آیک، یان وان (ح ۱۳۹۰ـ۱۴۴۱م) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۱۴ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۴۴

2024-09-14T05:44:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۴۴
خط ۱:		خط ۱:

	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=یان وان آیک\|نام=Jan van Eyck\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=ح ۱۳۹۰م\|تاریخ مرگ=۱۴۴۱م\|دوره زندگی=\|ملیت=فلاندری\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=نقاش\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=نقاشی محرابیِ ستایش برّه (۱۴۳۲م؛ سِنت باوو در هالم، گِنت)، و تک‌چهره، از جمله ازدواج آرنولفینی (۱۴۳۴م؛ نگارخانۀ ملی لندن)، بانوی مقدس و صدر اعظم رولن (۱۴۳۵/۱۴۳۷م؛ لوور، پاریس)، بانوی مقدس و سراُسقف وان دِر پائِله (۱۴۳۶م، موزۀ گرونینِگن، بروژ)، و مردی با عمّامه (۱۴۳۳م، نگارخانۀ ملی، لندن)\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=نگارگری و مجسمه سازی جهان\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=یان وان آیک\|نام=Jan van Eyck\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=ح ۱۳۹۰م\|تاریخ مرگ=۱۴۴۱م\|دوره زندگی=\|ملیت=فلاندری\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=نقاش\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=نقاشی محرابیِ ستایش برّه (۱۴۳۲م؛ سِنت باوو در هالم، گِنت)، و تک‌چهره، از جمله ازدواج آرنولفینی (۱۴۳۴م؛ نگارخانۀ ملی لندن)، بانوی مقدس و صدر اعظم رولن (۱۴۳۵/۱۴۳۷م؛ لوور، پاریس)، بانوی مقدس و سراُسقف وان دِر پائِله (۱۴۳۶م، موزۀ گرونینِگن، بروژ)، و مردی با عمّامه (۱۴۳۳م، نگارخانۀ ملی، لندن)\|خویشاوندان سرشناس=هوبرت وان آیک (برادر)\|گروه مقاله=نگارگری و مجسمه سازی جهان\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}

