آنتونی و کلئوپاترا - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۲۱

2024-11-12T14:21:09Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۲۱
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:10240700.jpg\|بندانگشتی\|صحنه‌ای از نمایش]]		[[پرونده:10240700.jpg\|بندانگشتی\|صحنه‌ای از نمایش]]
	آنتونی و کلئوپاترا (Antony and Cleopatra)<br>نمایش‌نامه‌ای تراژیک، به نظم و نثر، در پنج پرده، نوشتۀ [[شکسپیر، ویلیام (۱۵۶۴ـ ۱۶۱۶)\|ویلیام شکسپیر]]<ref>William Shakespeare</ref>، به [[انگلیسی، زبان\|زبان انگلیسی]]، نوشته‌ شده در حدود ۱۶۰۶ـ۱۶۰۷م، نخستین اجرا در ۱۶۰۷م، نخستین چاپ در م۱۹۲۳. [[مارکوس آنتونیوس]]<ref>Antonius</ref>، سردار رومی، در [[اسکندریه]]<ref>Alexandria</ref> به زنی زیبارو، [[~~کلیوپاترا\|~~کلئوپاترا]]<ref>Cleopatra</ref>، دل می‌بندد. در همین هنگام به سبب مرگ همسرش، [[فولویا]]<ref>Fulvia</ref>، و برخی حوادث سیاسی، ناگزیر اسکندریه را ترک می‌کند و به [[رم، شهر\|رم]]<ref>Rome</ref> بازمی‌گردد، و با زنی به نام [[اوکتاویا (قرن ۱پ م)\|اوکتاویا]]<ref>Octavia</ref> پیوند زناشویی می‌بندد. وصلت این دو دیری نمی‌پاید و آنتونیوس به اسکندریه بازمی‌گردد و گرفتار در بند شهوتی کور، با کلئوپاترا، که از او به‌سبب ازدواج با اوکتاویا کینه به دل گرفته است، درمی‌آمیزد. آنتونیوس درپی نبردی با اوکتاویانوس<ref>Octavius</ref>، برادر اوکتاویا، با شنیدن خبر کذب درگذشت کلئوپاترا، دست به خودکشی می‌زند و در آغوش معشوق خود جان می‌سپارد. کلئوپاترا نیز خود را بر سَر جنازۀ آنتونیوس به نیش افعی می‌کُشد. ''آنتونی و کلئوپاترا'' را به سبب تصویرپردازی‌های بدیع و رنگارنگ آن ستوده‌اند. احتمالاً شکسپیر برای نوشتن این نمایش‌نامه، از منابعی چون ''زندگی مارکوس آنتونیوس''، اثر [[پلوتارک (ح ۴۶ـ ح۱۲۰م)\|پلوتارک]]<ref>Plutarch</ref> و ''تاریخ جنگ‌های داخلی جمهوری رم''، اثر [[آپیانوس]]<ref>Appianus</ref> بهره برده است. این نمایش‌نامه همواره منبع الهام نقاشان و موسیقی‌دانان بوده است.		آنتونی و کلئوپاترا (Antony and Cleopatra)<br>نمایش‌نامه‌ای تراژیک، به نظم و نثر، در پنج پرده، نوشتۀ [[شکسپیر، ویلیام (۱۵۶۴ـ ۱۶۱۶)\|ویلیام شکسپیر]]<ref>William Shakespeare</ref>، به [[انگلیسی، زبان\|زبان انگلیسی]]، نوشته‌ شده در حدود ۱۶۰۶ـ۱۶۰۷م، نخستین اجرا در ۱۶۰۷م، نخستین چاپ در م۱۹۲۳. [[مارکوس آنتونیوس]]<ref>Antonius</ref>، سردار رومی، در [[اسکندریه]]<ref>Alexandria</ref> به زنی زیبارو، [[کلئوپاترا]]<ref>Cleopatra</ref>، دل می‌بندد. در همین هنگام به سبب مرگ همسرش، [[فولویا]]<ref>Fulvia</ref>، و برخی حوادث سیاسی، ناگزیر اسکندریه را ترک می‌کند و به [[رم، شهر\|رم]]<ref>Rome</ref> بازمی‌گردد، و با زنی به نام [[اوکتاویا (قرن ۱پ م)\|اوکتاویا]]<ref>Octavia</ref> پیوند زناشویی می‌بندد. وصلت این دو دیری نمی‌پاید و آنتونیوس به اسکندریه بازمی‌گردد و گرفتار در بند شهوتی کور، با کلئوپاترا، که از او به‌سبب ازدواج با اوکتاویا کینه به دل گرفته است، درمی‌آمیزد. آنتونیوس درپی نبردی با اوکتاویانوس<ref>Octavius</ref>، برادر اوکتاویا، با شنیدن خبر کذب درگذشت کلئوپاترا، دست به خودکشی می‌زند و در آغوش معشوق خود جان می‌سپارد. کلئوپاترا نیز خود را بر سَر جنازۀ آنتونیوس به نیش افعی می‌کُشد. ''آنتونی و کلئوپاترا'' را به سبب تصویرپردازی‌های بدیع و رنگارنگ آن ستوده‌اند. احتمالاً شکسپیر برای نوشتن این نمایش‌نامه، از منابعی چون ''زندگی مارکوس آنتونیوس''، اثر [[پلوتارک (ح ۴۶ـ ح۱۲۰م)\|پلوتارک]]<ref>Plutarch</ref> و ''تاریخ جنگ‌های داخلی جمهوری رم''، اثر [[آپیانوس]]<ref>Appianus</ref> بهره برده است. این نمایش‌نامه همواره منبع الهام نقاشان و موسیقی‌دانان بوده است.
	<br><!--10240700-->		<br><!--10240700-->

