آیزاکس، الیک (۱۹۲۱ـ۱۹۶۷) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi2 در ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۳۶

2024-07-19T18:36:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۳۶
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	\|محل زندگی=		\|محل زندگی=
	\|تحصیلات و محل تحصیل=		\|تحصیلات و محل تحصیل=
	\| شغل و تخصص اصلی =~~ویروس شناس~~		\| شغل و تخصص اصلی =ویروس‌شناس
	\|شغل و تخصص های دیگر=		\|شغل و تخصص های دیگر=
	\|سبک =		\|سبک =
	\|مکتب =		\|مکتب =
	\|سمت =مدیر مرکز جهانی آنفلوآنزا در لندن (~~۱۹۶۱~~)		\|سمت =مدیر مرکز جهانی آنفلوآنزا در لندن (۱۹۶۱م)
	\|جوایز و افتخارات =		\|جوایز و افتخارات =
	\|آثار =		\|آثار =
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	\|گروه مقاله =پزشکی		\|گروه مقاله =پزشکی
	\|دوره =		\|دوره =
	\|فعالیت های مهم =کشف اینترفرون (~~۱۹۷۵~~)		\|فعالیت های مهم =کشف اینترفرون (۱۹۷۵م)
	\|رشته =		\|رشته =
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}آیْزاکْس، اَلیک (~~۱۹۲۱ـ۱۹۶۷~~)(Isaacs, Alick)<br>		}}آیْزاکْس، اَلیک (۱۹۲۱ـ۱۹۶۷م)(Isaacs, Alick)<br>

			ویروس‌شناس اسکاتلندی. با همکار سوئیسی‌‌اش، ژان لیندمان<ref>Jean Lindemann</ref>، [[اینترفرون]]<ref>interferon</ref> را در ۱۹۷۵م کشف کرد. اینترفرون نوعی مادۀ ضد [[ویروس]]<ref>virus</ref> طبیعی است که [[یاخته\|یاخته‌]]<nowiki/>های آلوده به ویروس آن را می‌سازند. کاربردهای گوناگون این کشف هنوز در دست بررسی است. در [[گلاسگو]]<ref>Glasgow</ref> زاده شد و در همان‌جا درس خواند. از ۱۹۵۱م، در مرکز جهانی [[آنفلوآنزا]]<ref>World Influenza Centre</ref>، در [[لندن (انگلستان)\|لندن]]<ref>London</ref>، به کار پرداخت و در ۱۹۶۱م، مدیر این مرکز شد. در ۱۹۴۷م، گونه‌های گوناگون ویروس آنفلوانزا و پاسخ بدن به آن‌ها را بررسی کرد و به کمک همکارش، لیندمان، دریافت زمانی‌که ویروس به سلول حمله می‌کند، یاختۀ ‌آلوده اینترفرون تولید می‌کند. این ترکیب باعث می‌شود یاخته‌های سالم پروتئینی بسازند که مانع از تکثیر ویروس شود. تقریباً همۀ یاخته‌های بدن می‌توانند اینترفرون بسازند. به نظر می‌رسد این ترکیب خط اول دفاع در برابر ویروس‌های بیماری‌زاست، زیرا بسیار سریع، چند ساعت پس از [[عفونت]]<ref>infection</ref>، تولید می‌شود، در حالی‌ که تولید [[پادتن]]<ref>antibody</ref> چندین روز طول می‌کشد. همچنین، به نظر می‌رسد این ترکیب سایر مکانیسم‌های دفاعی را هم فعال می‌کند.

	ویروس‌شناس اسکاتلندی. با همکار سوئیسی‌‌اش، ژان لیندمان<ref>Jean Lindemann</ref>، [[اینترفرون]]<ref>interferon</ref> را در ۱۹۷۵ کشف کرد. اینترفرون نوعی مادۀ ضد [[ویروس]] طبیعی است که یاخته‌های آلوده به ویروس آن را می‌سازند. کاربردهای گوناگون این کشف هنوز در دست بررسی است. در [[گلاسگو]] زاده شد و در همان‌جا درس خواند. از ۱۹۵۱، در مرکز جهانی [[آنفلوآنزا]]<ref>World Influenza Centre</ref>، در [[لندن (انگلستان)\|لندن]]، به کار پرداخت و در ۱۹۶۱، مدیر این مرکز شد. در ۱۹۴۷، گونه‌های گوناگون ویروس آنفلوانزا و پاسخ بدن به آن‌ها را بررسی کرد و به کمک همکارش، لیندمان، دریافت زمانی‌که ویروس به سلول حمله می‌کند، یاختۀ ‌آلوده اینترفرون تولید می‌کند. این ترکیب باعث می‌شود یاخته‌های سالم پروتئینی بسازند که مانع از تکثیر ویروس شود. تقریباً همۀ یاخته‌های بدن می‌توانند اینترفرون بسازند. به نظر می‌رسد این ترکیب خط اول دفاع در برابر ویروس‌های بیماری‌زاست، زیرا بسیار سریع، چند ساعت پس از [[عفونت]]، تولید می‌شود، در حالی‌ که تولید [[پادتن]]<ref>antibody</ref> چندین روز طول می‌کشد. همچنین، به نظر می‌رسد این ترکیب سایر مکانیسم‌های دفاعی را هم فعال می‌کند.