	آیْک، یان وان (ح ۱۳۹۰ـ۱۴۴۱م)(Eyck, Jan van)<br>		آیْک، یان وان (ح ۱۳۹۰ـ۱۴۴۱م)(Eyck, Jan van)<br>
	[[پرونده: 10282900.jpg \| بندانگشتی\|پرتره یک مرد، اثر یان وان آیک]]نقاش فلاندری<ref>Flemish</ref>. در دوران حیاتش در سراسر اروپا شهرت یافت. از نخستین نقاشانی بود که از رنگ‌روغن استفاده کرد. جزء‌پردازی دقیق، تابندگی رنگ، و پرداخت عالی، از ویژگی‌های هنر اوست. مضامین آثارش عبارت‌اند از صحنه‌های دینی ازجمله نقاشی محرابیِ<ref>altarpiece</ref> ''ستایش برّه''<ref>''The Adoration of the Lamb''</ref> (۱۴۳۲م؛ سِنت باوو<ref>St Bavo Cathedral</ref> در هالم، گِنت<ref>Ghent</ref>)، و تک‌چهره، از جمله ''ازدواج آرنولفینی''<ref>''The Arnolfini Wedding''</ref> (۱۴۳۴م؛ نگارخانۀ ملی لندن<ref>National Gallery, London</ref>). یان برخلاف هوبرت وان آیک<ref>Hubert van Eyck</ref> ( ـ۱۴۲۶م)، که احتمالاً برادر بزرگ‌تر اوست، یک چهرۀ تاریخی مشخص است. حدود ۱۴۳۰م در [[بروژ]]<ref>Bruges</ref> اقامت گزید، و به استخدام شهرنشینان متمول آن‌جا، و نیز بازرگانان ایتالیایی درآمد که در‌ آن مرکز بین‌المللی تجارت، مقیم بودند. از جمله تک‌چهره‌سازی‌هایش، تابلوهای ''بانوی مقدس و صدر اعظم رولن''<ref>''Madonna with Chancellor Rolin''</ref> (۱۴۳۵/۱۴۳۷م؛ لوور<ref>Louvre</ref>، پاریس)، ''بانوی مقدس و سراُسقف وان دِر پائِله''<ref>''Madonna with Canon van der Paele''</ref> (۱۴۳۶م، موزۀ گرونینِگن<ref>Groningen Museum</ref>، بروژ)، و ''مردی با عمّامه''<ref>Man with a Turban</ref> (۱۴۳۳م، نگارخانۀ ملی، لندن)، که به‌ گمان برخی تک‌چهرۀ خود هنرمند است، درخور ذکرند. گمان می‌رود که یان و برادرش کتاب زمانِ<ref>Book of Hours</ref> تورینو ـ میلان<ref>Turin-Milan</ref> (که در قرن ۲۰ منهدم گردید) را تذهیب کرده باشند. یان، و احتمالاً برادرش، اسلوب رنگ‌روغن را تکامل بخشیدند؛ این اسلوب پیش از وان آیک رواج یافته بود. با‌ استفاده از رنگ‌روغن به رنگ‌مایه‌های ملایم‌تر و جزئیات دقیق‌تری نسبت به تمپرا ـ سفیدۀ تخم‌مرغ<ref>egg-tempera</ref> دست یافت، که در آن زمان متداول بود. هرچند که رنگ‌آمیزی عالی و سطوح پرداخت‌شده و لعاب‌گونۀ آثارش را، می‌بایست حاصل مهارت فوق‌العادۀ رنگ‌پردازی‌اش در مقام یک تذهیب‌کار نیز دانست. در فروبومان<ref>Low Countries</ref>، نقاشانی همچون خرارد داوید<ref>Gerard David</ref>، از روی آثار یان وان آیک نسخه‌برداری می‌کردند، و آثارش در [[آلمان]]، [[اسپانیا]]، و [[ایتالیا]] نیز تأثیر گذاشت. [[آلفونسو پنجم\|آلفونسوی پنجم]]<ref>Alfonso V</ref> از نخستین گردآورندگان آثار او بود؛ لیکن چندی نگذشت که نمونه‌هایی از نقاشی‌هایش به مجموعه‌های خاندان مدیچی<ref>Medici</ref> و خاندان دِسته<ref>d’Este</ref> راه یافت.		