آینه قرآن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi2 در ‏۵ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۲۰

2024-08-05T18:20:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۲۰
خط ۳:		خط ۳:
	آینه‌قرآن		آینه‌قرآن

	<br>در آداب و رسوم عامیانۀ مردم ایران، تشریفاتِ استقبال و بدرقۀ مسافران. در این آیین بر روی سینی، دوری یا مجمعه‌ای کوچک، یک جلد ~~قرآن،~~ یک آینه، بشقابی آرد، چند سکۀ نقره و کاسه‌ای چینی از آب که روی آن برگ سبزی گذاشته باشند می‌نهند. مسافر باید سه‌بار از زیر سینی بگذرد و در واپسین مرتبه، آینه را بردارد و خود را در آن ببیند، انگشت خود را در آرد فروکند و بر پیشانی خود زند، قرآن را ببوسد و سپس راه سفر در پیش گیرد. کسی که سینی ~~به‌دست~~ دارد، بسم‌الله‌گویان، انگشتان خود را در آب می‌کند، آبی به آینه می‌پاشد و کاسۀ آب را پشت سر مسافر بر زمین می‌ریزد و به تبرک چهارقُل می‌خواند. سکه‌ها را نیز به مستحق می‌دهند. همچنین، رسم است دوسه‌روزی پیش از نقل مکان به خانه‌ای نو، با سلام و صلوات، آینه و قرآنی به خانۀ تازه برند و بر طاقچۀ بهترین اتاق نهند. در باور مردم، به جغدی که بر بام خانه نوحه سر داده است، باید آینه‌ و قرآنی نشان داد تا نحسی از آن خانه دور شود.		<br>در آداب و رسوم عامیانۀ مردم ایران، تشریفاتِ استقبال و بدرقۀ مسافران. در این آیین بر روی سینی، دوری یا مجمعه‌ای کوچک، یک جلد [[قرآن]]، یک آینه، بشقابی آرد، چند سکۀ نقره و کاسه‌ای چینی از آب که روی آن برگ سبزی گذاشته باشند می‌نهند. مسافر باید سه‌بار از زیر سینی بگذرد و در واپسین مرتبه، آینه را بردارد و خود را در آن ببیند، انگشت خود را در آرد فروکند و بر پیشانی خود زند، قرآن را ببوسد و سپس راه سفر در پیش گیرد. کسی که سینی به دست دارد، بسم‌الله‌گویان، انگشتان خود را در آب می‌کند، آبی به [[آینه]] می‌پاشد و کاسۀ آب را پشت سر مسافر بر زمین می‌ریزد و به تبرک چهارقُل می‌خواند. سکه‌ها را نیز به مستحق می‌دهند. همچنین، رسم است دوسه‌روزی پیش از نقل مکان به خانه‌ای نو، با سلام و صلوات، آینه و قرآنی به خانۀ تازه برند و بر طاقچۀ بهترین اتاق نهند. در باور مردم، به جغدی که بر بام خانه نوحه سر داده است، باید آینه‌ و قرآنی نشان داد تا نحسی از آن خانه دور شود.

Mohammadi2 در ‏۵ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۱۹

2024-08-05T18:19:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۱۹
خط ۴:		خط ۴:

	<br>در آداب و رسوم عامیانۀ مردم ایران، تشریفاتِ استقبال و بدرقۀ مسافران. در این آیین بر روی سینی، دوری یا مجمعه‌ای کوچک، یک جلد قرآن، یک آینه، بشقابی آرد، چند سکۀ نقره و کاسه‌ای چینی از آب که روی آن برگ سبزی گذاشته باشند می‌نهند. مسافر باید سه‌بار از زیر سینی بگذرد و در واپسین مرتبه، آینه را بردارد و خود را در آن ببیند، انگشت خود را در آرد فروکند و بر پیشانی خود زند، قرآن را ببوسد و سپس راه سفر در پیش گیرد. کسی که سینی به‌دست دارد، بسم‌الله‌گویان، انگشتان خود را در آب می‌کند، آبی به آینه می‌پاشد و کاسۀ آب را پشت سر مسافر بر زمین می‌ریزد و به تبرک چهارقُل می‌خواند. سکه‌ها را نیز به مستحق می‌دهند. همچنین، رسم است دوسه‌روزی پیش از نقل مکان به خانه‌ای نو، با سلام و صلوات، آینه و قرآنی به خانۀ تازه برند و بر طاقچۀ بهترین اتاق نهند. در باور مردم، به جغدی که بر بام خانه نوحه سر داده است، باید آینه‌ و قرآنی نشان داد تا نحسی از آن خانه دور شود.		<br>در آداب و رسوم عامیانۀ مردم ایران، تشریفاتِ استقبال و بدرقۀ مسافران. در این آیین بر روی سینی، دوری یا مجمعه‌ای کوچک، یک جلد قرآن، یک آینه، بشقابی آرد، چند سکۀ نقره و کاسه‌ای چینی از آب که روی آن برگ سبزی گذاشته باشند می‌نهند. مسافر باید سه‌بار از زیر سینی بگذرد و در واپسین مرتبه، آینه را بردارد و خود را در آن ببیند، انگشت خود را در آرد فروکند و بر پیشانی خود زند، قرآن را ببوسد و سپس راه سفر در پیش گیرد. کسی که سینی به‌دست دارد، بسم‌الله‌گویان، انگشتان خود را در آب می‌کند، آبی به آینه می‌پاشد و کاسۀ آب را پشت سر مسافر بر زمین می‌ریزد و به تبرک چهارقُل می‌خواند. سکه‌ها را نیز به مستحق می‌دهند. همچنین، رسم است دوسه‌روزی پیش از نقل مکان به خانه‌ای نو، با سلام و صلوات، آینه و قرآنی به خانۀ تازه برند و بر طاقچۀ بهترین اتاق نهند. در باور مردم، به جغدی که بر بام خانه نوحه سر داده است، باید آینه‌ و قرآنی نشان داد تا نحسی از آن خانه دور شود.
	~~----~~



