Mohammadi2 در ‏۲۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۱۲

2021-12-20T09:12:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۱۲
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}اخترفیزیک‌دان سوئدی. مشکل شناسایی خط‌های خاصی را در طیف خرمن خورشیدی<ref>spectra of solar corona		}}اخترفیزیک‌دان سوئدی. مشکل شناسایی خط‌های خاصی را در طیف خرمن خورشیدی<ref>spectra of solar corona
			</ref> رفع کرد که ۷۰ سال دانشمندان را سردرگم کرده بود. ادلن در [[اوستریوتلاند]]<ref>Ostergotland
			</ref> زاده شد و در دانشگاه [[اوپسالا، شهر\|اوپسالا]]<ref>Uppsala University </ref> درس خواند. از ۱۹۲۸ تا ۱۹۴۴، در آن دانشگاه مشغول به کار بود و از ۱۹۴۴ تا ۱۹۷۳، استاد فیزیک دانشگاه [[لوند]]<ref>Lund University</ref> شد. طی گرفت<ref> eclipse </ref> ۱۸۶۹، اخترشناسان خطوط طیفی غیرمعمولی را در خرمن خورشید گزارش کردند و آن‌ها را به وجود عنصری جدید نسبت دادند و آن را «کرونیوم<ref>Coronium</ref>» نامیدند. چندی بعد خط‌های مشابهی با مبدأ نزدیک‌تر به زمین کشف شد که آن‌ها را ناشی از عنصر جدید «ژئوکرونیوم<ref> geocoronium</ref>» دانستند. در اوایل دهۀ ۱۹۴۰، ادلن نشان داد که اگر اتم‌های آهن الکترون‌های بسیاری را از دست بدهند، خط‌های طیفی‌ای شبیه «کرونیوم» تولید می‌کنند. اتم‌های یونیدۀ [[نیکل]]، [[کلسیم]]<ref> calcium </ref> و [[آرگون (شیمی)\|آرگون]]<ref>argon</ref> نیز به همین طریق خطوط دیگری تولید می‌کنند. معیّن شد که این مرحلۀ پیشرفته از یونش<ref> ionization </ref> نیازمند دمایی درحدود ۱میلیون درجۀ سانتی‌گراد است. هنگامی‌که در دهۀ ۱۹۵۰ پی بردند دمای خرمن خورشیدی تا این حد است،‌ ثابت شد که «کرونیوم» وجود ندارد و خط‌های ناشی از «ژئوکرونیوم» تابش گسیلی<ref>emitting radiation</ref> نیتروژن اتمی در جوّ بالایی زمین است.

	</~~ref~~> ~~رفع کرد که ۷۰ سال دانشمندان را سردرگم کرده بود. ادلن در اوستریوتلاند<ref>Ostergotland~~		<br />

	</ref> زاده شد و در دانشگاه اوپسالا<ref>Uppsala University </ref> درس خواند. از ۱۹۲۸ تا ۱۹۴۴، در آن دانشگاه مشغول به کار بود و از ۱۹۴۴ تا ۱۹۷۳، استاد فیزیک دانشگاه لوند<ref>Lund University</ref> شد. طی گرفت<ref> eclipse </ref> ۱۸۶۹، اخترشناسان خطوط طیفی غیرمعمولی را در خرمن خورشید گزارش کردند و آن‌ها را به وجود عنصری جدید نسبت دادند و آن را «کرونیوم<ref>Coronium</ref>» نامیدند. چندی بعد خط‌های مشابهی با مبدأ نزدیک‌تر به زمین کشف شد که آن‌ها را ناشی از عنصر جدید «ژئوکرونیوم<ref> geocoronium</ref>» دانستند. در اوایل دهۀ ۱۹۴۰، ادلن نشان داد که اگر اتم‌های آهن الکترون‌های بسیاری را از دست بدهند، خط‌های طیفی‌ای شبیه «کرونیوم» تولید می‌کنند. اتم‌های یونیدۀ نیکل، کلسیم<ref> calcium </ref> و آرگون<ref>argon</ref> نیز به همین طریق خطوط دیگری تولید می‌کنند. معیّن شد که این مرحلۀ پیشرفته از یونش<ref> ionization </ref> نیازمند دمایی درحدود ۱میلیون درجۀ سانتی‌گراد است. هنگامی‌که در دهۀ ۱۹۵۰ پی بردند دمای خرمن خورشیدی تا این حد است،‌ ثابت شد که «کرونیوم» وجود ندارد و خط‌های ناشی از «ژئوکرونیوم» تابش گسیلی<ref>emitting radiation</ref> نیتروژن اتمی در جوّ بالایی زمین است.

