آلبرت باندورا - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi2 در ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۰۸

2024-01-21T20:08:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۰۸
خط ۸:		خط ۸:
	\|لقب=		\|لقب=
	\|زادروز=موندریو، کانادا 1925م		\|زادروز=موندریو، کانادا 1925م
	\|تاریخ مرگ=		\|تاریخ مرگ=2021م
	\|دوره زندگی=		\|دوره زندگی=
	\|ملیت=امریکایی		\|ملیت=امریکایی
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}		}}
	<p style="text-align: justify;">[[File:Bobo APS isolated.jpg\|thumb\|عروسک بادکردۀ بوبو]][[File:آلبرت باندورا.jpg\|thumb\|آلبرت باندورا]]آلبرت باندورا (1925- ) (Albert Bandura)</p> روان‌شناس امریکاییِ زادۀ کانادا و استاد روان‌شناسی در دانشگاه استنفورد<ref>Stanford University</ref>. برای نظریۀ [[یادگیری_اجتماعی\|یادگیری اجتماعی‌]]<ref>social learning theory </ref>اش معروف است که سرمشق‌گیری<ref>modeling</ref> هم نامیده می‌شود. این نظریه، بعدها به "نظریۀ شناختی اجتماعی"<ref>social cognitive theory</ref> تغییر نام داد، چرا که بر این موضوع تأکید می‌کند که عمده اطلاعاتی که ما کسب می‌کنیم، از راه کنشِ متقابل‌مان با افراد دیگر حاصل می‌شود. آثار او سهم عمده‌ای در حوزۀ آموزش و پرورش و چندین شاخه از روان‌شناسی، ازجمله نظریۀ شناختی اجتماعی و روان‌شناسی شخصیت<ref>personality psychology</ref>، داشته است. او همچنین در گذار از رفتارگرایی<ref>Behaviorism</ref> به روان‌شناسی شناختی<ref>cognitive psychology</ref> نیز تأثیرگذار بوده است. طی بررسی صورت گرفته در سال 2002م، او از لحاظ بیشترین استنادها در مقالات روان‌شناسی، به عنوان چهارمین روان‌شناس تمام اعصار شناخته شده است (در این بررسی، [[اسکینر،_بوروس_فردریک_(۱۹۰۴ـ۱۹۹۰)\|بی اف اسکینر]]<ref>B. F. Skinner</ref>، [[زیگموند_فروید]]<ref>Sigmund Freud</ref> و [[ژان_پیاژه_(۱۸۹۶ـ۱۹۸۰)\|ژان پیاژه]]<ref>Jean Piaget</ref> رتبه‌های اول تا سوم را در اختیار دارند. از آن‌جا که سه نفر دیگر در قید حیات نیستند، باندورا را از بزرگ‌ترین و تأثیرگذارترین روان‌شناسان زندۀ جهان می‌دانند.) <p style="text-align: justify;">باندورا در شهر کوچک موندریو<ref>Mundare</ref>، از ایالت [[آلبرتا]]<ref>Alberta</ref> واقع در [[کانادا]] به دنیا آمد. او آخرین فرزند و تنها پسر یک خانوادۀ شش نفری بود. به علت کمبود معلم و مدرسه، از ابتدایی تا دبیرستان را در یک مدرسه درس خواند و محدودیت‌های آموزشی چنین منطقۀ دوردستی، سبب شد که تبدیل به فردی مستقل و خودانگیخته در یادگیری شود. چنین خصوصیاتی باعث شد که بعدها نیز در کارش به موفقیت‌های بسیار دست یابد. والدینش نقش مهم و مؤثری در ترغیب او برای واهمه نداشتن از ترک محل زندگی‌اش و رفتن به شهری بزرگ داشتند.</p> <p style="text-align: justify;">او پس از پایان دوران مدرسه، در تابستان، در عملیات ساخت بزرگراه آلاسکا<ref>Alaska Highway</ref> به عنوان کارگر مشغول به کار شد. مشاهدات و تجربه‌های شخصی وی سبب ‌شد به روان‌شناسی بالینی<ref>clinical psychology</ref> علاقه‌مند شود. پس از اخذ دیپلم به دانشگاه [[بریتیش کلمبیا]]<ref>University of British Columbia</ref> رفت. در 1949م و بعد از سه سال تحصیل در کالج، لیسانس روان‌شناسی گرفت. به علت علاقه‌اش به روان‌شناسیِ بالینی، به دانشگاه [[آیووا]]<ref>University of Iowa</ref> رفت که در آن زمان از جمله مراکز مهم برای مطالعۀ نظریه‌های یادگیری بود. در 1951م فوق لیسانس و در 1952م مدرک دکترای روان‌شناسی بالینی را از آن دانشگاه گرفت. در آن‌جا او شاگرد کنت دبلیو اسپنس<ref>Kenneth W. Spence</ref> بود و از نزدیک با او ارتباط داشت. پس از پایان تحصیلاتش، به