آن بنکرافت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۱۶

2025-07-22T08:16:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۱۶
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	* ''اگنسِ خدا'' (نورمن جویسون<ref>Norman Jewison</ref> - ۱۹۸۵)		* ''اگنسِ خدا'' (نورمن جویسون<ref>Norman Jewison</ref> - ۱۹۸۵)
	* ''نقطۀ بی‌بازگشت'' (جان بدهام<ref>John Badham</ref> - ۱۹۹۳)		* ''نقطۀ بی‌بازگشت'' (جان بدهام<ref>John Badham</ref> - ۱۹۹۳)
	* ''خانه‌ای برای تعطیلات'' ([[فاستر، جودی ~~(۱۹۶۲)~~\|جودی فاستر]] - ۱۹۹۵)		* ''خانه‌ای برای تعطیلات'' ([[فاستر، جودی\|جودی فاستر]] - ۱۹۹۵)
	* ''دراکولا: مرده و دوستدار آن''<ref><bdi>''Dracula: Dead and Loving It''</bdi></ref> (مل بروکس - ۱۹۹۵)		* ''دراکولا: مرده و دوستدار آن''<ref><bdi>''Dracula: Dead and Loving It''</bdi></ref> (مل بروکس - ۱۹۹۵)
	* ''شکارچی آفتاب''<ref>''The Sunchaser''</ref> ([[چیمینو، مایکل\|مایکل چیمینو]] - ۱۹۹۶)		* ''شکارچی آفتاب''<ref>''The Sunchaser''</ref> ([[چیمینو، مایکل\|مایکل چیمینو]] - ۱۹۹۶)

Mohammadi3 در ‏۲۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۱۱

2025-07-20T18:11:41Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۱۱
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	* ''شکارچی آفتاب''<ref>''The Sunchaser''</ref> ([[چیمینو، مایکل\|مایکل چیمینو]] - ۱۹۹۶)		* ''شکارچی آفتاب''<ref>''The Sunchaser''</ref> ([[چیمینو، مایکل\|مایکل چیمینو]] - ۱۹۹۶)
	* ''مراقبت‌های ویژه''<ref>''Critical Care''</ref> (سیدنی لومت - ۱۹۹۷)		* ''مراقبت‌های ویژه''<ref>''Critical Care''</ref> (سیدنی لومت - ۱۹۹۷)
	* ''جی.آی. جین''<ref>''G.I. Jane''</ref> ([[اسکات، ریدلی ~~(۱۹۳۹)~~\|ریدلی اسکات]] - ۱۹۹۷)		* ''جی.آی. جین''<ref>''G.I. Jane''</ref> ([[اسکات، ریدلی\|ریدلی اسکات]] - ۱۹۹۷)
	* ''دل‌شکن‌ه'''ا'''''<ref><bdi>''Heartbreakers''</bdi></ref> (دیوید میرکین<ref>David Mirkin</ref> - 2001)<br /><br /><br />		* ''دل‌شکن‌ه'''ا'''''<ref><bdi>''Heartbreakers''</bdi></ref> (دیوید میرکین<ref>David Mirkin</ref> - 2001)<br /><br /><br />

Mohammadi3 در ‏۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۱۰

2025-07-15T06:10:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۱۰
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	* ''خیانتکار'' (جک کلایتون<ref>Jack Clayton</ref> - ۱۹۶۴)		* ''خیانتکار'' (جک کلایتون<ref>Jack Clayton</ref> - ۱۹۶۴)
	* ''۷ زن'' ([[فورد، جان (۱۸۷۵ـ۱۹۷۳)\|جان فورد]] - ۱۹۶۶)		* ''۷ زن'' ([[فورد، جان (۱۸۷۵ـ۱۹۷۳)\|جان فورد]] - ۱۹۶۶)
	* ''فارغ‌التحصیل'' ([[نیکولز، مایک ~~(۱۹۳۱)~~\|مایک نیکولز]] - ۱۹۶۷)		* ''فارغ‌التحصیل'' ([[نیکولز، مایک\|مایک نیکولز]] - ۱۹۶۷)
	* ''وینستون جوان''<ref>''Young Winston''</ref> (ریچارد اتنبورو<ref>Richard Attenborough</ref> - ۱۹۷۲)		* ''وینستون جوان''<ref>''Young Winston''</ref> (ریچارد اتنبورو<ref>Richard Attenborough</ref> - ۱۹۷۲)
	* ''زین‌های شعله‌ور''<ref>''Blazing Saddles''</ref> (مل بروکس - ۱۹۷۴)		* ''زین‌های شعله‌ور''<ref>''Blazing Saddles''</ref> (مل بروکس - ۱۹۷۴)