	~~ ~~

	----		----

	[[Category:اخترشناسی]] [[Category:(اخترشناسی)اشخاص و آثار]]		[[Category:اخترشناسی]]
			[[Category:(اخترشناسی)اشخاص و آثار]]
			<references />

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

اِدِلن، بِنْگْت (۱۹۰۶ـ۱۹۹۳)(Edlén, Bengt)

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =بنگت ادلن
|نام = Bengt Edlén
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=۱۹۰۶م
|تاریخ مرگ=۱۹۹۳م
|دوره زندگی=
|ملیت=سویدی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=دانشگاه اوپسالا
| شغل و تخصص اصلی =اخترفیزیک دان
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =استاد فیزیک دانشگاه لوند (۱۹۴۴- ۱۹۷۳)
|جوایز و افتخارات =
|آثار =
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =اخترشناسی
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}اخترفیزیک‌دان سوئدی. مشکل شناسایی خط‌های خاصی را در طیف خرمن خورشیدی<ref>spectra of solar corona

</ref> رفع کرد که ۷۰ سال دانشمندان را سردرگم کرده بود. ادلن در اوستریوتلاند<ref>Ostergotland

</ref> زاده شد و در دانشگاه اوپسالا<ref>Uppsala University </ref> درس خواند. از ۱۹۲۸ تا ۱۹۴۴، در آن دانشگاه مشغول به کار بود و از ۱۹۴۴ تا ۱۹۷۳، استاد فیزیک دانشگاه لوند<ref>Lund University</ref> شد. طی گرفت<ref> eclipse </ref> ۱۸۶۹، اخترشناسان خطوط طیفی غیرمعمولی را در خرمن خورشید گزارش کردند و آن‌ها را به وجود عنصری جدید نسبت دادند و آن را «کرونیوم<ref>Coronium</ref>» نامیدند. چندی بعد خط‌های مشابهی با مبدأ نزدیک‌تر به زمین کشف شد که آن‌ها را ناشی از عنصر جدید «ژئوکرونیوم<ref> geocoronium</ref>» دانستند. در اوایل دهۀ ۱۹۴۰، ادلن نشان داد که اگر اتم‌های آهن الکترون‌های بسیاری را از دست بدهند، خط‌های طیفی‌ای شبیه «کرونیوم» تولید می‌کنند. اتم‌های یونیدۀ نیکل، کلسیم<ref> calcium </ref> و آرگون<ref>argon</ref> نیز به همین طریق خطوط دیگری تولید می‌کنند. معیّن شد که این مرحلۀ پیشرفته از یونش<ref> ionization </ref> نیازمند دمایی درحدود ۱میلیون درجۀ سانتی‌گراد است. هنگامی‌که در دهۀ ۱۹۵۰ پی بردند دمای خرمن خورشیدی تا این حد است،‌ ثابت شد که «کرونیوم» وجود ندارد و خط‌های ناشی از «ژئوکرونیوم» تابش گسیلی<ref>emitting radiation</ref> نیتروژن اتمی در جوّ بالایی زمین است.

 

----

[[Category:اخترشناسی]] [[Category:(اخترشناسی)اشخاص و آثار]]

ادلن، بنگت (۱۹۰۶ـ۱۹۹۳) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi2 در ‏۲۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۱۲

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