دانشگاه استنفورد در پالو آلتو<ref>Palo Alto</ref> رفت و از 1952م به عنوان استاد به تدریس و تحقیق پرداخت. از مشهورترین پژوهش‌هایش می‌توان به آزمایش عروسک بادکردۀ بوبو<ref>Bobo doll experiment</ref> اشاره کرد که بر اهمیت یادگیریِ مشاهده‌ای تأکید دارد. او از طریق این آزمایش، توانست نشان دهد که چطور مشاهدۀ رفتار پرخاشگری می‌تواند بر یادگیریِ خشونت کودکان تأثیر بگذارد و یکی از علل پرخاشگری آنان باشد. بر اساس تحقیقات او، کودکان بسیاری از رفتارها، ازجمله مشارکت، پرخاشگری، همکاری، تعامل اجتماعی و خودداری را از دیگران می‌آموزند.</p> <p style="text-align: justify;">آلبرت باندورا در 1974م به عنوان رئیس "انجمن روان‌شناسی امریکا<ref>(American Psychological Association (APA</ref>" انتخاب شد و در 1980م جایزۀ این انجمن را برای مشارکت‌های برجستۀ علمی دریافت کرد. ازجمله آثار اوست: ''تقلید و یادگیری اجتماعی<ref>''Social Learning through Imitation''</ref>؛ خودکارآمدی: تمرین کنترل بر خود<ref>''Self-Efficacy: The Exercise of Control''</ref>؛ بنیادهای اجتماعی فکر و عمل<ref>''Social Foundations of Thought and Action''</ref>؛ نظریه یادگیری اجتماعی<ref>''Social Learning Theory''</ref>؛ خودکارآمدی در جوامع در حال تغییر<ref>''Self-Efficacy in Changing Societies''</ref>؛ خشونت: تحلیلی از منظر یادگیری اجتماعی<ref>''Aggression: A Social Learning Analysis''</ref>؛'' و ''بی‌قیدی نسبت به اخلاق<ref>''Moral Disengagement''</ref> (''که کتابی علمی و ۶۰۰ صفحه‌ای است که او در نود سالگی نوشته و منتشر کرده است و به این موضوع می‌پردازد که افراد چگونه خود را برای بی‌اخلاقی قانع می‌کنند.)</p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;">منابع:</p>		<p style="text-align: justify;">[[File:Bobo APS isolated.jpg\|thumb\|عروسک بادکردۀ بوبو]][[File:آلبرت باندورا.jpg\|thumb\|آلبرت باندورا]]آلبرت باندورا (1925-2021م) (Albert Bandura)</p> روان‌شناس امریکاییِ زادۀ کانادا و استاد روان‌شناسی در دانشگاه استنفورد<ref>Stanford University</ref>. برای نظریۀ [[یادگیری_اجتماعی\|یادگیری اجتماعی‌]]<ref>social learning theory </ref>اش معروف است که سرمشق‌گیری<ref>modeling</ref> هم نامیده می‌شود. این نظریه، بعدها به "نظریۀ شناختی اجتماعی"<ref>social cognitive theory</ref> تغییر نام داد، چرا که بر این موضوع تأکید می‌کند که عمده اطلاعاتی که ما کسب می‌کنیم، از راه کنشِ متقابل‌مان با افراد دیگر حاصل می‌شود. آثار او سهم عمده‌ای در حوزۀ آموزش و پرورش و چندین شاخه از روان‌شناسی، ازجمله نظریۀ شناختی اجتماعی و روان‌شناسی شخصیت<ref>personality psychology</ref>، داشته است. او همچنین در گذار از رفتارگرایی<ref>Behaviorism</ref> به روان‌شناسی شناختی<ref>cognitive psychology</ref> نیز تأثیرگذار بوده است. طی بررسی صورت گرفته در سال 2002م، او از لحاظ بیشترین استنادها در مقالات روان‌شناسی، به عنوان چهارمین روان‌شناس تمام اعصار شناخته شده است (در این بررسی، [[اسکینر،_بوروس_فردریک_(۱۹۰۴ـ۱۹۹۰)\|بی اف اسکینر]]<ref>B. F. Skinner</ref>، [[زیگموند_فروید]]<ref>Sigmund Freud</ref> و [[ژان_پیاژه_(۱۸۹۶ـ۱۹۸۰)\|ژان پیاژه]]<ref>Jean Piaget</ref> رتبه‌های اول تا سوم را در اختیار دارند. از آن‌جا که سه نفر دیگر در قید حیات نیستند، باندورا را از بزرگ‌ترین و تأثیرگذارترین روان‌شناسان زندۀ جهان می‌دانند.) <p style="text-align: justify;">باندورا در شهر کوچک موندریو<ref>Mundare</ref>، از ایالت [[آلبرتا]]<ref>Alberta</ref> واقع در [[کانادا]] به دنیا آمد. او آخرین فرزند و تنها پسر یک خانوادۀ شش نفری بود. به علت کمبود معلم و مدرسه، از ابتدایی تا دبیرستان را در یک مدرسه درس خواند و محدودیت‌های آموزشی چنین منطقۀ دوردستی، سبب شد که تبدیل به فردی مستقل و خودانگیخته در یادگیری شود. چنین خصوصیاتی باعث شد که بعدها نیز در کارش به موفقیت‌های بسیار دست یابد. والدینش نقش مهم و مؤثری در ترغیب او برای واهمه نداشتن از ترک محل زندگی‌اش و رفتن به شهری بزرگ داشتند.