آندرآس، فریدریش کارل (۱۸۴۶ـ۱۹۳۰) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi2 در ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۳۷

2024-05-17T21:37:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۳۷
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	خاورشناس آلمانی. تحصیلات مقدماتی و عمومی را در [[هامبورگ، بندر\|هامبورگ]]<ref>Hamburg</ref> و [[ژنو]]<ref>Geneva</ref> به پایان برد و سپس در دانشگاه‌های [[ارلانگن]]<ref>Erlangen</ref>، [[گوتینگن]]<ref>Göttingen</ref>، [[هاله (آلمان)\|هاله]]<ref>Halle</ref>، [[لایپزیگ]]<ref>Leipzig</ref> و سرانجام در [[کپنهاگ]]<ref>Copenhagen</ref> و [[کیل، بندر\|کیل]]<ref>Kiel</ref> به مطالعات ایرانی و شرقی پرداخت. در ۱۸۷۵م همراه با گروهی برای رصدکردن [[زهره]]<ref>Venus</ref> به [[ایران]] سفر کرد و تا ۱۸۸۲م برای مطالعه و تحقیق در ایران ماند. در این میان، یک سال نیز به [[هند]] سفر کرد. در ۱۸۸۷م با لو سالومه، بانوی نویسنده و روان‌کاو آلمانی، ازدواج کرد. از ۱۹۰۳ تا ۱۹۳۰م، استاد [[خاورشناسی]] و [[زبان شناسی\|زبان‌شناسی]] دانشگاه گوتینگن بود. با همۀ زبان‌های ایرانی از اوستایی تا فارسی امروزی و بسیاری گویش‌های رایج ایرانی، ازجمله افغانی، آستی و کردی آشنایی تمام داشت و نیز زبان‌های عربی، ترکی، سریانی، عبری، [[سانسکریت]] و [[ارمنی، زبان\|ارمنی]] را هم می‌دانست. دربارۀ نام‌های شهرهای ایران و ویژگی‌های آن‌ها، به‌ویژه شهرهای آذربایجان، تحقیق و بررسی کرده است. پژوهش‌های او در تاریخ الفبای [[اوستا (دین زردشت)\|اوستا]]<ref>Avesta</ref> و خواندن نوشته‌های [[تورفان]] نیز شهرت دارد. از آثارش: ''تندیس‌ها و سنگ‌نبشته‌های هخامنشی و ساسانی تخت‌ جمشید'' (۱۸۸۲م)؛ ''بابی‌ها در ایران، تاریخ و آموزه‌های آن‌ها'' (لایپزیگ، ۱۸۹۶م)؛ ''پیدایش الفبای اوستایی و منشأ ارزش آوایی آن'' ([[لیدن]]<ref>Leyden</ref>، ۱۹۰۳م)؛ ''یادداشت‌هایی دربارۀ گویش‌های محلی ایران'' (۱۹۳۹م)؛ ''شش ماه در ایران''.</p>		خاورشناس آلمانی. تحصیلات مقدماتی و عمومی را در [[هامبورگ، بندر\|هامبورگ]]<ref>Hamburg</ref> و [[ژنو]]<ref>Geneva</ref> به پایان برد و سپس در دانشگاه‌های [[ارلانگن]]<ref>Erlangen</ref>، [[گوتینگن]]<ref>Göttingen</ref>، [[هاله (آلمان)\|هاله]]<ref>Halle</ref>، [[لایپزیگ]]<ref>Leipzig</ref> و سرانجام در [[کپنهاگ]]<ref>Copenhagen</ref> و [[کیل، بندر\|کیل]]<ref>Kiel</ref> به مطالعات ایرانی و شرقی پرداخت. در ۱۸۷۵م همراه با گروهی برای رصدکردن [[زهره]]<ref>Venus</ref> به [[ایران]] سفر کرد و تا ۱۸۸۲م برای مطالعه و تحقیق در ایران ماند. در این میان، یک سال نیز به [[هند]] سفر کرد. در ۱۸۸۷م با لو سالومه، بانوی نویسنده و روان‌کاو آلمانی، ازدواج کرد. از ۱۹۰۳ تا ۱۹۳۰م، استاد [[خاورشناسی]] و [[زبان شناسی\|زبان‌شناسی]] دانشگاه گوتینگن بود. با همۀ زبان‌های ایرانی از اوستایی تا فارسی امروزی و بسیاری گویش‌های رایج ایرانی، ازجمله افغانی، آستی و کردی آشنایی تمام داشت و نیز زبان‌های عربی، ترکی، سریانی، عبری، [[سانسکریت]] و [[ارمنی، زبان\|ارمنی]] را هم می‌دانست. دربارۀ نام‌های شهرهای ایران و ویژگی‌های آن‌ها، به‌ویژه شهرهای آذربایجان، تحقیق و بررسی کرده است. پژوهش‌های او در تاریخ الفبای [[اوستا (دین زردشت)\|اوستا]]<ref>Avesta</ref> و خواندن نوشته‌های [[تورفان]] نیز شهرت دارد. از آثارش: ''تندیس‌ها و سنگ‌نبشته‌های هخامنشی و ساسانی تخت‌ جمشید'' (۱۸۸۲م)؛ ''بابی‌ها در ایران، تاریخ و آموزه‌های آن‌ها'' (لایپزیگ، ۱۸۹۶م)؛ ''پیدایش الفبای اوستایی و منشأ ارزش آوایی آن'' ([[لیدن]]<ref>Leyden</ref>، ۱۹۰۳م)؛ ''یادداشت‌هایی دربارۀ گویش‌های محلی ایران'' (۱۹۳۹م)؛ ''شش ماه در ایران''.</p>
	<br><!--10246800-->		<br><!--10246800-->


