https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%B4%DA%A9%D9%88%D8%B1_%D8%A8%D9%84%D8%AE%DB%8C 2026-04-15T06:20:52Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.41.0 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%B4%DA%A9%D9%88%D8%B1_%D8%A8%D9%84%D8%AE%DB%8C&diff=2010122782&oldid=prev 2021-10-23T19:57:43Z

<p></p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>{{جعبه زندگینامه|عنوان=ابوشکور بلخی|نام=|نام دیگر=|نام اصلی=|نام مستعار=|لقب=|زادروز=|تاریخ مرگ=|دوره زندگی=قرن ۴ق|ملیت=ایرانی|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=|شغل و تخصص اصلی=شاعر|شغل و تخصص های دیگر=حکیم|سبک=|مکتب=|سمت=|جوایز و افتخارات=|آثار=آفرین‌نامه|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=ادبیات فارسی|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}<br /> <br /> ابوشَکور بَلْخی (قرن ۴ق)&lt;br&gt;<br /> &lt;p&gt;شاعر و حکیم ایرانی. از زادگاهش به [[بخارا]] کوچید و در دربار [[نصر سامانی دوم|نصر دوم]] و [[نوح سامانی اول]] آوازه یافت. او را سرایندۀ قصاید، غزلیات و مثنوی‌های بسیار دانسته‌اند، ولی از میان آن‌ها تنها ۴۲۶ بیت به‌جا مانده است. ابوشکور از پیش‌گامان داستان‌سرایی منظوم در ادب فارسی است و در تدوین روایات ملی و اساطیری و ترویج حماسه‌سرایی بر دقیقی [[طوسی، خواجه نصیرالدین|طوسی]] و [[فردوسی طوسی، ابوالقاسم (طوس ۳۲۹ـ ۴۱۷/۴۱۱ق)|فردوسی]] پیشی داشته و مواردی هست که نشان می‌دهد فردوسی از درون‌مایۀ اشعار او تقلید کرده است. از کنیۀ او نخستین‌بار در قصیده‌ای از [[منوچهری دامغانی، احمد بن قوص ( ـ ۴۳۲ق)|منوچهری دامغانی]] یاد شده است. پند و اندرز، حکمت، اخلاق درون‌مایۀ اصلی شعرهای به‌جا ماندۀ اوست. از آثارش مثنوی &#039;&#039;آفرین‌نامه&#039;&#039; است که آن را در ۳۳۳ـ۳۳۶ق به نام نوح یکم سامانی سروده است. &lt;/p&gt;<br /> &lt;br&gt;&lt;!--11073600--&gt;<br /> [[رده:ادبیات فارسی]]<br /> [[رده:ادبیات قدیم – اشخاص]]</div>

Mohammadi2