</p> <p style="text-align: justify;">او پس از پایان دوران مدرسه، در تابستان، در عملیات ساخت بزرگراه آلاسکا<ref>Alaska Highway</ref> به عنوان کارگر مشغول به کار شد. مشاهدات و تجربه‌های شخصی وی سبب ‌شد به روان‌شناسی بالینی<ref>clinical psychology</ref> علاقه‌مند شود. پس از اخذ دیپلم به دانشگاه [[بریتیش کلمبیا]]<ref>University of British Columbia</ref> رفت. در 1949م و بعد از سه سال تحصیل در کالج، لیسانس روان‌شناسی گرفت. به علت علاقه‌اش به روان‌شناسیِ بالینی، به دانشگاه [[آیووا]]<ref>University of Iowa</ref> رفت که در آن زمان از جمله مراکز مهم برای مطالعۀ نظریه‌های یادگیری بود. در 1951م فوق لیسانس و در 1952م مدرک دکترای روان‌شناسی بالینی را از آن دانشگاه گرفت. در آن‌جا او شاگرد کنت دبلیو اسپنس<ref>Kenneth W. Spence</ref> بود و از نزدیک با او ارتباط داشت. پس از پایان تحصیلاتش، به دانشگاه استنفورد در پالو آلتو<ref>Palo Alto</ref> رفت و از 1952م به عنوان استاد به تدریس و تحقیق پرداخت. از مشهورترین پژوهش‌هایش می‌توان به آزمایش عروسک بادکردۀ بوبو<ref>Bobo doll experiment</ref> اشاره کرد که بر اهمیت یادگیریِ مشاهده‌ای تأکید دارد. او از طریق این آزمایش، توانست نشان دهد که چطور مشاهدۀ رفتار پرخاشگری می‌تواند بر یادگیریِ خشونت کودکان تأثیر بگذارد و یکی از علل پرخاشگری آنان باشد. بر اساس تحقیقات او، کودکان بسیاری از رفتارها، ازجمله مشارکت، پرخاشگری، همکاری، تعامل اجتماعی و خودداری را از دیگران می‌آموزند.</p> <p style="text-align: justify;">آلبرت باندورا در 1974م به عنوان رئیس "انجمن روان‌شناسی امریکا<ref>(American Psychological Association (APA</ref>" انتخاب شد و در 1980م جایزۀ این انجمن را برای مشارکت‌های برجستۀ علمی دریافت کرد. ازجمله آثار اوست: ''تقلید و یادگیری اجتماعی<ref>''Social Learning through Imitation''</ref>؛ خودکارآمدی: تمرین کنترل بر خود<ref>''Self-Efficacy: The Exercise of Control''</ref>؛ بنیادهای اجتماعی فکر و عمل<ref>''Social Foundations of Thought and Action''</ref>؛ نظریه یادگیری اجتماعی<ref>''Social Learning Theory''</ref>؛ خودکارآمدی در جوامع در حال تغییر<ref>''Self-Efficacy in Changing Societies''</ref>؛ خشونت: تحلیلی از منظر یادگیری اجتماعی<ref>''Aggression: A Social Learning Analysis''</ref>؛'' و ''بی‌قیدی نسبت به اخلاق<ref>''Moral Disengagement''</ref> (''که کتابی علمی و ۶۰۰ صفحه‌ای است که او در نود سالگی نوشته و منتشر کرده است و به این موضوع می‌پردازد که افراد چگونه خود را برای بی‌اخلاقی قانع می‌کنند.)</p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;">منابع:</p>
	[https://en.wikipedia.org/wiki/Albert_Bandura <span dir="LTR">https://en.wikipedia.org/wiki/Albert_Bandura</span>]		[https://en.wikipedia.org/wiki/Albert_Bandura <span dir="LTR">https://en.wikipedia.org/wiki/Albert_Bandura</span>]

Mohammadi2 در ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۰۷

2024-01-21T20:07:23Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۰۷
خط ۱:		خط ۱:

	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =		\|عنوان =آلبرت باندورا
	\|نام = ~~آلبرت باندورا~~ Albert Bandura		\|نام = Albert Bandura
	\|نام دیگر=		\|نام دیگر=