Mohammadi2 در ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۳۵

2024-07-19T18:35:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۳۵
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	\|محل زندگی=		\|محل زندگی=
	\|تحصیلات و محل تحصیل=		\|تحصیلات و محل تحصیل=
	\| شغل و تخصص اصلی =~~ویروس‌شناس~~		\| شغل و تخصص اصلی =ویروس شناس
	\|شغل و تخصص های دیگر=		\|شغل و تخصص های دیگر=
	\|سبک =		\|سبک =
	\|مکتب =		\|مکتب =
	\|سمت =مدیر مرکز جهانی آنفلوآنزا در لندن (~~۱۹۶۱م~~)		\|سمت =مدیر مرکز جهانی آنفلوآنزا در لندن (۱۹۶۱)
	\|جوایز و افتخارات =		\|جوایز و افتخارات =
	\|آثار =		\|آثار =
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	\|گروه مقاله =پزشکی		\|گروه مقاله =پزشکی
	\|دوره =		\|دوره =
	\|فعالیت های مهم =کشف اینترفرون (~~۱۹۷۵م~~)		\|فعالیت های مهم =کشف اینترفرون (۱۹۷۵)
	\|رشته =		\|رشته =
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}~~[[پرونده: 10280000.jpg \| بندانگشتی\|آيْزاکْس، اَليک]]~~		}}آیْزاکْس، اَلیک (۱۹۲۱ـ۱۹۶۷)(Isaacs, Alick)<br>
	آیْزاکْس، اَلیک (~~۱۹۲۱ـ۱۹۶۷م~~)(Isaacs, Alick)<br>

	ویروس‌شناس اسکاتلندی. با همکار سوئیسی‌‌اش، ژان لیندمان<ref>Jean Lindemann</ref>، [[اینترفرون]]<ref>interferon</ref> را در ۱۹۷۵م کشف کرد. اینترفرون نوعی مادۀ ضد [[ویروس]]<ref>virus</ref> طبیعی است که [[یاخته\|یاخته‌]]<nowiki/>های آلوده به ویروس آن را می‌سازند. کاربردهای گوناگون این کشف هنوز در دست بررسی است. در [[گلاسگو]]<ref>Glasgow</ref> زاده شد و در همان‌جا درس خواند. از ۱۹۵۱م، در مرکز جهانی [[آنفلوآنزا]]<ref>World Influenza Centre</ref>، در [[لندن (انگلستان)\|لندن]]<ref>London</ref>، به کار پرداخت و در ۱۹۶۱م، مدیر این مرکز شد. در ۱۹۴۷م، گونه‌های گوناگون ویروس آنفلوانزا و پاسخ بدن به آن‌ها را بررسی کرد و به کمک همکارش، لیندمان، دریافت زمانی‌که ویروس به سلول حمله می‌کند، یاختۀ ‌آلوده اینترفرون تولید می‌کند. این ترکیب باعث می‌شود یاخته‌های سالم پروتئینی بسازند که مانع از تکثیر ویروس شود. تقریباً همۀ یاخته‌های بدن می‌توانند اینترفرون بسازند. به نظر می‌رسد این ترکیب خط اول دفاع در برابر ویروس‌های بیماری‌زاست، زیرا بسیار سریع، چند ساعت پس از [[عفونت]]<ref>infection</ref>، تولید می‌شود، در حالی‌ که تولید [[پادتن]]<ref>antibody</ref> چندین روز طول می‌کشد. همچنین، به نظر می‌رسد این ترکیب سایر مکانیسم‌های دفاعی را هم فعال می‌کند.