	<br><!--10286700-->		<br><!--10286700-->
			----

	[[رده:فرهنگ عامیانه (فولکلور) ایران]]		[[رده:فرهنگ عامیانه (فولکلور) ایران]]
	[[رده:آداب و رسوم ایرانی]]		[[رده:آداب و رسوم ایرانی]]

Reza rouzbahani در ‏۱۹ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۴۹

2023-09-19T08:49:22Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۴۹
خط ۱:		خط ۱:


	آینه‌قرآن <br>در آداب و رسوم عامیانۀ مردم ایران، تشریفاتِ استقبال و بدرقۀ مسافران. در این آیین بر روی سینی، دوری یا مجمعه‌ای کوچک، یک جلد قرآن، یک آینه، بشقابی آرد، چند سکۀ نقره و کاسه‌ای چینی از آب که روی آن برگ سبزی گذاشته باشند می‌نهند. مسافر باید سه‌بار از زیر سینی بگذرد و در واپسین مرتبه، آینه را بردارد و خود را در آن ببیند، انگشت خود را در آرد فروکند و بر پیشانی خود زند، قرآن را ببوسد و سپس راه سفر در پیش گیرد. کسی که سینی به‌دست دارد، بسم‌الله‌گویان، انگشتان خود را در آب می‌کند، آبی به آینه می‌پاشد و کاسۀ آب را پشت سر مسافر بر زمین می‌ریزد و به تبرک چهارقُل می‌خواند. سکه‌ها را نیز به مستحق می‌دهند. همچنین، رسم است دوسه‌روزی پیش از نقل مکان به خانه‌ای نو، با سلام و صلوات، آینه و قرآنی به خانۀ تازه برند و بر طاقچۀ بهترین اتاق نهند. در باور مردم، به جغدی که بر بام خانه نوحه سر داده است، باید آینه‌ و قرآنی نشان داد تا نحسی از آن خانه دور شود.<br><!--10286700-->		آینه‌قرآن

			<br>در آداب و رسوم عامیانۀ مردم ایران، تشریفاتِ استقبال و بدرقۀ مسافران. در این آیین بر روی سینی، دوری یا مجمعه‌ای کوچک، یک جلد قرآن، یک آینه، بشقابی آرد، چند سکۀ نقره و کاسه‌ای چینی از آب که روی آن برگ سبزی گذاشته باشند می‌نهند. مسافر باید سه‌بار از زیر سینی بگذرد و در واپسین مرتبه، آینه را بردارد و خود را در آن ببیند، انگشت خود را در آرد فروکند و بر پیشانی خود زند، قرآن را ببوسد و سپس راه سفر در پیش گیرد. کسی که سینی به‌دست دارد، بسم‌الله‌گویان، انگشتان خود را در آب می‌کند، آبی به آینه می‌پاشد و کاسۀ آب را پشت سر مسافر بر زمین می‌ریزد و به تبرک چهارقُل می‌خواند. سکه‌ها را نیز به مستحق می‌دهند. همچنین، رسم است دوسه‌روزی پیش از نقل مکان به خانه‌ای نو، با سلام و صلوات، آینه و قرآنی به خانۀ تازه برند و بر طاقچۀ بهترین اتاق نهند. در باور مردم، به جغدی که بر بام خانه نوحه سر داده است، باید آینه‌ و قرآنی نشان داد تا نحسی از آن خانه دور شود.
			----



			<br><!--10286700-->
	[[رده:فرهنگ عامیانه (فولکلور) ایران]]		[[رده:فرهنگ عامیانه (فولکلور) ایران]]
	[[رده:آداب و رسوم ایرانی]]		[[رده:آداب و رسوم ایرانی]]

Erfan: Added English title to display title and first line

2023-05-14T16:25:03Z

Added English title to display title and first line

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۲۵
خط ۱:		خط ۱:


	آینه‌قرآن <br>در آداب و رسوم عامیانۀ مردم ایران، تشریفاتِ استقبال و بدرقۀ مسافران. در این آیین بر روی سینی، دوری یا مجمعه‌ای کوچک، یک جلد قرآن، یک آینه، بشقابی آرد، چند سکۀ نقره و کاسه‌ای چینی از آب که روی آن برگ سبزی گذاشته باشند می‌نهند. مسافر باید سه‌بار از زیر سینی بگذرد و در واپسین مرتبه، آینه را بردارد و خود را در آن ببیند، انگشت خود را در آرد فروکند و بر پیشانی خود زند، قرآن را ببوسد و سپس راه سفر در پیش گیرد. کسی که سینی به‌دست دارد، بسم‌الله‌گویان، انگشتان خود را در آب می‌کند، آبی به آینه می‌پاشد و کاسۀ آب را پشت سر مسافر بر زمین می‌ریزد و به تبرک چهارقُل می‌خواند. سکه‌ها را نیز به مستحق می‌دهند. همچنین، رسم است دوسه‌روزی پیش از نقل مکان به خانه‌ای نو، با سلام و صلوات، آینه و قرآنی به خانۀ تازه برند و بر طاقچۀ بهترین اتاق نهند. در باور مردم، به جغدی که بر بام خانه نوحه سر داده است، باید آینه‌ و قرآنی نشان داد تا نحسی از آن خانه دور شود.<br><!--10286700-->		آینه‌قرآن <br>در آداب و رسوم عامیانۀ مردم ایران، تشریفاتِ استقبال و بدرقۀ مسافران. در این آیین بر روی سینی، دوری یا مجمعه‌ای کوچک، یک جلد قرآن، یک آینه، بشقابی آرد، چند سکۀ نقره و کاسه‌ای چینی از آب که روی آن برگ سبزی گذاشته باشند می‌نهند. مسافر باید سه‌بار از زیر سینی بگذرد و در واپسین مرتبه، آینه را بردارد و خود را در آن ببیند، انگشت خود را در آرد فروکند و بر پیشانی خود زند، قرآن را ببوسد و سپس راه سفر در پیش گیرد. کسی که سینی به‌دست دارد، بسم‌الله‌گویان، انگشتان خود را در آب می‌کند، آبی به آینه می‌پاشد و کاسۀ آب را پشت سر مسافر بر زمین می‌ریزد و به تبرک چهارقُل می‌خواند. سکه‌ها را نیز به مستحق می‌دهند. همچنین، رسم است دوسه‌روزی پیش از نقل مکان به خانه‌ای نو، با سلام و صلوات، آینه و قرآنی به خانۀ تازه برند و بر طاقچۀ بهترین اتاق نهند. در باور مردم، به جغدی که بر بام خانه نوحه سر داده است، باید آینه‌ و قرآنی نشان داد تا نحسی از آن خانه دور شود.<br><!--10286700-->
	[[رده:فرهنگ عامیانه (فولکلور) ایران]]		[[رده:فرهنگ عامیانه (فولکلور) ایران]]
	[[رده:آداب و رسوم ایرانی]]		[[رده:آداب و رسوم ایرانی]]

Mohammadi2 در ‏۱۰ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۱۲

2021-08-10T08:12:16Z

صفحهٔ تازه

آینه‌قرآن <br>در آداب و رسوم عامیانۀ مردم ایران، تشریفاتِ استقبال و بدرقۀ مسافران. در این آیین بر روی سینی، دوری یا مجمعه‌ای کوچک، یک جلد قرآن، یک آینه، بشقابی آرد، چند سکۀ نقره و کاسه‌ای چینی از آب که روی آن برگ سبزی گذاشته باشند می‌نهند. مسافر باید سه‌بار از زیر سینی بگذرد و در واپسین مرتبه، آینه را بردارد و خود را در آن ببیند، انگشت خود را در آرد فروکند و بر پیشانی خود زند، قرآن را ببوسد و سپس راه سفر در پیش گیرد. کسی که سینی به‌دست دارد، بسم‌الله‌گویان، انگشتان خود را در آب می‌کند، آبی به آینه می‌پاشد و کاسۀ آب را پشت سر مسافر بر زمین می‌ریزد و به تبرک چهارقُل می‌خواند. سکه‌ها را نیز به مستحق می‌دهند. همچنین، رسم است دوسه‌روزی پیش از نقل مکان به خانه‌ای نو، با سلام و صلوات، آینه و قرآنی به خانۀ تازه برند و بر طاقچۀ بهترین اتاق نهند. در باور مردم، به جغدی که بر بام خانه نوحه سر داده است، باید آینه‌ و قرآنی نشان داد تا نحسی از آن خانه دور شود.<br>
[[رده:فرهنگ عامیانه (فولکلور) ایران]]
[[رده:آداب و رسوم ایرانی]]