Mohammadi3 در ‏۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۰۱

2025-07-15T06:01:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۰۱
خط ۵:		خط ۵:
	(نام اصلی: آنا ماریا لوئیزا ایتالیانو<ref><bdi>Anna Maria Louisa Italiano</bdi></ref>) بازیگر امریکایی برندۀ جایزۀ اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن. فارغ‌التحصیل آکادمی هنرهای دراماتیک آمریکا<ref>American Academy of Dramatic Arts</ref> (در نیویورک) و از هنرآموزان [[استراسبرگ، لی (۱۹۰۱ـ۱۹۸۲)\|لی استراسبرگ]]، در مکتب بازیگری متد<ref>Method acting</ref> بود.		(نام اصلی: آنا ماریا لوئیزا ایتالیانو<ref><bdi>Anna Maria Louisa Italiano</bdi></ref>) بازیگر امریکایی برندۀ جایزۀ اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن. فارغ‌التحصیل آکادمی هنرهای دراماتیک آمریکا<ref>American Academy of Dramatic Arts</ref> (در نیویورک) و از هنرآموزان [[استراسبرگ، لی (۱۹۰۱ـ۱۹۸۲)\|لی استراسبرگ]]، در مکتب بازیگری متد<ref>Method acting</ref> بود.

