کتابخانه تبدیل شده‌اند. به آن خانۀ کُرد نیز می‌گویند.		در تقاطع خیابان‌های امام خمینی و شهدا در [[سنندج، شهر\|سنندج]]. از قدیمی‌ترین بناهای سنندج است و از چهار حیاط و چهار ساختمان بیرونی، اندرونی، مستخدمان و مطبخ در ۴هزار مترمربع مساحت تشکیل شده که به دوره‌های [[صفویه\|صفوی]] تا [[پهلوی، سلسله (۱۳۰۴ـ۱۳۵۷ش)\|پهلوی]] تعلق دارند. سردر نیم‌هشتی در دورۀ [[رضاشاه پهلوی]] ساخته شده است. تالار اصلی عمارت و قدیمی‌ترین بخش آن، در شمال حیاط بیرونی قرار دارد و با [[طاق\|طاق‌]]<nowiki/>های شکسته، [[ارسی\|ارسی‌]]<nowiki/>های چهارلنگه با طرح [[اسلیمی]]، سقف گنبدی مقرنس‌کاری و گچ‌بری تزیین شده است. [[ایوان]] آن دارای چند ستون پرکار است. قسمتی از یکی از ساختمان‌های دیگر آن در هنگام احداث خیابان شهدا ازبین رفته است. ستون‌های سنگی حجاری شده، نقاشی‌های دیواری، کاشی‌کاری‌ها و گچ‌بری‌های حمام آن، از دورۀ [[قاجاریه، سلسله\|قاجار]]، از دیدنی‌های عمارت به‌شمار می‌رود. این ساختمان‌ها به نگارخانه، موزۀ مردم‌شناسی، بخش اسناد و عکس‌های تاریخی و کتابخانه تبدیل شده‌اند. به آن خانۀ کُرد نیز می‌گویند.
	~~----~~



	<br/> <!--10140800-->		<br/> <!--10140800-->
			----
	[[Category:جغرافیای ایران]] [[Category:کردستان]] [[Category:معماری]] [[Category:ابنیه سنتی ایران]]		[[Category:جغرافیای ایران]] [[Category:کردستان]] [[Category:معماری]] [[Category:ابنیه سنتی ایران]]

Mohammadi2 در ‏۲۶ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۱۳

2023-12-26T20:13:47Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۱۳
خط ۱:		خط ۱:

	{{ الگو:جعبه اطلاعات اماکن5		{{الگو:جعبه اطلاعات اماکن5
	\| نام = عمارت ~~آصِف وَزیری~~		\| نام = عمارت آصف وزیری
	\| نام لاتین =		\| نام لاتین =Asef Vaziri Mansion
	\| نام‌های دیگر =خانۀ کُرد		\| نام‌های دیگر =خانۀ کُرد

خط ۲۹:		خط ۲۹:
	[[File:10140800.jpg\|thumb\|عمارت آصِف وَزيری]]		[[File:10140800.jpg\|thumb\|عمارت آصِف وَزيری]]