	\|نام اصلی=		\|نام اصلی=
	\|نام مستعار=		\|نام مستعار=
	\|لقب=		\|لقب=
	\|زادروز=~~موندریو،کانادا~~ 1925م		\|زادروز=موندریو، کانادا 1925م
	\|تاریخ مرگ=		\|تاریخ مرگ=
	\|دوره زندگی=		\|دوره زندگی=
	\|ملیت=امریکایی		\|ملیت=امریکایی
	\|محل زندگی=		\|محل زندگی=
	\|تحصیلات و محل تحصیل= لیسانس روان‌شناسی ~~در 1949~~- فوق لیسانس ~~در 1951~~ و دکترای روان‌شناسی بالینی ~~در 1952~~ از دانشگاه آیووا		\|تحصیلات و محل تحصیل= لیسانس روان‌شناسی (1949م) - فوق لیسانس (1951م) و دکترای (1952م) روان‌شناسی بالینی از دانشگاه آیووا
	\| شغل و تخصص اصلی =روان‌شناس		\| شغل و تخصص اصلی =روان‌شناس
	\|شغل و تخصص های دیگر=~~استاد روان‌شناسی~~		\|شغل و تخصص های دیگر=
	\|سبک =		\|سبک =
	\|مکتب =		\|مکتب =
	\|سمت =استاد روان‌شناسی دانشگاه استنفورد- رئیس انجمن روان‌شناسی امریکا در ~~1974~~		\|سمت =استاد روان‌شناسی دانشگاه استنفورد - رئیس انجمن روان‌شناسی امریکا در 1974م
	\|جوایز و افتخارات =دریافت جایزۀانجمن روان‌شناسی امریکا برای مشارکت‌های برجستۀ علمی در ~~1980~~		\|جوایز و افتخارات =دریافت جایزۀانجمن روان‌شناسی امریکا برای مشارکت‌های برجستۀ علمی در 1980م
	\|آثار = تقلید و یادگیری اجتماعی؛ خودکارآمدی: تمرین کنترل بر خود؛ خشونت: تحلیلی از منظر یادگیری اجتماعی؛ بی‌قیدی نسبت به اخلاق		\|آثار = تقلید و یادگیری اجتماعی؛ خودکارآمدی: تمرین کنترل بر خود؛ خشونت: تحلیلی از منظر یادگیری اجتماعی؛ بی‌قیدی نسبت به اخلاق
	\|خویشاوندان سرشناس =		\|خویشاوندان سرشناس =
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}		}}
	<p style="text-align: justify;">[[File:Bobo APS isolated.jpg\|thumb\|عروسک بادکردۀ بوبو]][[File:آلبرت باندورا.jpg\|thumb\|آلبرت باندورا]]آلبرت باندورا (1925- ) (Albert Bandura)</p~~> <p style="text-align: justify;"~~>روان‌شناس امریکاییِ زادۀ کانادا و استاد روان‌شناسی در دانشگاه استنفورد<ref>Stanford University</ref>. برای نظریۀ [[یادگیری_اجتماعی\|یادگیری اجتماعی‌]]<ref>social learning theory </ref>اش معروف است که سرمشق‌گیری<ref>modeling</ref>~~ ~~هم نامیده می‌شود. این نظریه، بعدها به "نظریۀ شناختی اجتماعی<ref>social cognitive theory</ref>" تغییر نام داد، چرا که بر این موضوع تأکید می‌کند که عمده اطلاعاتی که ما کسب می‌کنیم، از راه کنشِ متقابل‌مان با افراد دیگر حاصل می‌شود. آثار او سهم عمده‌ای در~~ ~~حوزۀ آموزش و پرورش و چندین شاخه از روان‌شناسی، ~~از جمله~~ نظریۀ شناختی اجتماعی و روان‌شناسی شخصیت<ref>personality psychology</ref>، داشته است. او همچنین در گذار از رفتارگرایی<ref>Behaviorism</ref> به روان‌شناسی شناختی<ref>cognitive psychology</ref>~~ ~~نیز تأثیرگذار بوده است. طی بررسی صورت گرفته در سال ~~2002،~~ او از لحاظ بیشترین استنادها در مقالات روان‌شناسی، به عنوان چهارمین روان‌شناس تمام اعصار شناخته شده است~~ ~~(در این بررسی، [[اسکینر،_بوروس_فردریک_(۱۹۰۴ـ۱۹۹۰)\|بی اف اسکینر]]<ref>B. F. Skinner</ref>، [[~~زیگموند_فروید\|~~زیگموند_فروید]]<ref>Sigmund Freud</ref> و~~ ~~[[ژان_پیاژه_(۱۸۹۶ـ۱۹۸۰)\|ژان پیاژه]]<ref>Jean Piaget</ref> رتبه‌های اول تا سوم~~ ~~را در اختیار دارند. از آن‌جا که سه نفر دیگر در قید حیات نیستند، باندورا را از بزرگ‌ترین و تأثیرگذارترین روان‌شناسان زندۀ جهان می‌دانند.)~~</p>~~ <p style="text-align: justify;">باندورا در شهر کوچک موندریو<ref>Mundare</ref>، از ایالت آلبرتا<ref>Alberta</ref> واقع در کانادا به دنیا آمد. او آخرین فرزند و تنها پسر یک خانوادۀ شش نفری بود. به علت کمبود معلم و مدرسه، از ابتدایی تا دبیرستان را در یک مدرسه درس خواند و محدودیت‌های آموزشی چنین منطقۀ دوردستی، سبب شد که تبدیل به فردی مستقل و خودانگیخته در یادگیری شود. چنین خصوصیاتی باعث شد که بعدها نیز در کارش به موفقیت‌های بسیار دست یابد. والدینش نقش مهم و مؤثری در ترغیب او~~ ~~برای واهمه نداشتن از ترک محل زندگی‌اش و رفتن به شهری بزرگ داشتند.