	پدر و مادر او، هردو مهاجران ایتالیایی بودند. آن از چهارسالگی روی صحنه می‌رفت. کار حرفه‌ای را از سال ۱۹۵۰م با نام آن مارنو<ref>Anne Marno</ref> با نمایش‌های تلویزیونی آغاز کرد. از ۱۹۵۲م، با نام آن بنکرافت وارد سینما شد و تا چند سال صرفاً در فیلم‌های ردۀ «ب» جلوی دوربین می‌رفت. تا این که به نیویورک بازگشت و در ۱۹۵۸م با نمایش ''دو نفر برای الاکلنگ''<ref>''Two for the Seesaw''</ref> مقابل [[فوندا، هنری (۱۹۰۵ـ۱۹۸۲)\|هنری فوندا]] مورد توجه قرار گرفت و برندۀ [[جایزه تونی\|جایزۀ تونی]]<ref>Tony Award</ref> شد. همین جایزه را یک سال بعد نیز برای اجرای برادوی<ref>Broadway Theatre</ref> ''معجزه‌گر''<ref>''The Miracle Worker''</ref> به دست آورد. با ایفای نقش آن سالیوان<ref>Anne Sullivan</ref> در نسخۀ سینمایی ''معجزه‌گر'' (1962م) به شهرت رسید و برندۀ اسکار بهترین بازیگر نقش اول شد. سپس به طور هم‌زمان به فعالیت‌های خود در سینما و تئاتر ادامه داد و در اواخر دهۀ ۱۹۹۰م هنوز از بازیگران سرشناس دنیای نمایش در آمریکا به شمار می‌آمد. او از ابتدای دهۀ 1990م بیشتر در نقش‌های مکمل به بازی پرداخت. بنکرافت برای ''خیانتکار''<ref>''The Pumpkin Eater''</ref> (1964م)، ''فارغ‌التحصیل''<ref>''The Graduate''</ref> (1968م)، ''نقطۀ عطف''<ref>''The Turning Point''</ref> (1978م) و ''اگنسِ خدا''<ref>''Agnes of God''</ref> (1985م) نامزد دریافت اسکار بهترین بازیگر نقش اول بود. او در سال 1965م برای خیانتکار در [[جشنواره فیلم کن]] بهترین بازیگر شناخته شد و علاوه بر اینها برای این فیلم و چند بازی دیگرش چندین جایزۀ بفتا<ref>BAFTA</ref> و گلدن گلوب<ref>Golden Globe Awards</ref> نیز دریافت کرده بود. همسر دومش [[بروکس، مل ~~(۱۹۲۶)~~\|مل بروکس]] (از ۱۹۶۴م)، بازیگر و کارگردان، است. آن بنکرافت بر اثر ابتلا به سرطان رحم درگذشت.		پدر و مادر او، هردو مهاجران ایتالیایی بودند. آن از چهارسالگی روی صحنه می‌رفت. کار حرفه‌ای را از سال ۱۹۵۰م با نام آن مارنو<ref>Anne Marno</ref> با نمایش‌های تلویزیونی آغاز کرد. از ۱۹۵۲م، با نام آن بنکرافت وارد سینما شد و تا چند سال صرفاً در فیلم‌های ردۀ «ب» جلوی دوربین می‌رفت. تا این که به نیویورک بازگشت و در ۱۹۵۸م با نمایش ''دو نفر برای الاکلنگ''<ref>''Two for the Seesaw''</ref> مقابل [[فوندا، هنری (۱۹۰۵ـ۱۹۸۲)\|هنری فوندا]] مورد توجه قرار گرفت و برندۀ [[جایزه تونی\|جایزۀ تونی]]<ref>Tony Award</ref> شد. همین جایزه را یک سال بعد نیز برای اجرای برادوی<ref>Broadway Theatre</ref> ''معجزه‌گر''<ref>''The Miracle Worker''</ref> به دست آورد. با ایفای نقش آن سالیوان<ref>Anne Sullivan</ref> در نسخۀ سینمایی ''معجزه‌گر'' (1962م) به شهرت رسید و برندۀ اسکار بهترین بازیگر نقش اول شد. سپس به طور هم‌زمان به فعالیت‌های خود در سینما و تئاتر ادامه داد و در اواخر دهۀ ۱۹۹۰م هنوز از بازیگران سرشناس دنیای نمایش در آمریکا به شمار می‌آمد. او از ابتدای دهۀ 1990م بیشتر در نقش‌های مکمل به بازی پرداخت. بنکرافت برای ''خیانتکار''<ref>''The Pumpkin Eater''</ref> (1964م)، ''فارغ‌التحصیل''<ref>''The Graduate''</ref> (1968م)، ''نقطۀ عطف''<ref>''The Turning Point''</ref> (1978م) و ''اگنسِ خدا''<ref>''Agnes of God''</ref> (1985م) نامزد دریافت اسکار بهترین بازیگر نقش اول بود. او در سال 1965م برای خیانتکار در [[جشنواره فیلم کن]] بهترین بازیگر شناخته شد و علاوه بر اینها برای این فیلم و چند بازی دیگرش چندین جایزۀ بفتا<ref>BAFTA</ref> و گلدن گلوب<ref>Golden Globe Awards</ref> نیز دریافت کرده بود. همسر دومش [[بروکس، مل\|مل بروکس]] (از ۱۹۶۴م)، بازیگر و کارگردان، است. آن بنکرافت بر اثر ابتلا به سرطان رحم درگذشت.