[[پرونده: 10282900.jpg \| بندانگشتی\|پرتره یک مرد، اثر یان وان آیک]]نقاش فلاندری<ref>Flemish</ref>. در دوران حیاتش در سراسر اروپا شهرت یافت. از نخستین نقاشانی بود که از رنگ‌روغن استفاده کرد. جزء‌پردازی دقیق، تابندگی رنگ، و پرداخت عالی، از ویژگی‌های هنر اوست. مضامین آثارش عبارت‌اند از صحنه‌های دینی ازجمله نقاشی محرابیِ<ref>altarpiece</ref> ''ستایش برّه''<ref>''The Adoration of the Lamb''</ref> (۱۴۳۲م؛ سِنت باوو<ref>St Bavo Cathedral</ref> در هالم، [[گنت، شهر\|گِنت]]<ref>Ghent</ref>)، و تک‌چهره، از جمله ''ازدواج آرنولفینی''<ref>''The Arnolfini Wedding''</ref> (۱۴۳۴م؛ نگارخانۀ ملی لندن<ref>National Gallery, London</ref>). یان برخلاف هوبرت وان آیک<ref>Hubert van Eyck</ref> ( ـ۱۴۲۶م)، که احتمالاً برادر بزرگ‌تر اوست، یک چهرۀ تاریخی مشخص است. حدود ۱۴۳۰م در [[بروژ]]<ref>Bruges</ref> اقامت گزید، و به استخدام شهرنشینان متمول آن‌جا، و نیز بازرگانان ایتالیایی درآمد که در‌ آن مرکز بین‌المللی تجارت، مقیم بودند. از جمله تک‌چهره‌سازی‌هایش، تابلوهای ''بانوی مقدس و صدر اعظم رولن''<ref>''Madonna with Chancellor Rolin''</ref> (۱۴۳۵/۱۴۳۷م؛ [[لوور]]<ref>Louvre</ref>، [[پاریس، شهر\|پاریس]])، ''بانوی مقدس و سراُسقف وان دِر پائِله''<ref>''Madonna with Canon van der Paele''</ref> (۱۴۳۶م، موزۀ گرونینِگن<ref>Groningen Museum</ref>، بروژ)، و ''مردی با عمّامه''<ref>Man with a Turban</ref> (۱۴۳۳م، نگارخانۀ ملی، لندن)، که به‌ گمان برخی تک‌چهرۀ خود هنرمند است، درخور ذکرند. گمان می‌رود که یان و برادرش کتاب زمانِ<ref>Book of Hours</ref> [[تورینو، شهر\|تورینو]] ـ [[میلان]]<ref>Turin-Milan</ref> (که در قرن ۲۰ منهدم گردید) را تذهیب کرده باشند. یان، و احتمالاً برادرش، اسلوب رنگ‌روغن را تکامل بخشیدند؛ این اسلوب پیش از وان آیک رواج یافته بود. با‌ استفاده از رنگ‌روغن به رنگ‌مایه‌های ملایم‌تر و جزئیات دقیق‌تری نسبت به تمپرا ـ سفیدۀ تخم‌مرغ<ref>egg-tempera</ref> دست یافت، که در آن زمان متداول بود. هرچند که رنگ‌آمیزی عالی و سطوح پرداخت‌شده و لعاب‌گونۀ آثارش را، می‌بایست حاصل مهارت فوق‌العادۀ رنگ‌پردازی‌اش در مقام یک تذهیب‌کار نیز دانست. در فروبومان<ref>Low Countries</ref>، نقاشانی همچون [[داوید، خرارد (ح ۱۴۵۰م ـ ح ۱۵۲۳)\|خرارد داوید]]<ref>Gerard David</ref>، از روی آثار یان وان آیک نسخه‌برداری می‌کردند، و آثارش در [[آلمان]]، [[اسپانیا]]، و [[ایتالیا]] نیز تأثیر گذاشت. [[آلفونسو پنجم\|آلفونسوی پنجم]]<ref>Alfonso V</ref> از نخستین گردآورندگان آثار او بود؛ لیکن چندی نگذشت که نمونه‌هایی از نقاشی‌هایش به مجموعه‌های خاندان مدیچی<ref>Medici</ref> و خاندان دِسته<ref>d’Este</ref> راه یافت.
	<br><!--10282900-->		<br><!--10282900-->

