https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%A7%D8%A8%D9%86_%D9%85%D8%B9%D8%AA%D8%B2%D8%8C_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%28%D8%B3%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%A7_%DB%B2%DB%B4%DB%B7%D9%80%DB%B2%DB%B9%DB%B6%D9%82%29ابن معتز، عبدالله (سامرا ۲۴۷ـ۲۹۶ق) - تاریخچهٔ نسخهها2026-06-15T18:54:02Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%D8%A8%D9%86_%D9%85%D8%B9%D8%AA%D8%B2%D8%8C_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_(%D8%B3%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%A7_%DB%B2%DB%B4%DB%B7%D9%80%DB%B2%DB%B9%DB%B6%D9%82)&diff=2010120698&oldid=prevMohammadi2 در ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۹:۳۴2021-09-24T19:34:27Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>{{جعبه زندگینامه|عنوان=عبدالله بن معتز|نام=|نام دیگر=|نام اصلی=ابوالعباس عبدالله بن محمد|نام مستعار=ابن معتز|لقب=|زادروز=سامرا ۲۴۷ق|تاریخ مرگ=۲۹۶ق|دوره زندگی=|ملیت=عرب|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=|شغل و تخصص اصلی=شاعر، ادیب و سخنسنج|شغل و تخصص های دیگر=|سبک=|مکتب=|سمت=|جوایز و افتخارات=|آثار=البدیع؛ طبقات الشعراء|خویشاوندان سرشناس=معتز عباسی (پدر)|گروه مقاله=ادبیات عرب|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}<br />
<br />
ابن مُعتَز، عبدالله (سامرِّا ۲۴۷ـ۲۹۶ق)<br />
<br />
<br><br />
<p>(ابوالعباس عبدالله بن محمد، معروف به ابن معتز) شاعر، ادیب و سخنسنج معروف عهد [[عباسیان]]. فرزند [[معتز عباسی|معتز]]، سیزدهمین خلیفۀ عباسی، و مادرش کنیزی رومیتبار بود. در [[سامرا]] نزد [[مبرد، محمد بن یزید (بصره ۲۱۰ـ۲۸۶ق)|المُبَرَّد]] و ثعلب تعلیم گرفت و خلیفه [[معتضد عباسی (۲۴۲/۲۴۹ـ۲۸۹ق)|معتضد عباسی]] چون به [[بغداد]] رفت، او را نیز فراخواند. ابن معتز قصایدی چند در مدح و اُرجوزهای در ۴۱۹ بیت در ستایش عظمت خلیفه سرود. وی حامی [[بنی عباس|بنیعباس]] و مخالف شیعیان بود، اما ظاهراً جاهطلبی سیاسی نداشت. شاعری پراحساس با ذوقی متعالی و ادیبی کامل بود. [[صولی، ابوبکر محمد ( ـ ۳۳۶/۳۳۵ق)|ابوبکر صولی]] با او دوستی داشت و اشعارش را گرد آورد و مدون کرد. پس از مرگ [[مکتفی عباسی]] (۲۹۶ق)، به دعوی خلافت برخاست و عدهای گرد او آمدند و او را با لقب مرتضی بالله به خلافت نشاندند، اما خلافت ابن معتز بیش از یک روز نبود (۲۰ ربیعالاول ۲۹۶ق) و سرانجام در همان روز به دست حامیان خلیفۀ بعدی مُقتَدِر، کشته شد. ابن معتز شاعری نوآور بود، شیوۀ بدیع محدثان را در شعر و نثر پیروی و تبلیغ و ترویج میکرد، و در انواع و اقسام شعر، از غزل و خمریات تا حماسه، طبع میآزمود. ناقدان، بلاغت و اصالت شعر او را، بهویژه در وصف، ستودهاند و [[جرجانی، عبدالقاهر ( ـ۴۷۴/۴۷۱ق)|عبدالقاهر جرجانی]] در ''اسرار البلاغه''، بسیار از او نقل کرده است. در نثر نیز استاد بود و آثاری چند از وی باقی مانده است: ''کتاب البدیع''، اولین رساله در عناصر بلاغت در شعر عربی؛ ''[[طبقات الشعرا|طبقات الشعراء]]''، حاوی شرح حال مختصر و گزیدۀ اشعار شاعران. </p><br />
<br><!--11045500--><br />
[[رده:ادبیات عرب]]<br />
[[رده:(ادبیات عرب)آثار و اشخاص]]<br />
[[رده:دین اسلام]]<br />
[[رده:تاریخ اسلام – دوره های اموی و عباسی]]</div>Mohammadi2