	اوج کار بنکرافت، این بازیگر باهوش و روشنفکر، در دهۀ ۱۹۶۰م بود. در سینما بیشتر به خواست خودش هیچ‌گاه یک ستارۀ تمام‌عیار نشد. او حتی طی دهۀ ۱۹۵۰م، در فیلم‌های ردۀ «ب» [[فاکس قرن بیستم\|کمپانی فاکس]] بازی‌های چشمگیری ارائه داد. اما استعدادش را با ایفای نقش آن سالیوان، معلم دلسوزِ هلن کلر<ref>Helen Keller</ref>، در ''معجزه‌گر'' بروز داد. پس از آن طی دهۀ ۱۹۶۰م، در چند فیلم از جمله ''خیانتکار، فارغ‌التحصیل'' و ''7 زن''<ref>''7 Women''</ref> بازی‌های درخشانی ارائه کرد. در اواخر دهۀ ۱۹۷۰م قابلیت‌هایش را در زمینۀ کمدی نیز آزمود و در ''فیلم صامت'' ساختۀ همسرش قابل توجه ظاهر شد؛ در حالی‌که 7سال پس از این فیلم، در ''بودن یا نبودن''<ref>''To Be or Not to Be''</ref>، در نقشی که چندان مناسبش نبود کاری متوسط ارائه داد. در همین دوره فیلم ''خپله''<ref>''Fatso''</ref> (1980م) به کارگردانی و نویسندگی و بازیگری خودش موفقیت چندانی به دست نیاورد. بعضی از آخرین نقش‌های به‌یادماندنی او در دهه‌های ۱۹۸۰م و ۱۹۹۰م عبارتند از: خواهر میریام<ref>Mother Miriam</ref> در ''اگنسِ خدا''، آماندا<ref>Amanda</ref> در ''نقطۀ بی‌بازگشت''<ref>''Point of No Return''</ref> و خانم لارسون<ref>Larson</ref> در ''خانه‌ای برای تعطیلات''<ref>''Home for the Holidays''</ref>.		اوج کار بنکرافت، این بازیگر باهوش و روشنفکر، در دهۀ ۱۹۶۰م بود. در سینما بیشتر به خواست خودش هیچ‌گاه یک ستارۀ تمام‌عیار نشد. او حتی طی دهۀ ۱۹۵۰م، در فیلم‌های ردۀ «ب» [[فاکس قرن بیستم\|کمپانی فاکس]] بازی‌های چشمگیری ارائه داد. اما استعدادش را با ایفای نقش آن سالیوان، معلم دلسوزِ هلن کلر<ref>Helen Keller</ref>، در ''معجزه‌گر'' بروز داد. پس از آن طی دهۀ ۱۹۶۰م، در چند فیلم از جمله ''خیانتکار، فارغ‌التحصیل'' و ''7 زن''<ref>''7 Women''</ref> بازی‌های درخشانی ارائه کرد. در اواخر دهۀ ۱۹۷۰م قابلیت‌هایش را در زمینۀ کمدی نیز آزمود و در ''فیلم صامت'' ساختۀ همسرش قابل توجه ظاهر شد؛ در حالی‌که 7سال پس از این فیلم، در ''بودن یا نبودن''<ref>''To Be or Not to Be''</ref>، در نقشی که چندان مناسبش نبود کاری متوسط ارائه داد. در همین دوره فیلم ''خپله''<ref>''Fatso''</ref> (1980م) به کارگردانی و نویسندگی و بازیگری خودش موفقیت چندانی به دست نیاورد. بعضی از آخرین نقش‌های به‌یادماندنی او در دهه‌های ۱۹۸۰م و ۱۹۹۰م عبارتند از: خواهر میریام<ref>Mother Miriam</ref> در ''اگنسِ خدا''، آماندا<ref>Amanda</ref> در ''نقطۀ بی‌بازگشت''<ref>''Point of No Return''</ref> و خانم لارسون<ref>Larson</ref> در ''خانه‌ای برای تعطیلات''<ref>''Home for the Holidays''</ref>.

Mohammadi3 در ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۲

2025-07-09T08:22:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۲
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	* ''خانه‌ای برای تعطیلات'' ([[فاستر، جودی (۱۹۶۲)\|جودی فاستر]] - ۱۹۹۵)		* ''خانه‌ای برای تعطیلات'' ([[فاستر، جودی (۱۹۶۲)\|جودی فاستر]] - ۱۹۹۵)
	* ''دراکولا: مرده و دوستدار آن''<ref><bdi>''Dracula: Dead and Loving It''</bdi></ref> (مل بروکس - ۱۹۹۵)		* ''دراکولا: مرده و دوستدار آن''<ref><bdi>''Dracula: Dead and Loving It''</bdi></ref> (مل بروکس - ۱۹۹۵)
	* ''شکارچی آفتاب''<ref>''The Sunchaser''</ref> ([[چیمینو، مایکل ~~(۱۹۴۳)~~\|مایکل چیمینو]] - ۱۹۹۶)		* ''شکارچی آفتاب''<ref>''The Sunchaser''</ref> ([[چیمینو، مایکل\|مایکل چیمینو]] - ۱۹۹۶)
	* ''مراقبت‌های ویژه''<ref>''Critical Care''</ref> (سیدنی لومت - ۱۹۹۷)		* ''مراقبت‌های ویژه''<ref>''Critical Care''</ref> (سیدنی لومت - ۱۹۹۷)
	* ''جی.آی. جین''<ref>''G.I. Jane''</ref> ([[اسکات، ریدلی (۱۹۳۹)\|ریدلی اسکات]] - ۱۹۹۷)		* ''جی.آی. جین''<ref>''G.I. Jane''</ref> ([[اسکات، ریدلی (۱۹۳۹)\|ریدلی اسکات]] - ۱۹۹۷)
	* ''دل‌شکن‌ه'''ا'''''<ref><bdi>''Heartbreakers''</bdi></ref> (دیوید میرکین<ref>David Mirkin</ref> - 2001)		* ''دل‌شکن‌ه'''ا'''''<ref><bdi>''Heartbreakers''</bdi></ref> (دیوید میرکین<ref>David Mirkin</ref> - 2001)<br /><br /><br />