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ آنتونی و کلیوپاترا را به آنتونی و کلئوپاترا منتقل کرد

2024-11-12T14:18:08Z

Mohammadi3 صفحهٔ آنتونی و کلیوپاترا را به آنتونی و کلئوپاترا منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۱۸
(بدون تفاوت)

Mohammadi2 در ‏۸ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۳۴

2024-05-08T17:34:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۳۴
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:10240700.jpg\|بندانگشتی\|صحنه‌ای از نمایش]]		[[پرونده:10240700.jpg\|بندانگشتی\|صحنه‌ای از نمایش]]
	آنتونی و کلئوپاترا (Antony and Cleopatra)<br>نمایش‌نامه‌ای تراژیک، به نظم و نثر، در پنج پرده، نوشتۀ [[شکسپیر، ویلیام (۱۵۶۴ـ ۱۶۱۶)\|ویلیام شکسپیر]]<ref>William Shakespeare</ref>، به زبان ~~انگلیسی،~~ نوشته‌ شده در حدود ~~۱۶۰۶ـ۱۶۰۷،~~ نخستین اجرا در ~~۱۶۰۷،~~ نخستین چاپ در ~~۱۹۲۳~~. [[مارکوس آنتونیوس]]<ref>Antonius</ref>، سردار رومی، در [[اسکندریه]] به زنی زیبارو، [[کلیوپاترا\|کلئوپاترا]]، دل می‌بندد. در همین هنگام به سبب مرگ همسرش، [[فولویا]]<ref>Fulvia</ref>، و برخی حوادث سیاسی، ناگزیر [[اسکندریه]] را ترک می‌کند و به رم<ref>Rome</ref> بازمی‌گردد، و با زنی به نام [[اوکتاویا (قرن ۱پ م)\|اوکتاویا]]<ref>Octavia</ref> پیوند زناشویی می‌بندد. وصلت این دو دیری نمی‌پاید و آنتونیوس به اسکندریه بازمی‌گردد و گرفتار در بند شهوتی کور، با کلئوپاترا، که از او به‌سبب ازدواج با اوکتاویا کینه به دل گرفته است، درمی‌آمیزد. آنتونیوس درپی نبردی با اوکتاویانوس<ref>Octavius</ref>، برادر اوکتاویا، با شنیدن خبر کذب درگذشت کلئوپاترا، دست به خودکشی می‌زند و در آغوش معشوق خود جان می‌سپارد. کلئوپاترا نیز خود را بر سَر جنازۀ آنتونیوس به نیش افعی می‌کُشد. ''آنتونی و کلئوپاترا'' را به سبب تصویرپردازی‌های بدیع و رنگارنگ آن ستوده‌اند. احتمالاً شکسپیر برای نوشتن این نمایش‌نامه، از منابعی چون ''زندگی مارکوس آنتونیوس''، اثر [[پلوتارک (ح ۴۶ـ ح۱۲۰م)\|پلوتارک]] و ''تاریخ جنگ‌های داخلی جمهوری رم''، اثر [[آپیانوس]]<ref>Appianus</ref> بهره برده است. این نمایش‌نامه همواره منبع الهام نقاشان و موسیقی‌دانان بوده است.		آنتونی و کلئوپاترا (Antony and Cleopatra)<br>نمایش‌نامه‌ای تراژیک، به نظم و نثر، در پنج پرده، نوشتۀ [[شکسپیر، ویلیام (۱۵۶۴ـ ۱۶۱۶)\|ویلیام شکسپیر]]<ref>William Shakespeare</ref>، به [[انگلیسی، زبان\|زبان انگلیسی]]، نوشته‌ شده در حدود ۱۶۰۶ـ۱۶۰۷م، نخستین اجرا در ۱۶۰۷م، نخستین چاپ در م۱۹۲۳. [[مارکوس آنتونیوس]]<ref>Antonius</ref>، سردار رومی، در [[اسکندریه]]<ref>Alexandria</ref> به زنی زیبارو، [[کلیوپاترا\|کلئوپاترا]]<ref>Cleopatra</ref>، دل می‌بندد. در همین هنگام به سبب مرگ همسرش، [[فولویا]]<ref>Fulvia</ref>، و برخی حوادث سیاسی، ناگزیر اسکندریه را ترک می‌کند و به [[رم، شهر\|رم]]<ref>Rome</ref> بازمی‌گردد، و با زنی به نام [[اوکتاویا (قرن ۱پ م)\|اوکتاویا]]<ref>Octavia</ref> پیوند زناشویی می‌بندد. وصلت این دو دیری نمی‌پاید و آنتونیوس به اسکندریه بازمی‌گردد و گرفتار در بند شهوتی کور، با کلئوپاترا، که از او به‌سبب ازدواج با اوکتاویا کینه به دل گرفته است، درمی‌آمیزد. آنتونیوس درپی نبردی با اوکتاویانوس<ref>Octavius</ref>، برادر اوکتاویا، با شنیدن خبر کذب درگذشت کلئوپاترا، دست به خودکشی می‌زند و در آغوش معشوق خود جان می‌سپارد. کلئوپاترا نیز خود را بر سَر جنازۀ آنتونیوس به نیش افعی می‌کُشد. ''آنتونی و کلئوپاترا'' را به سبب تصویرپردازی‌های بدیع و رنگارنگ آن ستوده‌اند. احتمالاً شکسپیر برای نوشتن این نمایش‌نامه، از منابعی چون ''زندگی مارکوس آنتونیوس''، اثر [[پلوتارک (ح ۴۶ـ ح۱۲۰م)\|پلوتارک]]<ref>Plutarch</ref> و ''تاریخ جنگ‌های داخلی جمهوری رم''، اثر [[آپیانوس]]<ref>Appianus</ref> بهره برده است. این نمایش‌نامه همواره منبع الهام نقاشان و موسیقی‌دانان بوده است.
	<br><!--10240700-->		<br><!--10240700-->