Mohammadi2 در ‏۱۷ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۲۲:۴۹

2024-08-17T22:49:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۲۲:۴۹
خط ۳:		خط ۳:

	آیْک، یان وان (ح ۱۳۹۰ـ۱۴۴۱م)(Eyck, Jan van)<br>		آیْک، یان وان (ح ۱۳۹۰ـ۱۴۴۱م)(Eyck, Jan van)<br>
	[[پرونده: 10282900.jpg \| بندانگشتی\|~~آيْک، يان~~ وان]]نقاش فلاندری<ref>Flemish</ref>. در دوران حیاتش در سراسر اروپا شهرت یافت. از نخستین نقاشانی بود که از رنگ‌روغن استفاده کرد. جزء‌پردازی دقیق، تابندگی رنگ، و پرداخت عالی، از ویژگی‌های هنر اوست. مضامین آثارش عبارت‌اند از صحنه‌های دینی ازجمله نقاشی محرابیِ<ref>altarpiece</ref> ''ستایش برّه''<ref>''The Adoration of the Lamb''</ref> (۱۴۳۲م؛ سِنت باوو<ref>St Bavo Cathedral</ref> در هالم، گِنت<ref>Ghent</ref>)، و تک‌چهره، از جمله ''ازدواج آرنولفینی''<ref>''The Arnolfini Wedding''</ref> (۱۴۳۴م؛ نگارخانۀ ملی لندن<ref>National Gallery, London</ref>). یان برخلاف هوبرت وان آیک<ref>Hubert van Eyck</ref> ( ـ۱۴۲۶م)، که احتمالاً برادر بزرگ‌تر اوست، یک چهرۀ تاریخی مشخص است. حدود ۱۴۳۰م در [[بروژ]]<ref>Bruges</ref> اقامت گزید، و به استخدام شهرنشینان متمول آن‌جا، و نیز بازرگانان ایتالیایی درآمد که در‌ آن مرکز بین‌المللی تجارت، مقیم بودند. از جمله تک‌چهره‌سازی‌هایش، تابلوهای ''بانوی مقدس و صدر اعظم رولن''<ref>''Madonna with Chancellor Rolin''</ref> (۱۴۳۵/۱۴۳۷م؛ لوور<ref>Louvre</ref>، پاریس)، ''بانوی مقدس و سراُسقف وان دِر پائِله''<ref>''Madonna with Canon van der Paele''</ref> (۱۴۳۶م، موزۀ گرونینِگن<ref>Groningen Museum</ref>، بروژ)، و ''مردی با عمّامه''<ref>Man with a Turban</ref> (۱۴۳۳م، نگارخانۀ ملی، لندن)، که به‌ گمان برخی تک‌چهرۀ خود هنرمند است، درخور ذکرند. گمان می‌رود که یان و برادرش کتاب زمانِ<ref>Book of Hours</ref> تورینو ـ میلان<ref>Turin-Milan</ref> (که در قرن ۲۰ منهدم گردید) را تذهیب کرده باشند. یان، و احتمالاً برادرش، اسلوب رنگ‌روغن را تکامل بخشیدند؛ این اسلوب پیش از وان آیک رواج یافته بود. با‌ استفاده از رنگ‌روغن به رنگ‌مایه‌های ملایم‌تر و جزئیات دقیق‌تری نسبت به تمپرا ـ سفیدۀ تخم‌مرغ<ref>egg-tempera</ref> دست یافت، که در آن زمان متداول بود. هرچند که رنگ‌آمیزی عالی و سطوح پرداخت‌شده و لعاب‌گونۀ آثارش را، می‌بایست حاصل مهارت فوق‌العادۀ رنگ‌پردازی‌اش در مقام یک تذهیب‌کار نیز دانست. در فروبومان<ref>Low Countries</ref>، نقاشانی همچون خرارد داوید<ref>Gerard David</ref>، از روی آثار یان وان آیک نسخه‌برداری می‌کردند، و آثارش در [[آلمان]]، [[اسپانیا]]، و [[ایتالیا]] نیز تأثیر گذاشت. [[آلفونسو پنجم\|آلفونسوی پنجم]]<ref>Alfonso V</ref> از نخستین گردآورندگان آثار او بود؛ لیکن چندی نگذشت که نمونه‌هایی از نقاشی‌هایش به مجموعه‌های خاندان مدیچی<ref>Medici</ref> و خاندان دِسته<ref>d’Este</ref> راه یافت.		