	----		----
	[[رده:سینما]]		[[رده:سینما]]
	[[رده:جهان - اشخاص]]		[[رده:جهان - اشخاص]]

Mohammadi3 در ‏۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۳۰

2025-07-06T18:30:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۳۰
خط ۱۳:		خط ۱۳:

	* ''زحمت در زدن به خودت نده''<ref>''Don't Bother to Knock''</ref> (روی وارد بیکر<ref>Roy Ward Baker</ref> - ۱۹۵۲)		* ''زحمت در زدن به خودت نده''<ref>''Don't Bother to Knock''</ref> (روی وارد بیکر<ref>Roy Ward Baker</ref> - ۱۹۵۲)
	* ''معجزه‌گر'' ([[پن، آرتور ~~(۱۹۲۲)~~\|آرتور پن]] - ۱۹۶۲)		* ''معجزه‌گر'' ([[پن، آرتور\|آرتور پن]] - ۱۹۶۲)
	* ''خیانتکار'' (جک کلایتون<ref>Jack Clayton</ref> - ۱۹۶۴)		* ''خیانتکار'' (جک کلایتون<ref>Jack Clayton</ref> - ۱۹۶۴)
	* ''۷ زن'' ([[فورد، جان (۱۸۷۵ـ۱۹۷۳)\|جان فورد]] - ۱۹۶۶)		* ''۷ زن'' ([[فورد، جان (۱۸۷۵ـ۱۹۷۳)\|جان فورد]] - ۱۹۶۶)

Mohammadi3 در ‏۲۰ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۱۵

2025-01-20T05:15:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۱۵
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	* ''فیلم صامت'' (مل بروکس - ۱۹۷۶)		* ''فیلم صامت'' (مل بروکس - ۱۹۷۶)
	* ''نقطۀ عطف'' (هربرت راس<ref>Herbert David Ross</ref> - ۱۹۷۷)		* ''نقطۀ عطف'' (هربرت راس<ref>Herbert David Ross</ref> - ۱۹۷۷)
	* ''مرد فیل‌نما''<ref>''The Elephant Man''</ref> ([[لینچ، دیوید ~~(۱۹۴۶)~~\|دیوید لینچ]] - ۱۹۸۰)		* ''مرد فیل‌نما''<ref>''The Elephant Man''</ref> ([[لینچ، دیوید\|دیوید لینچ]] - ۱۹۸۰)
	* ''بودن یا نبودن'' (آلان جانسون<ref>Alan Johnson</ref> - ۱۹۸۳)		* ''بودن یا نبودن'' (آلان جانسون<ref>Alan Johnson</ref> - ۱۹۸۳)
	* ''گاربو حرف می‌زند''<ref>''Garbo Talks''</ref> ([[لومت، سیدنی (۱۹۲۴ـ ۲۰۱۱)\|سیدنی لومت]] - ۱۹۸۴)		* ''گاربو حرف می‌زند''<ref>''Garbo Talks''</ref> ([[لومت، سیدنی (۱۹۲۴ـ ۲۰۱۱)\|سیدنی لومت]] - ۱۹۸۴)