</p> <p style="text-align: justify;">او پس از پایان دوران مدرسه، در تابستان، در عملیات ساخت بزرگراه آلاسکا<ref>Alaska Highway</ref> به عنوان کارگر مشغول به کار شد. مشاهدات و تجربه‌های شخصی وی سبب ‌شد به روان‌شناسی بالینی<ref>clinical psychology</ref> علاقه‌مند شود. پس از اخذ دیپلم به دانشگاه بریتیش کلمبیا<ref>University of British Columbia</ref> رفت. در ~~1949~~ و بعد از سه سال تحصیل در کالج، لیسانس روان‌شناسی گرفت. به علت علاقه‌اش به روان‌شناسیِ بالینی، به دانشگاه آیووا<ref>University of Iowa</ref> رفت که در آن زمان از جمله مراکز مهم برای مطالعۀ نظریه‌های یادگیری بود. در ~~1951~~ فوق لیسانس و در ~~1952~~ مدرک دکترای روان‌شناسی بالینی را از آن دانشگاه گرفت. در آن‌جا او شاگرد کنت دبلیو اسپنس<ref>Kenneth W. Spence</ref> بود و از نزدیک با او ارتباط داشت. پس از پایان تحصیلاتش، به دانشگاه استنفورد در پالو آلتو<ref>Palo Alto</ref> رفت و از ~~1952~~ به عنوان استاد به تدریس و تحقیق پرداخت. از مشهورترین پژوهش‌هایش می‌توان به آزمایش عروسک بادکردۀ بوبو<ref>Bobo doll experiment</ref> اشاره کرد که بر اهمیت یادگیریِ مشاهده‌ای تأکید دارد. او از طریق این آزمایش، توانست نشان دهد که چطور مشاهدۀ رفتار پرخاشگری می‌تواند بر یادگیریِ خشونت کودکان تأثیر بگذارد و یکی از علل پرخاشگری آنان باشد. بر اساس تحقیقات او،~~ ~~کودکان بسیاری از رفتارها، ازجمله مشارکت، پرخاشگری، همکاری، تعامل اجتماعی~~ ~~و خودداری را از دیگران می‌آموزند.</p> <p style="text-align: justify;">آلبرت باندورا در ~~1974~~ به عنوان رئیس "انجمن روان‌شناسی امریکا<ref>(American Psychological Association (APA</ref>" انتخاب شد و در ~~1980~~ جایزۀ این انجمن را برای مشارکت‌های برجستۀ علمی دریافت کرد. ~~از جمله~~ آثار اوست:~~ ~~''تقلید و یادگیری اجتماعی<ref>''Social Learning through Imitation''</ref>؛~~ ~~خودکارآمدی: تمرین کنترل بر خود<ref>''Self-Efficacy: The Exercise of Control''</ref>؛~~ ~~بنیادهای ~~اجتماعیِ ~~فکر و عمل<ref>''Social Foundations of Thought and Action''</ref>؛~~ ~~نظریه یادگیری اجتماعی<ref>''Social Learning Theory''</ref>؛~~ ~~خودکارآمدی در جوامع در حال تغییر<ref>''Self-Efficacy in Changing Societies''</ref>؛~~ ~~خشونت: تحلیلی از منظر یادگیری اجتماعی<ref>''Aggression: A Social Learning Analysis''</ref>~~ ~~؛''و~~ ~~''بی‌قیدی نسبت به اخلاق<ref>''Moral Disengagement''</ref>~~ ~~ (''که~~'' ''~~کتابی علمی و ۶۰۰ صفحه‌ای~~ ~~است که او در نود سالگی نوشته و منتشر کرده است و~~ ~~به این موضوع می‌پردازد که افراد~~ ~~چگونه خود را برای~~ ~~بی‌اخلاقی قانع می‌کنند.)</p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;">منابع:</p>		<p style="text-align: justify;">[[File:Bobo APS isolated.jpg\|thumb\|عروسک بادکردۀ بوبو]][[File:آلبرت باندورا.jpg\|thumb\|آلبرت باندورا]]آلبرت باندورا (1925- ) (Albert Bandura)</p> روان‌شناس امریکاییِ زادۀ کانادا و استاد روان‌شناسی در دانشگاه استنفورد<ref>Stanford University</ref>. برای نظریۀ [[یادگیری_اجتماعی\|یادگیری اجتماعی‌]]<ref>social learning theory </ref>اش معروف است که سرمشق‌گیری<ref>modeling</ref> هم نامیده می‌شود. این نظریه، بعدها به "نظریۀ شناختی اجتماعی"<ref>social cognitive theory</ref> تغییر نام داد، چرا که بر این موضوع تأکید