[[پرونده: 10282900.jpg \| بندانگشتی\|پرتره یک مرد، اثر یان وان آیک]]نقاش فلاندری<ref>Flemish</ref>. در دوران حیاتش در سراسر اروپا شهرت یافت. از نخستین نقاشانی بود که از رنگ‌روغن استفاده کرد. جزء‌پردازی دقیق، تابندگی رنگ، و پرداخت عالی، از ویژگی‌های هنر اوست. مضامین آثارش عبارت‌اند از صحنه‌های دینی ازجمله نقاشی محرابیِ<ref>altarpiece</ref> ''ستایش برّه''<ref>''The Adoration of the Lamb''</ref> (۱۴۳۲م؛ سِنت باوو<ref>St Bavo Cathedral</ref> در هالم، گِنت<ref>Ghent</ref>)، و تک‌چهره، از جمله ''ازدواج آرنولفینی''<ref>''The Arnolfini Wedding''</ref> (۱۴۳۴م؛ نگارخانۀ ملی لندن<ref>National Gallery, London</ref>). یان برخلاف هوبرت وان آیک<ref>Hubert van Eyck</ref> ( ـ۱۴۲۶م)، که احتمالاً برادر بزرگ‌تر اوست، یک چهرۀ تاریخی مشخص است. حدود ۱۴۳۰م در [[بروژ]]<ref>Bruges</ref> اقامت گزید، و به استخدام شهرنشینان متمول آن‌جا، و نیز بازرگانان ایتالیایی درآمد که در‌ آن مرکز بین‌المللی تجارت، مقیم بودند. از جمله تک‌چهره‌سازی‌هایش، تابلوهای ''بانوی مقدس و صدر اعظم رولن''<ref>''Madonna with Chancellor Rolin''</ref> (۱۴۳۵/۱۴۳۷م؛ لوور<ref>Louvre</ref>، پاریس)، ''بانوی مقدس و سراُسقف وان دِر پائِله''<ref>''Madonna with Canon van der Paele''</ref> (۱۴۳۶م، موزۀ گرونینِگن<ref>Groningen Museum</ref>، بروژ)، و ''مردی با عمّامه''<ref>Man with a Turban</ref> (۱۴۳۳م، نگارخانۀ ملی، لندن)، که به‌ گمان برخی تک‌چهرۀ خود هنرمند است، درخور ذکرند. گمان می‌رود که یان و برادرش کتاب زمانِ<ref>Book of Hours</ref> تورینو ـ میلان<ref>Turin-Milan</ref> (که در قرن ۲۰ منهدم گردید) را تذهیب کرده باشند. یان، و احتمالاً برادرش، اسلوب رنگ‌روغن را تکامل بخشیدند؛ این اسلوب پیش از وان آیک رواج یافته بود. با‌ استفاده از رنگ‌روغن به رنگ‌مایه‌های ملایم‌تر و جزئیات دقیق‌تری نسبت به تمپرا ـ سفیدۀ تخم‌مرغ<ref>egg-tempera</ref> دست یافت، که در آن زمان متداول بود. هرچند که رنگ‌آمیزی عالی و سطوح پرداخت‌شده و لعاب‌گونۀ آثارش را، می‌بایست حاصل مهارت فوق‌العادۀ رنگ‌پردازی‌اش در مقام یک تذهیب‌کار نیز دانست. در فروبومان<ref>Low Countries</ref>، نقاشانی همچون خرارد داوید<ref>Gerard David</ref>، از روی آثار یان وان آیک نسخه‌برداری می‌کردند، و آثارش در [[آلمان]]، [[اسپانیا]]، و [[ایتالیا]] نیز تأثیر گذاشت. [[آلفونسو پنجم\|آلفونسوی پنجم]]<ref>Alfonso V</ref> از نخستین گردآورندگان آثار او بود؛ لیکن چندی نگذشت که نمونه‌هایی از نقاشی‌هایش به مجموعه‌های خاندان مدیچی<ref>Medici</ref> و خاندان دِسته<ref>d’Este</ref> راه یافت.
	<br><!--10282900-->		<br><!--10282900-->

