https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%A7%D8%AD%DB%8C%D8%A7%D8%A1_%D8%B9%D9%84%D9%88%D9%85_%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86احیاء علوم الدین - تاریخچهٔ نسخهها2026-04-26T12:14:41Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%D8%AD%DB%8C%D8%A7%D8%A1_%D8%B9%D9%84%D9%88%D9%85_%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86&diff=2010126279&oldid=prevMohammadi2 در ۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۱۹2021-12-08T12:19:43Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
احیاءُ عُلومِالدّین <br>(یا: احیاءالعلوم) کتابی به عربی در مباحث دینی، اخلاقی، عرفانی و در مواعظ اثر امام [[غزالی، محمد (۱۹۱۷ـ ۱۹۹۶)|محمد غزالی]]. این کتاب، از آثار دورۀ خلوتنشینی و عزلتگزینی غزالی از ۴۸۸ تا ۴۹۹ق است. از اینرو، در آن آثار گریز از ظواهر زندگی جمعی و اقبال به تفرّد بسیار ظاهر است. ''احیاء'' بر بنیاد چهار رکنِ عبادات، معاملات، مهلکات و مُنجیات، که هر رکنْ آن ربع نامیده شده و به نوعی معرف رابطه انسان با خود، با دیگران و با خداست، استوار گشته و هر ربع، در ذیل چندین کتاب، و هر کتاب در ذیل چندین فصل نوشته شده است. غزالی در مباحثِ اعتقادی این کتاب، سراسر اشعری است و کتاب قواعدالعقائد آن، از اجزای ربع عبادات، از مصادر مهم کلام [[اشعریان]] است. در مباحث فقهی نیز، هرچند در فتاوی شافعیمسلک است، بیشتر به تبیین اسرار عبادات توجه داشته است. در مدح این کتاب، با مبالغه و تسامحی صوفیانه، گفتهاند که اگر تمامیِ علوم اسلامی نابود شود، میتوان همۀ آن را از ''احیاء'' استخراج کرد. ''احیاء'' مشحون از آیات، احادیث، حکایات و حتی قصص (گاه افسانههای بیپایه) است. از اینرو، گروهی به تخریج احادیث آن، و گروهی به تلخیص و تهذیب آن همت گماردهاند. ''المَحَجَّةُ البِیْضاء'' از [[فیض کاشانی، ملامحسن (کاشان ۱۰۰۷ـ ۱۰۹۱ق)|ملامحسن فیض]] (تهران، ۱۳۴۰ش) از تهذیبات این کتاب و ''اتحافالسعادۀ المتقین'' (مصر، ۱۳۱۰ـ۱۳۱۱ق) در ۱۰ جلد از [[زبیدی، مرتضی (هند ۱۷۳۲ـ قاهره ۱۷۹۱)|میرمرتضی محمد حسینی زَبیدی]]، معروف به سید مرتضی، در شرح آن است. گذشته از ''[[کیمیای سعادت]]'' که بازنگاشت ترجمهگونۀ بخشهایی از آن به زبان فارسی به دست خود مؤلف است، ابوالمؤیّد محمد خوارزمی نیز ترجمۀ فارسیِ کاملی از آن در دهلی پال (۶۲۰ق) به دست داده که در ۱۳۵۷ش به کوشش [[خدیوجم، حسین (مشهد ۱۳۰۶ـ تهران ۱۳۶۵ش)|حسین خدیوجم]] در تهران به چاپ رسیده است. بخشهایی از آن نیز به دیگر زبانها ترجمه شده است. متن آن بارها منتشر شده است ([[لکهنو]]، ۱۲۸۱ق، در ۴ جلد با فهارس و تعلیقات).<br><!--11140900--><br />
[[رده:آموزش و پرورش و اخلاق]]<br />
[[رده:اخلاق]]<br />
[[رده:دین اسلام]]<br />
[[رده:آثار و مورخین]]</div>Mohammadi2