	در تقاطع خیابان‌های امام خمینی و شهدا در سنندج. از قدیمی‌ترین بناهای سنندج است و از چهار حیاط و چهار ساختمان بیرونی، اندرونی، مستخدمان و مطبخ در ۴هزار مترمربع مساحت تشکیل شده که به دوره‌های صفوی تا پهلوی تعلق دارند. سردر نیم‌هشتی در دورۀ رضاشاه پهلوی ساخته شده است. تالار اصلی عمارت و قدیمی‌ترین بخش آن، در شمال حیاط بیرونی قرار دارد و با ~~طاق‌های~~ شکسته، ~~ارسی‌های~~ چهارلنگه با طرح ~~اسلیمی،~~ سقف گنبدی مقرنس‌کاری و گچ‌بری تزیین شده است. ایوان آن دارای چند ستون پرکار است. قسمتی از یکی از ساختمان‌های دیگر آن در هنگام احداث خیابان شهدا ازبین رفته است. ستون‌های سنگی حجاری شده، نقاشی‌های دیواری، کاشی‌کاری‌ها و گچ‌بری‌های حمام آن، از دورۀ ~~قاجار،~~ از دیدنی‌های عمارت به‌شمار می‌رود. این ساختمان‌ها به نگارخانه، موزۀ مردم‌شناسی، بخش اسناد و عکس‌های تاریخی و کتابخانه تبدیل شده‌اند. به آن خانۀ کُرد نیز می‌گویند.		در تقاطع خیابان‌های امام خمینی و شهدا در [[سنندج، شهر\|سنندج]]. از قدیمی‌ترین بناهای سنندج است و از چهار حیاط و چهار ساختمان بیرونی، اندرونی، مستخدمان و مطبخ در ۴هزار مترمربع مساحت تشکیل شده که به دوره‌های [[صفویه\|صفوی]] تا [[پهلوی، سلسله (۱۳۰۴ـ۱۳۵۷ش)\|پهلوی]] تعلق دارند. سردر نیم‌هشتی در دورۀ [[رضاشاه پهلوی]] ساخته شده است. تالار اصلی عمارت و قدیمی‌ترین بخش آن، در شمال حیاط بیرونی قرار دارد و با [[طاق\|طاق‌]]<nowiki/>های شکسته، [[ارسی\|ارسی‌]]<nowiki/>های چهارلنگه با طرح [[اسلیمی]]، سقف گنبدی مقرنس‌کاری و گچ‌بری تزیین شده است. [[ایوان]] آن دارای چند ستون پرکار است. قسمتی از یکی از ساختمان‌های دیگر آن در هنگام احداث خیابان شهدا ازبین رفته است. ستون‌های سنگی حجاری شده، نقاشی‌های دیواری، کاشی‌کاری‌ها و گچ‌بری‌های حمام آن، از دورۀ [[قاجاریه، سلسله\|قاجار]]، از دیدنی‌های عمارت به‌شمار می‌رود. این ساختمان‌ها به نگارخانه، موزۀ مردم‌شناسی، بخش اسناد و عکس‌های تاریخی و کتابخانه تبدیل شده‌اند. به آن خانۀ کُرد نیز می‌گویند.
	----		----

Reza rouzbahani در ‏۳۰ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۱۸

2023-09-30T19:18:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۱۸
خط ۱:		خط ۱:
	~~Asef Vaziri Mansion~~

	{{ الگو:جعبه اطلاعات اماکن5		{{ الگو:جعبه اطلاعات اماکن5
خط ۲۵:		خط ۲۴:

	}}		}}
	آصِف وَزیری، عِمارَت		آصِف وَزیری، عِمارَت (Asef Vaziri Mansion)


			[[File:10140800.jpg\|thumb\|عمارت آصِف وَزيری]]

			در تقاطع خیابان‌های امام خمینی و شهدا در سنندج. از قدیمی‌ترین بناهای سنندج است و از چهار حیاط و چهار ساختمان بیرونی، اندرونی، مستخدمان و مطبخ در ۴هزار مترمربع مساحت تشکیل شده که به دوره‌های صفوی تا پهلوی تعلق دارند. سردر نیم‌هشتی در دورۀ رضاشاه پهلوی ساخته شده است. تالار اصلی عمارت و قدیمی‌ترین بخش آن، در شمال حیاط بیرونی قرار دارد و با طاق‌های شکسته، ارسی‌های چهارلنگه با طرح اسلیمی، سقف گنبدی مقرنس‌کاری و گچ‌بری تزیین شده است. ایوان آن دارای چند ستون پرکار است. قسمتی از یکی از ساختمان‌های دیگر آن در هنگام احداث خیابان شهدا ازبین رفته است. ستون‌های سنگی حجاری شده، نقاشی‌های دیواری، کاشی‌کاری‌ها و گچ‌بری‌های حمام آن، از دورۀ قاجار، از دیدنی‌های عمارت به‌شمار می‌رود. این ساختمان‌ها به نگارخانه، موزۀ مردم‌شناسی، بخش اسناد و عکس‌های تاریخی و کتابخانه تبدیل شده‌اند. به آن خانۀ کُرد نیز می‌گویند.
			----