می‌کند که عمده اطلاعاتی که ما کسب می‌کنیم، از راه کنشِ متقابل‌مان با افراد دیگر حاصل می‌شود. آثار او سهم عمده‌ای در حوزۀ آموزش و پرورش و چندین شاخه از روان‌شناسی، ازجمله نظریۀ شناختی اجتماعی و روان‌شناسی شخصیت<ref>personality psychology</ref>، داشته است. او همچنین در گذار از رفتارگرایی<ref>Behaviorism</ref> به روان‌شناسی شناختی<ref>cognitive psychology</ref> نیز تأثیرگذار بوده است. طی بررسی صورت گرفته در سال 2002م، او از لحاظ بیشترین استنادها در مقالات روان‌شناسی، به عنوان چهارمین روان‌شناس تمام اعصار شناخته شده است (در این بررسی، [[اسکینر،_بوروس_فردریک_(۱۹۰۴ـ۱۹۹۰)\|بی اف اسکینر]]<ref>B. F. Skinner</ref>، [[زیگموند_فروید]]<ref>Sigmund Freud</ref> و [[ژان_پیاژه_(۱۸۹۶ـ۱۹۸۰)\|ژان پیاژه]]<ref>Jean Piaget</ref> رتبه‌های اول تا سوم را در اختیار دارند. از آن‌جا که سه نفر دیگر در قید حیات نیستند، باندورا را از بزرگ‌ترین و تأثیرگذارترین روان‌شناسان زندۀ جهان می‌دانند.) <p style="text-align: justify;">باندورا در شهر کوچک موندریو<ref>Mundare</ref>، از ایالت [[آلبرتا]]<ref>Alberta</ref> واقع در [[کانادا]] به دنیا آمد. او آخرین فرزند و تنها پسر یک خانوادۀ شش نفری بود. به علت کمبود معلم و مدرسه، از ابتدایی تا دبیرستان را در یک مدرسه درس خواند و محدودیت‌های آموزشی چنین منطقۀ دوردستی، سبب شد که تبدیل به فردی مستقل و خودانگیخته در یادگیری شود. چنین خصوصیاتی باعث شد که بعدها نیز در کارش به موفقیت‌های بسیار دست یابد. والدینش نقش مهم و مؤثری در ترغیب او برای واهمه نداشتن از ترک محل زندگی‌اش و رفتن به شهری بزرگ داشتند.</p> <p style="text-align: justify;">او پس از پایان دوران مدرسه، در تابستان، در عملیات ساخت بزرگراه آلاسکا<ref>Alaska Highway</ref> به عنوان کارگر مشغول به کار شد. مشاهدات و تجربه‌های شخصی وی سبب ‌شد به روان‌شناسی بالینی<ref>clinical psychology</ref> علاقه‌مند شود. پس از اخذ دیپلم به دانشگاه [[بریتیش کلمبیا]]<ref>University of British Columbia</ref> رفت. در 1949م و بعد از سه سال تحصیل در کالج، لیسانس روان‌شناسی گرفت. به علت علاقه‌اش به روان‌شناسیِ بالینی، به دانشگاه [[آیووا]]<ref>University of Iowa</ref> رفت که در آن زمان از جمله مراکز مهم برای مطالعۀ نظریه‌های یادگیری بود. در 1951م فوق لیسانس و در 1952م مدرک دکترای روان‌شناسی بالینی را از آن دانشگاه گرفت. در آن‌جا او شاگرد کنت دبلیو اسپنس<ref>Kenneth W. Spence</ref> بود و از نزدیک با او ارتباط داشت. پس از پایان تحصیلاتش، به دانشگاه استنفورد در پالو آلتو<ref>Palo Alto</ref> رفت و از 1952م به عنوان استاد به تدریس و تحقیق پرداخت. از مشهورترین پژوهش‌هایش می‌توان به آزمایش عروسک بادکردۀ بوبو<ref>Bobo doll experiment</ref> اشاره کرد که بر اهمیت یادگیریِ مشاهده‌ای تأکید دارد. او از طریق این آزمایش، توانست نشان دهد که چطور مشاهدۀ رفتار پرخاشگری می‌تواند بر یادگیریِ خشونت کودکان تأثیر بگذارد و یکی از علل پرخاشگری آنان باشد. بر اساس تحقیقات او، کودکان بسیاری از رفتارها، ازجمله مشارکت، پرخاشگری، همکاری، تعامل اجتماعی و خودداری را از دیگران می‌آموزند.</p> <p style="text-align: justify;">آلبرت باندورا در 1974م به عنوان رئیس "انجمن روان‌شناسی امریکا<ref>(American Psychological Association (APA</ref>" انتخاب شد و در 1980م جایزۀ این انجمن را برای مشارکت‌های برجستۀ علمی دریافت کرد. ازجمله آثار اوست: ''تقلید و یادگیری اجتماعی<ref>''Social Learning through Imitation''</ref>؛ خودکارآمدی: تمرین کنترل بر خود<ref>''Self-Efficacy: The Exercise of Control''</ref>؛ بنیادهای اجتماعی فکر و عمل<ref>''Social Foundations of Thought and Action''</ref>؛ نظریه یادگیری اجتماعی<ref>''Social Learning Theory''</ref>؛ خودکارآمدی در جوامع در حال تغییر<ref>''Self-Efficacy in Changing Societies''</ref>؛ خشونت: تحلیلی از منظر یادگیری اجتماعی<ref>''Aggression: A Social Learning Analysis''</ref>؛'' و ''بی‌قیدی نسبت به اخلاق<ref>''Moral Disengagement''</ref> (''که کتابی علمی و ۶۰۰ صفحه‌ای است که او در نود سالگی نوشته و منتشر کرده است و به این موضوع می‌پردازد که افراد چگونه خود را برای بی‌اخلاقی قانع می‌کنند.)