			-----
	[[رده:خاورشناسی]]		[[رده:خاورشناسی]]
	[[رده:(خاورشناسی)ایران]]		[[رده:(خاورشناسی)ایران]]

Mohammadi2 در ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۳۶

2024-05-17T21:36:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۳۶
خط ۱:		خط ۱:

	~~آندْرِآس، فریدریش کارْل (۱۸۴۶ـ۱۹۳۰م)(Andreas, Freidrich Carl)<br>~~

	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =فریدریش کارل آندرآس		\|عنوان =فریدریش کارل آندرآس
خط ۲۹:		خط ۲۶:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}<p>		}}
			[[پرونده:10246800.jpg\|بندانگشتی\|فریدریش کارل آندرآس]]
			آندْرِآس، فریدریش کارْل (۱۸۴۶ـ۱۹۳۰م)(Andreas, Freidrich Carl)<br><p>

	خاورشناس آلمانی. تحصیلات مقدماتی و عمومی را در [[هامبورگ، بندر\|هامبورگ]]<ref>Hamburg</ref> و [[ژنو]]<ref>Geneva</ref> به پایان برد و سپس در دانشگاه‌های [[ارلانگن]]<ref>Erlangen</ref>، [[گوتینگن]]<ref>Göttingen</ref>، [[هاله (آلمان)\|هاله]]<ref>Halle</ref>، [[لایپزیگ]]<ref>Leipzig</ref> و سرانجام در [[کپنهاگ]]<ref>Copenhagen</ref> و [[کیل، بندر\|کیل]]<ref>Kiel</ref> به مطالعات ایرانی و شرقی پرداخت. در ۱۸۷۵م همراه با گروهی برای رصدکردن [[زهره]]<ref>Venus</ref> به [[ایران]] سفر کرد و تا ۱۸۸۲م برای مطالعه و تحقیق در ایران ماند. در این میان، یک سال نیز به [[هند]] سفر کرد. در ۱۸۸۷م با لو سالومه، بانوی نویسنده و روان‌کاو آلمانی، ازدواج کرد. از ۱۹۰۳ تا ۱۹۳۰م، استاد [[خاورشناسی]] و [[زبان شناسی\|زبان‌شناسی]] دانشگاه گوتینگن بود. با همۀ زبان‌های ایرانی از اوستایی تا فارسی امروزی و بسیاری گویش‌های رایج ایرانی، ازجمله افغانی، آستی و کردی آشنایی تمام داشت و نیز زبان‌های عربی، ترکی، سریانی، عبری، [[سانسکریت]] و [[ارمنی، زبان\|ارمنی]] را هم می‌دانست. دربارۀ نام‌های شهرهای ایران و ویژگی‌های آن‌ها، به‌ویژه شهرهای آذربایجان، تحقیق و بررسی کرده است. پژوهش‌های او در تاریخ الفبای [[اوستا (دین زردشت)\|اوستا]]<ref>Avesta</ref> و خواندن نوشته‌های [[تورفان]] نیز شهرت دارد. از آثارش: ''تندیس‌ها و سنگ‌نبشته‌های هخامنشی و ساسانی تخت‌ جمشید'' (۱۸۸۲م)؛ ''بابی‌ها در ایران، تاریخ و آموزه‌های آن‌ها'' (لایپزیگ، ۱۸۹۶م)؛ ''پیدایش الفبای اوستایی و منشأ ارزش آوایی آن'' ([[لیدن]]<ref>Leyden</ref>، ۱۹۰۳م)؛ ''یادداشت‌هایی دربارۀ گویش‌های محلی ایران'' (۱۹۳۹م)؛ ''شش ماه در ایران''.</p>		خاورشناس آلمانی. تحصیلات مقدماتی و عمومی را در [[هامبورگ، بندر\|هامبورگ]]<ref>Hamburg</ref> و [[ژنو]]<ref>Geneva</ref> به پایان برد و سپس در دانشگاه‌های [[ارلانگن]]<ref>Erlangen</ref>، [[گوتینگن]]<ref>Göttingen</ref>، [[هاله (آلمان)\|هاله]]<ref>Halle</ref>، [[لایپزیگ]]<ref>Leipzig</ref> و سرانجام در [[کپنهاگ]]<ref>Copenhagen</ref> و [[کیل، بندر\|کیل]]<ref>Kiel</ref> به مطالعات ایرانی و شرقی پرداخت. در ۱۸۷۵م همراه با گروهی برای رصدکردن [[زهره]]<ref>Venus</ref> به [[ایران]] سفر کرد و تا ۱۸۸۲م برای مطالعه و تحقیق در ایران ماند. در این میان، یک سال نیز به [[هند]] سفر کرد. در ۱۸۸۷م با لو سالومه، بانوی نویسنده و روان‌کاو آلمانی، ازدواج کرد. از ۱۹۰۳ تا ۱۹۳۰م، استاد [[خاورشناسی]] و [[زبان شناسی\|زبان‌شناسی]] دانشگاه گوتینگن بود. با همۀ زبان‌های ایرانی از اوستایی تا فارسی امروزی و بسیاری گویش‌های رایج ایرانی، ازجمله افغانی، آستی و کردی آشنایی تمام داشت و نیز زبان‌های عربی، ترکی، سریانی، عبری، [[سانسکریت]] و [[ارمنی، زبان\|ارمنی]] را هم می‌دانست. دربارۀ نام‌های شهرهای ایران و ویژگی‌های آن‌ها، به‌ویژه شهرهای آذربایجان، تحقیق و بررسی کرده است. پژوهش‌های او در تاریخ الفبای [[اوستا (دین زردشت)\|اوستا]]<ref>Avesta</ref> و خواندن نوشته‌های [[تورفان]] نیز شهرت دارد. از آثارش: ''تندیس‌ها و سنگ‌نبشته‌های هخامنشی و ساسانی تخت‌ جمشید'' (۱۸۸۲م)؛ ''بابی‌ها در ایران، تاریخ و آموزه‌های آن‌ها'' (لایپزیگ، ۱۸۹۶م)؛ ''پیدایش الفبای اوستایی و منشأ ارزش آوایی آن'' ([[لیدن]]<ref>Leyden</ref>، ۱۹۰۳م)؛ ''یادداشت‌هایی دربارۀ گویش‌های محلی ایران'' (۱۹۳۹م)؛ ''شش ماه در ایران''.</p>