	~~[[File:10140800.jpg\|thumb\|عمارت آصِف وَزيري]]~~

	در تقاطع خیابان‌های امام خمینی و شهدا در سنندج. از قدیمی‌ترین بناهای سنندج است و از چهار حیاط و چهار ساختمان بیرونی، اندرونی، مستخدمان و مطبخ در ۴هزار متر مربع مساحت تشکیل شده که به دوره‌های صفوی تا پهلوی تعلق دارند. سردر نیم‌هشتی در دورۀ رضاشاه پهلوی ساخته شده است. تالار اصلی عمارت و قدیمی‌ترین بخش آن، در شمال حیاط بیرونی قرار دارد و با طاق‌های شکسته، ارسی‌های چهارلنگه با طرح اسلیمی، سقف گنبدی مقرنس‌کاری و گچ‌بری تزیین شده است. ایوان آن دارای چند ستون پرکار است. قسمتی از یکی از ساختمان‌های دیگر آن در هنگام احداث خیابان شهدا ازبین رفته است. ستون‌های سنگی حجاری شده، نقاشی‌های دیواری، کاشی‌کاری‌ها و گچ‌بری‌های حمام آن، از دورۀ قاجار، از دیدنی‌های عمارت به‌شمار می‌رود. این ساختمان‌ها به نگارخانه، موزۀ مردم‌شناسی، بخش اسناد و عکس‌های تاریخی و کتابخانه تبدیل شده‌اند. به آن خانۀ کُرد نیز می‌گویند.

	<br/> <!--10140800-->		<br/> <!--10140800-->

	[[Category:جغرافیای ایران]] [[Category:کردستان]] [[Category:معماری]] [[Category:ابنیه سنتی ایران]]		[[Category:جغرافیای ایران]] [[Category:کردستان]] [[Category:معماری]] [[Category:ابنیه سنتی ایران]]

Erfan: Added English title to display title and first line

2023-05-14T15:01:51Z

Added English title to display title and first line

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۰۱
خط ۱:		خط ۱:
			Asef Vaziri Mansion

	{{ الگو:جعبه اطلاعات اماکن5		{{ الگو:جعبه اطلاعات اماکن5

Aeen در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

{{ الگو:جعبه اطلاعات اماکن5
| نام = عمارت آصِف وَزیری
| نام لاتین =
| نام‌های دیگر =خانۀ کُرد

| کشور = ایران
|استان = کردستان

| موقعیت = تقاطع خیابان‌های امام خمینی و شهدا در سنندج

| کاربري =اکنون: نگارخانه، موزۀ مردم‌شناسی، بخش اسناد و عکس‌های تاریخی و کتابخانه

| مشخصات معماری =متشکل از چهار حیاط و چهار ساختمان بیرونی، اندرونی، مستخدمان و مطبخ در 4هزار متر مربع مساحت

| سازنده =
| زمان ساخت =دوره‌های صفوی تا پهلوی

}}
آصِف وَزیری، عِمارَت

[[File:10140800.jpg|thumb|عمارت آصِف وَزيري]]

در تقاطع خیابان‌های امام خمینی و شهدا در سنندج. از قدیمی‌ترین بناهای سنندج است و از چهار حیاط و چهار ساختمان بیرونی، اندرونی، مستخدمان و مطبخ در ۴هزار متر مربع مساحت تشکیل شده که به دوره‌های صفوی تا پهلوی تعلق دارند. سردر نیم‌هشتی در دورۀ رضاشاه پهلوی ساخته شده است. تالار اصلی عمارت و قدیمی‌ترین بخش آن، در شمال حیاط بیرونی قرار دارد و با طاق‌های شکسته، ارسی‌های چهارلنگه با طرح اسلیمی، سقف گنبدی مقرنس‌کاری و گچ‌بری تزیین شده است. ایوان آن دارای چند ستون پرکار است. قسمتی از یکی از ساختمان‌های دیگر آن در هنگام احداث خیابان شهدا ازبین رفته است. ستون‌های سنگی حجاری شده، نقاشی‌های دیواری، کاشی‌کاری‌ها و گچ‌بری‌های حمام آن، از دورۀ قاجار، از دیدنی‌های عمارت به‌شمار می‌رود. این ساختمان‌ها به نگارخانه، موزۀ مردم‌شناسی، بخش اسناد و عکس‌های تاریخی و کتابخانه تبدیل شده‌اند. به آن خانۀ کُرد نیز می‌گویند.

<br/> 

[[Category:جغرافیای ایران]] [[Category:کردستان]] [[Category:معماری]] [[Category:ابنیه سنتی ایران]]