Reza rouzbahani در ‏۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۳۵

2024-07-06T06:35:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۳۵
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:2042172675.jpg\|بندانگشتی\|مل بروکس و آن بنکرافت]]		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=آن بنکرافت\|نام=Anne Bancroft\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=نیویورک ۱۷ سپتامبر ۱۹۳۱م\|تاریخ مرگ=نیویورک ۶ ژوئن ۲۰۰۵م\|دوره زندگی=\|ملیت=امریکایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=آکادمی هنرهای دراماتیک آمریکا\|شغل و تخصص اصلی=بازیگر\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=جایزۀ اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن (1962م)؛ جایزۀ بهترین بازیگر زن جشنوارۀ کن (1965م)\|آثار=معجزه‌گر (۱۹۶۲)؛ خیانتکار (۱۹۶۴)؛ ۷ زن (۱۹۶۶)؛ فارغ‌التحصیل (۱۹۶۷)؛ وینستون جوان (۱۹۷۲)؛ فیلم صامت (۱۹۷۶)؛ نقطۀ عطف (۱۹۷۷)؛ مرد فیل‌نما (۱۹۸۰)؛ بودن یا نبودن (۱۹۸۳)؛ اگنسِ خدا (۱۹۸۵)؛ نقطۀ بی‌بازگشت (۱۹۹۳)؛ خانه‌ای برای تعطیلات (۱۹۹۵)\|خویشاوندان سرشناس=مل بروکس (همسر دوم؛ از 1964م)\|گروه مقاله=سینما\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}[[پرونده:2042172675.jpg\|بندانگشتی\|مل بروکس و آن بنکرافت]]
	[[پرونده:2042172675- 2.jpg\|بندانگشتی\|آن بنکرافت (سمت راست) و پتی دوک در نمایی از فیلم معجزه‌گر]]		[[پرونده:2042172675- 2.jpg\|بندانگشتی\|آن بنکرافت (سمت راست) و پتی دوک در نمایی از فیلم معجزه‌گر]]
	آن بنکرافت (نیویورک ۱۷ سپتامبر ۱۹۳۱ - همانجا ۶ ژوئن ۲۰۰۵م) Anne Bancroft		آن بنکرافت (نیویورک ۱۷ سپتامبر ۱۹۳۱ - همانجا ۶ ژوئن ۲۰۰۵م) Anne Bancroft

Reza rouzbahani در ‏۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۲۷

2024-07-06T06:27:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۲۷
خط ۸:		خط ۸:

	اوج کار بنکرافت، این بازیگر باهوش و روشنفکر، در دهۀ ۱۹۶۰م بود. در سینما بیشتر به خواست خودش هیچ‌گاه یک ستارۀ تمام‌عیار نشد. او حتی طی دهۀ ۱۹۵۰م، در فیلم‌های ردۀ «ب» [[فاکس قرن بیستم\|کمپانی فاکس]] بازی‌های چشمگیری ارائه داد. اما استعدادش را با ایفای نقش آن سالیوان، معلم دلسوزِ هلن کلر<ref>Helen Keller</ref>، در ''معجزه‌گر'' بروز داد. پس از آن طی دهۀ ۱۹۶۰م، در چند فیلم از جمله ''خیانتکار، فارغ‌التحصیل'' و ''7 زن''<ref>''7 Women''</ref> بازی‌های درخشانی ارائه کرد. در اواخر دهۀ ۱۹۷۰م قابلیت‌هایش را در زمینۀ کمدی نیز آزمود و در ''فیلم صامت'' ساختۀ همسرش قابل توجه ظاهر شد؛ در حالی‌که 7سال پس از این فیلم، در ''بودن یا نبودن''<ref>''To Be or Not to Be''</ref>، در نقشی که چندان مناسبش نبود کاری متوسط ارائه داد. در همین دوره فیلم ''خپله''<ref>''Fatso''</ref> (1980م) به کارگردانی و نویسندگی و بازیگری خودش موفقیت چندانی به دست نیاورد. بعضی از آخرین نقش‌های به‌یادماندنی او در دهه‌های ۱۹۸۰م و ۱۹۹۰م عبارتند از: خواهر میریام<ref>Mother Miriam</ref> در ''اگنسِ خدا''، آماندا<ref>Amanda</ref> در ''نقطۀ بی‌بازگشت''<ref>''Point of No Return''</ref> و خانم لارسون<ref>Larson</ref> در ''خانه‌ای برای تعطیلات''<ref>''Home for the Holidays''</ref>.		اوج کار بنکرافت، این بازیگر باهوش و روشنفکر، در دهۀ ۱۹۶۰م بود. در سینما بیشتر به خواست خودش هیچ‌گاه یک ستارۀ تمام‌عیار نشد. او حتی طی دهۀ ۱۹۵۰م، در فیلم‌های ردۀ «ب» [[فاکس قرن بیستم\|کمپانی فاکس]] بازی‌های چشمگیری ارائه داد. اما استعدادش را با ایفای نقش آن سالیوان، معلم دلسوزِ هلن کلر<ref>Helen Keller</ref>، در ''معجزه‌گر'' بروز داد. پس از آن طی دهۀ ۱۹۶۰م، در چند فیلم از جمله ''خیانتکار، فارغ‌التحصیل'' و ''7 زن''<ref>''7 Women''</ref> بازی‌های درخشانی ارائه کرد. در اواخر دهۀ ۱۹۷۰م قابلیت‌هایش را در زمینۀ کمدی نیز آزمود و در ''فیلم صامت'' ساختۀ همسرش قابل توجه ظاهر شد؛ در حالی‌که 7سال پس از این فیلم، در ''بودن یا نبودن''<ref>''To Be or Not to Be''</ref>، در نقشی که چندان مناسبش نبود کاری متوسط ارائه داد. در همین دوره فیلم ''خپله''<ref>''Fatso''</ref> (1980م) به کارگردانی و نویسندگی و بازیگری خودش موفقیت چندانی به دست نیاورد. بعضی از آخرین نقش‌های به‌یادماندنی او در دهه‌های ۱۹۸۰م و ۱۹۹۰م عبارتند از: خواهر میریام<ref>Mother Miriam</ref> در ''اگنسِ خدا''، آماندا<ref>Amanda</ref> در ''نقطۀ بی‌بازگشت''<ref>''Point of No Return''</ref> و خانم لارسون<ref>Larson</ref> در ''خانه‌ای برای تعطیلات''<ref>''Home for the Holidays''</ref>.


