https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%A7%D8%A8%DB%8C%D9%86%DA%AF%D9%87%D8%A7%D9%88%D8%B3%D8%8C_%D9%87%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86_%28%DB%B1%DB%B8%DB%B5%DB%B0%D9%80%DB%B1%DB%B9%DB%B0%DB%B9%29ابینگهاوس، هرمان (۱۸۵۰ـ۱۹۰۹) - تاریخچهٔ نسخهها2026-05-01T16:43:14Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%D8%A8%DB%8C%D9%86%DA%AF%D9%87%D8%A7%D9%88%D8%B3%D8%8C_%D9%87%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86_(%DB%B1%DB%B8%DB%B5%DB%B0%D9%80%DB%B1%DB%B9%DB%B0%DB%B9)&diff=2010123381&oldid=prevMohammadi2 در ۳۱ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۴۸2021-10-31T09:48:49Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
اِبینْگهاوس، هِرمان (۱۸۵۰ـ۱۹۰۹)(Ebbinghaus, Hermann)<br><br />
<br />
روانشناس تجربی آلمانی. متأثر از کتاب ''مبانی روانجسم (سایکوفیزیک)''<ref>Elements of psychophysics</ref> (۱۸۶۰) اثر [[فخنر، گوستاو (۱۸۰۱ـ۱۸۸۷)|گوستاو فخنر]]<ref>Gustav Fechner</ref>، اصول کمّی را در مطالعۀ فرآیندهای روانی عالی، بهویژه حافظۀ انسان بهکار برد. ابینگهاوس هجاهایی بیمعنی، از گروههای حرفی بیصدا ـ صدادار ـ بیصدا<ref>consonant-vowel-consonant</ref> ساخت که، به اشتباه، تصور میکرد معنایی ندارند و بنابراین تفاوتی در به خاطر سپردن آنها نخواهد بود. او خود را موضوع تحقیق قرار داد، ساختههای فوق را برای تحقیق در یادگیری و فراموشی بهکار برد، و نتایج آن را در کتاب ''حافظه''<ref>Memory</ref> (۱۸۸۵) منتشر کرد. این نخستین پژوهش تجربی برای تفکیک عوامل اصلی ایجادکنندۀ منحنیهای یادگیری<ref>learning curves</ref> بود. گرچه روشهای ابینگهاوس تأثیرگذار بود، بعدها صاحبنظران، به ویژه [[بارتلت، فردریک (۱۸۸۶ـ۱۹۶۹)|فریدریک چارلز بارتلت]]<ref>Frederic Charles Bartlett</ref>، به شدت از آن انتقاد کردند.<br><!--11087700--><br />
<br />
<br />
----[[رده:روانشناسی و روانپزشکی]]<br />
[[رده:اشخاص و اماکن]]<br />
<references /></div>Mohammadi2