Nazanin در ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۵۸

2021-12-14T07:58:48Z

صفحهٔ تازه

[[پرونده:10240700.jpg|بندانگشتی|صحنه‌ای از نمایش]]
آنتونی و کلئوپاترا (Antony and Cleopatra)<br>نمایش‌نامه‌ای تراژیک، به نظم و نثر، در پنج پرده، نوشتۀ [[شکسپیر، ویلیام (۱۵۶۴ـ ۱۶۱۶)|ویلیام شکسپیر]]<ref>William Shakespeare</ref>، به زبان انگلیسی، نوشته‌ شده در حدود ۱۶۰۶ـ۱۶۰۷، نخستین اجرا در ۱۶۰۷، نخستین چاپ در ۱۹۲۳. [[مارکوس آنتونیوس]]<ref>Antonius</ref>، سردار رومی، در [[اسکندریه]] به زنی زیبارو، [[کلیوپاترا|کلئوپاترا]]، دل می‌بندد. در همین هنگام به سبب مرگ همسرش، [[فولویا]]<ref>Fulvia</ref>، و برخی حوادث سیاسی، ناگزیر [[اسکندریه]] را ترک می‌کند و به رم<ref>Rome</ref> بازمی‌گردد، و با زنی به نام [[اوکتاویا (قرن ۱پ م)|اوکتاویا]]<ref>Octavia</ref> پیوند زناشویی می‌بندد. وصلت این دو دیری نمی‌پاید و آنتونیوس به اسکندریه بازمی‌گردد و گرفتار در بند شهوتی کور، با کلئوپاترا، که از او به‌سبب ازدواج با اوکتاویا کینه به دل گرفته است، درمی‌آمیزد. آنتونیوس درپی نبردی با اوکتاویانوس<ref>Octavius</ref>، برادر اوکتاویا، با شنیدن خبر کذب درگذشت کلئوپاترا، دست به خودکشی می‌زند و در آغوش معشوق خود جان می‌سپارد. کلئوپاترا نیز خود را بر سَر جنازۀ آنتونیوس به نیش افعی می‌کُشد. ''آنتونی و کلئوپاترا'' را به سبب تصویرپردازی‌های بدیع و رنگارنگ آن ستوده‌اند. احتمالاً شکسپیر برای نوشتن این نمایش‌نامه، از منابعی چون ''زندگی مارکوس آنتونیوس''، اثر [[پلوتارک (ح ۴۶ـ ح۱۲۰م)|پلوتارک]] و ''تاریخ جنگ‌های داخلی جمهوری رم''، اثر [[آپیانوس]]<ref>Appianus</ref> بهره برده است. این نمایش‌نامه همواره منبع الهام نقاشان و موسیقی‌دانان بوده است.
<br>

----
[[رده:تئاتر]]
[[رده:جهان – آثار، رویدادها، اماکن]]
<references />