Mohammadi2 در ‏۱۷ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۲۲:۴۷

2024-08-17T22:47:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۲۲:۴۷
خط ۱:		خط ۱:

			{{جعبه زندگینامه\|عنوان=یان وان آیک\|نام=Jan van Eyck\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=ح ۱۳۹۰م\|تاریخ مرگ=۱۴۴۱م\|دوره زندگی=\|ملیت=فلاندری\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=نقاش\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=نقاشی محرابیِ ستایش برّه (۱۴۳۲م؛ سِنت باوو در هالم، گِنت)، و تک‌چهره، از جمله ازدواج آرنولفینی (۱۴۳۴م؛ نگارخانۀ ملی لندن)، بانوی مقدس و صدر اعظم رولن (۱۴۳۵/۱۴۳۷م؛ لوور، پاریس)، بانوی مقدس و سراُسقف وان دِر پائِله (۱۴۳۶م، موزۀ گرونینِگن، بروژ)، و مردی با عمّامه (۱۴۳۳م، نگارخانۀ ملی، لندن)\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=نگارگری و مجسمه سازی جهان\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}

	آیْک، یان وان (ح ۱۳۹۰ـ۱۴۴۱م)(Eyck, Jan van)<br>		آیْک، یان وان (ح ۱۳۹۰ـ۱۴۴۱م)(Eyck, Jan van)<br>
	[[پرونده: 10282900.jpg \| بندانگشتی\|آيْک، يان وان]]نقاش فلاندری<ref>Flemish</ref>. در دوران حیاتش در سراسر اروپا شهرت یافت. از نخستین نقاشانی بود که از رنگ‌روغن استفاده کرد. جزء‌پردازی دقیق، تابندگی رنگ، و پرداخت عالی، از ویژگی‌های هنر اوست. مضامین آثارش عبارت‌اند از صحنه‌های دینی ازجمله نقاشی محرابیِ<ref>altarpiece</ref> ''ستایش برّه''<ref>''The Adoration of the Lamb''</ref> (۱۴۳۲م؛ سِنت باوو<ref>St Bavo Cathedral</ref> در هالم، گِنت<ref>Ghent</ref>)، و تک‌چهره، از جمله ''ازدواج آرنولفینی''<ref>''The Arnolfini Wedding''</ref> (۱۴۳۴م؛ نگارخانۀ ملی لندن<ref>National Gallery, London</ref>). یان برخلاف هوبرت وان آیک<ref>Hubert van Eyck</ref> ( ـ۱۴۲۶م)، که احتمالاً برادر بزرگ‌تر اوست، یک چهرۀ تاریخی مشخص است. حدود ۱۴۳۰م در [[بروژ]]<ref>Bruges</ref> اقامت گزید، و به استخدام شهرنشینان متمول آن‌جا، و نیز بازرگانان ایتالیایی درآمد که در‌ آن مرکز بین‌المللی تجارت، مقیم بودند. از جمله تک‌چهره‌سازی‌هایش، تابلوهای ''بانوی مقدس و صدر اعظم رولن''<ref>''Madonna with Chancellor Rolin''</ref> (۱۴۳۵/۱۴۳۷م؛ لوور<ref>Louvre</ref>، پاریس)، ''بانوی مقدس و سراُسقف وان دِر پائِله''<ref>''Madonna with Canon van der Paele''</ref> (۱۴۳۶م، موزۀ گرونینِگن<ref>Groningen Museum</ref>، بروژ)، و ''مردی با عمّامه''<ref>Man with a Turban</ref> (۱۴۳۳م، نگارخانۀ ملی، لندن)، که به‌ گمان برخی تک‌چهرۀ خود هنرمند است، درخور ذکرند. گمان می‌رود که یان و برادرش کتاب زمانِ<ref>Book of Hours</ref> تورینو ـ میلان<ref>Turin-Milan</ref> (که در قرن ۲۰ منهدم گردید) را تذهیب کرده باشند. یان، و احتمالاً برادرش، اسلوب رنگ‌روغن را تکامل بخشیدند؛ این اسلوب پیش از وان آیک رواج یافته بود. با‌ استفاده از رنگ‌روغن به رنگ‌مایه‌های ملایم‌تر و جزئیات دقیق‌تری نسبت به تمپرا ـ سفیدۀ تخم‌مرغ<ref>egg-tempera</ref> دست یافت، که در آن زمان متداول بود. هرچند که رنگ‌آمیزی عالی و سطوح پرداخت‌شده و لعاب‌گونۀ آثارش را، می‌بایست حاصل مهارت