</p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;">منابع:</p>
	[https://en.wikipedia.org/wiki/Albert_Bandura <span dir="LTR">https://en.wikipedia.org/wiki/Albert_Bandura</span>]		[https://en.wikipedia.org/wiki/Albert_Bandura <span dir="LTR">https://en.wikipedia.org/wiki/Albert_Bandura</span>]

Shahraabi در ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۱۸

2021-07-28T10:18:37Z

صفحهٔ تازه

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =
|نام = آلبرت باندورا Albert Bandura
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=موندریو،کانادا 1925م
|تاریخ مرگ=
|دوره زندگی=
|ملیت=امریکایی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل= لیسانس روان‌شناسی در 1949- فوق لیسانس در 1951 و دکترای روان‌شناسی بالینی در 1952 از دانشگاه آیووا
| شغل و تخصص اصلی =روان‌شناس
|شغل و تخصص های دیگر=استاد روان‌شناسی
|سبک =
|مکتب =
|سمت =استاد روان‌شناسی دانشگاه استنفورد- رئیس انجمن روان‌شناسی امریکا در 1974
|جوایز و افتخارات =دریافت جایزۀانجمن روان‌شناسی امریکا برای مشارکت‌های برجستۀ علمی در 1980
|آثار = تقلید و یادگیری اجتماعی؛ خودکارآمدی: تمرین کنترل بر خود؛ خشونت: تحلیلی از منظر یادگیری اجتماعی؛ بی‌قیدی نسبت به اخلاق
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =روانشناسی و روانپزشکی
|دوره =
|فعالیت‌های مهم =مروج "نظریۀ یادگیری اجتماعی"- عهده‌دار کمک به علوم حوزۀ آموزش و پرورش و چندین شاخه از روان‌شناسی، از جمله نظریۀ شناختی اجتماعی و روان‌شناسی شخصیت
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}
[[File:Bobo APS isolated.jpg|thumb|عروسک بادکردۀ بوبو]][[File:آلبرت باندورا.jpg|thumb|آلبرت باندورا]]آلبرت باندورا (1925- ) (Albert Bandura) روان‌شناس امریکاییِ زادۀ کانادا و استاد روان‌شناسی در دانشگاه استنفورد<ref>Stanford University</ref>. برای نظریۀ [[یادگیری_اجتماعی|یادگیری اجتماعی‌]]<ref>social learning theory </ref>اش معروف است که سرمشق‌گیری<ref>modeling</ref> هم نامیده می‌شود. این نظریه، بعدها به "نظریۀ شناختی اجتماعی<ref>social cognitive theory</ref>" تغییر نام داد، چرا که بر این موضوع تأکید می‌کند که عمده اطلاعاتی که ما کسب می‌کنیم، از راه کنشِ متقابل‌مان با افراد دیگر حاصل می‌شود. آثار او سهم عمده‌ای در حوزۀ آموزش و پرورش و چندین شاخه از روان‌شناسی، از جمله نظریۀ شناختی اجتماعی و روان‌شناسی شخصیت<ref>personality psychology</ref>، داشته است. او همچنین در گذار از رفتارگرایی<ref>Behaviorism</ref> به روان‌شناسی شناختی<ref>cognitive psychology</ref> نیز تأثیرگذار بوده است. طی بررسی صورت گرفته در سال 2002، او از لحاظ بیشترین استنادها در مقالات روان‌شناسی، به عنوان چهارمین روان‌شناس تمام اعصار شناخته شده است (در این بررسی، [[اسکینر،_بوروس_فردریک_(۱۹۰۴ـ۱۹۹۰)|بی اف اسکینر]]<ref>B. F. Skinner</ref>، [[زیگموند_فروید|زیگموند_فروید]]<ref>Sigmund Freud</ref> و [[ژان_پیاژه_(۱۸۹۶ـ۱۹۸۰)|ژان پیاژه]]<ref>Jean Piaget</ref> رتبه‌های اول تا سوم را در اختیار دارند. از آن‌جا که سه نفر دیگر