			ویروس‌شناس اسکاتلندی. با همکار سوئیسی‌‌اش، ژان لیندمان<ref>Jean Lindemann</ref>، [[اینترفرون]]<ref>interferon</ref> را در ۱۹۷۵ کشف کرد. اینترفرون نوعی مادۀ ضد [[ویروس]] طبیعی است که یاخته‌های آلوده به ویروس آن را می‌سازند. کاربردهای گوناگون این کشف هنوز در دست بررسی است. در [[گلاسگو]] زاده شد و در همان‌جا درس خواند. از ۱۹۵۱، در مرکز جهانی [[آنفلوآنزا]]<ref>World Influenza Centre</ref>، در [[لندن (انگلستان)\|لندن]]، به کار پرداخت و در ۱۹۶۱، مدیر این مرکز شد. در ۱۹۴۷، گونه‌های گوناگون ویروس آنفلوانزا و پاسخ بدن به آن‌ها را بررسی کرد و به کمک همکارش، لیندمان، دریافت زمانی‌که ویروس به سلول حمله می‌کند، یاختۀ ‌آلوده اینترفرون تولید می‌کند. این ترکیب باعث می‌شود یاخته‌های سالم پروتئینی بسازند که مانع از تکثیر ویروس شود. تقریباً همۀ یاخته‌های بدن می‌توانند اینترفرون بسازند. به نظر می‌رسد این ترکیب خط اول دفاع در برابر ویروس‌های بیماری‌زاست، زیرا بسیار سریع، چند ساعت پس از [[عفونت]]، تولید می‌شود، در حالی‌ که تولید [[پادتن]]<ref>antibody</ref> چندین روز طول می‌کشد. همچنین، به نظر می‌رسد این ترکیب سایر مکانیسم‌های دفاعی را هم فعال می‌کند.

Mohammadi2 در ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۳۳

2024-07-19T18:33:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۳۳
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	\|محل زندگی=		\|محل زندگی=
	\|تحصیلات و محل تحصیل=		\|تحصیلات و محل تحصیل=
	\| شغل و تخصص اصلی =~~ویروس شناس~~		\| شغل و تخصص اصلی =ویروس‌شناس
	\|شغل و تخصص های دیگر=		\|شغل و تخصص های دیگر=
	\|سبک =		\|سبک =
	\|مکتب =		\|مکتب =
	\|سمت =مدیر مرکز جهانی آنفلوآنزا در لندن (~~۱۹۶۱~~)		\|سمت =مدیر مرکز جهانی آنفلوآنزا در لندن (۱۹۶۱م)
	\|جوایز و افتخارات =		\|جوایز و افتخارات =
	\|آثار =		\|آثار =
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	\|گروه مقاله =پزشکی		\|گروه مقاله =پزشکی
	\|دوره =		\|دوره =
	\|فعالیت های مهم =کشف اینترفرون (~~۱۹۷۵~~)		\|فعالیت های مهم =کشف اینترفرون (۱۹۷۵م)
	\|رشته =		\|رشته =
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}[[پرونده: 10280000.jpg \| بندانگشتی\|آيْزاکْس، اَليک]]		}}[[پرونده: 10280000.jpg \| بندانگشتی\|آيْزاکْس، اَليک]]
	آیْزاکْس، اَلیک (~~۱۹۲۱ـ۱۹۶۷~~)(Isaacs, Alick)<br>		آیْزاکْس، اَلیک (۱۹۲۱ـ۱۹۶۷م)(Isaacs, Alick)<br>

			ویروس‌شناس اسکاتلندی. با همکار سوئیسی‌‌اش، ژان لیندمان<ref>Jean Lindemann</ref>، [[اینترفرون]]<ref>interferon</ref> را در ۱۹۷۵م کشف کرد. اینترفرون نوعی مادۀ ضد [[ویروس]]<ref>virus</ref> طبیعی است که [[یاخته\|یاخته‌]]<nowiki/>های آلوده به ویروس آن را می‌سازند. کاربردهای گوناگون این کشف هنوز در دست بررسی است. در [[گلاسگو]]<ref>Glasgow</ref> زاده شد و در همان‌جا درس خواند. از ۱۹۵۱م، در مرکز جهانی [[آنفلوآنزا]]<ref>World Influenza Centre</ref>، در [[لندن (انگلستان)\|لندن]]<ref>London</ref>، به کار پرداخت و در ۱۹۶۱م، مدیر این مرکز شد. در ۱۹۴۷م، گونه‌های گوناگون ویروس آنفلوانزا و پاسخ بدن به آن‌ها را بررسی کرد و به کمک همکارش، لیندمان، دریافت زمانی‌که ویروس به سلول حمله می‌کند، یاختۀ ‌آلوده اینترفرون تولید می‌کند. این ترکیب باعث می‌شود یاخته‌های سالم پروتئینی بسازند که مانع از تکثیر ویروس شود. تقریباً همۀ یاخته‌های بدن می‌توانند اینترفرون بسازند. به نظر می‌رسد این ترکیب خط اول دفاع در برابر ویروس‌های بیماری‌زاست، زیرا بسیار سریع، چند ساعت پس از [[عفونت]]<ref>infection</ref>، تولید می‌شود، در حالی‌ که تولید [[پادتن]]<ref>antibody</ref> چندین روز طول می‌کشد. همچنین، به نظر می‌رسد این ترکیب سایر مکانیسم‌های دفاعی را هم فعال می‌کند.