Mohammadi2 در ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۳۳

2024-05-17T21:33:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۳۳
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	\|ملیت=آلمانی		\|ملیت=آلمانی
	\|محل زندگی=		\|محل زندگی=
	\|تحصیلات و محل تحصیل=		\|تحصیلات و محل تحصیل=هامبورگ و ژنو
	\| شغل و تخصص اصلی =خاورشناس		\| شغل و تخصص اصلی =خاورشناس
	\|شغل و تخصص های دیگر=		\|شغل و تخصص های دیگر=
	\|سبک =		\|سبک =
	\|مکتب =		\|مکتب =
	\|سمت =استاد خاورشناسی و ~~زبان شناسی~~ دانشگاه گوتینگن (۱۹۰۳~~-۱۹۳۰~~)		\|سمت =استاد خاورشناسی و زبان‌شناسی دانشگاه گوتینگن (۱۹۰۳ تا ۱۹۳۰م)
	\|جوایز و افتخارات =		\|جوایز و افتخارات =
	\|آثار =تندیس‌ها و سنگ‌نبشته‌های هخامنشی و ساسانی تخت‌ جمشید (~~۱۸۸۲~~)؛ بابی‌ها در ایران، تاریخ و آموزه‌های آن‌ها (لایپزیگ، ~~۱۸۹۶~~)؛ پیدایش الفبای اوستایی و منشأ ارزش آوایی آن (لیدن، ~~۱۹۰۳~~)؛ یادداشت‌هایی دربارۀ گویش‌های محلی ایران (~~۱۹۳۹~~)؛ شش ماه در ایران		\|آثار =تندیس‌ها و سنگ‌نبشته‌های هخامنشی و ساسانی تخت‌ جمشید (۱۸۸۲م)؛ بابی‌ها در ایران، تاریخ و آموزه‌های آن‌ها (لایپزیگ، ۱۸۹۶م)؛ پیدایش الفبای اوستایی و منشأ ارزش آوایی آن (لیدن، ۱۹۰۳م)؛ یادداشت‌هایی دربارۀ گویش‌های محلی ایران (۱۹۳۹م)؛ شش ماه در ایران
	\|خویشاوندان سرشناس =لو سالومه (همسر)		\|خویشاوندان سرشناس =لو سالومه (همسر)
	\|گروه مقاله =خاورشناسی		\|گروه مقاله =خاورشناسی
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	}}<p>		}}<p>