فوق‌العادۀ رنگ‌پردازی‌اش در مقام یک تذهیب‌کار نیز دانست. در فروبومان<ref>Low Countries</ref>، نقاشانی همچون خرارد داوید<ref>Gerard David</ref>، از روی آثار یان وان آیک نسخه‌برداری می‌کردند، و آثارش در [[آلمان]]، [[اسپانیا]]، و [[ایتالیا]] نیز تأثیر گذاشت. [[آلفونسو پنجم\|آلفونسوی پنجم]] از نخستین گردآورندگان آثار او بود؛ لیکن چندی نگذشت که نمونه‌هایی از نقاشی‌هایش به مجموعه‌های خاندان مدیچی<ref>Medici</ref> و خاندان دِسته<ref>d’Este</ref> راه یافت.		[[پرونده: 10282900.jpg \| بندانگشتی\|آيْک، يان وان]]نقاش فلاندری<ref>Flemish</ref>. در دوران حیاتش در سراسر اروپا شهرت یافت. از نخستین نقاشانی بود که از رنگ‌روغن استفاده کرد. جزء‌پردازی دقیق، تابندگی رنگ، و پرداخت عالی، از ویژگی‌های هنر اوست. مضامین آثارش عبارت‌اند از صحنه‌های دینی ازجمله نقاشی محرابیِ<ref>altarpiece</ref> ''ستایش برّه''<ref>''The Adoration of the Lamb''</ref> (۱۴۳۲م؛ سِنت باوو<ref>St Bavo Cathedral</ref> در هالم، گِنت<ref>Ghent</ref>)، و تک‌چهره، از جمله ''ازدواج آرنولفینی''<ref>''The Arnolfini Wedding''</ref> (۱۴۳۴م؛ نگارخانۀ ملی لندن<ref>National Gallery, London</ref>). یان برخلاف هوبرت وان آیک<ref>Hubert van Eyck</ref> ( ـ۱۴۲۶م)، که احتمالاً برادر بزرگ‌تر اوست، یک چهرۀ تاریخی مشخص است. حدود ۱۴۳۰م در [[بروژ]]<ref>Bruges</ref> اقامت گزید، و به استخدام شهرنشینان متمول آن‌جا، و نیز بازرگانان ایتالیایی درآمد که در‌ آن مرکز بین‌المللی تجارت، مقیم بودند. از جمله تک‌چهره‌سازی‌هایش، تابلوهای ''بانوی مقدس و صدر اعظم رولن''<ref>''Madonna with Chancellor Rolin''</ref> (۱۴۳۵/۱۴۳۷م؛ لوور<ref>Louvre</ref>، پاریس)، ''بانوی مقدس و سراُسقف وان دِر پائِله''<ref>''Madonna with Canon van der Paele''</ref> (۱۴۳۶م، موزۀ گرونینِگن<ref>Groningen Museum</ref>، بروژ)، و ''مردی با عمّامه''<ref>Man with a Turban</ref> (۱۴۳۳م، نگارخانۀ ملی، لندن)، که به‌ گمان برخی تک‌چهرۀ خود هنرمند است، درخور ذکرند. گمان می‌رود که یان و برادرش کتاب زمانِ<ref>Book of Hours</ref> تورینو ـ میلان<ref>Turin-Milan</ref> (که در قرن ۲۰ منهدم گردید) را تذهیب کرده باشند. یان، و احتمالاً برادرش، اسلوب رنگ‌روغن را تکامل بخشیدند؛ این اسلوب پیش از وان آیک رواج یافته بود. با‌ استفاده از رنگ‌روغن به رنگ‌مایه‌های ملایم‌تر و جزئیات دقیق‌تری نسبت به تمپرا ـ سفیدۀ تخم‌مرغ<ref>egg-tempera</ref> دست یافت، که در آن زمان متداول بود. هرچند که رنگ‌آمیزی عالی و سطوح پرداخت‌شده و لعاب‌گونۀ آثارش را، می‌بایست حاصل مهارت فوق‌العادۀ رنگ‌پردازی‌اش در مقام یک تذهیب‌کار نیز دانست. در فروبومان<ref>Low Countries</ref>، نقاشانی همچون خرارد داوید<ref>Gerard David</ref>، از روی آثار یان وان آیک نسخه‌برداری می‌کردند، و آثارش در [[آلمان]]، [[اسپانیا]]، و [[ایتالیا]] نیز تأثیر گذاشت. [[آلفونسو پنجم\|آلفونسوی پنجم]]<ref>Alfonso V</ref> از نخستین گردآورندگان آثار او بود؛ لیکن چندی نگذشت که نمونه‌هایی از نقاشی‌هایش به مجموعه‌های خاندان مدیچی<ref>Medici</ref> و خاندان دِسته<ref>d’Este</ref> راه یافت.
	<br><!--10282900-->		<br><!--10282900-->