	'''گزیدۀ آثار سینمایی'''		'''گزیدۀ آثار سینمایی'''

Reza rouzbahani در ‏۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۲۷

2024-07-06T06:27:20Z

@@ خط ۷: / خط ۷: @@
 پدر و مادر او، هردو مهاجران ایتالیایی بودند. آن از چهارسالگی روی صحنه می‌رفت. کار حرفه‌ای را از سال ۱۹۵۰م با نام آن مارنو<ref>Anne Marno</ref> با نمایش‌های تلویزیونی آغاز کرد. از ۱۹۵۲م، با نام آن بنکرافت وارد سینما شد و تا چند سال صرفاً در فیلم‌های ردۀ «ب» جلوی دوربین می‌رفت. تا این که به نیویورک بازگشت و در ۱۹۵۸م با نمایش ''دو نفر برای الاکلنگ''<ref>''Two for the Seesaw''</ref> مقابل [[فوندا، هنری (۱۹۰۵ـ۱۹۸۲)|هنری فوندا]] مورد توجه قرار گرفت و برندۀ [[جایزه تونی|جایزۀ تونی]]<ref>Tony Award</ref> شد. همین جایزه را یک سال بعد نیز برای اجرای برادوی<ref>Broadway Theatre</ref> ''معجزه‌گر''<ref>''The Miracle Worker''</ref> به دست آورد. با ایفای نقش آن سالیوان<ref>Anne Sullivan</ref> در نسخۀ سینمایی ''معجزه‌گر'' (1962م) به شهرت رسید و برندۀ اسکار بهترین بازیگر نقش اول شد. سپس به طور هم‌زمان به فعالیت‌های خود در سینما و تئاتر ادامه داد و در اواخر دهۀ ۱۹۹۰م هنوز از بازیگران سرشناس دنیای نمایش در آمریکا به شمار می‌آمد. او از ابتدای دهۀ 1990م بیشتر در نقش‌های مکمل به بازی پرداخت. بنکرافت برای ''خیانتکار''<ref>''The Pumpkin Eater''</ref> (1964م)، ''فارغ‌التحصیل''<ref>''The Graduate''</ref> (1968م)، ''نقطۀ عطف''<ref>''The Turning Point''</ref> (1978م) و ''اگنسِ خدا''<ref>''Agnes of God''</ref> (1985م) نامزد دریافت اسکار بهترین بازیگر نقش اول بود. او در سال 1965م برای خیانتکار در [[جشنواره فیلم کن]] بهترین بازیگر شناخته شد و علاوه بر اینها برای این فیلم و چند بازی دیگرش چندین جایزۀ بفتا<ref>BAFTA</ref> و گلدن گلوب<ref>Golden Globe Awards</ref> نیز دریافت کرده بود. همسر دومش [[بروکس، مل (۱۹۲۶)|مل بروکس]] (از ۱۹۶۴م)، بازیگر و کارگردان، است. آن بنکرافت بر اثر ابتلا به سرطان رحم درگذشت.