	خاورشناس آلمانی. تحصیلات مقدماتی و عمومی را در [[هامبورگ، بندر\|هامبورگ]]<ref>Hamburg</ref> و [[ژنو]]<ref>Geneva</ref> به پایان برد و سپس در دانشگاه‌های [[ارلانگن]]<ref>Erlangen</ref>، ~~گوتینگن، هاله،~~ لایپزیگ و سرانجام در کپنهاگ و کیل به مطالعات ایرانی و شرقی پرداخت. در ~~۱۸۷۵~~ همراه با گروهی برای رصدکردن زهره به ایران سفر کرد و تا ~~۱۸۸۲~~ برای مطالعه و تحقیق در ایران ماند. در این میان، یک سال نیز به هند سفر کرد. در ~~۱۸۸۷~~ با لو سالومه، بانوی نویسنده و روان‌کاو آلمانی، ازدواج کرد. از ۱۹۰۳ تا ~~۱۹۳۰،~~ استاد خاورشناسی و زبان‌شناسی دانشگاه گوتینگن بود. با همۀ زبان‌های ایرانی از اوستایی تا فارسی امروزی و بسیاری گویش‌های رایج ایرانی، ازجمله افغانی، آستی و کردی آشنایی تمام داشت و نیز زبان‌های عربی، ترکی، سریانی، عبری، سانسکریت و ارمنی را هم می‌دانست. دربارۀ نام‌های شهرهای ایران و ویژگی‌های آن‌ها، به‌ویژه شهرهای آذربایجان، تحقیق و بررسی کرده است. پژوهش‌های او در تاریخ الفبای اوستا و خواندن نوشته‌های تورفان نیز شهرت دارد. از آثارش: ''تندیس‌ها و سنگ‌نبشته‌های هخامنشی و ساسانی تخت‌ جمشید'' (~~۱۸۸۲~~)؛ ''بابی‌ها در ایران، تاریخ و آموزه‌های آن‌ها'' (لایپزیگ، ~~۱۸۹۶~~)؛ ''پیدایش الفبای اوستایی و منشأ ارزش آوایی آن'' (~~لیدن، ۱۹۰۳~~)؛ ''یادداشت‌هایی دربارۀ گویش‌های محلی ایران'' (~~۱۹۳۹~~)؛ ''شش ماه در ایران''.</p>		خاورشناس آلمانی. تحصیلات مقدماتی و عمومی را در [[هامبورگ، بندر\|هامبورگ]]<ref>Hamburg</ref> و [[ژنو]]<ref>Geneva</ref> به پایان برد و سپس در دانشگاه‌های [[ارلانگن]]<ref>Erlangen</ref>، [[گوتینگن]]<ref>Göttingen</ref>، [[هاله (آلمان)\|هاله]]<ref>Halle</ref>، [[لایپزیگ]]<ref>Leipzig</ref> و سرانجام در [[کپنهاگ]]<ref>Copenhagen</ref> و [[کیل، بندر\|کیل]]<ref>Kiel</ref> به مطالعات ایرانی و شرقی پرداخت. در ۱۸۷۵م همراه با گروهی برای رصدکردن [[زهره]]<ref>Venus</ref> به [[ایران]] سفر کرد و تا ۱۸۸۲م برای مطالعه و تحقیق در ایران ماند. در این میان، یک سال نیز به [[هند]] سفر کرد. در ۱۸۸۷م با لو سالومه، بانوی نویسنده و روان‌کاو آلمانی، ازدواج کرد. از ۱۹۰۳ تا ۱۹۳۰م، استاد [[خاورشناسی]] و [[زبان شناسی\|زبان‌شناسی]] دانشگاه گوتینگن بود. با همۀ زبان‌های ایرانی از اوستایی تا فارسی امروزی و بسیاری گویش‌های رایج ایرانی، ازجمله افغانی، آستی و کردی آشنایی تمام داشت و نیز زبان‌های عربی، ترکی، سریانی، عبری، [[سانسکریت]] و [[ارمنی، زبان\|ارمنی]] را هم می‌دانست. دربارۀ نام‌های شهرهای ایران و ویژگی‌های آن‌ها، به‌ویژه شهرهای آذربایجان، تحقیق و بررسی کرده است. پژوهش‌های او در تاریخ الفبای [[اوستا (دین زردشت)\|اوستا]]<ref>Avesta</ref> و خواندن نوشته‌های [[تورفان]] نیز شهرت دارد. از آثارش: ''تندیس‌ها و سنگ‌نبشته‌های هخامنشی و ساسانی تخت‌ جمشید'' (۱۸۸۲م)؛ ''بابی‌ها در ایران، تاریخ و آموزه‌های آن‌ها'' (لایپزیگ، ۱۸۹۶م)؛ ''پیدایش الفبای اوستایی و منشأ ارزش آوایی آن'' ([[لیدن]]<ref>Leyden</ref>، ۱۹۰۳م)؛ ''یادداشت‌هایی دربارۀ گویش‌های محلی ایران'' (۱۹۳۹م)؛ ''شش ماه در ایران''.</p>
	<br><!--10246800-->		<br><!--10246800-->
	[[رده:خاورشناسی]]		[[رده:خاورشناسی]]
	[[رده:(خاورشناسی)ایران]]		[[رده:(خاورشناسی)ایران]]

Mohammadi2 در ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۲۶

2024-05-17T21:26:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۲۶
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	}}<p>		}}<p>