Mohammadi2 در ‏۸ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۱۳

2021-08-08T11:13:37Z

صفحهٔ تازه

آیْک، یان وان (ح ۱۳۹۰ـ۱۴۴۱م)(Eyck, Jan van)<br>
[[پرونده: 10282900.jpg | بندانگشتی|آيْک، يان وان]]نقاش فلاندری<ref>Flemish</ref>. در دوران حیاتش در سراسر اروپا شهرت یافت. از نخستین نقاشانی بود که از رنگ‌روغن استفاده کرد. جزء‌پردازی دقیق، تابندگی رنگ، و پرداخت عالی، از ویژگی‌های هنر اوست. مضامین آثارش عبارت‌اند از صحنه‌های دینی ازجمله نقاشی محرابیِ<ref>altarpiece</ref> ''ستایش برّه''<ref>''The Adoration of the Lamb''</ref> (۱۴۳۲م؛ سِنت باوو<ref>St Bavo Cathedral</ref> در هالم، گِنت<ref>Ghent</ref>)، و تک‌چهره، از جمله ''ازدواج آرنولفینی''<ref>''The Arnolfini Wedding''</ref> (۱۴۳۴م؛ نگارخانۀ ملی لندن<ref>National Gallery, London</ref>). یان برخلاف هوبرت وان آیک<ref>Hubert van Eyck</ref> ( ـ۱۴۲۶م)، که احتمالاً برادر بزرگ‌تر اوست، یک چهرۀ تاریخی مشخص است. حدود ۱۴۳۰م در [[بروژ]]<ref>Bruges</ref> اقامت گزید، و به استخدام شهرنشینان متمول آن‌جا، و نیز بازرگانان ایتالیایی درآمد که در‌ آن مرکز بین‌المللی تجارت، مقیم بودند. از جمله تک‌چهره‌سازی‌هایش، تابلوهای ''بانوی مقدس و صدر اعظم رولن''<ref>''Madonna with Chancellor Rolin''</ref> (۱۴۳۵/۱۴۳۷م؛ لوور<ref>Louvre</ref>، پاریس)، ''بانوی مقدس و سراُسقف وان دِر پائِله''<ref>''Madonna with Canon van der Paele''</ref> (۱۴۳۶م، موزۀ گرونینِگن<ref>Groningen Museum</ref>، بروژ)، و ''مردی با عمّامه''<ref>Man with a Turban</ref> (۱۴۳۳م، نگارخانۀ ملی، لندن)، که به‌ گمان برخی تک‌چهرۀ خود هنرمند است، درخور ذکرند. گمان می‌رود که یان و برادرش کتاب زمانِ<ref>Book of Hours</ref> تورینو ـ میلان<ref>Turin-Milan</ref> (که در قرن ۲۰ منهدم گردید) را تذهیب کرده باشند. یان، و احتمالاً برادرش، اسلوب رنگ‌روغن را تکامل بخشیدند؛ این اسلوب پیش از وان آیک رواج یافته بود. با‌ استفاده از رنگ‌روغن به رنگ‌مایه‌های ملایم‌تر و جزئیات دقیق‌تری نسبت به تمپرا ـ سفیدۀ تخم‌مرغ<ref>egg-tempera</ref> دست یافت، که در آن زمان متداول بود. هرچند که رنگ‌آمیزی عالی و سطوح پرداخت‌شده و لعاب‌گونۀ آثارش را، می‌بایست حاصل مهارت فوق‌العادۀ رنگ‌پردازی‌اش در مقام یک تذهیب‌کار نیز دانست. در فروبومان<ref>Low Countries</ref>، نقاشانی همچون خرارد داوید<ref>Gerard David</ref>، از روی آثار یان وان آیک نسخه‌برداری می‌کردند، و آثارش در [[آلمان]]، [[اسپانیا]]، و [[ایتالیا]] نیز تأثیر گذاشت. [[آلفونسو پنجم|آلفونسوی پنجم]] از نخستین گردآورندگان آثار او بود؛ لیکن چندی نگذشت که نمونه‌هایی از نقاشی‌هایش به مجموعه‌های خاندان مدیچی<ref>Medici</ref> و خاندان دِسته<ref>d’Este</ref> راه یافت.
<br>

----[[رده:نگارگری و مجسمه سازی جهان]]
[[رده:پیش از قرن 20 - اشخاص]]
<references />