-اوج کار بنکرافت، این بازیگر باهوش و روشنفکر، در دهۀ ۱۹۶۰م بود. در سینما بیشتر به خواست خودش هیچ‌گاه یک ستارۀ تمام‌عیار نشد. او حتی طی دهۀ ۱۹۵۰م، در فیلم‌های ردۀ «ب» [[فاکس قرن بیستم|کمپانی فاکس]] بازی‌های چشمگیری ارائه داد. اما استعدادش را با ایفای نقش آن سالیوان، معلم دلسوزِ هلن کلر<ref>Helen Keller</ref>، در ''معجزه‌گر'' بروز داد. پس از آن طی دهۀ ۱۹۶۰م، در چند فیلم از جمله ''خیانتکار، فارغ‌التحصیل'' و ''هفت زن''<ref>''7 Women''</ref> بازی‌های درخشانی ارائه کرد. در اواخر دهۀ ۱۹۷۰م قابلیت‌هایش را در زمینۀ کمدی نیز آزمود و در ''فیلم صامت'' ساختۀ همسرش قابل توجه ظاهر شد؛ در حالی‌که 7سال پس از این فیلم، در ''بودن یا نبودن''<ref>''To Be or Not to Be''</ref>، در نقشی که چندان مناسبش نبود کاری متوسط ارائه داد. در همین دوره فیلم ''خپله''<ref>''Fatso''</ref> (1980م) به کارگردانی و نویسندگی و بازیگری خودش موفقیت چندانی به دست نیاورد. بعضی از آخرین نقش‌های به‌یادماندنی او در دهه‌های ۱۹۸۰م و ۱۹۹۰م عبارتند از: خواهر میریام<ref>Mother Miriam</ref> در ''اگنسِ خدا''، آماندا<ref>Amanda</ref> در ''نقطۀ بی‌بازگشت''<ref>''Point of No Return''</ref> و خانم لارسون<ref>Larson</ref> در ''خانه‌ای برای تعطیلات''<ref>''Home for the Holidays''</ref>.
+اوج کار بنکرافت، این بازیگر باهوش و روشنفکر، در دهۀ ۱۹۶۰م بود. در سینما بیشتر به خواست خودش هیچ‌گاه یک ستارۀ تمام‌عیار نشد. او حتی طی دهۀ ۱۹۵۰م، در فیلم‌های ردۀ «ب» [[فاکس قرن بیستم|کمپانی فاکس]] بازی‌های چشمگیری ارائه داد. اما استعدادش را با ایفای نقش آن سالیوان، معلم دلسوزِ هلن کلر<ref>Helen Keller</ref>، در ''معجزه‌گر'' بروز داد. پس از آن طی دهۀ ۱۹۶۰م، در چند فیلم از جمله ''خیانتکار، فارغ‌التحصیل'' و ''7 زن''<ref>''7 Women''</ref> بازی‌های درخشانی ارائه کرد. در اواخر دهۀ ۱۹۷۰م قابلیت‌هایش را در زمینۀ کمدی نیز آزمود و در ''فیلم صامت'' ساختۀ همسرش قابل توجه ظاهر شد؛ در حالی‌که 7سال پس از این فیلم، در ''بودن یا نبودن''<ref>''To Be or Not to Be''</ref>، در نقشی که چندان مناسبش نبود کاری متوسط ارائه داد. در همین دوره فیلم ''خپله''<ref>''Fatso''</ref> (1980م) به کارگردانی و نویسندگی و بازیگری خودش موفقیت چندانی به دست نیاورد. بعضی از آخرین نقش‌های به‌یادماندنی او در دهه‌های ۱۹۸۰م و ۱۹۹۰م عبارتند از: خواهر میریام<ref>Mother Miriam</ref> در ''اگنسِ خدا''، آماندا<ref>Amanda</ref> در ''نقطۀ بی‌بازگشت''<ref>''Point of No Return''</ref> و خانم لارسون<ref>Larson</ref> در ''خانه‌ای برای تعطیلات''<ref>''Home for the Holidays''</ref>.
 ----
 [[رده:سینما]]
 [[رده:جهان - اشخاص]]