	خاورشناس آلمانی. تحصیلات مقدماتی و عمومی را در [[هامبورگ، بندر\|هامبورگ]]<ref>Hamburg</ref> و [[ژنو]] به پایان برد و سپس در دانشگاه‌های ~~ارلانگن،~~ گوتینگن، هاله، لایپزیگ و سرانجام در کپنهاگ و کیل به مطالعات ایرانی و شرقی پرداخت. در ۱۸۷۵ همراه با گروهی برای رصدکردن زهره به ایران سفر کرد و تا ۱۸۸۲ برای مطالعه و تحقیق در ایران ماند. در این میان، یک سال نیز به هند سفر کرد. در ۱۸۸۷ با لو سالومه، بانوی نویسنده و روان‌کاو آلمانی، ازدواج کرد. از ۱۹۰۳ تا ۱۹۳۰، استاد خاورشناسی و زبان‌شناسی دانشگاه گوتینگن بود. با همۀ زبان‌های ایرانی از اوستایی تا فارسی امروزی و بسیاری گویش‌های رایج ایرانی، ازجمله افغانی، آستی و کردی آشنایی تمام داشت و نیز زبان‌های عربی، ترکی، سریانی، عبری، سانسکریت و ارمنی را هم می‌دانست. دربارۀ نام‌های شهرهای ایران و ویژگی‌های آن‌ها، به‌ویژه شهرهای آذربایجان، تحقیق و بررسی کرده است. پژوهش‌های او در تاریخ الفبای اوستا و خواندن نوشته‌های تورفان نیز شهرت دارد. از آثارش: ''تندیس‌ها و سنگ‌نبشته‌های هخامنشی و ساسانی تخت‌ جمشید'' (۱۸۸۲)؛ ''بابی‌ها در ایران، تاریخ و آموزه‌های آن‌ها'' (لایپزیگ، ۱۸۹۶)؛ ''پیدایش الفبای اوستایی و منشأ ارزش آوایی آن'' (لیدن، ۱۹۰۳)؛ ''یادداشت‌هایی دربارۀ گویش‌های محلی ایران'' (۱۹۳۹)؛ ''شش ماه در ایران''.</p>		خاورشناس آلمانی. تحصیلات مقدماتی و عمومی را در [[هامبورگ، بندر\|هامبورگ]]<ref>Hamburg</ref> و [[ژنو]]<ref>Geneva</ref> به پایان برد و سپس در دانشگاه‌های [[ارلانگن]]<ref>Erlangen</ref>، گوتینگن، هاله، لایپزیگ و سرانجام در کپنهاگ و کیل به مطالعات ایرانی و شرقی پرداخت. در ۱۸۷۵ همراه با گروهی برای رصدکردن زهره به ایران سفر کرد و تا ۱۸۸۲ برای مطالعه و تحقیق در ایران ماند. در این میان، یک سال نیز به هند سفر کرد. در ۱۸۸۷ با لو سالومه، بانوی نویسنده و روان‌کاو آلمانی، ازدواج کرد. از ۱۹۰۳ تا ۱۹۳۰، استاد خاورشناسی و زبان‌شناسی دانشگاه گوتینگن بود. با همۀ زبان‌های ایرانی از اوستایی تا فارسی امروزی و بسیاری گویش‌های رایج ایرانی، ازجمله افغانی، آستی و کردی آشنایی تمام داشت و نیز زبان‌های عربی، ترکی، سریانی، عبری، سانسکریت و ارمنی را هم می‌دانست. دربارۀ نام‌های شهرهای ایران و ویژگی‌های آن‌ها، به‌ویژه شهرهای آذربایجان، تحقیق و بررسی کرده است. پژوهش‌های او در تاریخ الفبای اوستا و خواندن نوشته‌های تورفان نیز شهرت دارد. از آثارش: ''تندیس‌ها و سنگ‌نبشته‌های هخامنشی و ساسانی تخت‌ جمشید'' (۱۸۸۲)؛ ''بابی‌ها در ایران، تاریخ و آموزه‌های آن‌ها'' (لایپزیگ، ۱۸۹۶)؛ ''پیدایش الفبای اوستایی و منشأ ارزش آوایی آن'' (لیدن، ۱۹۰۳)؛ ''یادداشت‌هایی دربارۀ گویش‌های محلی ایران'' (۱۹۳۹)؛ ''شش ماه در ایران''.</p>
	<br><!--10246800-->		<br><!--10246800-->
	[[رده:خاورشناسی]]		[[رده:خاورشناسی]]
	[[رده:(خاورشناسی)ایران]]		[[رده:(خاورشناسی)ایران]]

Mohammadi2 در ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۲۵

2024-05-17T21:25:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۲۵
خط ۱:		خط ۱:

	آندْرِآس، فریدریش کارْل (~~۱۸۴۶ـ۱۹۳۰~~)(Andreas, Freidrich Carl)<br>		آندْرِآس، فریدریش کارْل (۱۸۴۶ـ۱۹۳۰م)(Andreas, Freidrich Carl)<br>

	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	}}<p>		}}<p>

	خاورشناس آلمانی. تحصیلات مقدماتی و عمومی را در هامبورگ و ژنو ~~به‌پایان~~ برد و سپس در دانشگاه‌های ارلانگن، گوتینگن، هاله، لایپزیگ و سرانجام در کپنهاگ و کیل به مطالعات ایرانی و شرقی پرداخت. در ۱۸۷۵ همراه با گروهی برای رصدکردن زهره به ایران سفر کرد و تا ۱۸۸۲ برای مطالعه و تحقیق در ایران ماند. در این میان، یک سال نیز به هند سفر کرد. در ۱۸۸۷ با لو سالومه، بانوی نویسنده و روان‌کاو آلمانی، ازدواج کرد. از ۱۹۰۳ تا ۱۹۳۰، استاد خاورشناسی و زبان‌شناسی دانشگاه گوتینگن بود. با همۀ زبان‌های ایرانی از اوستایی تا فارسی امروزی و بسیاری گویش‌های رایج ایرانی، ازجمله افغانی، آستی و کردی آشنایی تمام داشت و نیز زبان‌های عربی، ترکی، سریانی، عبری، سانسکریت و ارمنی را هم می‌دانست. دربارۀ نام‌های شهرهای ایران و ویژگی‌های آن‌ها، به‌ویژه شهرهای آذربایجان، تحقیق و بررسی کرده است. پژوهش‌های او در تاریخ الفبای اوستا و خواندن نوشته‌های تورفان نیز شهرت دارد. از آثارش: ''تندیس‌ها و سنگ‌نبشته‌های هخامنشی و ساسانی تخت‌ جمشید'' (۱۸۸۲)؛ ''بابی‌ها در ایران، تاریخ و آموزه‌های آن‌ها'' (لایپزیگ، ۱۸۹۶)؛ ''پیدایش الفبای اوستایی و منشأ ارزش آوایی آن'' (لیدن، ۱۹۰۳)؛ ''یادداشت‌هایی دربارۀ گویش‌های محلی ایران'' (۱۹۳۹)؛ ''شش ماه در ایران''.</p>		خاورشناس آلمانی. تحصیلات مقدماتی و عمومی را در [[هامبورگ، بندر\|هامبورگ]]<ref>Hamburg</ref> و [[ژنو]] به پایان برد و سپس در دانشگاه‌های ارلانگن، گوتینگن، هاله، لایپزیگ و سرانجام در کپنهاگ و کیل به مطالعات ایرانی و شرقی پرداخت. در ۱۸۷۵ همراه با گروهی برای رصدکردن زهره به ایران سفر کرد و تا ۱۸۸۲ برای مطالعه و تحقیق در ایران ماند. در این میان، یک سال نیز به هند سفر کرد. در ۱۸۸۷ با لو سالومه، بانوی نویسنده و روان‌کاو آلمانی، ازدواج کرد. از ۱۹۰۳ تا ۱۹۳۰، استاد خاورشناسی و زبان‌شناسی دانشگاه گوتینگن بود. با همۀ زبان‌های ایرانی از اوستایی تا فارسی امروزی و بسیاری گویش‌های رایج ایرانی، ازجمله افغانی، آستی و کردی آشنایی تمام داشت و نیز زبان‌های عربی، ترکی، سریانی، عبری، سانسکریت و ارمنی را هم می‌دانست. دربارۀ نام‌های شهرهای ایران و ویژگی‌های آن‌ها، به‌ویژه شهرهای آذربایجان، تحقیق و بررسی کرده است. پژوهش‌های او در تاریخ الفبای اوستا و خواندن نوشته‌های تورفان نیز شهرت دارد. از آثارش: ''تندیس‌ها و سنگ‌نبشته‌های هخامنشی و ساسانی تخت‌ جمشید'' (۱۸۸۲)؛ ''بابی‌ها در ایران، تاریخ و آموزه‌های آن‌ها'' (لایپزیگ، ۱۸۹۶)؛ ''پیدایش الفبای اوستایی و منشأ ارزش آوایی آن'' (لیدن، ۱۹۰۳)؛ ''یادداشت‌هایی دربارۀ گویش‌های محلی ایران'' (۱۹۳۹)؛ ''شش ماه در ایران''.</p>
	<br><!--10246800-->		<br><!--10246800-->
	[[رده:خاورشناسی]]		[[رده:خاورشناسی]]
	[[رده:(خاورشناسی)ایران]]		[[رده:(خاورشناسی)ایران]]