	ویروس‌شناس اسکاتلندی. با همکار سوئیسی‌‌اش، ژان لیندمان<ref>Jean Lindemann</ref>، [[اینترفرون]]<ref>interferon</ref> را در ۱۹۷۵ کشف کرد. اینترفرون نوعی مادۀ ضد [[ویروس]] طبیعی است که یاخته‌های آلوده به ویروس آن را می‌سازند. کاربردهای گوناگون این کشف هنوز در دست بررسی است. در [[گلاسگو]] زاده شد و در همان‌جا درس خواند. از ۱۹۵۱، در مرکز جهانی [[آنفلوآنزا]]<ref>World Influenza Centre</ref>، در [[لندن (انگلستان)\|لندن]]، به کار پرداخت و در ۱۹۶۱، مدیر این مرکز شد. در ۱۹۴۷، گونه‌های گوناگون ویروس آنفلوانزا و پاسخ بدن به آن‌ها را بررسی کرد و به کمک همکارش، لیندمان، دریافت زمانی‌که ویروس به سلول حمله می‌کند، یاختۀ ‌آلوده اینترفرون تولید می‌کند. این ترکیب باعث می‌شود یاخته‌های سالم پروتئینی بسازند که مانع از تکثیر ویروس شود. تقریباً همۀ یاخته‌های بدن می‌توانند اینترفرون بسازند. به نظر می‌رسد این ترکیب خط اول دفاع در برابر ویروس‌های بیماری‌زاست، زیرا بسیار سریع، چند ساعت پس از [[عفونت]]، تولید می‌شود، در حالی‌ که تولید [[پادتن]]<ref>antibody</ref> چندین روز طول می‌کشد. همچنین، به نظر می‌رسد این ترکیب سایر مکانیسم‌های دفاعی را هم فعال می‌کند.

Mohammadi2 در ‏۷ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۴۱

2021-08-07T09:41:45Z

صفحهٔ تازه

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =الیک آیزاکس
|نام =Alick Isaacs
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=گلاسگو ۱۹۲۱م
|تاریخ مرگ=۱۹۶۷م
|دوره زندگی=
|ملیت=اسکاتلندی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =ویروس شناس
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =مدیر مرکز جهانی آنفلوآنزا در لندن (۱۹۶۱)
|جوایز و افتخارات =
|آثار =
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =پزشکی
|دوره =
|فعالیت های مهم =کشف اینترفرون (۱۹۷۵)
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}[[پرونده: 10280000.jpg | بندانگشتی|آيْزاکْس، اَليک]]
آیْزاکْس، اَلیک (۱۹۲۱ـ۱۹۶۷)(Isaacs, Alick)<br>

ویروس‌شناس اسکاتلندی. با همکار سوئیسی‌‌اش، ژان لیندمان<ref>Jean Lindemann</ref>، [[اینترفرون]]<ref>interferon</ref> را در ۱۹۷۵ کشف کرد. اینترفرون نوعی مادۀ ضد [[ویروس]] طبیعی است که یاخته‌های آلوده به ویروس آن را می‌سازند. کاربردهای گوناگون این کشف هنوز در دست بررسی است. در [[گلاسگو]] زاده شد و در همان‌جا درس خواند. از ۱۹۵۱، در مرکز جهانی [[آنفلوآنزا]]<ref>World Influenza Centre</ref>، در [[لندن (انگلستان)|لندن]]، به کار پرداخت و در ۱۹۶۱، مدیر این مرکز شد. در ۱۹۴۷، گونه‌های گوناگون ویروس آنفلوانزا و پاسخ بدن به آن‌ها را بررسی کرد و به کمک همکارش، لیندمان، دریافت زمانی‌که ویروس به سلول حمله می‌کند، یاختۀ ‌آلوده اینترفرون تولید می‌کند. این ترکیب باعث می‌شود یاخته‌های سالم پروتئینی بسازند که مانع از تکثیر ویروس شود. تقریباً همۀ یاخته‌های بدن می‌توانند اینترفرون بسازند. به نظر می‌رسد این ترکیب خط اول دفاع در برابر ویروس‌های بیماری‌زاست، زیرا بسیار سریع، چند ساعت پس از [[عفونت]]، تولید می‌شود، در حالی‌ که تولید [[پادتن]]<ref>antibody</ref> چندین روز طول می‌کشد. همچنین، به نظر می‌رسد این ترکیب سایر مکانیسم‌های دفاعی را هم فعال می‌کند.

----<br>
[[رده:پزشکی]]
[[رده:عوامل بیماری زا]]
<references />