در قید حیات نیستند، باندورا را از بزرگ‌ترین و تأثیرگذارترین روان‌شناسان زندۀ جهان می‌دانند.) باندورا در شهر کوچک موندریو<ref>Mundare</ref>، از ایالت آلبرتا<ref>Alberta</ref> واقع در کانادا به دنیا آمد. او آخرین فرزند و تنها پسر یک خانوادۀ شش نفری بود. به علت کمبود معلم و مدرسه، از ابتدایی تا دبیرستان را در یک مدرسه درس خواند و محدودیت‌های آموزشی چنین منطقۀ دوردستی، سبب شد که تبدیل به فردی مستقل و خودانگیخته در یادگیری شود. چنین خصوصیاتی باعث شد که بعدها نیز در کارش به موفقیت‌های بسیار دست یابد. والدینش نقش مهم و مؤثری در ترغیب او برای واهمه نداشتن از ترک محل زندگی‌اش و رفتن به شهری بزرگ داشتند. او پس از پایان دوران مدرسه، در تابستان، در عملیات ساخت بزرگراه آلاسکا<ref>Alaska Highway</ref> به عنوان کارگر مشغول به کار شد. مشاهدات و تجربه‌های شخصی وی سبب ‌شد به روان‌شناسی بالینی<ref>clinical psychology</ref> علاقه‌مند شود. پس از اخذ دیپلم به دانشگاه بریتیش کلمبیا<ref>University of British Columbia</ref> رفت. در 1949 و بعد از سه سال تحصیل در کالج، لیسانس روان‌شناسی گرفت. به علت علاقه‌اش به روان‌شناسیِ بالینی، به دانشگاه آیووا<ref>University of Iowa</ref> رفت که در آن زمان از جمله مراکز مهم برای مطالعۀ نظریه‌های یادگیری بود. در 1951 فوق لیسانس و در 1952 مدرک دکترای روان‌شناسی بالینی را از آن دانشگاه گرفت. در آن‌جا او شاگرد کنت دبلیو اسپنس<ref>Kenneth W. Spence</ref> بود و از نزدیک با او ارتباط داشت. پس از پایان تحصیلاتش، به دانشگاه استنفورد در پالو آلتو<ref>Palo Alto</ref> رفت و از 1952 به عنوان استاد به تدریس و تحقیق پرداخت. از مشهورترین پژوهش‌هایش می‌توان به آزمایش عروسک بادکردۀ بوبو<ref>Bobo doll experiment</ref> اشاره کرد که بر اهمیت یادگیریِ مشاهده‌ای تأکید دارد. او از طریق این آزمایش، توانست نشان دهد که چطور مشاهدۀ رفتار پرخاشگری می‌تواند بر یادگیریِ خشونت کودکان تأثیر بگذارد و یکی از علل پرخاشگری آنان باشد. بر اساس تحقیقات او، کودکان بسیاری از رفتارها، ازجمله مشارکت، پرخاشگری، همکاری، تعامل اجتماعی و خودداری را از دیگران می‌آموزند. آلبرت باندورا در 1974 به عنوان رئیس "انجمن روان‌شناسی امریکا<ref>(American Psychological Association (APA</ref>" انتخاب شد و در 1980 جایزۀ این انجمن را برای مشارکت‌های برجستۀ علمی دریافت کرد. از جمله آثار اوست: ''تقلید و یادگیری اجتماعی<ref>''Social Learning through Imitation''</ref>؛ خودکارآمدی: تمرین کنترل بر خود<ref>''Self-Efficacy: The Exercise of Control''</ref>؛ بنیادهای اجتماعیِ فکر و عمل<ref>''Social Foundations of Thought and Action''</ref>؛ نظریه یادگیری اجتماعی<ref>''Social Learning Theory''</ref>؛ خودکارآمدی در جوامع در حال تغییر<ref>''Self-Efficacy in Changing Societies''</ref>؛ خشونت: تحلیلی از منظر یادگیری اجتماعی<ref>''Aggression: A Social Learning Analysis''</ref> ؛''و ''بی‌قیدی نسبت به اخلاق<ref>''Moral Disengagement''</ref>  (''که'' ''کتابی علمی و ۶۰۰ صفحه‌ای است که او در نود سالگی نوشته و منتشر کرده است و به این موضوع می‌پردازد که افراد چگونه خود را برای بی‌اخلاقی قانع می‌کنند.)   منابع:
[https://en.wikipedia.org/wiki/Albert_Bandura https://en.wikipedia.org/wiki/Albert_Bandura]

[https://www.verywellmind.com/albert-bandura-biography-1925-2795537 https://www.verywellmind.com/albert-bandura-biography-1925-2795537]

[https://www.britannica.com/biography/Albert-Bandura https://www.britannica.com/biography/Albert-Bandura]

----

[[Category:روانشناسی و روانپزشکی]]
[[Category:اشخاص و اماکن]]
<references />