Mohammadi2 در ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۵۰

2021-07-19T11:50:49Z

صفحهٔ تازه

آندْرِآس، فریدریش کارْل (۱۸۴۶ـ۱۹۳۰)(Andreas, Freidrich Carl)<br>

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =فریدریش کارل آندرآس
|نام =Freidrich Carl Andreas
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=۱۸۴۶م
|تاریخ مرگ=۱۹۳۰م
|دوره زندگی=
|ملیت=آلمانی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =خاورشناس
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =استاد خاورشناسی و زبان شناسی دانشگاه گوتینگن (۱۹۰۳-۱۹۳۰)
|جوایز و افتخارات =
|آثار =تندیس‌ها و سنگ‌نبشته‌های هخامنشی و ساسانی تخت‌ جمشید (۱۸۸۲)؛ بابی‌ها در ایران، تاریخ و آموزه‌های آن‌ها (لایپزیگ، ۱۸۹۶)؛ پیدایش الفبای اوستایی و منشأ ارزش آوایی آن (لیدن، ۱۹۰۳)؛ یادداشت‌هایی دربارۀ گویش‌های محلی ایران (۱۹۳۹)؛ شش ماه در ایران
|خویشاوندان سرشناس =لو سالومه (همسر)
|گروه مقاله =خاورشناسی
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}<p>

خاورشناس آلمانی. تحصیلات مقدماتی و عمومی را در هامبورگ و ژنو به‌پایان برد و سپس در دانشگاه‌های ارلانگن، گوتینگن، هاله، لایپزیگ و سرانجام در کپنهاگ و کیل به مطالعات ایرانی و شرقی پرداخت. در ۱۸۷۵ همراه با گروهی برای رصدکردن زهره به ایران سفر کرد و تا ۱۸۸۲ برای مطالعه و تحقیق در ایران ماند. در این میان، یک سال نیز به هند سفر کرد. در ۱۸۸۷ با لو سالومه، بانوی نویسنده و روان‌کاو آلمانی، ازدواج کرد. از ۱۹۰۳ تا ۱۹۳۰، استاد خاورشناسی و زبان‌شناسی دانشگاه گوتینگن بود. با همۀ زبان‌های ایرانی از اوستایی تا فارسی امروزی و بسیاری گویش‌های رایج ایرانی، ازجمله افغانی، آستی و کردی آشنایی تمام داشت و نیز زبان‌های عربی، ترکی، سریانی، عبری، سانسکریت و ارمنی را هم می‌دانست. دربارۀ نام‌های شهرهای ایران و ویژگی‌های آن‌ها، به‌ویژه شهرهای آذربایجان، تحقیق و بررسی کرده است. پژوهش‌های او در تاریخ الفبای اوستا و خواندن نوشته‌های تورفان نیز شهرت دارد. از آثارش: ''تندیس‌ها و سنگ‌نبشته‌های هخامنشی و ساسانی تخت‌ جمشید'' (۱۸۸۲)؛ ''بابی‌ها در ایران، تاریخ و آموزه‌های آن‌ها'' (لایپزیگ، ۱۸۹۶)؛ ''پیدایش الفبای اوستایی و منشأ ارزش آوایی آن'' (لیدن، ۱۹۰۳)؛ ''یادداشت‌هایی دربارۀ گویش‌های محلی ایران'' (۱۹۳۹)؛ ''شش ماه در ایران''.</p>
<br>
[[رده:خاورشناسی]]
[[رده:(خاورشناسی)ایران]]