https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%A7%D8%AA%D8%A7%D8%A8%DA%A9%D8%A7%D9%86_%D8%A2%D8%B0%D8%B1%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D9%86_%28%D8%AD%DA%A9%3A_%DB%B5%DB%B3%DB%B1-%DB%B6%DB%B2%DB%B2%D9%82%29اتابکان آذربایجان (حک: ۵۳۱-۶۲۲ق) - تاریخچهٔ نسخهها2026-04-27T04:02:08Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%D8%AA%D8%A7%D8%A8%DA%A9%D8%A7%D9%86_%D8%A2%D8%B0%D8%B1%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D9%86_(%D8%AD%DA%A9:_%DB%B5%DB%B3%DB%B1-%DB%B6%DB%B2%DB%B2%D9%82)&diff=2010123413&oldid=prevMohammadi2 در ۳۱ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۱۳2021-10-31T11:13:48Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
اَتابکانِ آذربایجان (حک: ۵۳۱-۶۲۲ق)<br><br />
<p>عنوان سلسلهای از امیران ترکنژاد آذربایجان، مشهور به [[ایلدگزیان]]. آنان در اواخر حکومت سلاجقه، چندی به''''''طور مستقل بر اران و بخشهایی از آذربایجان فرمانروایی کردند. مؤسس این سلسله [[ایلدگز، شمس الدین|شمسالدین ایلدگز]] از غلامان قبچاقی بود که در دستگاه سلطان [[مسعود سلجوقی]] اعتباری حاصل کرد و توانست در حکومت آذربایجان شریک شود. او پس از ازدواج با همسر بیوه سلطان طغرل دوم، اتابک پسرش ارسلانشاه شد و نقش مؤثری در برقراری سلطنت او داشت. جانشینان شمسالدین عبارتاند از نصرتالدین محمد جهانپهلوان؛ [[مظفرالدین قزل ارسلان عثمان|مظفرالدین قزل ارسلان]]؛ [[نصرت الدین ابوبکر|نصرتالدین ابوبکر]]؛ مظفرالدین ازبک؛ قزل ارسلان بن ازبک (معروف به اتابک خاموش). اتابکان آذربایجان به شعر و ادب اظهار علاقه میکردند و شعرایی مانند [[نظامی گنجوی، ابومحمد الیاس (گنجه ح ۵۳۵ـ۶۱۴ق)|نظامی گنجوی]]، [[فارابی، ابونصر محمد (فاراب ۲۵۷ـ دمشق ۳۳۸ق)|محمد فارابی]] و افضلالدین خاقانی قصایدی در مدح ایشان گفتهاند. آنها در آبادانی قلمرو خود نیز کوشیدند. به فرمان ایلدگز و همسرش مدارسی در همدان ساخته شد، همچنین بناهای باشکوهی از این خاندان در [[نخجوان]] که مقرّ اصلی آنان بوده، بر جای مانده است. حکومت اتابکان آذربایجان به دست جلالالدین مِنکُبِرنی منقرض شد.</p><br />
<br><!--11095500--><br />
[[رده:تاریخ ایران]]<br />
[[رده:ایران از حکومت غزنویان تا حمله مغول]]</div>Mohammadi2